Ik ben de dorste kamerplant Waar groen was, is nu dorst Stekken op stelten, woestenij Drooglegging der moederborst Razende straat stroomt achter ’t raam Mijn lover laat zich hangen Bladeralarm, dit kamerding Plant trip naar wandelgangen Daar drupt somtijds een paraplu Of vies vuil vunzig flesje Elk lekje goed, elk sprankje Grote dorst, petieterig lesje Ik ben de dorste kamerplant Al dorst ik wel te zeggen Ik heb een kamer om me heen Mijn dorst en ik zijn nooit alleen De baobab kan zulks niet zeggen
oorlog, kil, koud, verwoestend, dichtbij, laag, vijandige bommen vallen als sneeuw in de lente, op de daken, in de lege straten liggen lijken met koffers, smeulen auto karkassen na van wanhopige mensen op de vlucht naar een onbekend leven
Sneeuw, Koud, nat Valt, glinstert, danst, Sneeuwvlokken in de lente likken mijn ogen Kriebel
jij en je ogen breken de kleuren in haar open tot duizend watjes roze ze smelt als suikerspin tot rozer dan roze haar amandelvormen haar abrikozen haar ogen rusten op duizend wolkjes roze
Een zucht het zand vliegt weg vliegt in het rond dwarrelend in de zon een drup valt neer Het zand streelt de aarde als weleer
nog een geluk niet gelezen te worden enkel de leegte enkel de eenzaamheid ze houden van mij als geen ander als de salamander van het water beterweters van de slimste wijn ze zijn zo lief, meneer ze eten vlees van droge vlinders in de hoop de kleuren nog te proeven een schildering te redden van de ondergang van nietigheid en het verwijt dat ik te anders ben het komt uit bijna alle monden die niet spreken kunnen amper dampen adem van een stille geest weten te verdragen ik probeer heb je nog een vraag voor mij, mevrouw ik zal zo goed als ik kan slecht als ik ben en je ziet het aan mijn ogen droge lippen heb ik van een dorst die ik ooit heb gekregen van een lijk in de woestijn ik ben het kwijt alles evenwicht de lasso om een zeepaardje te temmen heb ik aan een zeemeermin gegeven zo goed is mijn hart zo bloeden mijn ogen rood dat is de kleur die ik zocht ongekookte eerlijkheid smaakt zo veel beter dan vermeend geluk ja nog een dag of twee een paar lieve woorden en ze fluisteren de honden die ik ken ook omgekeerd ja ze zullen mij altijd beter begrijpen dan een doorgesneden wezen waarin wordt gezocht door maden door mannen met witte gewaden en sensoren ezelsoren apenstaartjes raar en zeldzaam zijn de zitmaaiers die gras beminnen ja ik heb een hekel geen geluk als heel diep ginds in de kern van mijn bestaan de rust ze wordt er weer verstoord door een eikel met een boormachien gaatjes vindt hij die al lang bestaan nog een geluk een stuk of elf in een dozijn het zwijntje is zo blij als het mag zijn gewoon van marsepein daar liggen poedelnaakt in een contoir zo fris gekoeld te heet kunnen planeten zijn ik heb een fiets of twaalf gebricoleerd oude wielen ik de gek debiel en infantiel ik heb geluk dat ik de wereld niet begrijp give buzze you loser nu er een gat zit in dat hoofd ik halfverdoofd door dronken dromen zit te bloeden ergens is iets misgegaan onderweg de maan een zon sprokkel nog wat licht die laatste warmte ik probeer het vast te houden en de armen van de troost zijn altijd veel te kort nog een geluk dat ik zo lam geworden ben het schaap nog ken dat ogen had pupillen als ervaren streepjes in een prachtig blauw nog een geluk uit de reeks 'Waanhoop'
hoor jij het ook, die fluittoonhet is het geluid van de stiltede tijd staat stil, bevriest onsik construeer iets in taalterwijl het eerste bouwwerk een steen wasdie naar de hemel weesen ook het laatste zal van steen zijn:een vaas waarin de bloem van de liefdevoor altijdstel het je voorhier samen liggeneen symbool vormen,een cirkel die zich niet sluitzoals de open cirkel die jij wasjij kan geen lichtjaren bij ons vandaanwant je betekende licht in de dagen, lichtdat je links droeg aan de kant van het hartterwijl aan de andere kant een schaduwmet je meeliepdie wij niet kenden.
Telkens als ik fiets voel ik de duurzame kracht, de wind die mijn denken verlucht, het stuur dat me leidt naar een plek ergens, soms samen, soms alleen, daarna terug thuis, opgeladen.
Wedstrijd
Tegenpool tot tegenstander
Deadline 14 mei 2022
Ik wil stokoud worden maar wil ik het ook zijn als het moment daar is is het een vraag het is geen vraag Zoals ik het me voorstel Pezig met voorschrijdend drogend corpus raspend in de bast alsof het elk moment kan gaan beieren en kletsen onder de ribbenkast reeds gebalsemd met arcanum en andere smeersels De wijn steeds zuiniger met krimpende afdronk steeds meer koffie de afgrond rins slempend met korte kletsjes in de mokken als kliekjes redding om te stouwen maar ook in ieder ontiegelijk klutsje de onafwendbare weerspiegeling van het nakende verscheiden krommatiek van de schoot eeuwig de rieten stijlstoel pijnlijk in de dijen als in een alkoof met te klein venster en ook te her en der van licht alsof het terugvinden oude jeugdnesten zijn kaler steeds de getrouwen ook letterlijk krullende restanten vergeeld papier om een laatste keer in te bladeren en definitief op te vouwen Het afscheid krijgt een andere orde het ziet niet meer zo goed waarmee het nu eigenlijk ook weer begonnen was geen per se van ontknopingen meer De wederkomst van het grote geduld zoals een kaas met gaten maar alle gaten gevuld van geleefd leven onttrokken van enig verschiet, zoals het tieglijk pietluttige postzegels sorteren met pincet in deze schelle terminal met zijn potdove wachtkamer
Loop maar. Loop rustig door. Ik loop naast je. In het licht, in de duisternis. En alles daartussen. Loop maar door, hoofd omhoog. Trots en fier. Loop rustig door. Als je aarzelt Loop ik naast je. Als je zon, als je nacht. Lopen we samen. Gewoon rustig door.
Wat moet je doen? Als het leven een dramatische wending neemt. En je tegen wil en dank mee sleurt op trillingen van bombardement. Je hoop vervlogen. De kostbare vrede als scherven op de grond. Je kind in angst, je moet sterk zijn. Blijven of vluchten? Het trilt onder je voeten. Als je je kind optilt en rent. Scherpe voorwerpen vliegen je om de oren. Geschreeuw overstemt het gehuil van je kind. Bekende gezichten, bekende omgeving. Verdwijnt naar de achtergrond. Ren jij met een bevreesd hart hopelijk heel vlug een nieuw vrede tegemoet.
Activiteit
De Sprekende Ezels Mechelen
Begint op 17 mrt 2022
Exotischerwijs liet ik mijn papier vergelen en wijl ik wachtte op een authentieke ingeving het pure kracht bijzetten ging ik zelf baden in vitriool balen was dat dat ik naderhand moest constateren dat dit tot niets had geleid letterlijk zelfs het momentum verschoten enig raison d’être beslaat dit dus wel dat ik evengoed niet kon bestaan een groteske waarheid tot voor zelfs mijn geboorte straks kan ik dat nog eens dunnetjes over doen
Sudderend tussen prille lente enwakker zijn, opverend en terugverend, lichtgewichtig huppelen enzwaar heffend slepen en klaar-als-een-klontje-luchtig hoofd enzwaar als een massaspurt-aantal-deelnemers-kop en zolang er maar wind isen zee
Nieuws
Auteur worden? Stel je uiterlijk 10 mei kandidaat voor SchrijversAcademie
Duizenden jaren waren ons niet gegeven. Uit de warmte vloeien trage tranen die ik wegspoel met wijn die ik niet drink. Ik wil vliegen met de vleugels die je me gegeven hebt, al weet ik soms niet meer waarom.
De wereld stremt langzaamvoor mijn beslagen raam. Allesis onveranderd. In de verte een buurdruk in de weer met hamer en sikkel Wind waait ruisend door takken van kale bomendie wachten tot de lentenieuw leven vuurt. Iedere keer opnieuwen toch anderstelkens weer. Slechts de vogels hun liedverandertniet.
Ook al lijken de woorden niet automatisch tot mij te komen. Wanneer ik buiten ben, de zon op mijn alreeds tintelende huid voel schijnen en de wind die voorzichtig ruist door de bomen, voel ik dat de lente van zich laat horen.Dan lijkt de poëzie van de natuur mij automatisch te bekoren, komen de verzen spontaan tot mij, zonder enige twijfel, alsof ik word aanhoord. Mijn zorgen waaien mee en mijn chaos wordt met innerlijke rust beantwoord.
ik voel me nietig heb verdriet ooit was ik een mooie vergeet me niet mijn verhaal zo speciaal kreeg een ommezwaai nu denk ik als boeket en wacht tot iemand me lief mij in de bloemetjes zet lutwine de cocker
