Deze ochtend waait de wind uit andere richting
Deze ochtend waait de wind uit andere richting.
De zon verwarmt mijn huid,droogt mijn tranen. Met mijn blikop oneindig fluistert de tuin rondom mij,ik luister.
Wat de kale takken me vertellen,over hoe alles terug groen wordt,het leven zich uiteindelijk altijd andersherhaalt.
En dat dat iets iets is om dankbaar voor te zijn.
Vind jezelf opnieuw uit, kneed je rompuit een homp deeg, je hoofd het zwaartepunt.Je gedachten mogen nooit te veel wegenof je breekt.
Thuis trek ik de staande klok optot een nieuw jaar, tiktak,het geluid van vertrouwdheid, de rusttussen twee tellen verzekerd.
We wandelen de weglangs koeien en gerooide maïs,her en der verdwaalde kolven,vochtig stro onder zoekende zolen.
En dan praten we, eindelijkleggen we onze ziel blootin het prille zonlicht en we ziendat het goed is.
Deze ochtend waait de wind uit andere richting,zeg iken je knikt.
