valkenzonnebadtussen de veldenregenboog in blauw foto: @magickwithwords
Wedstrijd
Het Poëtisch Parcour - wedstrijd voor scholen
Deadline 29 mrt 2024
hoogmoedig sterk strekt een prille krokus de nek - de winter vertrekt
mijn vader is een notoire grappenmakerhij kent nog de boeken uit het verzeteen paar ervan liggen nog bij het bednummer één blijft de absolute kraker iedere avond leest hij een stukje voorsomt de namen op van hen die vielenin zijn kamer dwalen weer de zielenbij geen enkele vindt hij nog gehoor over zijn nakend eind wordt niet gereptwant hij moet die ene grap onthullendie tot op heden toe steeds werd belet zijn scherpte werd in het leger niet gesnaptwaardoor hij zijn grap niet kon vervullenvannacht heeft hij een dubbele punt gezet
tussen de bomen een groep vreemde standbeelden; rookzone in 't park
A love/ hate story based on what Lindsey Buckingham and Stevie Nicks share (Fleetwood Mac style) Into the darkness of an all consuming fire We went And the flames were dancing around us like dying flowers in a field without a moon and stars at the almighty night sky We lay Next to each other Thousand miles apart As it always was He opens his mouth Doesn’t speak with words He feels what he says She laughs Doesn’t speak with words She feels with her soul Undeniable damned connection Cursed or blessed Or worse Both Laughing together Crying together But thousand miles apart As it should be, shouldn’t it? Do not want to make you sad Or confused ‘Cause that’s what you do Don’t want us fighting We make eachother depressed Sometimes Hate it He opens his mouth Doesn’t speak with words He feels what he says She laughs Doesn’t speak with words She feels with her soul And now the fire curses us Not with words, but with deeds Our hair falls out Our mouth become toothless We fall into the darkness The wind blew the flames out And rain pours suddenly out the sky And with the rain you’re washed away He opens his mouth Doesn’t speak with words He feels what he says She laughs Doesn’t speak with words She feels with her soul And with the wind I’m blown away ‘Till next time We whisper And grin
ik droom over prinsessen die dansen en kabouters die sjansen over kippen van zilver met eieren van goud over vliegende ik dat geeft me een kick als ik even weg wil als ik even stil wil dan ga ik naar buiten dan lees ik een boek zal ik de deur sluiten vind ik wat ik zoek?
Ons was: niet veel meer dan verhalen. Zin vol stenen, beschutting tegen kletteren -de anderen. Klankkunstkoterijen, daar, waar woorden betekenis loochenen balanceerden wij. Op het on-ver-haalbare. -steen
Cursus
De dichters: groep 1
Start op 29 jan 2024
Regio Oost-Vlaanderen
Expo Poëziewedstrijd
Regio Antwerpen
Ik dacht dat ik over u was dat ik genoeg had geweend zakdoeken vol dat ik genoeg tranen had verspild Ik dacht dat ik terug in mijn bad kon liggen kijkend naar een serieke op de laptop naast het bad en dat ik wel oké was. En dan ineens popt uw gezicht weer in mijn gedachten op en overvalt mij dat gevoel dat mij misselijk maakt omdat ik uw gezelschap mis En heel efkes wil ik mij in mijn bad laten zakken en het water zijn werk laten doen om die pijn niet meer te voelen Maar t’is oké. Ik ben oké. Denk ik.
Schrijven bij kunst: Antwerpen
Start op 28 jan 2024
Het is wél mogelijk. ...om te accepteren wat onveranderbaar lijkt. ...om een keuze te maken voor een weg wat niet toegankelijk is. Nee, niet met de schoenen die je draagt. Verander de schoenen en als je dan toch bezig bent... stap eens in de schoenen van die ander... ..en ontdek.
Krassende nagels Hopeloos gepiep Uitgezakte navels Alleen nog maar bijtende, happende ravels Recht en scheel Zij bevuilt haar dwangbuis en schreeuwt Het was al veel
de zon gaat onder haar licht schijnend op mijn boek - vaste plek in bieb
Start op 27 jan 2024
Mama, ik mis je Net daarom Wil ik je niet zien
de straat automaat verkoopt alleen maar ijsjes schuilen voor de sneeuw
op gedichtendag lag ik met mijn nicht in bed wij waren bloot zij sprak gij kloot raak mij niet aan ik houd van haar zoals de wolven van de maan ik heb nooit opgelet gevoeld hoe zacht zij is ik vroeg aan haar mijn schat waarom spreekt men van hem manneke maan terwijl een vrouw daar schijnt zij heeft zowaar een krater voor mijn dolend hart gij rijmelaar onnozelaar gij brandt altijd zo nodeloos een kaars voor mij de dwaas gij krast verwoed te zachte lijnen in mijn vel ik word bijna onwel gij durft mij te begeren voer zijn voor het niets de roos in mij verlangt naar dorenloze madeliefjes schrijf mij iets desnoods twee infantiele briefjes die ik met mijn handen vingers tanden scheuren kan ik houd niet van dwaze bevrediging gij zult altijd naar mij verlangen moeten als een zebra naar een strepenloze einder rep en rein onaangeroerd uit de reeks 'Roeland Wittebolle'
Langs de stille oever aan de waterkant eindeloos wachtend, hunker je naar een nieuw melodie. Mijmerend in de glinstering van het onzichtbare mysterie fluister je helder en hoopvol jouw eeuwenoude levenslied. Huiver niet langer, de wereld is vol magie
