Zoeken

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.

En toen zei het kind: Ai

Het vuur doet bewegen, zoals passie doet. Maar de lava verlamd, zoals wegsmelten bloedt. Is er een letter voor smeulen? Een woord voor het geluid van "tsssshhhhit" die de kolen verlaten? Het leed van een fluit, een zucht van het kruit. Het vergaren in de wind Of iemand, die ooit, mag wensen als een ........ of dat het ...... Kan het .. Dooien? Of het leven ..Worden.. BemindT?

Kakofoon

5 1

kikkers

in zomernachten zijn er kikkers, luid bij de buren of nog verderop. lege minuten vullen ze met dikke kelen. naast mij op het bed vang je licht met je huid zo volstrekt glanzend, brandend. het uur is weer van nul begonnen. we liggen alles uit te stellen. we luisteren naar het gebrul, elk in ons eigen buitenlicht gekruld.

Veerle Breemeersch

9 3

Racisten zijn ziek

Racisten zijn ziekRacisten praten zogezegdOver de anderenIn werkelijk praten ze overHunzelf. Wat meer geestelijke gezondheidszorg kan misschien helpen.

12 1

Overvaart

overvaart - in de Japanse vlag duizend gezichten

Margaretha Juta

7 0

het Onberuste

dat er iets moet zijner moet iets zijniets dan maken we er iets vaner moet iets zijniets dan houden we van ietser moet iets zijniets dan kraken we van ietser moet iets zijniets dan herstellen we van ietser moest iets zijniets dan vergeten we van ietser moest iets zijn geweestiets

met zicht op nergens

een brug versteent een herinnering aan eengewaagde sprongeen versteende herinnering waagtde brug naar een sprong in jouw taal vind ik mijntong niet, in jouw spreken soms wel mijn stemals een boemerang, de aankomstvan een verwachtte treindie net te vroeg is als bloemen sprakenhoorde je ze roepenin de bossen, ieder bladook de vogels kon je plotsverstaanzelfs de zon en de wolkendurven wij dichterdichter dan eenogenblikvan verdrinken in elkaar een letterpuber danst zingendom het niets heendatgene wat niets wil, maar giertdoor de aderen als wellende zeeëndie inbeuken op kustlijnendatgene wat zich niet laat zeggen of schrijvenjaagt mijn letters voort

soms

een sprankeling zonder daglichtlange haren zonder windzeeën zonder golvenmeeuwen zonder ruiseneen kustlijn zonder bruisen soms was daareen broeirige dagop de hielen gezeten door eenzweterige nacht, een vonkdie oversloeg tussen tweehemelichamensoms was er stil gedonderdiep in de vertes van dehorizon somsheeft ze alles, soms zelfsmijn gelijk, soms ben ik haar eigendom,een lijfeigene vreemdelingsoms heeft ook zij nietsmeer aan soms valt de angst in dagenvan rustin een wieg naast de zachtemachtlampdie de lijn van de penbewaard op het vel van samenraapsel soms valt de angst te binnenals een noodzaak aan schrijvenals een schrijven in noodeen schrijven dat enkel eenreddingsboei biedtals men blijft schrijvenblijft lijvenin dezelfde keur soms valt de angst als een blokvan de schouders, tot het blokaan uw been dat ketentaan gelovenook dat is onsvergeven soms valt de angst aanals een rat uit een hoekals een schop onder de kontals een wiek in een ton, een lontsoms valt de angst over haarzelf verzonnen overval soms valt angst methet kijken van haar blikdan laat ik mij wegschrijventer land, ter zee en in de luchtals aarden dammenals happen naar luchtals water aan de lippenals stukslaan op haar klippen

lust

in verschijnenin de plooien van devoorstelling, de rimpels in onsspanningsoppervlakmijn lijf kleeften brandt aan haar limietenhangt het aan haar lippenaan het orakelvan haar eigendood angstdie haar slaatvergezelt haar grensmet een beveiligingeen gijzelinggeen van de tweeen alletwee tesamenverdrink ikin de bronvan haarkijken

bloesmenden

het bloemen van de veldenzoet sappig en uitgelaten als een windeen onzichtbare reus die zijn vluchtigevoetafdrukken door het bedauwd gras kamt zijn tenen zijn wreefzijn hiel een storm van geneugten diehet onweer inluidtzoals het kwaad ten tonele gevoerden dat enkel om niet te verwelkennet te verzwelgenin de lente die gedoemd, keer op keerhaar einde aan kondigt met levendige kreten vanbeloften, waar de zomer zwanger van haar vrucht tot lamlendigheid is veroordeeldte ondergaan wat onverhooptafwezig bleefin haar belofte op meer dan een punt

6 0

nog een onding

stuurt ons voortin een eindeloze stroom vanditjedatjes dingetjes van dingetjesen hop: nog een dingetjeen faldera er achternawe lopen ervan wegen staan eindeloos in de wachtrij het onding houdt ons vastals een ontketende ontwortelingvan een ontwordingtot een hopeloos nietsneerkijkt in de doodse zuchtvan verveling

dagengraat

mijn gedachten spinnen garen van betonde fluwelen revolutie van de reetpatisseriedagen raden bij dageraadnachten daden bij dadenraadbij het vallen van de avondals een vlieg in de minnestroneeen handhaven aan weerskanten van mijn broekvoor de handen een zoeken zoeken te sto- de o die hoorde dat de zin niet zou stoppen stottert als een geraakte halslagadereen vulkaan die op uitbarsten staatvoor het onploffen wolken voor zich dicht schuift omwondenpeuterenkeuteren krabbenschrobben schureneen ongeluk is vaak ingoed gezelschap een lidtekenmet dteen tak die wil rollen door het gras,tikt op de ruitzich strekkend tot iefnuiktvan het schuddebuiken en baden in de vijver van het parkeen takje in mijn zijstond mij daarbij bij zacht schrijf ik, schuif ik mij in de fluwel analen van de taal die door mij trekt

onbaar

Niets. Niets dat het niet kan zijn. Als het een zee van water isben ik als een vis in het water,als het een zee van tijd isben ik als haast en spoed,als het een zee van zand isben ik als een schip van de woestijn,maar ook de korreldie zijn steen kwijt is Gebeiteld zwartals vulkanisch glas

6 0

tovermorgen

een tovermorgen schildert zichaan de ontbijttafelslingers confituur vegen tekensrond het canvas van zijn boterham er wordt een mouw aangepastelke slag geveld met een doodsteekin het kraken van andermans slaaptekort net geen ruzie tussen het bestekhet klettert als een ridder die zo nodig moet, maar geen ritssluiting kan vinden

een denkeling

een enkeling denkeling drenkelingademhappenrapperrappervolhoudende vrije kunst inhet verdrinken een tweevoud voud als twee keer fouteen triolencombinatie een tweevoud van een drievouddat is veelvuldig fout 1 ding kan goed zijnof op oneindig manieren slechtdan weten we wat het betekentte zeggen jij bent echt een held voor het geld een drenkling in eigen natvedronken in een muntenbadvan opkuiste gedachteneen denkeling