Zoeken

Novemberpoëzie - dag 17 - Autostrades

Er zijn van die dingendie niet in boeken bestaan, laat staan in statistieken. Telefoongesprekken op autostrades bijvoorbeeld.  De lengte van stilte tussen elk woord, gevoed door aarzeling. Hoe de voet op het gaspedaal de traagheid volgtin omgekeerde evenredigheid.Hoe een stem naar een gezicht en handen doet verlangen. Hoe afstand in ruimtede tijd aanwakkerten vooral het besef van gebrek hieraan. Hoe wij door de geluidsmuur heenmekaar in lief en leed trachten te raken,daar soms minutenlang in slagen, beseffend dat een leven lang tekortschiet voor ons. Hoewel wij in fractiesalles al hebben begrepen. Ja, dat. Van die dingendie niet in statistieken passen.    

Vanessa Daniëls
7 1

rozen

die maskers maskeren wangen die rozen maar bij jou gaan zelfs mijn ogen blozen.

Ruth Van de steene
37 1

Novemberpoëzie - dag 16 - Vierkant

Steeds weer doen we smalend om die vierkante huizen, hun ruimtes kant noch wal geraakt. Met geluk een vermolmde keldertrap, ontsnapt uit de perfectie. Gelukkig zijn zij, enkelingen in veelvoud dankzij spiegels aan elke wand.   Wij lachen en wanen ons anders in ongetemde chaos die hoog en luid van vrijheid zingt. Tot de nacht minstens één van ons een vierkante bed in dwingt.  

Vanessa Daniëls
6 0

Euforie

De lijnen van een gemillimeterd voetbalveld.   Goudgele herfstblaadjes brengen, tot afgrijzen van de greenkeeper, poëzie in het spel.     De voeten van de doelpuntenmaker die komt toegesneld  met schoenen in haast dezelfde kleur: euforie bij de goal van rugnummer 14 tegen Engeland.

Ingemar Spelmans
39 1

Spetter.

Er staat veel op mijn GSM. Jongens tiktokken zich te pletter. Ik kijk mijn ogen uit. Zij hebben geen shirt aan. Wel een losse trainingsbroek. Waarin hun gerief op en af wipt.   Ik steek ze in de zak van mijn jeans. De regen doet ook zijn best. Noodweer zei de radio. Met bomen die afrukken. En zo is het overal iets. Ik laat het op mij afkomen.   Tot het opnieuw stil is. Een gebroken veer. En de dag is vermoord. Het plafond hangt alleen boven mij. Rondom mij wenen de muren.   Het was snel voorbij en overal nat.

Dorlan Slefficsroth
36 0

verhalen die meer weten als wij

De woorden werden gegeven Geen enkel die hetzelfde zei De zinnen werden beleven Geen die deed wat ik niet zei De teksten werden geschreven Geen enkel die vertelde wat ik niet ervaar als mij Want verhalen worden gehoord Door zij die meer wisten als wij

JolienReiling
6 0

Een blijvende realiteit

Alles wat ik schrijf wordt de werkelijkheid Alles wat ik maak ontstaat Opgeheven van wat vergaat Moment dat passeert verdwijnt Maar gedachten blijven achter Ondanks kent het zijn begin Maar bevat geen einde Een kunst dat blijft Een moment dat zijn realiteit schrijft.

JolienReiling
6 0

Novemberpoëzie - dag 15 - Solitude

Zondag is Solitude: een zwart-bordeaux woord met wollen randjes. De regen rondom noopt tot een terugtrekken in fotoboeken. Die hoeken waar oude liefdes huizen als een lappendeken. Er woont een leven in mijn lijf. Misschien nog het meest gehuld in zwart-bordeaux met stekelrandjes. En plukken wol her en der als kruimels op de weg om me terug te vinden.

Vanessa Daniëls
22 0

baldaad

onverschrokken en met hoogmoed zet ze zichzelf buiten kijf zonder twijfel of geweifel draagt zij de hoogste pet niet echt braaf maar met bravoure ongalant wel decadent  harmonie is slechts een optie als het past bij het moment vakkundig strikt ze dan haar spitzen en lapt ze alles aan haar roze laars zo danst de waarheid als een baldadige ballerina haar composities bij elkaar

wim vermant
13 0

figurant

ik sta aan het roer van een schuit  vol schaapjes op het droge ’t  is enkel wachten nog op gunstige wind   de zee zonder branding maakt mij tot een figurant die luistert naar zijn monoloog van horizonderling  

wim vermant
13 0

Novemberpoëzie - dag 14 - marsepein

Van die ploetertochten met gouden tegenlicht, glijmodder en molens. Hun wieken doorklieven het blauwals messen in marsepeintaart.Zin in zoeten koffie met ademwolkjes. Alles wat ik bedenken kan bestaat.      

Vanessa Daniëls
7 2

hondendroom

balancerend voor mijn graf     wankelend op een enkel been     slechts twee dimensies aan mijn steen ​begreep ik plots mijn straf   want Dé Hond uit 't Pleistoceen     mijn ogen faalden niet     ik ben geen argeloze neofiet droeg in zíjn bek míjn onderbeen   contemplerend aan het knagen     heeft de mens mijn ziel getemd     heeft hij mijn bloed gestremd over diepe levensvragen    onverwacht zette ​hij zich schrap     had plots mijn lijfgeur in de mot     zijn ogen gericht op mijn strot en met een onverhoedse klap   onder vigoureus geblaf     ik voelde me als de dood     verlamd op mijn ene poot stoof die joekel op mij af   deze sterveling smakte op de grond     een vreselijk tafereel     nervositas in mijn keel keek recht in zijn stinkende mond   ​het beest beschreef zijn existentie zonder dralen     de mens heeft mij ontdaan     van mijn onbesuisd bestaan in wel honderd mensentalen​ ​ ​ik begon te lullen     de Hond was duidelijk beledigd​     geheel onbevredigd om de waarheid te verhullen   hij zei me nog één ding     waar haal jij het lef vandaan     een hond lijn je niet aan en zo was het hoe mijn droom verging

F&D
47 1

Schuld

Onze boot is gekapseisd Toen mijn wolk van schuld Niet meer zwellen kon En uitbarstte in onweer Boven de zee Waar die boot Al stuurloos werd   Bij het bergen Van ons wrak Vraag ik me af: Wie stel ik aansprakelijk Voor mijn emotioneel bankroet?

parole_pleine
12 0

Quarantaine

Thuis is het decor, waar niemand de regie heeft, als een mise-en-scène.

Annemagenta
23 0

warm en week

naar het schijnt mag je niet achterwaarts liken je mag niet te ver teruggaan in de tijd nochtans word ik warm en week als ik aan ons terugdenk vroeger in onze zotheid

saskia van laere
16 2

Novemberpoëzie - dag 13 - schoenen

Schoenen om ... te kopente dragente knellente bewaren in dozen voor laterals alles krimptdan worden de gedichten in schoendozen bewaard

Vanessa Daniëls
30 1

Novemberpoëzie - dag 12 - straten

Er zijn straten die wij samen nooit bewandelen. Doodlopende, tweerichtings-, eindeloze met kruispunten bezaaide, solide geasfalteerde.  Nee, wij doen die stille kronkelwegen waar je enkelhoog de modder in wordt gezogen en waar je laars in blijft steken en waar we dan een verhaal bij verzinnen van een gevangengenomen trollenprins die wacht tot een tot de tanden toe bewapende uil hem komt bevrijden en meevoert naar een boomkasteel en... Van die wegen die eindigen op een cliffhangeromdat het donkeren laat en angst om verlorenwant best niet te ver van de hoofdbaanwaar mensen wachten.  Er zijn straten die ik nooit bewandelomdat ik pakweg de weg niet ken, niet wil want te banaal, uitgesleten, gestoepveegd.  Straten waar huizen met grote ruiten Waar efficiëntie en routine maar ook lange liefdes huizen.Waar warm en knus en haardvuuren een kus. Als het klam klappertanden is dan...Mijn Rijk, mijn Rijk,mijn Boomhuttenrijkvoor een stratenplan!                                      

Vanessa Daniëls
16 1

reminiscentie

ik schuif me in de kast van het verlangen veroorloof me intimiteiten met haar bast waar ze nog naar ruikt, naar vroeger, toen het nog bonafide was om te verbergen   krab ik zacht mijmerend aan jouw binnenkant en hoor een naklank die me doet huilen zinderen smachten naar de kleur onder het beits welke me heeft gevormd geplooid tot wie ik ben   geworden; links van mij ligt een vingerdoekje waarmee ik dep in druppels van verloren vocht waarmee ik ben gevoed en proef de gevelde boom waaruit jij en ik bestaan en blijven staan

F&D
26 0

Ik hou van huizen

Ik hou van huizen met ouderdomsvlekken en lachrimpeltjes Met deuren die verwelkomen en geuren die verwelkomen Huizen die omarmen als gulle grootmoeders                                                                               Lieve Fimmers

Lieve Fimmers
55 3

Mijn zoon

Mijn zoon Je trein vertraagd Je vlucht verdaagd en wegen opgebroken Verwacht, gehoopt en weer niet opgedoken   Mijn hart is moe Mijn lijf verdoofd van zoveel dagen zoveel nachten vruchteloos op jou te wachten                                                                             Lieve Fimmers

Lieve Fimmers
39 6
Laad meer ...