Tussen adem en stem #novembervers
Er is een hongerdie niet in het lichaam huist,maar ademt tussen zucht en stem,waar woorden nog ongevormdnaar betekenis verlangen.
Ik proef het lichtvóór het breekt,de luchtvóór de regen haar eerste druppel laat vallen.
Mijn tong kentde rand van het bestaan —zout, huid, stilte.
Soms eet ik de geur van thuis,het brood dat kraakt,de koffie die in de kamer blijft hangen.
Ik drink de rust van een handdie in mijn vacht blijft liggen,zwaar van vertrouwen.
En ik weet:het is genoegzolang ik blijf proevendat ik hier ben.
Mephis (aka) Evelyn Mérida
