Zoeken

onvoltooid

mijn verdriet voor onze verleden tijd

Ruth Van de steene
20 1

Oud Verdriet

Het kan je overkomen, zomaar ineens.   Je voelt ze nabij, maar ze tonen zich niet Ze prikken en drukken achter je ogen Ze willen overlopen maar houden zich in.   Er borrelt oud verdriet op Vanuit je bolle buik, stuwt het naar je borst, langs je hals tot in je keel. Daar wordt het vastgehouden door een krop die verhindert dat het verder stijgt.   Je slikt en zucht Een deel ontsnapt in de lucht Maar het zit nog in je lijf Het houdt je spieren stram, je nek en schouders stijf.   Het zit er al zo lang dat het de uitgang niet meer vindt Je weet niet meer hoe ‘t moet, hoe je het doet Je benijdt het kind Dat zo spontaan kan huilen en even snel weer troostbaar is.   Je zoekt muziek die je droefenis kan voeden Je snakt naar klanken die meegaan in je leed Je bouwt op woorden om je pijn mee uit te storten Laat nu maar stromen, dat oud verdriet.   In de hoop op verlichting, om het achter je te laten De hoop dat tranen zuiveren en je pijn wegspoelen Maar je beseft dat je blad nooit meer blanco zal zijn Dat je met krassen en vlekken zult bestaan Dat ze een ereplaats verdienen Omdat ze tonen dat je hebt geleefd.

Marieke Genard
25 0

Onkruid

Al het kwaad met wortel uitgerukt,klont klodders grond die mij pijn deden.Wil ik mijn bloemenperk verbredenmoet iets dood, boven mij grond gebukt. Iets is het gemoed van onvrede,zij verbrandt mijn oogst van geluk.Ontluikend plezier de kop ingedruktwoekerend wanneer onbestreden. Ik hield van dat wilde, die veldtocht.Mijn zalvingen met goedkope bochtschreven mij naar een kort genezen. Mijn zaad was goed en is gerezen,ik zie wat het wil en ben beducht,trek mezelf uit maar het komt terug.

Edwin
0 2

Haiku thuiskomen

Heerlijk thuiskomen, de lucht die nog klaar is, en het eten bijna...

katrien de nil
45 1

Er zijn zo van die dagen

Er zijn zo van die dagen,  waarop een hondje               - zonder leiband - gaat lopen met m'n kracht.   Maar op een dag, weet ik zeker, plakt zijn snuit weer aan het raam.   Hangt er toch wel niet een bakje energie aan!

katrien de nil
80 0

Je krant

Kant en klaar                     sla ik je                                 openwroet me door je woordendie niet meer raken waar ze zoekennaar mij, naar jou?Oprecht verlies jetussen al het fake nieuws, jaover lekken, gekken, digitale “memes”netten als valkuilendie niets meer willen                                dan je centen. Ik stop met geven om letters                             die wegsmeltenonder het gekreun en gezeverde aarde de moeder die wilbeschermen - verdwijnt de koepel rond deze oudeplaneet breekt en zucht zijn laatste adem de mens vergeet zichzelf          te redden.De jeugd die schreeuwtdoor stedelijke straten“Stop met praten! Doe iets, nu!” men lacht: “Het komt wel in de gazet”op de stapel achter bij de rest                                                  recycle tot het stoptde druk de pers de mensslaapweljij kleine gek.   Uit steun voor de klimaatspijbelaarsyouth for climate 2019

Bart Vermeer
13 0

Brutus

 Uit Brutus en Medea

Bart Vermeer
60 0

al jou

ik zeg je (zo veel) maar nooit wat al jou doet op woordeloze plaatsen

Ruth Van de steene
20 1

Weltschmerz

Hoe jij ter taal zwerft in het zwerken van schier scheldwoorden   met ongewassen vlerken onder de leren jas met aanwas van het schurken aan de regen de beschimpingen rijpen onder je tong op het hijgen af in een rijgen van doodskransen als paternosters van verachting en de windvlagen die schudden de overrijpe woorden vallen er als pruimen   alsof je voorhoofd het stalen aambeeld is je gedachten met metalen wind beslagen   en al het gesprokene als lood platvalt op je lippen   met je o wee je gebeente de hele zwik overboord gooit   daarachter ligt de grot van genezing in de berg van slaap een mansgrote holte van boutades met de krop van pijn in de keel je hangt er als de huig in je mond zoals een vleermuis in een grot    

Manuel Van den Fonteyne
3 0

Slotsom

Ik moet Ik zal Ik mag Ik wil   Ik moet niet Ik zal niet Ik mag niet Ik wil   Ik moet! Voelen, niet denken Ik zal! Voelen, niet denken Ik mag, denken, niet?   Ik wil Voelen en denken (Ik doe het al)

Marsu
17 0

Gepassioneerde woede

Laat me gerust Al die regels – wat moet, niet mag Al die raad   Laat me dwalen, zoeken, botsen, vallen Help me recht te krabbelen en verder te gaan   Bemoei je niet Laat me niet alleen Zeg me niet dat je het begrijpt Laat me   Wenen in je armen Tot ik leeg ben Verlost van al mijn woede En vul me Met mezelf

Marsu
17 0

Vrijheid

Ik mis je Waarom eigenlijk? Ik gaf je mijn ziel Jij mij warmte Enkel letterlijk   Verhitte discussies Verschroeide dromen Een hoopje puin   Nu laat ik los Door de pijn heen Ben ik eindelijk vrij   Ik mis je

Marsu
16 0

bezoek

eerst leek het op het winnen van een etentje we werden als stoelen bij mekaar gezet een tafelblad tussen ons in steunkousen onder elke hoek   enkel de volwassen vrouwen kwamen praten giechelend glas wijn we konden het verleden slim af zijn toen we ons niets meer herinnerden   eerst leek het op een afspraak maar doden komen onverwacht aanwaaien wind zonder gevaar bewaar me liefje tot waar ik houdbaar ben   tot waar ik smaak naar wat raak is  tot waar jij smaakt naar een mals stuk bloed maar bloedverwant bestaat niet uit stukken het gesprek liep weg van onze mondhoek

Ingrid Strobbe
0 0

Uitgelaten

Zolang ik kan lopenop wegen die te mooi zijn om woordenaan vuil te maken, zal ik mij blijven uitlaten als een lagereschoolkind   over de eerste sneeuw van het jaar,over het stuifmeel van de tamme kastanje en de zaden van de esdoorn,   alsof er gevleugelde woorden bestaan  voor de vrijheidwaaraan ik ben verslaafd.

Ingemar Spelmans
39 0

uitgelopen

mijn leven is uitgelopen.

Ruth Van de steene
27 0

Huiswaarts

het is een domme illusie te denkendat net liefde overwint in het land der wanhoopwaar vluchten geen eigen keuze maar dwang isen de tijd veel te echt en en veel te hier heeft bestaan ik heb ze gevoeld die ontembare passiedie alles omarmt en alles ongemerkt opvreetin de suffe waan dat het nooit voorbij zou gaanen pioenen ook bij nacht eeuwig zouden zingen ik zweefde door de maan naar roze valleienwaar ik mijn dorst kon laven aan jouw wilde harenen ik honger onbevangen was vergetenblind voor krassen in het dagelijkse tafelblad nu zit ik hier leeg als een uitgeblust legergeen spat van mijn gevleugeldheid meer te bekennendof wachtend op de uiteindelijke aanhefom dan genadeloos naar huis te moeten keren

Ans DB
0 0

tot de dood ons scheidt

je breekt, nog maar een keer. geen bord blijft heel. je woede meet zich in scherven.   ik kijk toe en zwijg.   lik stil mijn oude wonden. granaatsplinters en fantoompijn, van een heel leven aan jouw zijde.  

Argyll
2 0

De pracht van het doel

  De illusie denken te wetenWanneer het verschil te makenLeven in het zwetenVan te willen zijn   Reflecties op schimmen rondomDoch eenzame pijn Het willen delenTranen weggeëbd tot meren Zij, niet vies van blindelings stelen Het schone zienLiefde aftastendGebonden aan het blindstaren Geluk zit 'm in de opkomende warmtestraal Neerwaarts verdwalende druppelHet overblijvend groeneCreaties loslevend van de superieurewandelende pest   Het leven is geen voorschriftVan het kunnen voorbestemd lezen   Ongeletterd zal de tastzin De pracht van de onbeschrevenGelukzaligheid prijsgeven

Gal van de wal
15 3
Tip

Muze

Als ik een muze had zou jij het zijn Zou ik schrijven over Hoe jij je gedachten om geweien vouwt Hoe koperdraad je lijf dooradert Hoe je soms de werkelijkheid nadert Maar nooit raakt Horizontale asymptoot Horizontaal over elkaar Ik ben nooit goed geweest in wiskunde We bevinden ons ergens tussen nul en oneindig   Zou ik schrijven over Hoe fietszadelschedels in kudde door jouw kamers zweven Hoe je handen zich even Snel nestelen in natte klei Als in natte vrouwen die lijken op Persephone van Bernini Marmervlees Koudwatervrees Hoe jij vrouwen doet opstijgen als rooksignalen verspreid in een stad Ik ben er één van Ik roep: brand We bevinden ons ergens tussen nul en oneindig   Hoe je me in mijn imaginaire boomhut in het donker omhult Met obscure muziek onder andere Hoe je zegt kijk Alles wat we zien is op weg naar het einde Kijk kijk Maar alles wat we niet kunnen zien zal blijven de ruimte die niet tussen ons in is Kijk Passie is een spel van clair-obscur Kijk Hoe je zegt kijk En ik meer en meer een rooksignaal word Ik roep: brand   Hoe je woorden openbloeien of uit elkaar spatten Afhankelijk van hoe zwaar we ons bezatten Afhankelijk van je zinsbouw klemtoon klankkleur Of de avondgeur Of de ochtendlucht Hoe je zucht Als het te snel licht wordt Je bent nooit goed geweest in wiskunde maar wel in bed Hoe je groot en sterk bent en met je lijf een echte boomhut om me bouwt Hoe ik zeg dat ik groot en sterk genoeg ben zo en jij me bijna gelooft Of op z’n minst je best doet   Verticale asymptoot Je schiet hoog de werkelijkheid voorbij De ruimtevaarder zwaait Heeft me een bericht gestuurd en mijn hemellichaam licht op onder het scherm Of ik een muze heb   Limieten zijn voor mensen die goed zijn in wiskunde We bevinden ons ver buiten nul en oneindig            

Marieke Ornelis
71 0

Ontmoeting met Guido

Hij zei goeiedag Hij schudde mijn hand Netjes Fatsoenlijk Ik schudde terug, mijn roze hand om zijn Blauwe vin Beleefd Ben je op reis Vroeg ik Ja zei hij Op ontdekkingsreis Mijn huis is in het zand Ik wil de zee zien Ik vroeg of hij de weg wist Hij zei nee maar ik ben een kaart aan het tekenen Straks weet ik de weg Hij zei ik heb ook een boot Ik knikte Ik zei voor op de zee Hij knikte Ja voor op de zee Hij zei goeiedag nog verder Schudde mijn hand Vriendelijk Roze hand om blauwe vin Goede reis        

Marieke Ornelis
19 1
Laad meer ...