+967
Ik hoor je niet, ik zie je nietwant geëmailleerd verdriet beroertmijn oren, ogen en andere ledematentot niemand meer dansen kanop dit drieste monotone lied
Hoog en laag - alle hartecho’s ten spijtklopt het plaatje niet langer in de maatHier lijmen we de voorstad bij elkaarbouwen nesten van geronnen bloedzweet en krokodillentranenDaar weerklinkt haat, afscheid, strijdals tragisch theater in een abattoir
We heffen de bekers op betere dagen,drinken ze kwistig leeg en vereren verheugdzowel de koekjes van eigen deegals de romantiek der ledige magen
Leg de hoorn maar neer, de lijnen zijn doodmijn fiscale aftrekbaarheid kleurt bloedrood.