Zoeken

Hic et nunc

Als ik na x aantal baantjes weer buitenlucht proef, beleef ik het hier en nu. Het grindpad wordt een rode loper. Ik laat alleen gevleugelde woorden toe. Hic et nunc valt de avond zonder dat ik er erg in heb.

Ingemar Spelmans

33 0

Sauna Haiku

Een welnesscenter Gekke man doucht met javel Hij wil verbleken

Vic de Bourg

63 2

Japanse les

Telkens als ik naar Japanse les ga, volg ik trouw de blindegeleidelijn die als een enorme boekenlegger door de straten van Sendai loopt. De vele scheuren in het trottoir herinneren me aan de aardbeving die geschiedenis heeft geschreven als een van de dodelijkste van Japan. Waar het lijnenpatroon overloopt in polka dots, steek ik de straat over. Ik kijk eerst rechts, dan links. Zoals de mensen in dit land lezen. Bedachtzaam zet ik mijn voet op het wegdek alsof ik in een heet bad stap. Aan de overkant begin ik aan de volgende bladzijde. In de les leer ik Chinese karakters lezen. Ik begrijp ze als geen ander. Want ooit kwamen ze net als ik zonder de taal te kennen naar dit eiland. En kijk hoe goed ze zijn ingeburgerd! Ze zijn niet weg te denken uit Japan. Ze hebben karakter getoond. Ze zijn mijn grootste inspiratiebron. Naast de blindegeleidelijn, natuurlijk. Hij loopt als een leeslint door de stad. Met hem in mijn nieuwe leven weet ik altijd waar ik gebleven ben.

Margaretha Juta

6 0

Obon Matsuri

Honderden wensen dobberen traag voorbij Flikkerende lichtjes

Neru

19 0

Feniks

Je carcrashte voor mijn ogen terwijl je me nog net zo-even virtuoos bespeelde met je klauwen mijn toetsen streelde de noten naar je toezoog me inblies dat ik niet je bisnummer maar je Opus Magnum zou zijn en nu lig je hier en stormen je troepen toe om je mee te slepen over hun gladde wegen terwijl ik nog steeds de doornen tel die wij verzamelden onder onze voeten ik met bebloede handen de laatste woorden kleur - hoop dat je ze morgen zult herkennen

Vanessa Daniëls

18 0

Blauwe Brug

Een pad dat leidt naar nergens, eindeloos en open maar tegelijkertijd zo beangstigend, brengt me terug naar een zomerse avond, waarop de roze schemering de voorbode vormt voor een warme ochtend.

Sarah De Bruyn

0 0

Herinnering

Mijn laatste herinnering aan mijn grootmoeder is hoe ik haar een eerste maal omhels, toen haar ogen zich reeds sloten voor een mist met vale schijn

Simon Sileghem

16 0

Als ik ren

Als ik ren word ik de blinde die de blindenlijnen volgt. Als ik ren word ik de astronaut die bij elke stap op de maan zweeft. Als ik ren word ik Jezus die over het water loopt. Als ik ren worden mijn benen gay. Als ik ren word ik manneke pis. Elke dag draag ik een nieuw pakje Dat te strak zit. Als ik ren word ik de honderdjarige die met opgeheven hoofd naar zijn graf loopt. Ik poets mijn medailles als munten voor de oversteek. Als ik ren word ik de marathongod die door niet renners wordt aanbeden. Ze kussen mijn voeten. Als ik ren word ik straatmuzikant die op de straatstenen speelt. Als ik ren ben ik held, kampioen, god, zoon, dochter, Jezus, blind, schoenenfetisjist, beest, strijder, gay, astronaut, ontdekkingsreiziger, monnik, dokter, incontinent, ijdel, muzikant, honderdjarige, koning, schrijver, tovenaar, kind. Onsterfelijk.

Margaretha Juta

12 0

Boodschap

Meneer de Bruin meldt zich. Ik kijk op de wekker. Het is nog vroeg. Ik schuif het gordijn wat opzij. Buiten is het donker. De zon ligt nog met haar hoofd onder haar dekbed van dons. De kapotte straatlantaarn knippert met zijn ogen. Hij slaapt ook nog. Ik doe het gordijn weer dicht. En sla het dekbed van me af. Beneden vind ik mijn pantoffels. Ze slaapwandelen in de gang. De poes is aan het ontbijten. Onder de kapstok en de jassen. Ze breekt met haar tanden de brokjes zalm tot gruis. De geur maakt me misselijk. Als ze klaar is, neemt ze nog een paar slokken Van het water van gisteren. Alsof de ochtendmis begint. Dan verdwijnt ze in de kattenbak met haar staart op ‘bezet’. Ik stap in mijn eigen poepbak. ‘Hoi bleke jongen met de bril die steeds van je neus schuift.’ Mijn ochtendhumeur krijgt geen respons. Ik ga zitten. ‘Wat zal het vandaag zijn?’ ‘Twee ons worst.’ Ik kom op dreef. ‘Ik heb zelfgemaakte bloedworst.’ ‘Doe maar gewone worst.’ ‘Komt voor elkaar.’ Ik legt een grote worst op een dun velletje papier. De bril leest het gewicht af. Tweehonderd dertig gram. ‘Mag het ook iets meer zijn?’ Meer? Ik vreet toch geen papier? Ik trek door. Mijn worst wordt ingepakt. Ik doe de deur open. Poes komt aan me ruiken. ‘Je stinkt uit je bek.’ Ze laat zich niet wegjagen. ’Je eet teveel brokjes.’ Ik pak haar staart. Ze rent bang weg. Mijn maag knort. Ik heb honger. Ik wil wat eten voor ik weer naar bed ga. Ik slof naar de keuken. Ik trek de deur van de koelkast open. Het lampje springt aan. Ik stel me voor dat de zon ook zo aanspringt als ik de voordeur opendoe. Dat zou koel zijn. Ik pak een plak kaas. Ik rol hem op. Als een sigaret. Ik steek hem in mijn mond. Op tafel ligt een leeg, verfrommeld pakje. Roken is dodelijk. Ik draai het pakje de nek om. Pakjes horen niet te praten. Ik zucht. Ik sluit de deur. De ijskast bromt als een kind dat niet wil slapen. Ik ga weer naar boven. Ik parkeer mijn sloffen in de sloffengarage onder bed. Ik ga op bed liggen. Poes gaat op mij liggen. Ik zet haar staart op ‘vrij’ en sluit mijn ogen.

Margaretha Juta

1 0

bv.

Een pakje Gitanes filter, gekocht op de zaterdagmarkt, draagt zeker bij aan de kwaliteit van 's werelds grootste mysterie: het leven zelf. Goddank heb ik last van de hardnekkigste, slechte gewoontes. My time ain't long. Het ongemak dat me kwetsbaar maakt. A classy way to commit suicide. De rest komt vanzelf. Warme bloemkoolsla, visjes vangende ijsvogels en een oncomfortabel parkeerverbod bijvoorbeeld.

Casper Hoogenboezem

0 0

pedofiele bowlingkampioenen

Zelfmoordgedachten die u nostalgisch doen terugblikken op uw kindertijd. Moe. Een gloed van waanzin sluit perfect aan bij zijn interesses. Hij ligt op ramkoers met desoriënterende ideeën. Pedofiele bowlingkampioenen met de grootste ambities en de diepste verlangens zijn niet aan de orde.

Casper Hoogenboezem

0 0

In uw armen

Ik wil in uw armen vallen alsof het de enige plek op aarde is, de plek waar ik herboren ben. Daar wil ik luisteren naar de stilte, gerustgesteld worden door uw vingers door mijn haren. Ik wil luisteren naar het slaan van uw hart dat me vertelt dat het tijd is om terug te leven. Ik wil in uw armen schuilen, van de regen die uit mijn ooghoeken valt, met zijn zoute nasmaak in mijn mond. Ik wil in uw armen vallen om te weten dat het goed komt.

Ovane

0 0

Zoals jij daar stond

Zoals jij daar stond Aan het poortje in de tuin Beeld ik me in hoe 100 jaar geleden er Ook al iemand stond Rechtop, het hoofd een beetje schuin Binnen aan het raam Schreef iemand het al op Jouw beeltenis, aan Het poortje in de tuin En stil vloeken, Het zicht is mooi De woorden zijn puin

Simon Sileghem

6 0

Samen zwemmen

Je ging in zee met me zilte roes van het warme water alleen het schuim mocht je strelen en je dreef van me weg (de stroming, zei je). Die avond werd ik overspoeld.

Hans Vandeweghe

0 0

Langzaam komt de tijd niet terug

Langzaam komt de tijd niet terug Ik kan je niet bellen met twee dagen verschil, terwijl ik het willen kan Ik zou je vertellen over reizigers op een maan, denken de aarde terug te draaien als ze lang genoeg de ruimte in staren Ik zou je tonen hoe een appel krimpt met een zaadje als plezier van een start die maar laat de ochtend bestiert Ik zou die nacht een tikkeltje vroeger starten, zoals ik elke dag zoals ik elke dag je gevoel weer versier

Simon Sileghem

19 0

De aarde is niet rond

Ik wil je laten denken de aarde is niet rond Als je dan op stap zou gaan tuimel je er zo vanaf Dus ik neem je vast als een strik Neen, ik zie je niet graag vallen Een zwart gat of godbetert de hete zon, je verbrandt toch zo makkelijk Ik neem je dus vast en van de tijd neem ik genoeg dat ik je even kus

Simon Sileghem

0 0

Gerehabiliteerd

Ik ben gerehabiliteerd. M’n vandalenstreken zijn afgeleerd. Tijdens de donkere dagen, heb ik wel wat mensen hier en daar bezeerd. Ik had het besef niet om het te vermijden, dus al wie wil, die mag, het mij een leven lang verwijten. Maar laat het licht dat nu over mij schijnt u behagen en wie wil krijgt mijn excuses, eender wie die het durft te vragen. Ik heb lang spijt in m’n hart gedragen maar ik heb de moed gevonden om te leven zonder klagen. Laten we vanaf nu het beste mogelijke ervan maken en alles wat is geweest, laat het verdwijnen in gedane zaken.

Ovane

0 0

Gedeelde eenzaamheid

Laten we de eenzaamheid delen Op een bankje zitten en ik lees voor aan bloemen, bomen, je ongeduldige staar Je kan het wel horen, de stilte die ik tussen je ogen ervaar Of de slanke wegen van je benen, steeds verder weg van de plaats waarop we staan

Simon Sileghem

6 0