Zoeken

Novembervers -15- Tot de laatste

Treuzel net zo lang tot je de laatste trein mist Voorzie geen plan Sta stil op het lege perron Draai om je as Vind geen oplossing Geef je over aan het voldongen feit dat er geen keuze meer is Dit is wat je wou Onbeslist De laatste zoen Klaag niet

Vanessa Daniëls

6 0

Hart van een kunstenaar

Is het fictie of daadwerkelijk gebeurd Omgebogen, omgebouwd of verscheurd Geschreven binnen een paar uur of pas begrepen na jaren zwoegen Slechts verzinsels of verknipte gevoelens om het emotionele proces te vervroegen Wanneer het liefdesverdriet, de pijn en het verlies te vinden zijn binnen de woorden Als je in het hart van een kunstenaar zit, zal niemand jou ooit kunnen vermoorden Elk werk zal beladen zijn met jouw energie En elke les die jij de kunstenaar geleerd hebt, creëert de magie De magie om de mantel die alles wat kwetsbaar is bedekt, uit te trekken Om iets in het leven te roepen zonder het bloed uit zijn hart te hoeven laten lekken Een verhalenverteller heeft zijn eigen domein van expressie Zijn hart maakt het zijn professie

AmHedgeHog

4 0

Novembervers -14- Springstof

Ik sta op springen, galmt hij vanuit het niets Stuur me naakt zodat ik ontplof Haastig zoek en wroet ik in de ruimte die ik inneem Vind net over de zetelrand een stukje vel over been Dit is al wat ik heb, lieg ik De rest is ingepakt en wacht op de uitnodiging voor een feestje Zo eentje waar ik zelf het vuurwerk af mag steken

Vanessa Daniëls

16 0

Keuze

Wat te zijn Als niet zijn een optie is En de prijs Goedkoper.

lisa ozemoya

7 1

Toiletverdriet 2

Waarom zo’n slecht verlichte plekkendoor ongure types omgeven?De stoelgang aan het zicht onttrekkenstimuleert het criminele leven. © Vera Steenput

Vera Steenput

2 1

Novembervers 15/11

Van wit naar licht grijs Wolkendek volgt dekbed Donderwolk wandelt

Ben Ramsdonck

9 1

Toiletverdriet 1

Toiletverdriet 1 Om het even waar u komt of wat u doet, altijd laat uw lichaam stoffen achtervaak is het een gruwel hoe dat moetkan die toestand echt niet zachter? © Vera Steenput

Vera Steenput

7 0

overdenkmateriaal

altijd spreken met twee woorden nimmer slechts 1zo ben je één met de angst & nooit alleen

Schrikkentist

10 0

Och november

hoe mijn woorden gedraaid worden (au) van alles naar niks hoe mijn maag vacuum wordt gezogen mijn keel bevriest wat hoopjes letters aan mijn mond blijven hangen als kwijl (zielig) ik ben een vis uit het water grote droge ogen en hanglippen thuis ben ik eloquent, dames en heren, eloquent maar nooit of nooit in het echt och novembertje

Ann Henri

14 1

Sprookjes

Sprookjes Soms mis ik de sprookjes in mijn levenIk heb ze nooit voorgelezen gekregenLiefde zal nooit aanvoelen als het perfecte sprookjesverhaal't Is niet ergUiteindelijk verzin ik wel mijn eigen liefdestaal 't Voelt soms of ik de buitenstaander benwant ik weetZij wou soms liever zwart zijnZij vond het bos nooit echt heel fijnZij kende geen slapeloze nachtenZij hielden niet van al het wachten Ze zijn alles behalve moedeloosenkel af en toe wat machteloos Liefde is puur en geen hartzeerJij lost mijn verwachtingen in, keer op keerEn ikIk mis de sprookjes nu niet meer (foto: gemaakt bij het Dr. Guislain Museum)

oranjepodium

3 0

Novembervers 14/11

Volle tegenzin Door de zonnige kilte Dan toch maar gedaan

Ben Ramsdonck

10 0

Mosbol

Mosbol* Een mosbol zijn.Bij geboorte groen stof,zweven als een alg,een draad, een sliert die langzaam op de bodem landt,daar rolt en stoltin oceanisch blauw. Deel zijn van een mystiek tapijt van bobbelsdat bij momenten traagzaam verroert,zich waagt aan een hoogpolige, hobbelige hip hop. © Vera Steenputnovember 2022 *Geïnspireerd door The green planet, Waterworlds van David Attenborough

Vera Steenput

7 1

Novembervers - 13 - Zapsprookje

Wat als de prins een bangerd isAllergisch voor paarden, panisch voor drakenWat als hij in de toren opgesloten zitomdat hij de sleutel verlooren niet ontsnappen durftPostduifringen verzamelt onder zijn bedVan andere prinsen droomt maar er nooit één in het echt zagVanuit zijn raam prinsessen bekogeltmet doperwtenZijn haar scheert zodat het geen ontsnappingsroute wordtWeigert rode groenten te etenLijdt aan chronische obstipatieen nooit zijn tanden poetst Ja wat danNiets zekerOp naar het volgende sprookje

Vanessa Daniëls

8 0

In mijn herinneringen blijf je drijven

‘Waarom beweegt het water?’ vroeg je me de eerste keer dat je het openbaar zwembad betrad. Je was een beetje bang voor dat doorzichtige wild. We stonden met ons tweeën aan de oevers van een overwinning. Je wreef met je grote teen als een schaatsenrijder over het oppervlak en keek verwonderd naar de cirkels die in het bad verschenen, je rilde, waarna je me overtuigd aankeek en als een druppel het water in sprong. Je armen vochten zich een weg, sloegen het water klap longs in stukken. Samen bleven we naar adem snakken onder het gegiechel van een snorkel. Opgewarmd maar uitgeput bleef je in mijn armen drijven.

Jolien Cerpentier

33 0

Novembervers 13/11

Weer sta ik perplex De maan in de middag zon Stil in het verkeer

Ben Ramsdonck

16 1

Novembervers -12- Random

Ik maak een foto van een man die een foto maakt van een man op een bank met een hond in een kinderwagen. We betrappen mekaar. Rosse mensen hebben meer verdoving nodig Te lief is verdacht. Van elke willekeurige gebeurtenis maak ik een mijlpaal. * Tip: als je net als ik geregeld losse zinnen opschrijft, zet die onder mekaar/puzzel ermee. Verras jezelf.

Vanessa Daniëls

3 1

Haiku: Orchidee

De witte vleugels zonder vrijheid in de lucht,aan de orchidee.

Kim Stessens

28 1

Berlijn, augustus 1945

De stad verwoest, de mens gevlucht,alle panden de instorting nabij. In zijn onderkomenvergeten door de bommentrekt de orgelman zijn hemd aanklopt het stof uit zijn vestpoetst zijn schoenen tot glans. Door doofstomme stratenstuurt hij zijn orgelkar, neemt de plek in die hem vroeger toegewezen werd. Nu tussen de ruïnes. Daar staat hij, verzonken in zichzelf,onzichtbaar voor de laatste soldatenmaar niet voor de fotograaf die vraagtof het mag. De orgelman sluit de ogenen knikt, het toestel klikt het moment voorgoed vast. Er komt een vrouw met soep en brood.De orgelman verstrooit de allereerste klanken in de Berlijnse lucht. © Vera Steenput

Vera Steenput

11 0