Zoeken

Mantel

JIj hebt geen patentop eenzaamheid.Verdriet slijt nooit rechtlijnig, het kartelt aan de rand.Wringt zich in de bochtenvan mijn geest. Ik pulk aan de korst,krab stukjes los.Altijd rest er ietsonder mijn nagels. Jij waant je alleen,spreekt van melancholie.Zomeravonden waar rookuit de sintels kringelten het enige wat je kan doenis binnensmonds zingen. Een lied van lang geledentussen de grote en de kleine beer.De stilte van de maan,haar ronde silhouet waarvan je enkel droomtals ze helemaal vol is. Verwijt me niet dat ik niet weetwat het is, verdriet. Ik draag het op mijn huid,een mantel van verweerd leer.Het zijn de barsten waarvan ik weethierheb ik geleefd.

Elfi Vandenabeele
21 1

Ons

We zoeken nogelkaar en hoe we onsverhouden, het gewichtvan stiltes, hoe zwaar ze drukken. Wat ze ons leren, neergeslagenblikken, ingeslikte zinnen.Waarom ze blijven steken,wat we liever vergeten. Hoe het is om kwaad te zijn,de juiste dosis verdriet,hoe hoog de vraag op het eindevan een zin mag klinken. Wanneer je niet wildat ik je raak, vingersop versteven huid. Een lichaam dat mij plotsniet langer kent, of liever evenwil vergeten. Alles nieuw,we zoeken noghet ons.

Elfi Vandenabeele
22 2

Weg

Het is niet de weg die je gaat,de tijd die verstrijkt,de stappen die je telt,het punt dat je bereikt. Het zijn de plekken waar je stilstaat... en zwijgt.

Elfi Vandenabeele
18 2

Novemberpoëzie -dag 20- Geel jasje

Wanten en tennisballen aan een touwtje.Met andere kinderen op wandel aan een koord.Rekkers aan je beugel. Wat leerde jij je hechten. Later lachten we daarmee.Toen je de beugel ontgroeid, kocht ik jou een gele jas. Daarin bewaarde je onze zomer.Het regende voortdurend. Ik was al een hele tijd wegtoen het jasje nog steeds te drogen hingop je foto's. Zelf hing jeaan een touw.    

Vanessa Daniëls
8 0

Novemberpoëzie -dag 19- Jokari

Vanaf de hoogste duin dalen en tellen we samen jaren af. Min twintig, dertig Ik ben als eerste weer klein.Mijn wereld niet groterdan een jokaribal. Terwijl jij landen afvinkteop de wereldbol,leerde oma mij golfspringen,paste ik nog in mijn blauwe jasje. Min veertig, vijftig Toen van mij nog lang geen sprake,racete jij in gocart mensen van de baan,kende je de verkeersagent bij naamen waande je je groot omdat je zelf de soep mocht halen. Nu kijken we hand in hand zee,rollen onze jaren samen het strand op.Hetzelfde zand bouwde onze kastelen.      

Vanessa Daniëls
19 0

pina luna

op een klein strand op de maan op een strand brokstukken van de kaap spoelen aan op het zand een gezicht in de lucht een nieuw licht jaar breekt door de horizon ik kijk ernaar en ik kijk verrukt ik drink de zon die zoete vrucht de bloezem van de avond de schaterlach van de nacht

isditalles?
4 0

ik vraag het aan (für Kati)

Heeft U kinderen? Neen. U? Ja. Hoe loemp kunde na zen. Uw vorig huis is nu een parking van de Colruyt? Ja. Goed gezien.

Casper Hoogenboezem
20 0

onverdroten

iedereen zou vegetariër moeten worden die hond van die kunstenares wordt zo zot als een mus momenteel eet ik een verhakkelde poedel met cornichons op een oude boterham ik vraag me wel af waarom ik dit gedicht ‘onverdroten’ als titel gegeven heb de roze smeerpaté ziet niet roze genoeg, maar smaakt prima iedereen zou vegetariër moeten worden de balletjes in tomaat zijn op er hangt iets te veel gintonicpiswit vet aan de ham uit het Zwarte Woud en ze is te dik gesneden vet is belangrijk voor de groei en de ontwikkeling van kinderen Dankuwel, Planta Classic! onverdroten eet ik een boterhammetje leverworst iedereen zou vegetariër moeten worden

Casper Hoogenboezem
4 0

When Someone You Love Has a Mental Illness

stap1.:  Doe hem of haar de groeten. stap2.:  Drink een Mojito. stap3.:  Vraag de behandelende geneesheer om een leuk attest. stap4.:  Drink een Cosmopolitan. stap5.:  Lees een zelfhulpboek of de poëzie van Anton van Wilderode. stap6.:  Breng hem of haar een bezoek in de kliniek (indien hij of zij in de kliniek zit, wel te verstaan) stap7.:  Vraag uzelf af: Hou ik nog wel van hem of haar? stap8.:  Wees ervan overtuigd dat uzelf ook een mentaal probleem heeft. stap9.:  Nu zijn jullie met twee. stap10.: Maak het gezellig en vergeet de grijze container niet buiten te zetten. stap11.: Stap af van dit stappenplan.

Casper Hoogenboezem
7 0

conversatie met een kunstenares vlak voor het slapengaan

Neuken, kunt u dat? Niet zo heel goed. Geeft niet. U heeft toch geen erectiestoornissen? Neen, neen, allerhande stoornissen wel, maar niet wat de erectie betreft. Mooi zo. Ik doe het wel even voor. Hoezo? Ik bedoel: ik leg het wel uit. Ja, voordoen lijkt me moeilijk. Komt wel goed. Geen idee. Geeft niet. Schildert u nog steeds? Ja. Geeft niet.

Casper Hoogenboezem
9 1

Wij

Jij en ikIk en jijDat zijn wijKijk voorbij de dualiteitWant eigenlijk ben jij net zoals mijzij zoals hijen wij net zoals zijKan je zien dat wij plus zijgelijk is aan wijen niet wij versus zij?

CasaSara
18 1

Novemberpoëzie - dag 18 - Dagen

Dagen vliegen voorbij.Ze hollen, huppelen, fietsen.Soms kruipen ze.Al naargelang hun humeur. En ik maar volgen. Als ze slenteren word ik moe. Dan sluit ik ze buiten en verstop meonder de dekens. Vaak val ik in slaap. Gluur ik nadien door het raam,is er nog geen dag gepasseerd.          

Vanessa Daniëls
24 2

goed en wel

dat het pijpenstelen giet deert me niet daar waar ik ben is alles goed en wel niemand hoeft iets te veranderen ik ben aan het woordwandelen

saskia van laere
14 0

wind

Kind voetbalt op pleintje. Bronstig en broos knikt hijnaar oudere jongens, die vragenof hij mee wil doen. De wind waait zijn krullen omhoogterwijl hij de bal aantikt en raakschiet. Knuffels bieden hem een warm bedmet dromen van zand, zee en vakantie. Hoe grijs de wereld rondom ook is. Kind en bal ontroeren net als vuur in het brandend hart.

Thomas De Mulder
23 0

Novemberpoëzie - dag 17 - het nut

In de winter van 2011 reed ik in Gent mijn auto vast in de modder. Na het takelen at ik in een restaurant garnaalkroketten.   In de toneelzaal achter het doek kreeg in ik december 1997 mijn eerste kus. Ik vroeg of hij het zou vertellen aan zijn vrouw.   In 1992 vertrok mama naar de winkel en rinkelde de telefoon. De onbekende vroeg of ik al ooit een naakte man had gezien.   Op een avond in 1990 moest ik van mama de ambulance bellen. Mijn zus was ziek en ik het wist het telefoonnummer van de 900 niet.   Vandaag droeg ik een rode trui, kocht ik chocolade op de markt en ging mijn fietslicht stuk. Een dag die zal opgaan   in de massa als de talloze binnenvouwen van een plooirok. Wat anders is poëzie dan het uitwaaieren van de zoom.        

Vanessa Daniëls
32 0

Over Liefde,

Liefde voel je slechts zeldenen nog zeldzamer, wordt jij ook geliefd en nog uitzonderlijker is het dat die andere,doorheen de jaren, je grillen leert relativeren Daar, daar ben ik dankbaar voor,en dat verdient geprezen te worden Ook al prikt het als citroensap in een wondje.

Lightlives
16 0

Derrière

De overgang van mijn billen naar mijn dijen kadreren mijn derrière.   Mijn lichaamshaartjes in hun nopjes, jouw vrijgeleide tot het feest van zinnelijke overgave.   Is dit nu la petite mort of de nakende komst van de echte dood?   --- Kunstwerk:  Pilar De Ceuleneer, geïnspireerd door James Ensor Tentoonstelling: Salon des Jeunes Museum voor Schone Kunsten, Gent Zin in Musea, Creatief Schrijven, 24 oktober 2021 Foto: Elise Eos                  

Arabella Renée Rosée (A.R.Rosée)
36 1

oude koeien

het gras, de prikkeldraad, de stront en het slijk gaan hun gang ze stinken naar industriële Camembert uit een Miele oven (twintig minuten/honderdtachtig graden Celsius) en natte sigaren allerhande vergissingen doen hun ding ze ruiken naar ‘L’Interdit’ van Givenchy en zien vitamineBurinegeel wetenschappers leren ze naar het toilet gaan om onsympathiek broeikasgas te vermijden anderen brengen ze behoedzaam naar een Italiaanse alpenweide Marieke Lucas houdt van ze ik haal ze uit de sloot door een eeuwenoud vonnis en een gitzwart arrest op te vragen bij de griffie van een bejaarde rechtbank hoog tijd om te gaan slapen met mijn eigen kadaver in bed

Casper Hoogenboezem
7 1

Novemberpoëzie - dag 16 - Een knuffel met een werkingsduur van twaalf uur

bestaat uit   Handen die zich zo gretig uitstrekken dat een smartphonescherm doorwaadbaar wordt. De geur van tien vers geopende pakken Douwe Egberts koffie. Een zomerbries dwars doorheen een katoenen jurkje. Het polyfoon gespin van een familie tijgerkatten. Een eindeloos cirkelende regenbooglolly.Witte sloefjes die lopen als slagroom. Je parfum om me heen.          

Vanessa Daniëls
27 0

Cursus

Poëzieatelier: Spring in het bad!

Start op 16 nov 2021

Regio Antwerpen

Cursus

Poëzieatelier: Spring in het bad!

Start op 16 nov 2021

Regio Antwerpen

Laad meer ...