Afscheid
ik zie je bronzen buste op deze brandende plek
van talent tot ster tot stof opgezogen dicht bij de mens
ruik ik het zweet van mijn vriend, je geur verdwaald op de rug van het sterrendom
ik hoor kinderen jubelen van genot ik hoor een moeder roepen: “No – stop!”
De walm van vleesburgers terwijl ik afdaal niet ver hier vandaan, de stad der Engelen vol van verhalen van verleden en vandaag
ik zie je nog rijden hard -van die klif de afgrond in
ik voel me duizelen, opnieuw loom van indrukken, te veel liet ik achter - voor jou m’n vriend
(je trekt me weg je vertelt me wat je niet denktje doet me wat je niet zegt)
ik voel mij, verdwijnen, vocht te kort, rede te veel adem ingehouden - wacht op mij
ik die je herken, de rebel de vechter voor het jonge vel,
ik proef het zilte op mijn lippen nog even - ik valik proef de stankdie me stuurt, die me rechthoudt, m’n vrienden jij die roept: “Drink, drink zoveel je kan!”
Laat me met rust, net als hem, wil ik niet meer terug, jij die zegt: “hou vol.”
Ik die denk - gij gore klootzak, ik hou van je, maar nu is’t genoeg,
ik zie me nog rijden de afgrond in
hard - van die klif
lachend als Brando en Dean vaarwel, m’n vriend.
@ Griffith Observatory
#Novembervers2025
