De twingo en het sleutelbeen
Depressie haalt het leven weg, verdriet haalt het boven.
Niet elke film heeft rake oneliners, maar soms tref je het eens, zo’n zin die klopt, zoals een koffer die niet openvalt.
Af en toe haalt het leven je ondersteboven, duwt het je onderwat boven je belandt,blijft het halverwege hangen,zoals een koffer in een twingo,vastgeklemd tussen stuuren sleutelbeen,geplet door gewichtdat je nooit hebt besteld.
Je rijdt zo de berm in,niet omdat je slecht stuurt,maar omdat die koffersbehoorlijk grootuitgevallen zijn.
Soms krijgen we veelop ons bord,of liever,in onze nek.En toch, ergens onderweg,valt een koffer open,komt er lucht,iets dat lijkt op boven,licht genoegom mee te rijden.
(Quest cartoon)
