Zoeken

niet weten wat je aanhebt

niet weten wat je aanhebt luisteren de grootste dokter op de speelplaats ja het leven lacht je toe.   lachen naar de camera hopen dat je snel rijdt eten in de auto met communiepakje aan.   bo-botsen in de file  toeteren op auto’s schieten op de eentjes  in je adamspakje staan.   niet weten wat je aanhebt luisteren de schoonste trouwer op jouw feestdag ja het leven lacht je toe.

Han Hartmoed
0 0

Zadeltellen

Er staat een bimpel in de gang - Het lacht zijn kaviaar naar mij. Om er noch heen nee kan ik toch niet zadeltel mijn zwaard   Stamt erop als een bimpelwonk - Het ruikt naar meer plezier erbij. Er tegen vechten nee doe ik niet zadeltel mijn zwaard   Van ik en de bimp nu de gang - Het snurkt eraf erop opzij. Zwem snel snor veel snel vorm - zee ik er niet zadeltel niks waard  

Han Hartmoed
0 0

van een van beiden

stuk van ik in jou. in het stuk van ons   kind in ons begin. uit het kind in ons   twee of nooit alleen. een uit een van ons   mijn in jouw tekort een derde.   tussen tussen ons  

Han Hartmoed
22 0

negotiëren met dubbele negaties

( uit: opening act van de muzikale tragikomedie ‘the massage parlour’)HIJ– Er is dus niet veel dat onaangeraakt blijft?Er is dus veel wat aangeraakt wordt?Hoe, is er dan iets dat jij niet aanraakt?Huh? Maar…IK- (koel en energiezuinig als een A+++ koelkast:)Nog 1 stap verderen er is niets meer dat nog aangeraakt wordt.Are you reading me, Mister?(stilte)HIJ– Of ik dan toch ook naakt ben?Dus of ik dan toch niet wél gekleed ben?Want daar is toch geen kleren aan?He? Toch? Wel?IK- (traag en gearticuleerd, als de koninklijke nieuwjaarstoespraak:)Nog 1 stap verderen jij houdt al je kleren aan.Are you reading me, Mister?(stilte)HIJ– Ik mag je dan toch wel even …?Want jij mag mij altijd wel es euh…Of niet, ja, nee, nooooo HARD feelings hoor,het was maar een vraag.Dat mag toch wel? Nee?IK- (groots en beheerst als een ballerina op spitsen:)Nog 1 stap verderen ik mag jou niet meer.(stilte)HIJ- Dus euh… Geen happy end?   Goh.Je zou me daar nochtans heel gelukkig mee maken.En met wat meer geld zou jij toch ook happy zijn?Niet? Dubbel zoveel? He? Komop?IK- (Vriendelijk, maar kordaat als de vrouw die ik wil zijn:)Mister, aan jou kan ik nog niet happy beginnen.Goodbye.KLIK(doek)Absurd theater?Nee hoor. Your typical friday evening call.Maar goed dat ik er mee kan lachen.Masseer in, masseer uit.

Nele Nu
76 0

Dit is een vrouw

dit is een vrouwdie in het tl-licht van de badkamerhaar rimpels telt -een gevouwen vrouwvoor elk verdriet een plooi!- dit is een vrouwdie lang na middernacht nogde tv aanzet  en wacht   op iemand die haar welterusten zegt of iets anders   dit is een vrouw die wacht      

Ulrike Burki
40 0

voor de vrome vegetariër

bid ik een maand een onze vader van ijzer want met meer zonder vlees is zonder meer goed minder dagen zonder vis is minder dagen zonder bloed een wees gegroet zoals het moet   bid ik uit respect voor de kudde die geen kudde wil slachten dat zij een hele maand lang op biefstuk friet kunnen wachten   en zij die moesten belanden in een ongeluk of ruzie -ik wens het niemand toe- en alleen gered kunnen worden met een zondelijke bloedtransfusie   ik waardeer hun consequentie en hou hen nu al in gedachten            

Han Hartmoed
14 0

Doordenker

(Naar aanleiding van DZV : DZFG hoezee !)   Denk je dat  prei niets voelt  als je hem splijtLevende tomaten vilt of in een aardbei bijtIs dovenetel echt zo doof en hoort hij niet ’t gekrijsSmoor je witloof bruin, knarsetand je de radijs Snipper je snikkend uien die huilen van de pijnenDoe je groenten,  kruiden spoorloos verdwijnenIn soepen, stoofpotjes of tisanes met honingSla je appels tot moes, stoof je peren zonder verdoving Stamp je bintjes, plet je gras onder jouw rijfBak je in het koudgeperste bloed van de olijf Hoe hartverscheurend de venkel  het ook vondSmijt je bieten voor de beesten op de grond Verslind je  ’t hart van palm en  artisjokTrek je zoete druiven van hun stokPluk je paddenstoelen, ruk je planten losOnrustwekkende verdwijning van een bos……… Onrustwekkende verdwijning van een bos……… Onrustwekkende verdwijning van een bos………  

Vic de Bourg
6 0

Dit is een man

  Dit is een man die vergeten is hoe hij van een ik een wij kan maken   's nachts rust zijn hand nog op haar borst maar eerder uit gewoontedan uit het verlangen om en bij het ontbijt bouwt hij met de krant een muur tussen hen in nieuws vertelt nooit over wat al lang voorbij is   zij smeert zijn boterhammen met de nauwkeurigheid van een moeder wier kind voor het eerst op kamp vertrekt    brood boter confituur kaas brood brood boter confituur kaas brood  brood boter confituur kaas brood    hij krast de dagen in de placemats van Ikea herinnert zich de dagen slechtsin sepia 

Ulrike Burki
45 1

Naturistrie

buig de pijpen voor het weg is krab de grond uit smelt het grijs schraap het gras af met de schop.   trein tram - vlieg erdoor hak sla - bouw een spoor   ondergronds in de garage kleine handen binnenshuis   schift de wereld die we kennen tot wat grauwer grut dan gruis          

Han Hartmoed
0 0

To kweet

als je tolkt, kweet de stille letters van kastelen schreeuwt   met een krul in je hoeken hinkt  achter de fouten in je hoofd  grammatica kapot schopt in het mijnenene verwacht dat ik ertussen lees de regels die je muteert   dan kijk ik naar de tulp in je haren je gevangen blik je genagelde vingers  je meeltjeshemd   vergeet ik voorzichtig wat je vertelt                  

Han Hartmoed
0 0

Memmen (ww.)

vinger in de lucht voelen waar ze komen rozewater rimpelzink man in koor in memmenspoor geilen op de rozeschijn      

Han Hartmoed
17 0

Tegenbericht

ze had standaardantwoorden klaar als halve zinnen die in elkaar klikken naargelang de gelegenheid en haar gemoed een feilloos systeem waarvan ik de werking pas na lange tijd kon of wilde doorzien   eerst de begroeting, immer warm en vriendelijk dan zachtjes opbouwend naar de nee een zwarte vlek op doek die op je netvlies blijft hangen een slotakkoord dat nog even op je trommelvlies blijft nagalmen als badwater dat op een bepaald moment ook opeens te koud is om in te blijven liggen

Felix Sandon
0 0

de waardelozen

Ik ben de hond in je kegelspel. Zie mij kwispelen en kwijlen. Zie mij dweilen met je kranen open. Ik wil je voelen, je water breken. Ik wil je in mijn container gooien en smokkelen naar Engeland. Daar zullen we een krantenwinkel openen en elke dag The Sun lezen. Op zondag zullen we eieren breken en spijkers met koppen slaan. We hebben wapens nodig. En snoep, veel snoep. Om in het rond te gooien en door kinderhandjes opgeraapt te worden. We zullen geliefd zijn en aanbeden. Als voetbalhelden zullen we door de stad marcheren. Burgers zullen juichen en onze naam scanderen. Ze zullen zich laven aan onze lach en ons dragen op hun handen. Het was een mooie dag voor een zaterdag, maar helaas was het dinsdag. Alle winkels waren gesloten, er was geen kat op straat. Geen rimpeltje op het water. We keken naar de rimpels op ons gezicht. We waren oud en versleten, moe en geruïneerd. Met ons laatste geld kochten we een ticket voor het reuzenrad. Eenmaal boven zagen we het vuur. Het naderde met rasse schreden. Ze stond effectief in brand, deze wereld. We zagen het met ons eigen ogen.

Maarten Verhelst
0 0

Atropa Belladonna

Numb by addiction, floating in restrictions, spiraling like the rings of saturn. Endlessly fixed, while the universe is expanding. I pity your patheticness.   Gravity binds them, who fear to reach believes beyond the seems.   Well excuses me? Are you kidding me? It might be that your name is on T.V. and your face is in magazines. Still you are straying to (social) selfdestruction.   A greed conceides you, feeds you visions, polluted by mass consumption. Relative realities percieved subjectively.   A truth hidden in the graves of to many human beings. Buried alive. Why can't we see? The sound they planted in our feelings. We are decieved by demons in disguise.   Bella Donna, I hope you realise, you'd find me free, to canalise everything, i decide to need.   Jealousy has no meaning to me. Because i came to the understanding that sheeps are ruled by wolves, which become the most marooned ones amongst all these creatures.          

S_Sence
0 0

Synchronicity

There is a silence in my heart. A sense of peace, beating in synchronicity.   It's empty, because it is you, who left me, for reasons founded in fear.   We were twin souls, untwined, yet still wired.   I find myself regretting nothing, fighting against your self-delusion.   What is reality? Is there one, if there are a million perspectives and so much more that we can't see?   But we can always feel it. And I will always feel you, like I felt you back then. When will you be able to understand?     Although we are temporary humans, who change every second. Somethings do remain the same. I'm possibly selfprojecting too many things.   Yet, i know by the look on your face, true nature will always come out to play.   That very day, you shouldn't have given a glimps at your cards. Remember, that time heals all wound, never all scars.    

S_Sence
0 0

huiswaarts

Wat zou ik doen zonder mijn kinderen? Wie zou ik zijn? Waar zou ik wonen? Zou ik twee pakjes Tigra per dag roken? Zou ik de hele dag in wit ondergoed naar tv kijken? Zou ik andere kinderen maken bij een andere vrouw? Zou ze dikke borsten hebben? Zwart haar? Scheve tanden? Nee, natuurlijk niet. Ze zou blond zijn, haar lach zou ministers sprakeloos maken. De premier zou naar haar hand dingen en mij zijn portefeuille aanbieden. Maar ik zou er niet aan denken, ik zou zeggen: loop naar de maan. Want daar zou ze gaan. Zoveel schoonheid zou ik nooit verdiend hebben. Ik zou ze missen, mijn kinderen. Keihard. Tranen met tuiten zou ik huilen. Alles zou ik doen om hen terug te krijgen: vallen op mijn knieën, bidden tot God, smeken tot Fernand Huts. Ik zou zelfs een Facebookpagina aanmaken: IK WIL MIJN KINDEREN TERUG!!! Ik zou al snel vijfhonderd likes hebben. Wie weet zelfs zevenhonderdvijftig. Verbaasd zou ik naar het scherm van mijn chique telefoon kijken. Als ik de tranen ervan zou vegen, zou ik mezelf zien. De reflectie van een vader zoekend naar zijn verleden. Ik heb ze natuurlijk nog, mijn kinderen. Ze huilen, vallen op mijn knieën, hebben scheve tanden. Nee, dat is gelogen. Hun tandjes zijn perfect. Gelukkig maar. Stel je voor dat ze konijnentanden hadden. Wat zou ik dan doen? Wie zou ik zijn? De paashaas? Moehaha. Ondanks alle malaise in Midden-Brabant en omstreken blijft mijn humor de hoogste toppen scheren. Weergaloos en waterdicht: zo zou ik mijn humor omschrijven. Wezenlijk zou het derde kenmerk zijn. Daarna zou ik huiswaarts gaan.

Maarten Verhelst
0 0

zinnespel

I will show you fear in a handful of dust T.S. Eliot   onzin ik krijg u niet geschreven noch in woorden geworden wanneer uw handen de scherven inkt in mijn vingertoppen aftasten als rusteloze ruïnes in uw woestenij   zou ge dansen als ik het u vroeg zo gewoonweg domweg uw passen afstemmen op de mijne om een eenheid te veinzen in een compleet artificieel moment van bestaan   als een schaduwspel in een amper verlichte kamer weerkaatsen wij onze levenloze lijven vluchtig en gehaast haast gehaat in elkaars armen tussen voetstappen waarin razernij elegantie kent en hoe dat dan oorlogen zijn   want ik denk niet dat ge zou dansen al zou ik het u vragen ge zult u wel bewegen maar niet in eenheid in dissonantie waar gij mij tot op het einde zult weerleggen maar zo creëren we nog steeds al is het uit vernielzucht     waanzin ik vertrappel heelder werelden onder mijn voeten als dat betekent dat ik het sterven van de kosmos in uw ogen kan weerspiegeld zien   ik zal alles platbranden tot de laatste snipper enkel om dichter te staan bij de vlammenzee die zijn getijden kent in uw gedachten   ik zal het bestaan zelf verzwelgen enkel om de wreedheid van uw alles verterende vertederende glimlach te kunnen weerstaan   het einde der tijden kondigt zich aan…  maar voor mij vervat het enkel de oneindigheid die zit gevangen in uw onbegrijpelijke blik   grijp mij rijt mij aan s t u k k e n verscheur verbrand verslind verslind verslind verslind V E R S L I N D verslind elke letter die ik stot-ter doe mij dolen tot ik enkel nog kan voelen   wie gij zijt     zinloos naakt lijk ik te zijn begonnen ontdaan van de angst in uw stoffige handen een uitgehold clair-obscur van duister tegenover net iets donkerder   als ge daar dan ligt in uw gebroken armen van al die vernieling voelt ge dan niet de nood om gewoon langzaam te zwijmelen op al die vervlogen ritmes die ge liet varen   het schisma voltrokken en volkomen   ontregeld klauwt het verder bijna melancholisch compleet gestrand en ontredderd naast al die anderen met eenzelfde stel ogen ijzig en onbevattelijk   moet het dan zo en enkel zo ons volledig aan dat gruwelijk monster overgeven wegkwijnen in diezelfde stoffige angst die ik nooit echt in uw handen zag het is maar de vraag in hoeverre uw allesverslindende  honger naar zwijgzaamheid ons nog in staat stelt ooit uw onmogelijke dans te voltooien gij getooid in een soort kobalt ik uw schepper uw vernietiger en alles daartussen  

Daan Janssens
0 1

Fuck de zwaluwen

Sproete, de kip, en Tiecelijn, de raaf, kuieren door het bos. Ze parlevinken over de zwaluwen, de onderkruipers. In de winter, wanneer er weinig voedsel voorradig is in deze contreien, vluchten ze naar betere oorden. Oorden vol voedsel en maagden. En wanneer het daar te warm wordt onder hun veren, vliegen ze terug naar hier, alwaar de voedselvoorraad en de temperatuur wederom stijgt.   “Elk nobel dier zou een plek moeten uitkiezen, dat het zijne noemen, en er blijven”, aldus Sproete. “Zo had mijn moeder, Roede, hier haar plek en haar moeder, die voor de gemakkelijkheid ook Roede werd genoemd, vertoefde hier ook haar leven lang. Als het wat minder ging, werd er wat harder gekakeld. Maar om dan zomaar betere oorden op te gaan zoeken en daar alle grondstoffen op te gaan souperen. Alsof die grondstoffen daar onbeperkter zouden zijn dan hier. Dat zouden wij niet over ons hart krijgen, al was het maar uit principe. En dan nog het lef hebben om terug te keren naar de plaats die je je rug hebt toegekeerd, wanneer het er weer wat opleeft”, tiert Sproete gezwind.   Tiecelijn knikt zo hard dat zijn bek bijna bleef steken in de grond. Daar hij zich weinig te poot voortbeweegt, is hij het niet gewoon te knikken en dan grond aan zijn kin te voelen. Maar hij kan Sproete toch niet blijven confronteren met zijn gebrek aan vliegkunsten. Op deze manier traint hij bovendien zijn beenspieren. En Sproete had verteld dat hij nog een voorraadje eten over had. Tiecelijn had al een paar dagen niet meer gegeten en deed er dus alles aan om de kip zijn gemoed gunstig te stemmen. Hij vond het wel jammer dat de plannen om Sproete zijn nek om te wringen in zijn hoofd concreter en concreter werden, onontkoombaar bijna. Het was de schuld van de zwaluwen. Zij zouden de kip haar nek zeker omgewrongen hebben vanaf ze wisten waar de voorraad zich bevond. Misschien moest hij eerst de ogen van de kip uitpikken? Dat zou het wellicht gemakkelijker maken om zijn nek om te wringen.   Sproete moest lachen met Tiecelijn die met zijn bek in de grond bleef steken. Het was eigenaardig, de raaf was nog nooit zo vriendelijk tegen haar geweest. Sproete had het nooit gemakkelijk gehad om vrienden te maken. Ze was dik en traag en geduld is een deugd die tegenwoordig niet meer uitgedeeld wordt, zelfs niet meer wordt geapprecieerd. Alles moet snel vooruitgaan en liefst zo snel mogelijk veranderen. Wat vanmorgen nieuw is, daar wordt ‘s avonds al mee gelachen. Maar gelukkig is er Tiecelijn. Die begrijpt immers dat de zwaluwen de oorzaak zijn van alle kwaad. Hopelijk worden ze goede vrienden.   Isegrim, de wolf, zat de kip en de raaf al een tijdje in het oog te houden. Alhoewel hij sympathie had voor hun standpunt omtrent de zwaluwen en hij gisteren nog een spelletje Rummikub had gespeeld met de vrouw van Tiecelijn, kon hij zich stilaan niet meer inhouden. De honger verdreef zijn ratio en maakte zo plaats voor zijn oeroude instinct. Een verre sprong en een harde beet later waren Sproete en Tiecelijn uitgepraat.

Exegeet
0 0

Ode aan de moeder van Simone Inzaghi

Peruzzi lanceert de bal richting Pessotto. Gianluca Pessotto met wat ruimte aan de linkerkant van de eigen speelhelft. Hij rukt op en vindt Di Livio. Angelo Di Livio op links, wordt onder druk gezet door Sagnol. Di Livio vindt toch Zinedine Zidane centraal. Zizou probeert zijn man af te troeven. Maar Djetou komt erin gevlogen als door waanzin gedreven en maait de Franse spelmaker onderuit. Zidane het grassprietje, Djetou de grasmachine. Edgar Davids kijkt vol bewondering toe.   Nikolay Levnikov aarzelt geen seconde, blaast op zijn fluitje en haalt de gele kaart boven. Godenkind Allessandro Del Piero is er als de kippen bij om de vrije trap op te eisen. Hij sprint sneller naar de plek van onheil dan dat hij enkele minuten geleden achter een dieptepass van Antonio Conte aanholde. Conte kijkt hem argwanend aan en fluistert een verwijtend woord. Del Piero couldn’t care less. Voetballers zoals Antonio, die geprezen worden om hun werklust en inzet, komen nog niet tot aan zijn enkels. Echte voetballegendes worden omschreven door andere bijvoeglijke naamwoorden. Allessandro concentreert zich, neemt een lange aanloop en borstelt de bal in de linkse winkelhaak. Barthez beroert het projectiel nog even, maar heeft geen verhaal tegen de snelheid en precisie van de trap. In de seconden voor Del Piero juichend wegloopt naar de cornervlag, knipoogt hij nog snel naar werkpaard Conte.   David Trezeguet heeft al enkele keren mogen centeren vandaag. Teveel eigenlijk. Het zou zwaar, zoniet onmogelijk worden om dit nog recht te zetten. Misschien kon hij beter van ploeg veranderen. Hij geeft de bal aan Ikpeba, die tovert altijd wel iets moois uit zijn sloffen. Ikpeba begint aan een solo. Vele hindernissen op de weg, maar Viktor paradeert er langs alsof het niets is. Tot het mes van Montevideo genadeloos toeslaat. Het is als een confrontatie tussen het goede en het kwade. Het kwade wint. De pitbull zit in een hoekje te gniffelen. Costinha ziet dat en roept naar de arbiter: “Zie daar Edgar zit Viktor uit te lachen!” Levnikov kan er niet mee lachen. Ex-sovjets hebben doorgaans weinig medelijden met klikspanen. Hij toont Costinha plotsklaps de gele kaart en geeft Montero een schouderklopje. “Jongens zoals jij kunnen we in Mother Russia altijd gebruiken”, gromt Levnikov in een taal die geen enkele speler op het veld begrijpt.   De arbiter fluit het eindsignaal. 4-1 voor de Italianen. Geen slechte uitslag, waarschijnlijk voor de derde keer op rij in de finale. Superpippo wordt voor de camera gehaald. Hij is blij. De ploeg heeft een goede prestatie geleverd. Hijzelf heeft evenwel geen bal geraakt. Dat maakt Inzaghi helemaal niets uit. De wedstrijd is gedaan en hij mag naar zijn mama. Want als er één ding is waarvan Pippo meer houdt dan van een beetje wandelen in zijn hof en af en toe een bal tegen de netten pissen, dan is het wel zijn moeder. Hij moest zich al drie uur voor de wedstrijd, melden op de club. Het is dus al vijf uur geleden dat hij zijn moeder nog zag. Maar nu kan hij terug naar huis. Veel beter gaat het niet worden vandaag.

Exegeet
0 0

Bier drinken op café is te duur

Een halve fles sterke de man is ontoereikend. Donderdagavond is de beurs leeg, teveel pinten genuttigd op café. Het is balanceren op een slappe koord. Een fles sterke de man is hoogmoed. De black-out slaat toe voor de cafégang begint. Soms trap je in die val. Het lichaam trekt naar het feest. De geest geborgen in bed, het lichaam treffend de volgende dag met een harde knal.   Maandagavond, café De Reisduif is zo goed als leeg. Opluchting. Vrije krukken aan de toog, niet teveel geroezemoes, geen zweterige lijven en je bestelling snel voor je neus. De Reisduif kan twee kanten op. Flesjes bier zijn er goedkoop en in de hoek staat er een klein rond tafeltje. De uitdaging ligt voor de hand: vul de tafel met lege bierflesjes. De avond vordert, de tafel groeit. De Reisduif heeft dikwijls een zwaar bier van de maand. Snugger als de cafébaas is, koppelt hij er een competitie aan. Per consumptie krijg je een stempel. Bij tien stempels krijg je een grote fles van datzelfde zware bier gratis. Die mag je wel niet in het café opdrinken, zonde.   Duvelavond in de Verlichte Geest valt samen met happy hour in de Kerfstok. De twee kroegen maakten geen afspraken over de waarborg bij Duvelglazen. De geboorte van een perfecte dinsdagavond. Café de Verlichte Geest baarde ook Duvelman. Deze legendarische figuur was te laat om zich in te schrijven voor één of andere zaak waarvoor hij zich graag wou inschrijven. Vijf Duvels ad fundum in een half uur zouden de inschrijving toch nog mogelijk maken. Het was twaalf uur ’s middags. Om half een werd de inschrijving genoteerd.   Bar De Zeven Eiken, woensdagavond, net Gold Strike ontdekt. De gouden snippers in de likeur zouden sneetjes maken in je maag waardoor de alcohol sneller wordt opgenomen. Muziek in de oren. Bestelling aan de toog. Het is cruciaal dat niemand zonder drinken in zijn handen moet staan, de sukkelaar. Iemand verspert de weg en weigert de doorgang. Een vuist zegt dat hij aan de kant moet. De deurwachters accepteren zulk gedrag niet. De donkere buitenlucht omhult een groot silhouet die beweert dat zijn neef een slag heeft gekregen en hij er nu één terug mag geven. Twee ogen en wat tanden. Een onderbouwde argumentatie om zijn redenering te ontwrichten werkt niet. alles wordt zwart.   Donderdag. Een verfrommeld pv in je broekzak. Blijkbaar klacht tegen onbekenden ingediend gisteren. De beurs is leeg. Minder op café gaan, meer sterke drinken.

Exegeet
0 0
Laad meer ...