Je weet dat er een dag komt
Je kent het, 's ochtends vroegde wereld nog verlatenwakker worden en de slaapniet opnieuw kunnen vatten.
Ongrijpbare beelden dwarrelend voorbijhet netvlies van je geheugen.
De eerste sporen van de dagin het ronken van een motorop weg naar ergens waar het levenvroeg begint met helle neonlichtenen de radio zo hard dat je niet anders kandan wakker worden.
Boterhammen in een lunchtrommel,opeengepakte liefde van een vrouw.
Je ligt stil en probeert heel hardaan niets te denken,misschien, denk je, misschienlukt het als je maar zo geruisloos mogelijkademt, kan je dan de tijd de tuin om leiden.
En even lijkt het je te lukken,duik je onder donzen dromenen durf je te vergeten dat je weet
dat er een dag komt.
