Zoeken

Paren

hoewel wij toch niet kunnen scheidenvan tafel of laken, van vrijendoen we iets wat daar op lijkt wij sluiten het hart van de benendie we nemen om te vluchtenin ons werk, slaap, zwijg wij vechten niet uit onze bekstelpen het bloed uit woordendoor niets te doen, wij koken voor de ander, denken in het eigenhoofd; verander-verander! Ik vrijjij vrij van opvattingen en wij liggen voor de zoveelste keerverankerd, in bed, in het diepewaar zelfs in het donker vissen paren

Ingrid Strobbe
28 1
Tip

Zomerdromen

Vang de zon met mijn vel Steek mijn neus in de wind Til mijn ogen naar de wolken   Adem de lente in Adem de winter uit   Vind een boom om onder te zitten Bewonder zijn vormen en majestueuziteit Voel zijn schors mijn rug steunen   Wiegende blaadjes toveren lichtspel Takken bewegen soepel mee Lucht zindert van stuifmeel en magnetisme   De eerste vlinder na de maartse buien   Er zit niks anders op dan mee te golven tot ik mijn mensenkracht hervind en mijn wortels verplaats   Stap voor stap in de zonnige richting   Want zonder ritme cadans melodie geen zwoele poëzie

Elke Van Opstal
140 4

Moeder

Mijn gestolde, witte tranen  Vallen in de koude zee zij die het zien gebeuren weten niet waarnaartoe te gaan Ik probeer mij te herstellen Met al ik in mij heb Vermoeid en buiten adem Mijn groene longen verschroeid Ik houd het zeer niet buiten Het tij keren lukt maar zoveel keer Ik zie jullie staan en kijken Straks ben ik niet meer

Quirijn Teunissen
35 1

Storm

Huilen als een dodelijk verwond dier, tiert buiten heel alleen, dwars en gemeen een storm van woede, een woeste brij van luchtlagen samengedrukt onze oorschelpen en zenuwen testend hoe lang hij het voor het zeggen krijgt.   Gemene kreng, gemene vent laat ons met rust, rust aan jou.   Zo ongevraagd en ongewild jou prillen na april, jou willen na awel, meer beu dan koude pap op een donderdagochtend in een verlaten mijnstadje aan de oevers van de New River.   Storm, waai weg!   https://autismestorm.home.blog

Autisme Storm
6 0

Dinsdag regen

De regen vaagde de maandag weg, de dinsdag zag en zweeg.   https://autismestorm.home.blog

Autisme Storm
56 0

het moet straffer

De fantasie is mijn bloeddorstige gids voor mijn hemelse herinneringen. Het dagdromen doet me niet slapen maar schrijven. Ik pak mijn koffers later wel. Vaarwel. Ik herinner me een tijd dat je me niet meer terug zal zien. De nachtmerries maken afgeslankt lawaai in de huiselijke vertwijfeling.De ongebakken waanvoorstelling is mijn verdorven gids voor mijn krampachtige visioenen. Geen succulente dagen. Ik pak mijn koffers later wel. Vaarwel. Ik twijfel of ik al wakker ben. Je ziet me niet meer terug. Het confabuleren borrelt idioot achter de allerlaatste hindernis: het ontwaken. Snoek, Szymborska en Vaandrager zijn straffer.

Hubert Grimmelt
6 0

verzonnen

de lege fles Cointreau herinnert me aan de vorige nacht waarin ik wacht met een Marlboro tussen m’n lippen op een verhelderende eenvoudige inval met nen Bic en ne Montblanc schrijf ik een geniaal gedicht waar geen vraag naar is in een stijl die grote invloed zal hebben later een legende er werd longkanker vastgesteld dichten? ik verzin wel iets

Hubert Grimmelt
16 1

ijssalon

in dit ijssalon bouw ik een zoet gedicht de woorden smaken naar bananenmilkshake mijn hardvochtige compagnon geeft me de doodsteek ik ben lucht bananen zwaar als beton een tafeltje van karton diepe zucht ik blaas nog een keertje hard in het plastic rietje het is maar een akkefietje meedogenloos en met stijl eet ze haar dame-blanche ze kan zien hoe mijn brein werkt ik zing: Ooh, falderie, faldera ça va

Hubert Grimmelt
7 0

een dinsdag begin september

Ik, de dichter drink graag in rust, regelmatig en met regelmaat, zonder maat vloekende rode wijn. Aan mijn keukenschrijftafel gebeuren auto-accidenten, ontploffen liefdeshistories, Kempisch erfgoed komt tot leven. Intelligente inktvullingen acteren in stilte - cinema op papier.

Hubert Grimmelt
26 0

ik begin bij het begin 

ik zit in het hotel voor kunstenaars in spe en junkies allerhande de receptioniste vraagt niet hoe lang je gaat blijven af en toe is er een vergadering het ontbijtbuffet bestaat uit kapotte koffie, giftige sigaretten en gewelddadige discussies de aandoening blijmoedigheid leer je jezelf aan nadat je als nietsvermoedend toerist de infobrochure hebt gelezen en de ingebeelde jetlag uit je ziel is verdwenen toch maar eerst in de lobby groepspsychoanalyse daarna de reconstructie van het schandaal we willen een betere integratie van je persoonlijkheid ik begin bij het begin

Casper Hoogenboezem
5 0

Zou de foto goed zijn?

Door de droom als grauw beton, ben ik nu op zoek naar vitaliteit in de ochtend en dat is moeilijk met een Motilium kater. Allemaal goed en wel, maar wat nu? Nicotine. Cafeïne. Ik lees een gedicht van een fenomeen. Het is volstrekt onnozel, maar we amuseren ons. Poëzie is een betere tranquilizer dan die pilletjes. Mijn licht ontvlambare fantasie verschroeit de bloedvaten in mijn brein en hart. Ik voel me plots veel beter. Daarna volgt een fameuze stortbui aan teleurstellingen. Gelukkig staat de getalenteerde fles op z’n vertrouwde plaats. Ik ben een levend perpetuum mobile.

Casper Hoogenboezem
3 0

de lefgozer

Maak uzelf en uw gemoed dolgelukkig door de lefgozer Spinoza te combineren met onaandachtzaam lezen, whisky-cola light, de krant en vrieskou. Mijn fascinatie voor de promofolders van de ongrijpbare lingeriefabrikant en de Ethica van de lefgozer zijn gegroeid. Fascinerend om het leven en het lichaam net niet naakt te zien. Dat zal deugd doen, dit intellectueel feestmaal.   Ik hou van de aandoening ‘Verheuging’.Er liep iets -buiten verwachting- goed af. Ik schreef namelijk volstrekte onzin, maar het klopte. Ik verheugde me en ben blij.   Mijn fascinatie voor de promofolders van de ongrijpbare lingeriefabrikant en de Ethica van de lefgozer zijn gegroeid. Fascinerend om het lichaam en het leven net niet naakt te zien. Gods wezen wordt op zekere bepaalde wijze uitgedrukt. Lang leve de lefgozer Spinoza. Deus sive natura. Het blijft puzzelen.

Casper Hoogenboezem
6 0

Liefde op z'n laatst

Je handen trillen, hoe verfijnd, bliezen zij vroeger mijn zorgen weg als een storm  in een glas   water,   valt om, druppels doordrenken het droog papier van je laatste wil, niet wat je wil.   Het blijft kwetsbaar, om te zien, hoe jij je laatste loodjes  langzaam loslaat, het leven ziet als op eieren   lopen,   Je schuifelt meer, je kuiert, kleine meters nog, tot in lengte  van dagen en je mijlenver  bij mij vandaan,   voor altijd bij mij weg zult gaan.

Annemagenta
27 1

Hetzelfde

"Ookal zijn we niet hetzelfde voelen we."

Zonsondergangdromen
29 0

zeggen ze

soms ben ik te zeggen ze en voel ik me eenzaam dan zeg je ik hou van je en zijn we tezamen

saskia van laere
20 0

Wedstrijd

REVEIL 2021: verlies en hoop

Deadline 30 jun 2021

Wedstrijd

REVEIL 2021: verlies en hoop

Deadline 30 jun 2021

Lijnstuk

Ge kijkt naar mijzijdelings, uw blik blijft altijdeen paar seconden hangen. Ge kijkt of ge iets zoektin mijn ogen of net er voorbij,een punt achter mijn schoudersde plaats waar ge uw zorgen verstopt. Ik hoor u denken maar ge denktniet luid genoeg. Ik kijk naar uzijdelings, vang uw blik net dat beetje langer. Ik wil er zo graag op vertrouwen,de toekomstdat alles goedkomt. Ik wil u zeggen dat denken overschat wordt.Laat ons dat punt verleggentelkens weer tot we een lijn hebbendie ons verbindt. Ikde omtrek van uw silhouet, gijmijn kruispunt in het oneindige.

Elfi Vandenabeele
57 4
Tip

een tijd

IIk lees je dagboeken om me te vergewissen dat je me vergeten bent. Dan krabbel ik er iets in. Gewoon, iets kleins. Omdat ik klein ben. IIEr was eens een man borstdiep in de zee. Hij had een emmer vast. Die schepte hij links vol en kapte hij rechts leeg. IIIIk heb de handen van mijn vader. Dezelfde vingers, dezelfde nagels. Ze doen hun best met wat ze het best doen. Kapotmaken. IVIk heb alles. Ik heb letters en woorden om alles te beschrijven. Maar het menu is het gerecht niet. Mijn woorden zijn jou niet. Ik heb niets. VSoms vergeet ik moeilijke dingen. Als een wiskundige formule dat je enkel in school nodig hebt. Ik haat school. Ik haat nodig hebben. Ik heb je nodig. VIAls ik vliegers zie dan denk ik aan de touwen, weet je dat? De zilveren lijn tussen vasthouden en loslaten. Alles is zo moeilijk, zoals vasthouden. Houd me vast. VIIHet spijt me en bedankt. Daar draait alles om. Spijt is nu, het bedanken komt later. Alles kan bezinken. Mettertijd ligt alles onder water. Zelfs jij. VIIIAls je in mijn dagboeken kijkt, vind je raadsels. Minuten en uren heb ik fysiek gemaakt. Ik heb dromen beschreven, gedachten en gevoelens. Maar alles is gerafeld. De secondes laat ik aan jou. Je was altijd maar een seconde. IXIk heb je altijd willen toejuichen als je een doelpunt scoorde in het leven. Doe maar alsof. XIk denk dat dit grijzig omhulsel mijn echte zelf is. De donkerte, de leegte, de zwaarte. Hoeveel weegt de kleur grijs, denk je? XISpijt komt te laat, zegt men. Maar wat als het zelfde geldt voor vergeving? Wat als je bent uitgevoeld en er is niets meer? Alleen zijn is toch fijner met twee? XIIMijn laatste uur heeft geslagen. Als ik mijn eigen rechter ben, waarom kies ik voor jou en niet voor mij? In jouw boek staat een verhaal, in het mijne doedels.Ik denk terug aan de man die het water van links naar rechts schepte. Bij elke schep begon alles terug opnieuw. Waarom geldt hetzelfde niet voor ons?

Stelselmatig
112 4

Verloren strips

Ik heb jouw strips weggegooidTe beschaamd om ze bij de kringloop af te gevenDoor de vunzige plaatjes met blote nonnenDit ben ik niet Ook al ben ik een deel van jouWat ik jaren genegeerd hebTe kwaad omdat je mij alles afpakteDoor achter je lul aan te lopen Maar ik besef nuNiet alleen ik, ook jij hebt veel verloren

Waterroos
7 0

Veilige boeken

Waar zou ik staan in dit levenZonder boeken, zonder verhalenZonder een plek om naartoe te vluchtenVluchten naar een beter leven Zou ik zonder dat beetje vertier überhaupt nog leven?

Waterroos
15 0
Laad meer ...