Zoeken

Cursus

Zomerschool Sprookjeshuis - Creatief Nederlands leren (VOL)

Start op 6 jul 2026

Regio Antwerpen

Cursus

Zomerschool Sprookjeshuis - Creatief Nederlands leren (VOL)

Start op 6 jul 2026

Regio Antwerpen

Cursus

Zomerschool Permeke bibliotheek - Creatief Nederlands leren (VOL)

Start op 6 jul 2026

Regio Antwerpen

Cursus

Zomerschool Permeke bibliotheek - Creatief Nederlands leren (VOL)

Start op 6 jul 2026

Regio Antwerpen

Cursus

Online schrijftraject: luisteren naar je innerlijke stem (juli tem december '26)

Start op 6 jul 2026

Regio Online

Cursus

Online schrijftraject: luisteren naar je innerlijke stem (juli tem december '26)

Start op 6 jul 2026

Regio Online

Beweging

schildpad - de top van de vijverrots  loopt plots weg 

Margaretha Juta
11 1

MINT

MINT Vandaag rijdt de wereld geruisloos.
 Niet omdat hij verbeterd is,
 maar omdat jij naast me loopt.   Stoplichten knipperen 
alsof ze eindelijk begrijpen
 dat haast een slecht ontworpen religie is.   We lachen om een hond
 die blaft naar zijn eigen echo.
 Het is belangrijk.
 Alles is belangrijk
 wanneer liefde de zwaartekracht
 heel even herschrijft.   De lucht doet zich voor
 als iets dat altijd zo blauw is geweest.
 De bomen applaudisseren 
zonder handen.
 Zelfs de wind 
lijkt zijn excuses aan te bieden.   Misschien is geluk
 geen bestemming. 
Misschien is het een verkeerslicht 
dat precies lang genoeg op groen blijft
 om te geloven
 dat toeval ook een vorm van genade is.   Jij zegt niets. 
Ik antwoord met hetzelfde.
 Onze stilte heeft betere ideeën 
dan de meeste regeringen.   En kijk ons.
 Twee lichamen
 die doen alsof ze weten
 hoe de toekomst werkt. We weten niets.   Alleen dat de dag 
ons heeft uitgekozen 
als tijdelijke ambassadeurs
 van iets zachts.   Morgen zal de stad
 haar machines weer starten.
 Facturen.
 Nieuws.
 Sirenes.
 De gebruikelijke liturgie
 van bijna vergeten dromen.   Maar vandaag is elke straat nieuw asfalt,
 elke adem
 een ongeopende brief,
 elk hart
 een motor die eindelijk loopt
 zonder zichzelf te willen bewijzen.   Als dit een vergissing is,
 laat haar dan nog één rood licht duren. Als dit liefde is,
 hoeft niemand haar uit te leggen.   We stappen in.   Niet in een perfecte auto.   In een perfecte richting.     Tekst : Manfred 06/07/2026 Foto : Manfred

Manfred
13 2

Voorgoed gesloten

voorgoed gesloten - naar de drankautomaat  voor mijn koffie 

Margaretha Juta
7 2

Een narcistische ex- vriend

De problemen begonnen Toen ik mijn ex- vriend Die lijdt aan een narcistische Persoonlijkheidsstoornis verliet   Hij kon het niet aan, Had verlatingsangst Of haatte mij Omdat ik sterker in het leven sta En mij gelukkig voel   Maar hij is zeer competitief En verliest zich in toxische relaties Hij vond het nodig om mijn internet Te hacken Is niet te beroerd om over te gaan Tot criminele, illegale praktijken   Hoe lang moet ik die debiele nozem Nog verdragen? Dat hij mij voor the f**k gerust laat Ik wil van die idioot af Trouwens, die ex-vriend Die aan narcisme lijdt Heet Raf....

Canniball
11 0

vluchten kan niet meer

de straten in de nacht zijn hier open adersen ik ben oud bloed dat zich er doorheen perst ik loop niet, ik word voortgeduwddoor de leegte die achter me aan zit ergens huilt een kind of is het een rem? wat maakt het uiteen kat kreunt bij een vuilnisbak, ze snapt het ik ben geen rem, ik ben geen gaspedaal, ik een gapende leegtetussen twee auto’s die elkaar willen rammen dan, kom ik jou tegen in de schaduw van een kapot stoplichtje ogen twee peuken die blijven smeulen in de regen ze hebben de maan gestolen, zeg je met een stem schor van stiltes we delen een sigaret zonder tabak, zuigen de angst naar binnentot we niet meer weten of we de angst inademen of pijn kom, zeg je, laten we gaan liggen waar het asfalt het zachtst is en zo drijven we weg in de buik van de stadtwee vergeten muntjes op de ogen van een lijk dat de rivier niet wil morgen schrijven de ratten hun namen in ons vlees met kleine betenen een verveelde god veegt ons weg met een geeuw van licht maar vannachtvannacht zijn wij noghet gekreun van de wereld

Merlijn
8 1

De puntjes op de o

Voor mij liever geen hobbelig leven. Ik bedoel dat vrij letterlijk. Pukkels, gezwellen, wratten: reliëf als ongewenste bijlage. Het leven documenteert soms te veel. Wratten beginnen meestal als eelt, een poging van je huid om harder te worden dan je hart. En net wanneer je denkt gehard te zijn, zetten ze de puntjes op de O. Ze vloeren je. Toch liever wratten dan mee-eters. Die zetten punten op de neus, notulen zonder stempel confidentieel, elk punt zijn eigen bekentenis.  Zwarte punten als leestekens, nu je huid verteltwat jij verzwijgt.

Lien Van Droogenbroeck (Pennig)✍️
42 7

Buurthuis

buurthuis - naast de handalcohol  hortensiabollen

Margaretha Juta
2 0

Stralend wit

stralend wit  de hortensia’s voor de deur - tandartspraktijk   

Margaretha Juta
10 2

Samen in Blauw

In een klas van water, stil en blauw, zwemt een school vissen in dezelfde trouw. Ze glijden samen, links en rechts, alsof het water hen zelf in één beweging legt Maar één vis breekt uit de stroom, niet als fout, maar met eigen droom. Hij keert zich om, zwemt tegen de lijn, waar anderen volgen, kiest hij om er niet te zijn. Toch draagt hij dezelfde blauwe gloed, want ze delen hetzelfde bloed. De school beweegt, hij zwemt apart, twee werelden in één waterhart. als je goed kijken zou, zijn ze meer dan zomaar blauw. Want in die kleur, diep en zacht, wordt verschil juist samengebracht.

Dieuwke.L
4 0

Dat gevoel

Soms heeft een gevoel geen naam Geen label om te duiden, wat het precies is     Het lijkt op dropping zonder vrienden, Op de stress van een deadline met haperende software Op mondelinge examenstress zonder stem Het lijkt op tegen je zin winkelen op de Meir   Het voelt als niet wakker zijn en willen slapen Tegelijk als te lang functioneren op automatische piloot Het lijkt op hartkloppingen en flauwvallen Het lijkt op verbleken maar ik zie rood   Is het een post-natale depressie of een opgebrand gevoel? Is het die tijd van de maand, je weet wat ik bedoel?   Het voelt als falen en onverdiend afzien Onbegrijpelijk waarom het blijft duren Het voelt als keihard breken Maar ik stond al voor hetere vuren   Het lijkt op multitasken en hopen kopzorgen Het lijkt op midwinter zonder goeiemorgen Het lijkt op niet willen, niet weten, niet kunnen Het lijkt op het beste jezelf niet meer gunnen     Het lijkt op een whiplash en op een black-out En lijkt op bevriezen en 'wat doe ik fout' Het lijkt op vanalles en niets tegelijk Ik weet niet eens meer of ik nog op mezelf lijk.   Soms heeft gevoel geen naam. Het heeft alleen van alles wat. En ik wou dat het ophield. Ik heb het nu wel gehad.  

Rosemarijntje
7 0

Wedstrijd

26° Georges Leroyprijs – 'gedicht in 100 woorden' – “Zwaartekracht”

Deadline 30 okt 2026

Wedstrijd

26° Georges Leroyprijs – 'gedicht in 100 woorden' – “Zwaartekracht”

Deadline 30 okt 2026

Wedstrijd

Nieuwe gezichten, nieuwe inzichten

Deadline 15 aug 2026

Wedstrijd

Nieuwe gezichten, nieuwe inzichten

Deadline 15 aug 2026

ongewerveld

laten we aan onszelf gisteren terugschenken toen we nog zonder wervelwind waren met tijd om te zoeken  wat we vinden met plek om te vloeien  als water gisteren toen we nog ongewerveld waren

saskia van laere
4 1

Proxima Centauri

Ze is er  ergens  Proxima Centauri  de dichtste ster  na de zon  en op een dag  zweef je naast haar.   

Matthias Van de Velde
8 2

Daar is geen toilet tegen opgewassen

Creativiteit zou de sleutel tot geluk zijn. The proof of the pudding is in the eating. Ik heb de pudding geproefd. Hij smaakte. Maar het mooiste bewijs komt van een politiek gevangene. Zij leefde ontriefd in een eenzame cel. Zelfs pen en papier waren haar ontnomen.Met woorden zou ze maar eens raak schieten.Het regime vreesde taal meer dan wapens. Toch kreeg ze een cipier zo ver haar te bevoorraden met toiletpapier en een wenkbrauwpotlood.  Daarmee schreef ze een boek vol, elk woord een kogel tegen de monotonie van haar opsluiting.Het papier bezweek niet onder het gewicht van haar verhaal,maar vouwde zich om haar zinnen heen. Het bleken de mooiste maanden van haar leven. Ze schreef zich een weg naar buiten,overschreef verleden met toekomst, een nieuwe horizon. Op toiletpapier. Sterker dan tralies. Toiletpapier won.Het toilet had haar rol uitgespeeld. Afbeelding: nigelat via Pixabay Inspiratie: Nawal El Saadawi, Egyptische feminist en dissident 

Lien Van Droogenbroeck (Pennig)✍️
45 6

Postzegel

kaart aan kleinzoon - op de postzegel  voetballers 

Margaretha Juta
6 1

Mr. T

Mr. T Ik sta altijd aan uw kant Al kan ik niet alle problemen aan de kant schuiven Ik sta aan de kantelen, schreeuw me uw bevelen   Bij elk kantelpunt ben ik uw contragewicht Ik lees u Spinoza en Kant Kan het anders? Natuurlijk   Het hoeft niet te rijmen Als je rust nodig hebt, stilte en downtime Dan laat ik je gerust Nog een laatste ding Pak een grote zak, vul die met al je verwachtingen En gooi hem dan zo ver mogelijk weg

Stelselmatig
8 0
Laad meer ...