Zoeken

Sap van één citroen

  ik sprak zowaar tot Eenzaamheid we dronken sap van één citroen nootjes heb ik wel geweerd te zout voor mij de binnenkant   ik zei zomaar, ik zwem niet graag het is me koud al eeuwen lang de Dode Zee, zij is mij veel te stil daar drijven echte lijken rond   Eenzaamheid zij lachte luid ik ken geen water noch geween mijn enkel oog is altijd droog het ziet wat gij niet weten kan   kijk naar deze scheve mond zie hoe stuk mijn lippen zijn ik heb nog nooit geproefd van saus of welbereid Geluk   de nadronk van een zure regen is mij ook volledig onbekend ik kan je niet echt helpen, vriend wanneer je zoekt naar zoete Troost   probeer misschien eens ginds bij moeder wolf met welpen ligt opnieuw een vers kadaver besef, het is van de Verslagenheid   of steel wat van het blinde kind suiker Hoop wanneer het slaapt zijn mondje heb ik dichtgenaaid zodat het ‘s nachts niet bijten gaat   Leeuwenhart en Tegenstrijd onthoud het goed, mijn kameraad als je weer volop vechten moet denk dan terug aan dit moment   je moet weer weg best nu er is voor jou geen toeverlaat maar weet de ware pracht van Eenzaamheid ze is enkel door jou gekend   ga langs het wijde land het bos er is een tak waarop hij zit de ijzervogel vreest geen tijd aan hem werd nooit geen roest besteed   vergeet het niet, gij kleine knaap als hij weerom dat liedje zingt over kandij en paradijs negeer hem dan veeleer   loop best voorbij ga door tot je er komt, het einde zal je graag ontvangen   kus me dan ik zal er zijn ook daar en proef ze dan mijn wangen lippen alles is zo zacht   we zullen op je wachten echt ik jouw schat de pit ener citroen houdt zo van Geborgenheid       uit de reeks 'Waanhoop'

Bernd Vanderbilt
3 0

Autisme in onrust.

Geen houvast vinden in iets, verdwalen in alles en niets. Medicatie maakt lichaam moe, maar hoofdje nog niet aan rusten toe. Die kamer met muren heel erg vaag, heb ik niet zo graag. Hoeken verdwijnen, geen randen die een deur omlijnen. Ook mijn brein haar favoriet, is het vinden van de uitweg niet, in het bos der wirwar bomen, waar al het licht is ontnomen. Greep willen krijgen op de realiteit, het blijft een moeilijk feit, want hoe doe je dit? Is een vraag waar ik nog steeds mee zit ...  

crealise
27 2

Activiteit

De Sprekende Ezels Mechelen

Begint op 16 feb 2023

Activiteit

De Sprekende Ezels Mechelen

Begint op 16 feb 2023

Activiteit

De Sprekende Ezels Gent

Begint op 14 feb 2023

Activiteit

De Sprekende Ezels Gent

Begint op 14 feb 2023

Na de aardbeving (tanka)

moeder aarde beeft  als ze de puinhopen ziet door haar veroorzaakt  haar schouders blijven schokken  om al dat menselijk leed  

Margaretha Juta
4 0

Cursus

WRITER'S COLLAB x Moya De Feyter (geannuleerd)

Start op 8 feb 2023

Regio Antwerpen

Cursus

WRITER'S COLLAB x Moya De Feyter (geannuleerd)

Start op 8 feb 2023

Regio Antwerpen

Spin

Dreigend komt het boek voor de huisspin dichterbij. Zijn verhaal is uit.    ( Even voor de duidelijkheid: ik sla zelf wel geen spinnen dood. )

Sarah
17 1

Winter haiku

Kom, zit op mijn schoot  Hou me warm in de winter, Ouderloze poes

Margaretha Juta
13 1

Meisjesmasker

geluiden en bewegingen ontkiemenin de ruimte achter het masker de lach van het meisje is de droom van het grote wezenik ben het                  die maakt, speelt en vergeettrillend van het onbegrensdein de gedaante van kwetsbaar vleeseen moment vrijend in de oneindigheidonstuimig zacht, de bedding van de aardewaarin ik mijn zoekende vingers plantwortels naar de kern laat groeienen al het groen geeft antwoordbuigt mee                  met alles dat leeft, heerst en vergaatonder die zware sluier van fragiliteitdaveren bergen vol vuurdie ik ooit mijn ingewanden noemdeeen lichaam met barsten, noem het kijkgaten,dat verhalen braakte in een taal die ik niet voelde de tonen trillen anders nu ik herken het lied van de moederze zingt over hoe ze zichzelf baardein het zwijgen van het donkeronder vleugels van warm gemis

KarolienDeman
10 1

Binnenweg

Ik zoek jezeg ik maarje hoort me niet Ik zie je nietals je je blijft verstoppen Mijn vingers tastenin het duisterik voel de tochtdoor de kier van de deur Die heb jijopen gelatendenk ik, ik weet hetniet zeker Toch ga ik de kamer in Ik zoek jebinnenweg.

Elfi Vandenabeele
28 3

Koffiezet

Gepruttel  van de koffiezet. Een dag bijna doorgelopen. 

Sarah
12 1

Vluchten in papier

Hou jij ook zoveel van lezen? Even vluchten in papier Een momentje niet meer racen Even weg van hier   Die nieuwe wereld in mijn handen Brengt me naar een andere plek Ik wil hier wel wat vaker stranden Even weg van het gekwek

Emmy
6 1

Winter haiku

de sneeuw smelt zachtjes  kleuren komen tevoorschijn  winteraquarel       

Margaretha Juta
17 0

Einde van de winter (tanka)

De dooi zet nu in De bomen huilen het eerst Gevolgd door daken, stoepen, tuinen en steegjes ‘T zijn witte, blije tranen  

Margaretha Juta
9 0

Cursus

De dichters

Start op 6 feb 2023

Regio Vlaams-Brabant

Cursus

De dichters

Start op 6 feb 2023

Regio Vlaams-Brabant

Deze dagen

Met met onderbuik beurs sijpeltde twijfel over mijin de eerst nog witte lakens.Deze dagen vervagen mijn contouren.Jij bewandelt me als een wesphet paarse fruit, zoeteet jij mijn vlees,ontvelt me met je tanden.De geur van ijzer tussen ons.Mijn lijf loopt over,zoekt jouw stelpende handen.

Mieke Stessens
23 0

Japans papier

Zij was het kind dat muizen verpleegde,hun flanken vol gaatjes gebeten door de kat. Ieder wezen te zacht vanbinnenwilde ze repareren. Ze wist nog niet dat ze zichzelf leeg zou gevenaan de man met de ogen van ijs.Hun grijs vult haar borst als mist.Hij vraagt: "Ga je mee op wandel?Ik wil weten waar jij schoonheid ziet."Ze antwoordt met zijn hart onder haar handen.Het is poreus als Japans papier.Ze wil het heel houden in de kom van haar palmen, maar het lukt haar niet.

Mieke Stessens
58 1

Heidevriend

Je zon streelde in mijn ogen En spiegelde hoop over het stille ven Wind blies als Noorse kilte Maar je warmte was mijn gids  Ik hoorde hoge verre dennen ruisen  Zand stoof op en je voetstappen volgden Ik liep in twijfel en hoorde je naast me Als mijn vriend die wolken breekt   In de weidse vlakte van grijs en groen Waar paars niet langer bloeide Want winter stoeide nu met de ogen  Langs wolken en torens en hoge toppen  Tot zachte dekens toedekten en stilte beloofden Zo kwam je naast me en verdween je Langs de heide en de droge kamers van je huis Als winterwarm maar toch niet thuis 

Lumes
35 2

spel voor gevorderden

een wit meisje speelt in de modder  waarvan ze taarten bakt ze vertolkt haar rol van keukenprinses  van paljas met peperkoeken hart ze vergiet krokodillentranen om een prul voor een gunst zet ze een glimlach van glanslak op ze doet alsof ze zingt voor een bomvolle zaal  en wuift terug naar je solo applaus terwijl ze groeit, ontdekt ze haar schaduwzijde  achter het meervoud van haar ik gaapt de kloof dan leidt ze de val in speelt ze haar dode jaren kwijt  in haar laatste bedrijf daagt ze je uit  tot een spel van kat en muis  

Wim V
13 1

Bloedlijn

ik slaap en vraag me af hoe ik op de zolderkamer van mijn grootouders ben beland onder de taftzijden sprei uit mijn kindertijd die nog aanvoelt als gisteren en ik kijk naar het andere bed het goeie bed   de holle wangen van mijn opa die alle leven hebben weggezogen zijn kleur die ik nooit zo gelig zag en zijn gevouwen handen boven het krakend ijs van gesteven goed waarin zijn weduwe me nog heeft betrapt maar dan jaren later   en plots hoor ik een stommeling op de trap, 't is vader haha, nog altijd een goeie grap maar nee: hij dwarrelt als stof en as in mijn gedroomde ochtendlicht  vantussen het dakgebinte naar beneden en bedekt me ik strubbel tegen schud hem van me af maar hij klampt zich vast onderhuids waar zijn erfenis als stramme pezen aan mijn botten plakt ik probeer en probeer al jaren probeer ik, maar je kan niet verzaken zegt de notaris der genetica mijn eigen fouten zijn blijkbaar niet genoeg    en plots hoor ik mezelf zingen van I need you  Like the flower needs the rain en ik berisp mezelf  want ik heb het niet voor dat soort  al te platte schijven   dus besluit ik dat ik wakker word en dat het beter is om op te staan   zoals altijd: klaar voor wat niet komen zal op al de rest onvoorbereid       © Marc Terreur, 4 februari 2023

Marc Terreur
110 2
Laad meer ...