Zoeken

Chronische zandkastelen

Ik ben zestien wanneer ik het strand oploop. Ik bouw een zandkasteel waarbinnen het leven het mijne zal zijn. Want in overmate word ik continu teleurgesteld. En in eenzaamheid vind ik geen zelfrespect. In de duinen voel ik een frequentie dat elke cel van mijn bestaan ontspant. Haar ziel heeft een schoonheid dat haar lichaam niet dragen kan. Ik ben zeventien wanneer ik haar meeneem. Naar het kasteel van zand waarbinnen het leven het onze zal zijn. Het is de leeftijd waarop we met zekerheid niet meer veranderen zullen. Dus wij zingen en dansen tot wij onze persoonlijkheden onthullen. Tot wij de enige die ooit zagen zijn. Ik ben achttien wanneer ik er geshockeerd achter kom, dat niets minder waar blijkt. Dat mijn zandkasteel niet zo standvast is als een huis aan de zee. Want voor mij is het telkens binnenkomen, maar haar lichaam laat haar nooit buiten meer. Ik ben negentien wanneer zij me vraagt of ik in het lot geloof. Ik antwoord dat iedereen de les die hij uit een ervaring trekt als het lot aanschouwd. Zij zegt dat het lot ligt in de les die ze moeten leren. Ik zal twintig zijn wanneer ik mijn ogen sluit en weet dat ik nooit nog iemand anders nodig heb. In het zandkasteel waar we slapen, wanneer de duinen muziek maken. In ons leven waar ik me schuldig voel over een lichamelijkheid dat niet te vatten valt. Wat zijn wij met deze schoonheid als mijn taal dit niet uitdrukken zal? Ik zal eenentwintig zijn wanneer ik me niet eenzaam meer voel. Ik zal tweeëntwintig zijn wanneer zij mijn zandkasteel verlaat. 

Tess12
10 0

Beetje vegen

Al wie eens zijn stoepje veegt, weet dat nat blad, naakte slak, kauwgum en hondendrol op trottoir of pad niet licht te onderscheiden zijn in dit jaargetijde, waarin het boomloof bruin aan wortels groeit en waarin de westerling sjerp, muts of hoed en handschoenen al bij een temperatuur van niet lager dan zes graden bovenhaalt. Daarom is het raadzaam schoenen te controleren. Mag ik raden wat aan je sneaker hangt? Resten van de zachte slak, niet bang je pad te kruisen. Aan mijn linker zool hangt je achttien maanden oude kauwgom. Je blijft maar aan me kleven. Aan mijn rechter gore poep. Je stank is niet te harden.

Robert de Roek
9 1

Rede #novembervers2025

Stralende hitte van draaiende kamradderkes. Natuurlijk.Blauwe lichtbronnen gereflecteerd in bolle lenzen.Evident.Galmende golven in betonnen tunnels.Onmiskenbaar.Krijtstoffen in duizenden doorlopers.Nogal wiedes.Ijzer. Ijzer. Ijzer. Zuiver staal.Uiteraard.   Hallo?Ben je er nog?Doet het pijn?   Vanzelfsprekend.     #novembervers2025

Eden Oscar
1 1

#novembervers2025 18Nov2025 - Zachte zijden wantjes

Ik zet deze maand in opzelfliefde,geheel enallesomvattend,en acceptatievan grote en kleine kantjes.Ik behandel mezelfmet zachte zijdenwantjes. 🧤Daisy Gijbels🧤

D@isyG
0 0

snit

trek het garen uit de naden leg je hart op de juiste plaats   knoop de gapende leegte tegendraads toe   sluit een oorlog uit begraaf deze moegeslepen messen   haak bij me in hang niet op   draai ons in een wals     pk |               

Pieter Kesselaers
14 1

Azerty

mijn azertyfactor bleef haperen het breinstof van jarenlange emoticons die zwegen stokte  geen ik-vind-je-leukjes meer geen spiegeltjes aan de wand noch stof dat kleeft aan muren  die niet afgewassen worden - nu veeg ik het weg met een natte spons waarop ooit een smiley stond    #novembervers2025  

Bart Vermeer
15 1

Voetnoot #novembervers extra

Ze noemen mij vertrouwd, zo soepel schuift hun taal.Maar in hun blikken leef ik als voetnoot in een vreemd verhaal.“Thuis,” zeggen ze—tot blijkt: ik besta slechts op bezoek. Mephis (aka) Evelyn Mérida

Mephis
4 0

Polispectarius - #novembervers2025

Ik heb mijn bril afgezet mijn poten aangetrokken Zo moet ik niet zo hard mokken om al die schilderpret   Ik heb ogen op mijn rug en vlug  kijk ik je aan zie ik je staan kijken   Ik kruip door je bestaan  verder dan je kijken kan   maar richt je blik neem je bril                                                     af als je wil en geniet   Neem me mee en ziet!  

Geert Herregodts
0 0

Vakantie

als op vakantie; drijvende esdoornblaren  in ‘t waterbassin

Margaretha Juta
5 1

Nachtvlinder

Leer me lichtIn het donker Tril me warmMinder blauw Fladder asUit m'n ogen Vlieg me grijsDoor de nacht

Emile Calebout
9 2

Cursus

Schrijfsessie 3 NovemberVers

Start op 17 nov 2025

Regio Antwerpen

Cursus

Schrijfsessie 3 NovemberVers

Start op 17 nov 2025

Regio Antwerpen

#novembervers2025 17Nov2025 - Labour of love

Lace, a labour of love. 13 years of work, struggle, downs, but most of all  of love, growth, communication and work. Yes, work. Marriage, 13, relationship, 21. No year goes down without a hurdle,  no love exists without effort.  To grow, to understand, to evolve. Together, an intricate pattern, a labour of love. Lace. 💞Daisy Gijbels⚭

D@isyG
0 0

Middelheim

Het park betreed ik alsof ik het meen.                                                                                    Het lemniscaat van Bill ligt voor de beuken,                                                                                    het kronkelt eeuwig in een driehoek                                                                                    zonder scherpe hoeken, met open hart.                                                                     Het derde firmament van Gormley lonkt je verderop.                                                                     Roestvrij stalen staven zijn de krachten                                                                     van het universum, lege foetus in de kern.                                                             Blaas, duw op een knop, raak verstrikt in snoeren van d'O                                                              of wacht, met bomen verstrengeld, af.                                                      Maak een foto en val uiteen in de Mirror Room.                                                      Spiegels kaatsen je op een scherm.                                                      Je vindt je met naakten in het bos terug.                                              In je hersenen hangt een walnoot.                                      Fairground AZART is een feest.                                      In een slalom speel je tussen felgekleurde hekletters.                                       De witte staat apart.                          In bruin-groen brons wringt Henrot de vrouwdweil in je uit.                    Laat je met een beuk als mast mee in de gouden doorkijkbark van Nagasawa varen.          Jij bent The Dreamer In The Forest,          voert de beelden als toneelstuk meta op. Het park vergeet ik niet, ook al telt het 75 jaar.                                                           In de auto op weg naar huis                                                         brengen folklore finale van Holsts St. Paul's Suite                                                         en Mozarts pianosonate nr. 12 niet van de wijs. Zes jaar ouder dan ik, nog altijd mijn wakkere toverfee.

Robert de Roek
9 1

Haïku

de stam staat klaar om een soloslurf te worden het water is nep

Ingrid Strobbe
3 1

Quadrafonie #novembervers2025

Ik voel de bas in mijn bottenLymfatische melodieEustachius gilt Ongerijmde sympathiestormen zelden mildachter hun retina Verblindende nostalgielens op de paginakraakbeenconvicties in schotten De muziek is alom!En ik vraag je: waarom!   #novembervers2025

Eden Oscar
2 0

aristoteles

ik zoek even wat afleiding van waar ik mee bezig ben en sla mijn benen over elkaar - aristoteles moest het weten -    wat had je eigenlijk verwacht? iets dat zin heeft en bijbrengt?   of gewoon iets wat dit kan zijn een slokje dromerige koffie   een snel bijeen geschreven daad van verzet tijdens razend efficiënte werkuren

Hans Van Ham
7 0

Naad #novembervers

Tussen oog en oogeen stille naad.Ik mens,zij dier—en tochbreekt iets openin onze blikdat op mij lijkt. Mephis (aka) Evelyn Mérida

Mephis
4 0

#bladgoud #novembersvers2025

het jaar dommelt in op de beek drijft zacht bladgoud de sapstroom valt stil

nikki_petit
5 0

#kleurnijd #novembervers2025

bomen met kleurnijd glurend naar de verlichte  stakkers binnenshuis

nikki_petit
4 0

Op rode hakken - #novembervers2025

Op rode hakken heb ik gedroomd dat ik vannacht over jouw dansvloer gleed als een statige danseres recht op haar doel af   Ik ontdeed me van mijn stiletto’s paste het schoentje als een glazen muiltje gooide mijn verstand op een hoop leer   De geur van oude kaas en verse huid  doordrong mijn verzen Ik liep verloren in een berg schoenen

Geert Herregodts
0 0
Laad meer ...