Zoeken

September

September is een meisje dat loopt met haar hoofd in de wolken.Dat is natuurlijk niet echt zo want geen mens kan ooit zo lang zijn maar dat wordt dan zo genoemd.Ze heeft lange dunne jongensbenen en kijkt in mensen hun huizen. Als de mensen terug kijken zwaait ze en soms zwaaien de mensen terug.Ze kijkt naar de planten en probeert namen van vogels in haar hoofd te achterhalen.Ze heeft nergens spijt van en kijkt nooit achterom Behalve als ze een verkeerde straat is ingelopen. Niemand kan haar overdonderen behalve degene die haar recht in haar ogen kijkt en vast kan pakken op een manier die niemand anders kan.Als je haar zou ontmoeten zou ze iets zeggen waar je van zou moeten lachen. Wat dat dan zou zijn zou ze nu nog niet weten maar ze verzint altijd wel wat. Ze geeft je een kus en pakt je stevig vastook als ze je maar een paar minuten kent.Ze heeft iets weg van een vlugge zomerbries door je bloes die je eigenlijk alleen kunt voelen in september, als je denkt dat de zomer al bijna voorbij is.En dan verdwijnt ze de hoek om.

Julia Dobber

47 2

raam

de stad valt op een zeldzaam moment in slaap in één van de plantenbakken staat nog een restje zomer de straatstenen glimmen bij elkaar een mozaïek van grijs haastig tikken eenzame stappen de tijd voorbij mijn zoon staat op de vensterbank ademt september uit op het raam gaapt en legt zijn oor te luister tegen het glas onder zijn vingertoppen ziet hij de straat verdwijnen

Leen Verheyen

2 0

Zie je wel dat het klopt

Er woont een meisje in mijn hart. Ze lacht er, danst er. Tuurt ernaar de sterren, maakt erwensen mee - grotemensenwensenpassend in een kinderhand. Er woont een meisje in mijn hart.Zo zacht, dartel als een jonge kat.Zij scherpt haar klauwen aan mijnziel, likt de zorgen uit mijn vacht. Er woont een meisje in mijn hart.Ze huilt er, schuilt er. Graaft kuilen met stille tranen. Verdriet dat knaagt maar niemand die het ziet. Er woont een meisje in mijn hart, ze lijkt heel hard op mij. Soms leeft er spijt onder haar huid voor wat nooit is geweest.Dan kus ik haar, vertel dat niet verdriet maar hoop je vleugels geeft. Er woont een meisje in mijn hart. Ze groeit er elke dag. Soms ben ik bang haar los te laten, op vleugels kwetsbaar als papier. Voorzichtig landt ze op mijn handpalm, legt haar glimlach in mijn hart en zegt: mama, zie je wel dat het klopt.

Elfi Vandenabeele

16 1

Buiig

BuiigDe kleurrijke paddestoel houdt het droog.Rustig onder het tikken en druppen.De straat kijkt me dwarsgestreept aan.Halt!Ruik de aarde en het gras,diep in mijn buik adem ik groene lichtheid.Zon peuzelt aan de wolken en mijn gemijmer.De regen haalt bakzeil,de stoeprand wacht me op.Galanterie aan het stuur loodst me.Ik ben in een goede bui.Heidi Bullynck ©

HeidiBullynck

0 0

Ochtendlijke peptalk.

Ochtendlijke peptalk. Sonnet. Wat sta je daar versuft en dwaas te gapen?Vanwaar die rare trek op je gezicht?Wat heb je nu alweer voor doms verricht?Je oogt in elk geval niet uitgeslapen. Ik wil dat je meteen deemoedig zwicht,probeert om al je moed bijeen te rapen,al ligt je hersenpan op apegapen -hoewel, ze was ook nooit een zwaargewicht. Allée, probeer je nu eens te beraden,zorg dat je niet opnieuw je kans verspeelt.Het is je toch wel absoluut geraden te zwoegen met wat jou is toebedeeld.Maar wees gerust, ik zal je nooit verraden,je bent en blijft mijn enig spiegelbeeld.

A. Rivesta

23 0

Schuilen

Mag ik even bij je schuilen, even op je shouder huilen.Mag ik even in je armen om mezelf wat te verwarmen. Mag ik even op je leunen even op jouw sterkte steunen. Mag ik even bij je zijn. Gewoon even mezelf, nietig en klein. Mag ik even, heel misschien... jou mijn verdriet laten zien.

Tara Leen

4 0

kilo

ik / gaf je moois / per kilo jij / per ongeluk

Ruth Van de steene

32 3

te

weer schrik dat ik te veel.

Ruth Van de steene

24 0

Vaarwell ferry lines

of we kunnen stoppen met mekkeren bij een eiland voor wat zoets het boorplatform kan ook voor ongefilterd spul ieder heeft zijn eigen hut en het stroomt glazen vol olifantenfanta edelsop kamelenmelk serveren de lakeien straks gelei van een lijken in een kommetje drijft mensenvet bingoballen rollen op de andere stoomboot valt een borrelnoot als een fooi voor een hond op de grond ligt een tapijt met brokkenmotief geweven door een zwerver in een stil tehuis zijn al die rococokrullen geslepen stenen aan vingers zakkenrollers zijn hier niet en aan een rietje zuigt een duizendlip twee tepels voor één boorling die niet kiezen kan bronzeren in de zon naast een man het is gelijk een witte pens met poten die wat al te graag een zwarte leguaan wil zijn het is vreemd raar zand ligt diep op de bodem van een zee zonder ziel of zorgen morgen zal ik niet meer aan ze denken in de richting van een zeeschots varen schots en scheef laveren tussen resten en de rotsen van de lieve leegte uit de reeks 'Reizen met Ricky'

Bernd Vanderbilt

0 0

Just a friend

I can't tell you, I love you. Can't hold your hand. I Can't kiss but I want to, I'm just your friend. All the advice you gave, Was for you and me When I close my eyes, You're all I see. I wrote you letters that I didn't send, About how I wish you'd be my girlfriend. About the sunset on sunny days. How I noticed you smile in 7 diffrent ways. If i am right then you are the one. But you are with him all day long. If I would tell you, you're my world I know the answer.. 'i'm a girl'

Bee Sprengers

0 0

Brug van den Azijn (bij de herdenkingsplaat naast de brug)

aan de lopende band rukken blikken en ladingen op naar de plicht hikkend hou ik halt de lucht geeuwt zich dicht ik verken het kanaal waar verhaal naast verhaal planten bewaken zich grijs duiven en tanende taal de wind blaast andermans adem zuchten vluchten langs mijn hals iedereen weg, niemand gezien tweeëntwintig moeders in de bevrijding gevangen blijf en lees, blijf en lees beklim een jakobsladder wacht blind op verlossing schoorvoetend tuur ik van spervuur naar spitsuur begraven zand tussen tanden medeplichtig aan verzuim trouw aan mijn plicht trappel ik ter plaatse tot ik niet meer het sonoor geboor maar jonge harten hoor kloppend, zwaar en licht

igordaems

4 0

Ooit al gezien?

Ooit al gezien,Hoe ik naar je kijk ?Ooit al gezien,Hoe ik alleen maar kan glimlachen als ik aan je denk?Ooit al gezien,Hoeveel ik voor je zou willen doen ?Ooit al gezien,Hoeveel je voor me betekent ?Ooit al gezien,Nee!Je hebt het niet ooit al gezien.Je zult het ook nooit al gezien hebben.Je kijkt nooit terug. Niet naar mij...

Wdc

0 0

Zonderpoëzie

er was een gedichthet schreef zichzelf welsoms sprak een vers liever niet dergelijk woord drukte zich tegen de borstalvorens het zich verwierphet blad verkorste die herfst bracht de dichter wat een heldere dag niet konhet gesprek teerde langzaamop breekbare ondergrond dermate schreeuwde de duisternis hoofdlijnen, verkreukt onder de trekkenvan een eigenzinnige penhet blad werd als een dekbedin zweet gedrenkt ik worstelde met de zeteljij strompelde van de traphet blad dronk zich als koffiede inkt uit je tas ook zonder poëzieschreef jij al aan mijn dag

Robijn Bodijn

0 0

Haiku: Zo dichtbij...

De blauwe reiger - verscholen in het riet, lonkt naar de visvijver.

Neru

36 0

de klaproos

De klaproos Velden met klaprozen Even verpozen Mijmerend over de oorlog in de Westhoek Een te fel besmeurd doek Doden en gewonden alom Overleven in barre omstandigheden Het onvergetelijke verleden Vlaamse velden Bezaaid met oorlogshelden Lutwine de cocker

Lutwine de Cocker

0 0

Flemish surrealism (*)

Melk kan Melkkan Melkkar Karnemelk Boter Boterpot Boterham Hamvraag: Je bent een kalf als je koemelk drinkt maar eten kalveren ook pistolets met hesp ? (*) Not for Dutch people that do not (want to) understand Flemish words

Vic de Bourg

7 1

Doolittle Haiku

....the rain in Spain falls mainly on the plain.... De orkaan raast door Het Spaanse graan zet zich schrap Het doorstaat de storm

Vic de Bourg

38 0

Voortaan

En samen gaven we namenaan dingen die er niet meer waren. Wat ooit de foto was,noemden we 'snippers'. Wat het beeld was geweest,lieten we verderleven als 'scherven'. Waar ooit het huis stond,heette voortaan 'puin'. En wat ooit het moment was,doopten we om tot 'herinnering'.

Felix Sandon

0 0

Kilte

Bliksem in de duisternis Noodkreet Hortende adem Koude warmte Lauwe kilte in je hoofd Duister Stokkende glimlach Onzichtbaar leed Eeuwig schaduw doorheen de Hemel Nooit meer een sprankel Levende hoop

Katariina

0 0

Dag voorbijganger

Dag voorbijganger Zoals alles gaat u waanzinnig snel voorbij Ik houd u vast een paar woorden langer laat u dan weer vogelvrij

DqM

27 1