Luxeproblemen en welvaartsziekten
Iedere ochtend wacht het voorverwarmde gareelop nekken die niet uitgestoken wordenook vandaag worden de kleine lettertjes niet gelezenen dopt men lusteloos in de inkt van een voorgeschreven leven
het neonlicht zoemt waarover men niet meer spreekt,blikt neer op geplande bezigheid,als een verheven schijnsel dat zich bewezen prijstvermaakt en ingeduffeld botsen we op kiezels, ingeslikt tot galstenenmet alles dat we eruit halen, kunnen we onszelf inhalen
op de rand van elke inzinking groeit er vertrouwen in de onpeilbare diepte, het zwart waarin de vergeten scepter slaaptgenummerd en verzekerd de afgrond mijdend, zo wordt de waan verteerd,een zeemzoete afleiding die zuur opspeelt
dit is geen grond om op te landen, het is hier ontaardgebonden aan een verharde leidraad die doorheen een landschap van uitgebrande kraters kraakt, te strak rondgedraaidonomwonden omgeleid langs het oude wetenmet de vraag naar meer als koud advies in zachte plooien,en de zwaarte van wil en dank in onze schoenen,schuifelen we zonder richting achterwaarts
