Zoeken

FLAMENCO

Het eerste contact met de wijde wereld kreeg ik in de jaren 60. In een Vlaams huis; tegenwoordig heeft er een nogal ranzige groep de macht overgenomen. Toen niet; in dat huis leerde ik de zware blues kennen uit zwart Amerika, en daarnaast nog muziek van veel andere culturen, flamenco. FLAMENCO: een melodie bouwt zich op en als de melodie zijn hoogtepunt dreigt te bereiken, net als het gevoel zijn volheid bereikt, stopt de melodie. Een melodie bouwt zich op en als de melodie zijn hoogtepunt dreigt te bereiken net als het gevoel zijn volheid bereikt stopt de melodie, en zo verder, en zo verder. Ik werd er gek van. Mijn puberale twistende gevoelens werden er wild van. In die uithoek van Vlaanderen werd ik geraakt door de muziek uit het zuiden van Spanje. Een tijd later bleek de enige flamenco-kenner en speler in Antwerpen te wonen. De stad in Vlaanderen waar boten en hun vele culturen in het midden van die stad aanlegden en voor een paar dagen, weken hun vele culturen uitbraakten. Een tocht vanuit het geïsoleerde dorp, dat mijn woonplaats was, naar de grote stad. Toen was het geen kattenpis. Maar mijn jeugdige hormonen dreven er mij naar toe. De zanger-schrijver-dichter woonde toen in een rijhuis in een zijstraat van de Gitschotellei; aan de witte muren van zijn huis hingen oeroude Vlaamse instrumenten. Na de hartelijke verwelkoming kreeg ik mijn eerste druppel. De enige speler in dezer contreien van die hartstochtelijke melodieën deelde mij, tot mijn grote teleurstelling, mee dat hij die melodieën niet meer speelde. Een Spanjaard had hem er attent op gemaakt dat hij de muziek veel te koel speelde. Hij stuurde mij naar Leuven waar een Vlaamse flamencospeler niet alleen de melodieën speelde maar ook leefde. Veel kon ik er op dat moment niet mee want de dag erop werd ik verwacht in de fabriek, waar ik toen werkte, in dat kleine dorp. Een paar jaar later toen ik de wijde wereld introk werd de weg er door bepaald. Leuven werd voor vijf jaar mijn woonplaats. Later toen de ratio in mijn leven wat groter werd, toen heb ik mij dikwijls afgevraagd waarom die fascinatie voor die verre muziek mij zo had beroerd. Een antwoord kon zijn, dat de strenge roomse cultuur en armoede in dat verre Andalucia en diezelfde armoede en roomse cultuur, zowel hier als daar aanwezig waren. Een van de verhalen over de oorsprong van de naam bracht wat meer duidelijkheid. Een Spaanse roomse koning had, toen hij de zigeunermuziek hoorde, gezegd: ‘de passie die de muziek uitstraalt, vind ik terug bij mijn Vlaamse lijfwachten mijn flamenco‘s.’ De zanger-schrijver-dichter die ik toen ontmoette schreef deze regels die al jaren in mijn geest rond dwalen en mijn leven verblijden: “ik wil deze nacht in de straten verdwalen, de klank van de stad maakt me zeer amoureus”     Wannes van de Velde tekst gepubliceerd in krant DE MORGEN de dag van de begrafenis van Wannes van de velde

verf ed
3 0

Een verhaal over marginaliteit, verval & herval

  Jan was de dagen alweer vergeten waar hij stuiptrekkend over de vloer wriemelde in een hagelwitte rivierlange gangspartelend . naar zijn kamerdeur de enige deur in het gesticht met een papier PAL in het midden van het deuroppervlak geplakteen simpel blad met als simpele functie dat hij de ingang van zijn kamermakkelijker zou terug vindenwat er op het papier stond speelde totaal geen rol het ging om het papier & voornamelijk dat zijn voordeurin zijn nieuwe tijdelijke woonstin zijn tweede verblijfzich dus onderscheidde van de andere patiënten hun gevangeniseen wit licht in de vorm van een A4  Oh Jan de ellenlange dagende tijden van bedwelming de zinvolle zinsverbijsteringhet platliggen onder atypische antipsychotica & robuuste bijzondere benzo’s overleven op ingedikte melk soep die altijd hetzelfde smaakt& ongezoete pudding suiker is te pijnlijkdoet zijn kapotgeknarste kiezen kletteren& zelfs in het zottenkotkan je de dag van vandaagniet bij de tandarts terecht   Hij was de dagen al vergeten waar hij zichzelf vervloekte voor de zoveelste verslaving & voornamelijkom van die verslaving af te geraken Jan is chronisch terminaal verslaafd Hij was de dagen al vergeten waar hij een halve eeuw oud werd op dezelfde afkickafdeling hij was de dagen al vergeten waar hij nog goed at goed fastfood atvadsige vetzakkerij buchtvan ketens met epilepsietriggerende logo's & interieurde glimmende goudgele bogen Mcdo spek voor zijn bekJan is een McBro& natuurlijk de gouwe ouwe Quick Jan is ook een echte Vlaming  Hij was de dagen al vergeten dat de heroïnewaas wegtrok & hij weer kon vertellen over de gouden jaren negentig de hoogdagen van The Stone Roses het vergeten one hit wonder van die tijd I wanna be adoredI wanna be kapotgesmoordFool’s gold Jan’s a fool and old Hij was de dagen al vergeten waar hij het positieve inzag van zijn job als dokwerker roken als een turkkon er ten allen tijde ge ontmoet wel ne man of vier vijf dagelijks& er valt goedkoop handel te drijven zowel de legale als de illegale middelen alleen collega Timmekedaar had hij het niet zo meete nuchterletterlijk& figuurlijk Jan was de dagen al vergeten van minispinnetjes die vliegensvlug krioelden over zijn ganse bovenlijf  de flitsende schaduwen die hem achtervolgde in de gemeenschappelijke garage& die vreemde Marrokaanse verslaafde die zich verstopte in de koffer van de kanariegele bakkersautoa junk in the trunk Jan was de dagen alweer vergetenvan leven rondom kromme verroeste lepels & kapotte naaldende bunsenbrander die het te vaak niet deed& aluminiumfolie voor rond zijn vingers te draaiende lelijke luster in de living van zijn dode omamet centimeterdik ducktape er rond gewikkeldJan had niet zo graag camera’s in zijn lichtvoorzieningen  - wat deed de brandweer daar ook alweer toen ? - Jan was de dagen al vergeten waarin hij niet zat vastgeroest in vervelend cynismemaar in zijn bloednuchtere wereld lag dat dichtbij vervelend realisme Jan was de dagen alweer vergeten dat hij terug zijn eigen moeder herkende zij herkent hem nu al lang niet meervoor de zoveelste keer  Jan was weer te druk bezig met andere dingen zoekend achter datgene wat het snelste geeft sloffend & slenterendlangs de bouwbevallige bruingebladerde appartementsblokken aan den Beerschot het kiel de uitgeholde kies in het smoelwerk van Antwerpen de nagel aan burgemeester Bartje zijn doodskist & paljas Van Grieken zijn golden ticket het kiel met zieldie plek aan de randstadwaar de schimmel op het gemiddelde badkamerplafond meer leeft als de gehele buurt bij elkaar die plekwaar de doordeweekse inwoner nog in nihilisme gelooft & waar gentrificatie nooit in de mond zal genomen worden maar eenieder die het waagtzal het weten  Hier minachten ze den Tourist want die man is van de Seefhoek & hoe kunt ge in vredesnaam zo teren op de miserie van een ander Sukkeleir ! alleen het kiel is real Hier in deze broeihaard voor de verworpenen der aardeis het kaffee op de hoek de trekpleister voor allerhande leven hiërogliefen die graag praten over den tijd van toen ‘Kaffee bodemloos’een zweterig zuiphol voor discussies over GSM gebruik Julliette gaf er eens een saflet aan Antoinettewant ze had haar angst weer teveel gevet op het internet kletterende gesprekken over non-binaire mensen & wokers                      – wat dat ook mag wezen - heen en weer gaand breinverkeer over al die mottige buitenlanders die ons land komen inpikken één bruisende boel van betweterigheidhet spel staat er nog & het leeft er nog maar hier verstaat men onder leven liefst zo snel mogelijk het huidige moment vergeten & het gemekker oh het gejank van de gemiddelde klantover hun verdriet doordrenkt met drank hier in dit kruipkotgroot hol zijn de oudste stukken meubilairde mensen die er de krukken warm houden oud & antiekauthentiekhun mentaliteit geurt ouder als dat de gemiddelde mens leven kanboerkesglazen bifiweusten oplosroycosoep & Oxo de Pitjesbak de beeldbuis de sigarettenbakken op den toog echtheid is hier belangrijker als beleefdheid hier weet men wat men wilt & wat men niet wilt hier hebben de mensen een mening die teltJan tussen de Jannen met de pettenhier kleuren de straten vijtig tinten grijs & vijftig tinten spierwit hier loopt geen Marokkaan , neger of tsjoef uit Borgerroco rond & diegene die er dan toch rondlopen zijn even halfdood als Jan in zijn ontwennigsperioden van weleer even diep even ver weg even ver van alles vandaan de blikken bier in de kant de zakken weed op het speelplein de gebroken spiegels in de brievenbus & paars veel te veel paars  Jan is geen vrijdenkend man & al die getikte geitenwollensokkendragende yogasnuivers mogen naar Deurne-Noord  Jan is geen ecologisch levend man maar heel zijn woonst ligt bomvol brol stinkend afval gerolde sigarettenpeuken & het geurt er naar ammoniak & penetrante putlucht Jan leeft op zijn eigen manier in een containerwoning desondanks zijn afschuw voor groen Hij had het weer veel te druk met staren naar het plafond in het scheve & schrijnende appartement dat hij had geërfd van grootmoederlief smack daar moest hij het tegenwoordig weer van hebben smack de coke die je kan roken daar diende je niet voor te prikken & na jaren kon hij zelfs niet meer in zijn voeten prikkenJan kent er al effe iets van een Junk in hart & nieren een Junk in menselijk verval een held in escapisme een held in herval oh zijn eeuwig junkieverdriet ! Jan nam de dingen terug zoals ze altijd al waren geweest Jan was het weeral maar eens niet verleerd 

Schrikkentist
11 0