Zoeken

laat mij rust

wil dag en nacht bij jou zijn maar dan is normaliteit 'don't take me for granted because I just am who I am' schiet in het verkeerde keelgat en daar is angst (en alle angst wijst naar angst voor de dood) V E R L A A T M I J N I E T doet je toch spontaan weglopen afstand is even belangrijk, en misschien bedoelde je dat met 'ruimte' ?   er is zoveel onuitgesproken dat gewoon maar zweeft en op één of andere manier is dat bij jou helemaal oké maar ik moet stoppen mezelf op te vreten knaagdier dat je bent ik heb al gezegd dat ik voor eeuwig met jou in de eeuwigheid wil eeuwigen maar de ruimte is ook oneindig... 'laat mij met rust' is zo'n negatieve uitdrukking   laat mij rust      

Jill De Waele
8 1

stil

wie ben ik in de stilte met mezelf stilzwijgen van een persoon in wording catharsis is een mooi woord maar ik weet even niet wat het betekend en/of het bestaat soms moet ik even letterlijk en figuurlijk stilstaan om te schrijven als ik mijn notitieboekje niet vergeet  

Jill De Waele
6 0

Klein thema

De herhaling van situaties sluit niet veel meer uit, maar misschien wel het volgende: jezelf herkennen in hetzelfde. Mettertijd werd de lucht grijzer en de huizen klommen hoger.In de temperatuur merkte men een complete gelijkenis op met die van de dag ervoor.Alles was bezig zichzelf te zijn. Alleen jij werd afgezet in de tussenzone van waaruit je alles bekijkt. In de tussenzone is het stiller dan daarbuiten; lijkt niets groter dan wanneer er plots op de straathoek een silhouet zichzelf navolgt en een orgie aan woorden fluistert, het is een windvlaag aan sprekers die je afleidt van buiten uit naar binnen in. Tussen gratie en een fractie rolt de letter 'r' je oorschelp binnen en nestelt ze zich in plekken waar je lichaam nog nooit is geweest.  In een andere tussenzone gaat het net hetzelfde.In dat geval geef je er de brui aan, loop je jezelf tegemoet, lijk je op dat wat je doet dat dat jou maakt.  In de tijdzones waar het nieuws zich verspreidt holt men van hoek naar hoek om het proces te versnellen. Maar niets helpt als je tijd en ruimte met elkaar verwart.  Tussen de rook van mijn sigaret en mijn vingers cirkelt er tijd.Tussen de vingers in is er ruimte voor tijd.Tussen de tijd in is er sprake van ruimte. Gehele verwarring ontstaat als de epidemies zo uitbreken binnengewaaid van natuurlijk Oosterse contreien en niet ik was niet daar om niet naar mezelf te wijzen. Niet. Niets is nog authetiek als jij jezelf blijft. Verwar me steeds meer met je ruimte, dan zal ik de tijd wel verplaatsen.   

Dries Verhaegen
12 2

Februaripoëzie - dag 5 - D/s

bij dorst drink ik gulzig water als het te laat iszo ook heb ik liefvolmondig en tragisch  daartegenover de pralines waarvan ik eerst een half en dan een vierde eet uit jouw hand keer op keer geef ikmij over aan controle weet mijn verstand zichzelf te omzeilen

Vanessa Daniëls
35 0

De hemel is ondersteboven gekeerd

De zee is ondersteboven gekeerd Boven huilt het niet meer.   Beneden krioelt het van het leven van de voormalige hemel.   De wolken zwemmen hier door onze straten. Ze krassen met hun grijze nagels op de ruiten.   Hun adem maakt alles blank buiten.   En verdwalen dat doen we allemaal in deze mineur Alsof we vastzitten in een web van bloemen en groeiend prikkeldraad. Geplant in een vaste moes.   Het geurt naar tabak, die pulp onder ons.   Het geurt naar oceaanfruit, die schimmelkleurige mist.   Want alles is nu ondersteboven gekeerd.   De vloer absorbeert niet meer maar huilt naar boven.   Druppel voor druppel   de zee in.

Andrea Derese
23 0

MIJN ALFABETJE

MIJN ALFABETJE   Je Aangezicht en Borstbeen Je Cyste in je oksel je Dijen en Enkels jouw Frontaalkwab Je Grote teen en Hoofd al Jouw Ingewanden je Jukbeenderen en Knieholtes Jouw Lendenen Je Mond die me kust en Niertjes Jouw Oogwit Je Pink die wat scheef staat en Quadratus femoris Jouw Ringvinger Je Slapen En Trommelvlies Jouw Uterus Je Vergrote lever en Wondermooie rug Jouw X-benen En Y-chromosoom jouw Zwezerik   je bent mijn alfabetje

NOOIT NOOIT
9 0

tabula rasa

De taal glipt als zand door mijn trillende vingers. De klokt tikt het begrip langzaam maar zeker verder bij me vandaan. Nieuwe kennis eist de plaats op van het oude, het vertrouwde. Thuis is thuis niet meer. De verloren erfenis.

Lee Cooper
16 0

blotevoetenpaden

Ze wappert haar lokken los.Symmetrisch langs haar sproetjesneus.Ze zingt languit een binnenpretje. De regen lacht zij weg met vlagen.Maakt van de autostrade blotevoetenpaden. Waar twee werelden bijna raken,hangt ze kleuren vlaggenslingers. Ze geeft om allesen hoeft niks weer.Ze kan het zelf niet helpen. Zij kan zonder bedoelingde stenen laten smelten.

Lies Vercammen
37 1

altijd even groot

eerst kon ik ze niet aankijken de spullen die van jou daarna knuffelde ik elk  stuk eindeloos alsof jij er in nog later moest alles dan weg omdat ik telkens tranen maar of het nu nog net als toen of opgeruimd staat netjes de leegte die ertussen zit zal altijd even groot

Lies Vercammen
19 0

Passief Protest

We zouden buiten moeten   In de zon genieten in de regen , evengoed   wanneer we kunnen nemen we een trein ofzo naar Brussel   met spandoek en pamfletten met zwart of rode letters   Is Dit wel waar wij wonen?!   We blijven beter binnen onzichtbaar protesteren   heel zachtjes namen roepen   We blijven beter binnen   hangen   Dan wordt zeker niemand van ons te zien nog banger

Lies Vercammen
16 0

Onder invloed

Mijn zicht is bewerkt door de hand van veel te veel en glijdt traag over omstaanders, weet meer dan mij,  weet niets meer, maar meer dan mij, ik glijd weg.  Jouw lichaam is belachelijk verduisterd ver weg  als de kamer zich openbaar maakt, licht en overdreven beklemmend stap ik in een donker weg-zijn. Ik ben me bewust van aanwezigheid en  niet zo verzekerd van succes zonder jou. Mijn klieren werken tegen elkaar aan gedrukt  maar niet tégen elkaar en luiden de afvallige  luchtwegen om tot mijn sinus waar mijn zicht alles ziet eindigen bij het hoofd,  het uiteinde met ogen zonder uiteindes.Zolang ik er niet aan denk onder invloed zal ik niet sterven. Ik glijd weg maar nooit onder jou. Ik kan niet zonder invloeden nog langer oase zijn. Mijn hoofd leeft en schemert. In de uiteindes voelen de meeste dingen verkrampt aan, behalve de uiteindes: in kleine kamertjes schemert het ook, enkel stiller.Hier is alles stil, dus je luistert. Een frustrerend binnen en buiten zijn, pull and push systemen zonder ophouden.  De systematische aanval op je systeem, wordt pas ingezet  als je daar niet om vraagt. De systematische aanval op jezelf,  dat ben je zelf.  Roep liever mij om jouw hulp.In het binnenste krioelt het van lucht  die er niet uit wil. Alles wil er uit.  Andere dingen dan alles vergeet je.   In kleine woorden rondom je heen  hoor je leven leven.  Ook jij leeft, en daarom sterf je,  geleidelijk aan.  Omdat alles buiten je bezig is te sterven,  blijf je leven. Omdat je blijft leven, zal je sterven. 

Dries Verhaegen
6 1

Oneindig blauw

Geruisloos komen ze aan Teder blauw en wit gemengd Raken ze enkele tenen Helder groene ogen Staren de eindeloze verte tegemoet Recht in het oneindige blauw        

Zonsondergangdromen
50 0

Als de zon ondergaat

Als de zon ondergaat Neemt ze afstand van de dag en laat ze de maan schijnen in de donkere nacht   Ligt het aan mij Dat de nerven in de bladeren van onze vriendschap verbleken met het ouder worden? Dat ze verdorren tot er alleen nog maar kruimels over waren van datgene dat wat ooit was; gezonde groene bladeren?   Ligt het aan mij? Dat donker mij verzwelgt en mijn hart verteert Scherven doorboren mijn geest Scherven die aan jouw lichaam toebehoorden   Ligt het aan mij Dat lopen nooit meer hetzelfde zal zijn? Wandelen zal ik doen, tot het einde der tijd   De zon gaat onder en het donker wint

Zonsondergangdromen
35 0

Valentijn

Laat je kleren hier maar liggen Ik kom je achterna Je hoeft niet lang te wachtenIk vind je waar je gaatJij wordt dan een hoederEn ik speel jouw prinsesDie jij voor onheil moet behoedenDus jij verslaat een draak of zesEn als al de lichten doven En het heel erg donker wordt Halen we wat kaarsenOf champagne boven En jij wordt dan mijn dokterEn ik word jouw patiënt Die jij erg graag wilt ontvangen Omdat jij goed je wereld kent Dus laat je kleren hier maar liggen Ik kom je achterna Je hoeft niet lang te wachten Ik vind je waar je gaat.      

Katrien Vandeginste
6 1

Cursus

De dichters groep 1

Start op 3 feb 2020

Regio Oost-Vlaanderen

Cursus

De dichters groep 1

Start op 3 feb 2020

Regio Oost-Vlaanderen

Hokverslaving

Mannen moeten sterk en stoutmoedig zijn,ze moeten altijd camoufleren en vechten,hun tranen onderwerpen,en een beetje rokkenjager zijn. Vrouwen moeten mooi en zorgzaam zijn,ze moeten altijd verwennen en behagen,hun temperament temperen,en liefst niet te kortgerokt zijn. De wereld vandaagis hokverslaafd,wie niet in het hokje past,krijgt meteen de volle laag. Kunnen we morgen al ontwakenin een wereld vol heldere verschillen,bevrijd van stereotypen,een inspirerende plaats,waar mensen mogen zoeken,naar hun eigen verhaal? Of moeten we hardhandigde hokjes slopen,de pantsers doorbreken,de nuance omarmen,en allemaal handelenen spreken,in onze eigen taal?

Ine Moreels
8 0

bij m'n naam

gisteren was ik anders dan ik ben  vandaag anders dan ik zal zijn morgen noem me maar bij m'n naam maar blijf vooral niet stilstaan

saskia van laere
26 0

Radio Kelly

Papa verwent zijn aders,mama drinkt na elke wee.R. Kelly op de radioen de kinderen zingen mee.Mama Medea, pyromama,steek ons huis toch niet in brand.Koop wat snoep (geen cyaankali),maak je kroost nu niet van kant.Radeloos en verloooren,een pretje is chlamydia niet.Bij wie moet papa nu gaan scoren?R. Kelly op repeat.

Gert Vanlerberghe
24 0
Tip

kraambezoek

de zoon aan mijn hand groeit elk jaar  uit zijn kleren. we gaan door witte gangen. de moeder ligt bleek in getemperd licht,  in een ijzeren bed. het kind ruikt zoet.    ik wil het in de armen leggen  van mijn zoon die zich afwendt,  naar het raam stapt en een veld in kijkt. waar gras eindigt begint een bos.   hij kan er binnen, als in een schaduwrijk huis.  vanaf de eerste stap ben je daar omgeven door takken,  wat zou er voorbij het bos zijn, vraagt hij. ik geef zijn zus terug aan de moeder.    

Wim V
181 6

doelstelling

doelstelling: met een fotografisch oog de wereld (her) zien door een (wereld) lens de wereld zien als in een film

Jill De Waele
11 0
Laad meer ...