een volks verhaal
er was niet alleen de zwaai van de armlengte, breedte, suggestiesveilige oorden waarin men niet langer kon schuilen, er was gelijkheid. overal ter wereld was de wereld gelijk,glanzend zwart de nacht er was een zwaai om de oren van nooit uitgevoerde dromende arm leek afkomstig van een strenge vader, zwakke moedermislukt dichter, neergezegen danserestroost van een goed geleefd leven was niet voorhanden de addertjes moesten onder het dekbed vandaan gehaald wordenwaar de schrik bruusk opveerdenaar daglicht tastte er waren de pogingen om elk binnendringen in openvallende monden te verhinderenbuiten hun wil om zwierven bomen hijgend rond, op zoek naar de dokterin het bos, de lucht weer zuurstofrijk er waren de engelen, geduldig en gedrevenmet in hun ogen lucide dromenin hun slaap een volks verhaal