Zoeken

Stel een stel ('t is maar een stelling)

Het deed mijn oren pijnZijn wensen en zijn dromenWaar ik op lange termijnNiet in leek voor te komenHet was niet gewoon zondeGing door al mijn nerven Zout op de gapende wondenIk was aan het stervenMan. Wat wou ikDat mijn hersenmassa niet bestondDan maakte ik een valstrikDie ons voor altijd verbondDan stopte ik met de pilEn beet ik op mijn lipKortgerokt en verleidelijk stilEerder de sluier dan de tipVan uw zorgeloos bestaan Waren uw laatste uren geteldIk liet u in de waanTot aan het alimentatiegeldDan ontbrak ik alle hoekenKzou dan gewoon onbekwaamVragen of ge mee wilt zoeken Naar een goede naamKzou hem 'Ongelukje' dopenTerwijl ik hem had geplandKzou samen met u kleertjes kopenU bellen om elke losse tand Liefst als het kanDat het op u lijktDat ge daardoor danNooit meer van mijn zijde wijktDat ik u simpelweg susEn gij mij blindelings gelooftDat ik u louter professioneel kusVan geen vrijheid heb beroofdIk hoop dat ons levend resultaatWegblijft van mijn doelenU in elke mogelijk staatZoveel mogelijk op mij te voelenDat uw lach een slechte poging isEn ik dat onbeschaamd weetUw levenslust totaal niet misAl badend in uw zweetDat uw leven een slechte regieHeeft gekend door mijn schuldTerwijl ik alleen nog zieHoe gij al mijn admiraties vervuldStel, stel, stel: gisterenavondPuur hypothetisch gesteldDat de stem uit uw mondGewoon iets moois had verteldStel dat gij het belang zietIn mijn adem en mijn hartslagStel dat het nu eens écht niet'aan mij lag'Stel dat wij een akkoord konden bekomenOver elke dag op elkaars kapStel, hypothetisch genomenIk als uw overtreffende trapStel dat ge mij zou kunnen verdragenElke ochtend in uw bedStel dat ge u zonder zou afvragenHoe het toch zou zijn métStel dat de gedachte u zotZou maken tot op een puntDat ge tot door uw huid en op het botNooit meer zonder mij kuntStel dat mijn dodelijk accidentU levend zou vermoorden Dat ineens iedereen u kentAls de man zonder woorden Stel dat ik in u al het leven Blies als een kind in een ballonStel dat geen adem u kon gevenWat de mijne u geven konStel dat ik het ritme in u walsZoals iemand die hartfalen lijdtMet pleisters op uw borst en halsAan mij verbonden zijtStel dat gij allergisch zou reageren Op elk ander lijf dan het mijn Stel dat ge het niet meer zou kunnen keerVan de jeuk, afkeer en de pijnStel dat ik als behandeling bestondEen wandelend doktersreceptEn dat hij driemaal daags mijn mondEindeloos chronisch nodig hebt't is maar hypothetisch hoormaar, stel mij alstublieftoch maar nooit voor aan uw lief(ik bedoel: stel u voor)(stel u voor dat ik die op haar gezicht sla) (haha) (stel u voor) (nee serieus. doe maar niet) (echt)      

Lot
0 0

Zeester

En hij kleedde mij uit tot Ik niet meer was dan een junk Voor eeuwig verslaafd aan het genotVan seks op het ritme van Daft PunkWat waren ze plots toch ver De beloftes die ik hem maakteIk lag op zijn matras als een zeesterDie een arm kwijtraakteIk kon niet meer bewegenKreeg niets meer gezegdIk heb mij daar dan, weinig verlegenEn zeer onelegant, bij neergelegd   Hallo. Ik ben Lieselot en ik begin mijn teksten altijd met ‘hallo’.Ik gebruik ook nooit moeilijke woorden.Dan zeg ik dat ‘dat mijn stijl is’ .En zo laat ik in het middenOf ik die woorden zelfs ken   Hallo, ik ben nog altijd Lieselot en ik ga zo meteen een tekst brengen die gericht is aan iemand die niet mijn lief is – en ik heb er een – iemand die biologisch gezien perfect mijn vader kan zijn en waarvan ik sinds kort hoop dat hij dat in de verste verte niet is.  Ik heb al zoveel geschrevenEn niks pas bij elkaarHet lijkt wat op mijn levenOp de knopen in mijn haar   Ik weet niet of ge het zietMaar: ik ben ‘t kwijtWat gij ziet zie ik nietEn, de laatste tijd   Ben ik vergeten hoe ik moet lopenHoe ik moet pratenAdemen en hopen   Wat ik was, wie ik benWat ik worden wilWaar ik van houd, wie ik kenMan. Da’s hier stil   Ik was toch van het geschreeuwDat ik zelfstandig wasNu het zielig welopverschot van de leeuwDat laatste, meest breekbare ras   Het lijkt alsof ik nog snelDrieeëntwintig jaren zonder stukkenMoest vullen met relEn kei veel ongelukken   Sadistisch van genotenEn nu soms nogAlsof ik hou van verklotenEn geil word van bedrog   Toeval is wat ik vraagAls alternatief voor de rampDie zegt dat ik gewoon graagAlles kapot stamp   Neem me meeStop me onder je jasBreek me in tweeZodat ik in je binnenzak pas   Draag me als een kind En draag me danAlsof elk zuchtje windMe breken kan   Pak mij vast zo ruw Tot witte plekken na het loslatenMe vertellen dat uwHanden daar zaten Kwil da ge me dingen leertFysica, chemie, veel seks en wat taalEn dat ge me zuigend markeertOngeacht hoe fucking puberaal Zorg dat ik alle hoeken vanUw kamer zo hard voeldeDat ik geen idee heb wat een manOoit met een cirkel bedoelde Dat elk risico dat bestaatOp besmetting door contactVerdubbeld wordt in ‘t kwadraatWegens allesbehalve mis – paktOntleed me als een dierZoals vroeger in de klasMaar dan voor het plezierIn 't midden van uw matras Geef mij overal rustBehalve in bedLaat mij daar gekustEn tegen de muur gezet   En kleed mij nietTot op de huidMaar nog net ietsVerder uit. Mijn hoofd is de chaos van een tijd geledenJarenlang geordend, en plots: tevreden. En dan gij. Gij schudt alles door elkaar. Godverdomse klootzak, schud nog eens? Ja, DAAR.Da wast.Hallo, ik ben Lieselot en ik eindig mijn teksten altijd met 'da wast'. Dat is dan volledig niet volgens plan, maar gebeurt gewoon. Soms roept er dan iemand in het publiek 'een wasmachine!'. Want: ik zeg 'da wast' en dan is het grappig om te doen alsof ik hiermee een quizvraag stel. Een quizvraag waarbij alle intonatie die van een stelling een vraag maakt, volledig verdwenen is. En dan lach ik. Ik vind dat niet grappig en wil de stand-up comedian in het publiek pijn doen, maar ik lach. Daar ben ik fier op. 

Lot
0 1

Zelfs het duister ziet er anders uit in ’t daglicht

Die dag stopte ik met alles.   Met drinken, met vloeken,met eten, met zoeken,met opgeven, met uitstellen,met dromen, met vertellen,met kniezen, met smachten,met hopen, met verwachten.    Ik kocht zelfs voor ’t eerst sigarettenom ze op te steken en onmiddellijk weer uit te dovenen ook daarmee te stoppen.   Ik sloot mijn ogen om te stoppen met kijken,duwde mijn oren dicht om niet meer te hoeven luisterenen hield mijn adem in om niet meer te zijn, te worden, te blijven.   En toen stopte ik daarmee   en opende opnieuw mijn ogen, mijn oren, mijn mond.   Die dag begon ik opnieuw.

Felix Sandon
0 0

Vergeten

Vergeet mij maar.Vergeet dat ik op je rekenvergeet wat ik betekenneem wat je wilde hebben meemaar krab mijn naam van de herinneringlaat mij verdwijnen op de achtergrondVervaag mij tot een gevoel van licht gemisdat na verloop van tijd verbleken zaltot zelfs dat verdwenen isverban me uit jouw levenlaat geen spaander van me heelhoud enkel de gedachten aan wat je hebt gedeeldmet iemand anderslaat mij enkel nog bestaanin verleden tijdraak mij in jouw melancholielangzaamaan volledig kwijtvergeet mij maarzodra ik ophoud te bestaanals ik jou niet kan onthoudenwat heb jij er dan nog aan?    

Rinke R.
4 0

Zoekzucht

dit is een wens voor mensen in het zoeken zit het vinden flaneren we daarom rond zuid centraal noord wij zijn een kompas in onze dagelijkse stad met streken iedereen is een aanzet hier in dit oord ♥ boven en beneden Brussel wat een verleiding, ta tentation mondiale grootstad met vele monden laat ons spreken van jouw charme in elk portaal likken we hoopvol liefde jouw wonden ♥ veelhoek met eigenzinnige kanten verzameling sleutels van het moeras city aan de Zenne vedette pupil van de irissen waarmee wij beter kijken naar dit overgangsgebied tussen water en land ♥ laat ons tegen elkaar wrijven met onze kern in de straten rode draden maken iedere aanzet is gelukt in het zoeken zit het vinden plekken om bij te huilen en om van te houden om bij te blijven ademen na een zoekzucht ♥ elk nieuw jaar is steeds een aanzet belooft een betere versie van witte vijvers om in te vissen de zon slaat loodrecht op de middaglijn ieder z'n zone op dit groot eiland spektakel van markt tot coulissen ♥  jij bent aan zet in onze schat met steegjes en spelonken geef ze vonken geef deze wens voor mensen:   hou liefde vol hou Brussel vol hou Brussel liefdevol

Jill Marchant
32 0

Nachtschade

ge hebt mij mogen lenen maar ge hebt mij niet teruggezet wist ge niet waar mij te leggen   waart ge vergeten op welke plank gij voor het eerst uw ogen brandde in mijn flank ik zoek een plek nu verhuis mij   ge zocht naar hoe ge mij moest lezen best 's nachts of overdag? ik wachtte tot ge het juiste blad zou aanraken gij tot ik zou openvallen op de pagina met waarheid in pacht   ik vroeg het mij al af of ge mij zou uitlezen tot aan mijn open einde                           ge kunt daar niet tegen gij met uw universum open deuren   ge hebt mij een paar keer verlengd         ge denkt altijd in het verlengde van tegelijkertijd andere boeken verleid                                                      ge denkt altijd in verleiding ze op uw nachtkast gelegd naar mij gekeken een 'neen' gezwegen haar in uw bed gelezen   ik zal de causaliteit niet overschatten ik zal sec zijn: de uitleentermijn is overschreden wij zijn klaar wie betaalt de nachtschade wie de boete                                            we stonden op uw kaart ik zal sec zijn: open einde  

Jill Marchant
0 1

Wat er is

we hebben de nacht nodig om de sterren te zien iets nodig om te zien wat er is niet eens de zon voor de kleur van alles maar zuiver inktzwart duister een schoot voor het licht van haar hemellichaam   iedereen die ooit leefde heeft minstens één keer naar de maan gekeken we huilden van blijdschap en we lachten van verdriet we hebben het maanlicht nodig een schoot voor wat er overblijft in het donker   de wetten van de fysica vallen minder is meer de zon schijnt altijd alleen soms gedempt door dekens en dan nog de zee gaat niet onder we hebben niet meer licht nodig in het donker zien we dieper elk lichaam heeft een eigen hartritme een eigen soort licht   alles is er past in geen parameter en toch we hebben niets anders nodig dan wat er is we hebben alleen nodig wat er is alles wat we nodig hebben, is er we moeten niets maken we hebben niets nodig alleen een schoot voor ons eigen licht en een tweede schoot voor wat er overblijft   we hebben de nacht om de sterren te zien en we hebben iets dat het zwart tussen de sterren verlicht

Jill Marchant
35 0

Spijt

Mijn generatie leeft op nostalgie,ik alleen op spijt.Allemaal verlangen we naar een lang vervlogen tijd.   Ik heb altijd iets nodigom spijt van te hebben.Als niets me spijt, dan is er een spijtdie nooit lijkt weg te ebben.    Spijt dat ik iets niet gedaan heb,spijt dat ik iets niet ken.Spijt dat ik iets gemist heb,dat er een plek is waar ik nu niet ben.   Daarom smeek ik jou: bezorg me spijt.Een spijt die nooit valt te wissen:spijt dat ik niet weet hoe erg het aanvoelt   om jou te moeten missen.

Felix Sandon
0 0
Tip

Misselijk

Weet ge nog dat wij daar alleen met twee waren en dat de ijsbloemen op de ruit onze stemmen deden dampen en wij ons verwarmden aan elkaars schoonste zinnen en stikten van het lachen om zoveel onzin, dat wij ook samen konden zwijgen en dan plots tegelijk de stilte doorbraken en dat toeschreven aan onze perfecte timing, dat wij uren konden rijden ingeblikt in geborgenheid en samen in het donker wachtten om in het licht te gaan staan van stoffige podia en dat we hand in hand handgeklap lieten golven en elkaar aankeken omdat we beiden wisten dat dit was wat we wilden omdat we eenvoudigweg niet anders konden, dat we daarna onze wereld verlieten en voortgingen met een andere en dat dat goed was en beangstigend tegelijk omdat ge nooit weet hoelang iets duurt en ik daarom soms vaak vergat te genieten van wat was. Weet ge dat ik het mis gelijk in misselijk nu ik alles of toch bijna alles verloren ben aan de vanzelfsprekendheid en dat heel mijn lijf de bloedende woorden schreeuwt laat dit alstublieft maar alstublieft terug zijn.

DqM
54 1

Terpsichore

Hoe je opstaat en uit het raam kijkt En beseft dat dit jouw leven is   Hoe je op voorhand niet weet waar je naar op zoek bent Hoe je voeten langzaam de aarde ingroeien Als wortels   Hoe pijnlijk het lostrekken is Maar levensnoodzakelijk Hoe je struikelt omdat niemand je ooit geleerd heeft Hoe je aftast, probeert Hoe je rondrent met jeugdig enthousiasme   En dus dans je   Alsof niemand kijkt   Hoe je dag zegt tegen de buurman Die je eigenlijk niet kent Dag Een klein knikje en enkel vluchtig oogcontact   Hoe je in de kou van de ochtend het snot van je bovenlip likt En daar helemaal niets mis mee is Hoe je het hengsel van je handtas voortdurend verschikt Omdat het van je schouder glijdt En daarbij een klein hupje maakt   En dus dans je   alsof niemand kijkt   Hoe je soms naar woorden zoek die niet bestaan en je je afvraagt wat je eigenlijk zeggen wil   en dus dans je   -ook als niemand kijkt

Cosi Perreth
0 0

Luchtig vluchtig

IkBeschouwd als luchtLuchtig tussendoortjeIndien aandacht nodig wasNu niets meer dan datKleine tussenspelZoals jij daar stond en ik daar zatOch toch een gekwelGij zijt geen metgezelNee toch niet meerWant gij, die daar staatKeer op keerZult vergaan in luchtVanwege gij geduchtVan mijn diepe aandachtToch steeds wegvlucht  

sitse de backer
0 0

Last days of an old man

Young hearts during spring, gather around For the dance of summer’s about to start One Two Three One step at a time And rhythm takes its part But far away, in the background A melody stumbles through the days One Two And it sways Through passed memories of an old man playing chess Pawns moved The king Checkmate But never the less A soft embrace So the man spent his days One And time slammed the door ‘Cause life, people Is just a wonderful punch in the face

sitse de backer
0 0

Go be liberty

My wandering lust Along with pine Love may combust Between your heart and mine Like a thief in the night You stole my breath For I’m now grasping for air And awaiting the dance of moonlight I say Go Be liberty within those eyes And let hearts catch fire ‘Cause no sun Nor song Or heavenly whisper Could ever still this spring’s desire

sitse de backer
0 0

Geheim

‘K wil u graag vertellen Maar ik weet niet te beginnen ‘K heb geen beloftes nodig Maar ik zou u graag beminnen Uw ogen en uw lippen Mijn hart wordt onstabiel  Laat u zachtjes binnenglippen In het diepste van mijn ziel

sitse de backer
0 0

De ochtendstond

Het is te vroeg in de morgenom te denken aan je zorgenLeef de ochtend, leef de dagkortomhoop dat de wereld je vandaag wel mag.  

sitse de backer
29 0

Dagdroom

Zij is gisteren Maar ook zo morgen De tegenstrijdigheid Verwarrend zonder zorgen Door ’t kielzog van m’n juist gewassen gelaat Nog steeds kijkend, gapend door de spiegels heen Vult de diepte, het diepste De staar, de glinster Tijd, de raad Één, geen Geenszins was niets ook alles In het vermoeden van de slapeloze nacht Maar gewoon zijn is een eindeloos gestaar In de ongewone perceptie Niets meer dan een onmacht

sitse de backer
0 0

Het alfabeth van een rekenmachine

“Ah, hey, alles goed? Is dat uw middelste dochter?” “Nee, de oudste.” “Hoe oud ben je?” “Ik ben zestien.” Ogen zo groot als mandarijnen weerspiegelen het ongeloof. “Je lijkt hélemaal geen zestien.”   Een gezichtsuitdrukking lijkend op een nakend onweer verschijnt op mijn gelaat. Zelf denk ik steeds: ik heb nog NOOIT iemand gezien die op een getal lijkt. X of O-benen zijn leesbaar, maar een leeftijd … Waarschijnlijk voldoe ik niet aan de maatstaven van een doorsnee tiener, waardoor er andere leeftijden te pas en te onpas op mijn hoofd worden geplakt. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Is ons alfabet samen met de ijskappen aan het smelten of wensen mensen liever de taal van een rekenmachine te spreken? Wie zal het zeggen, wie zal het weten? Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Op school hebben kinderen en jongeren maar één doel: een zo hoog mogelijke score behalen. Het beheersen van de leerstof en het vergaren van kennis zijn overbodig. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Schreeuwend van de pijn, huilend van miserie … Hoeveel is uw pijn op een schaal van tien? Zelfs in het ziekenhuis spreekt men niet meer van weinig – gemiddeld – veel – ondraaglijk. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Succes is niet langer meetbaar aan de hoeveelheid geluk, maar aan het geld dat er mee te verdienen is. Aan een auteur wordt steevast gevraagd hoeveel boeken hij heeft verkocht. Terwijl, kan je getallen voelen? Nooit zal er worden gevraagd wat het doet met je persoonlijkheid. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Het is een wereldwonder dat de spiegelindustrie nog niet failliet is gegaan, want mensen kijken niet langer naar glas om te weten of ze dik of dun zijn … Enkel het getal op de weegschaal bepaalt het zelfbeeld. Terwijl, als ze vroeger hadden beslist dat 2000 gram gelijk stond aan 1 kilogram … dan woog iedereen de helft minder en zagen ze er toch identiek hetzelfde uit? Een weegschaal spreekt luider dan hetgeen we zien. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Een gerecht in een restaurant, een meisje op het strand, een jongen in de bar, een citytrip … alles wordt gewogen en gemeten … Hoeveel krijgt het op tien? Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Zijn we zover gekomen dat alles in ons leven enkel nog draait om cijfers … om het aantal likes op Facebook? Kunnen we niet gewoon weer onze gevoelens en gedachten uiten via woorden, niet afmeetbare handelingen, met een glimlach of een traan? Want tegenwoordig worden alle woorden ingeslikt en gereduceerd tot een zwijgend niets.

Mille Vermeulen
1 0

Het gevoel van een einde

Vervaag. Word onzichtbaar, word evenwijdig aan me en praat langzaamaan niet meer.   Schrap. Doorkras alles wat de moeite niet waard was, gom alles uit wat binnen de lijntjes bleef.   Blijf. Bevries, versteen, verglas, verwas, blijf als een herinnering, ongrijpbaar en ongelooflijk dichtbij.   Leef niet al dromend. Droom al levend.

Felix Sandon
1 0

Plankgasboetes

Ik wil eens op padIn ‘t kot van de nachtIk wil dat ik wil datHeb ik al zo vaak gedacht Met een rokje tot onder mijn kontZorgeloos aan het wachtenAlsof er op mijn voorhoofd stondJa, mij moogt ge verkrachtenIk wil dan liggen op 't straatNeus naar het asfalt gerichtZien hoe het fout gaatMet groene verf op het rode lichtIk wil dan kei hard brullen:"De Sint bestaat niet moet ge weten"En mijn stem mag de straten vullen Omdat iedereen het uur is vergetenIk wil eens een keer eerlijk zeggenWat ik van een baby vindSchaamteloos uitleggenDat het lijkt op elk ander kindDat zijn ogen er maar raar bij staanHij kijkt een beetje scheelEn over zijn gewicht verdergaanMet 'is dat niet wat veel'De luchthaven laten trillenMet eendags Gilles De La Tourette Vol overgave gillen Allah Akbar, ik bom gezet Ik wil eens één keer diegene zijnDie het kind ermee confronteerdKijk 't is misschien niet zo fijnMaar ge zijt geadopteerdEn negentig jarige man Die sla ik uit zijn loodMet 'amai jong, dan..zijt gij bijna dood.' Elk dreigement op de ritArrogant afkraken Met ' pas op of ik zal van uw gebit.... eens een puzzel maken.'Een kleuter in noodVan het antwoord staven Ja, uw hamster is doodIk heb dat levend begraven Een onbekende vrouw geef ik een briefOver de seks die ik met haar man hadVond je het nu niet een beetje naïefSorry 'ik heb hoofdpijn schat'?Ik wil eens een familiefeest onderbreken Met getik op mijn glasZeggen dat ik toen ze niet keken Aan het masturberen wasGewoon om eens te zien Wat dat geeft qua rampenNonchalant een stuk of tien Joden omver stampen Zonder make-up in 't openbaarOp 'dat ik er wat ziek uitzie'Zeggen 'ja, 't is waar'Aids, griep en een kanker of drieBij mijn Mc Donalds-stopVraag ik weinig beleefdEen eurodeal en of ze de jobVan haar dromen gevonden heeftHet laatste dat ik onthulIs mijn dag als een ventWaar ik rondzwaai met mijn lulAls een volwaardig zedendelinquentSssst  Zit daar nu niet te verkrampenVermomd als kei beleefdGe wou ook al eens iets omver stampenOm te zien of het nog leeft    

Lot
0 0

Zo? Of, meer zo?

Blijkbaar praat ik te veelEn ontbreek ik een paar beleefdheidsvormenNu wil ik me echt wel geheelAanpassen aan andere normenMaar ik leerde meer dan alleenFietsen, stappen en pratenIk leerde kennen, houden vanRoepen en haten Ik leerde te lijkenOp mijn omgevingIk leerde te kijkenEn van wat ik opving Van de plaatsen die ik zagIk leerde blijven of te gaanVan elke slechte dagIk leerde bestaan Van de onbekende mensenDie me aanspraken op de busVan de reactie op mijn nieuwjaarswensenVan de eerste niet-mama-kus Van wat ik goed deedEn vooral van wat foutIk heb muurtjes stukgeslagenEn af en toe heropgebouwd Van wat ik zagVan wat ik kon horenVan elk uur op elke dagDat ik ooit heb verloren Er is een redenWaarschijnlijk een detail, zo kleinWaardoor mijn wilde harenNiet elke dag gekamd zijn Mijn mama treft geen schuldDie deed ze elke dag netjes bij mekaarMet een kam en oneindig veel geduldStoomde ze haar prinsesje klaar En toen kwam ik misschien iemand tegenEn werden knopen plots mijn dingHet maakte me op geen enkel moment verlegenDat het verward op mijn schouders hing Ik ben volwassen voor de wetMaar ben daarom nog nietHelemaal vastgezet Maar ik ben niet zacht meerIk ben een gedane zaakIk neem geen keer Ik zeg al zo lang watIn plaats van wabliefIk ben arrogant en gevatSoms gewoon assertief Ge zijt ergens nog zo kleinEen kind dat een puzzel vraagtOm gewoon juist te zijn Maar, ik zie weinig gelukWant er is geen mens die een kindLaat wroeten aan een stukOmdat hij het juiste niet vindt De puzzel moet maar meebuigenOok al lijkt de wolk een driehoekGe moet er niet op zuigenGa maar verder op zoek Want de man met drie benenStaat met zijn hoofd in een wolkEn dat kindje zal wel wenenZonder mama tussen het volk Ik ga nooit minder woordenGebruiken dan ik wilIk laat alleen de dagen mij vermoordenAlleen de tijd krijgt mij stil Ik ben uw puzzelstukDat ge tot passen verplichtMaar als ik mij erover bukVind ik het geheelAbsoluut geen zicht.

Lot
0 0
Laad meer ...