Zoeken

tuurlijk wel

Gij gleed vanmorgen aan de witte glans van kou  voorbij, fiemelefors, ge moest uiteraard nog elders zijn   sneeuw ontdooiend, ontwaakprocessen sturend, voortplantingsgewijs  schreed ge voort uw focus op dat wat ooit beter geweten was   nochtans wordt verteld  dat ge moe zijt het moe zijt   wederom zorgend voor ontpoppen van knoppen verschijnen van rode glans op kinderwangen. Gij regelt   wat meer van nu minder van dan probeert al lang meer van samen minder ge-ik   proberen, want hoe houdt ge toch stand tussen dat soms ergerlijk ambitieuze destructieve volk   meid, wat voor een zot  ingewikkelde taak hebt ge uzelf ooit toebedeeld   het lot van een moeder?    zouden we niet eens samen zoeken naar een opvolger?   ‘Moeder natuur’, iemand?  

M A R T H E
20 1

hier worden waterlelies

hier worden waterlelies uit het ijs geschroeid   transparant en zonder bloem   de kelk als stapsteen naar het groen   dat dichterbij komt

Ingemar Spelmans
35 1

En in het Westen...

ik schrei me neer op een bed van mos   sluit mijn ogen tot niets mij nog bindt alle guurdheid gaat zo snel voorbij  storm gaat zacht liggen tot stille wind    laat de regen mijn haren wassen  mijn huid tintelen door wat er leeft vonken in mijn ogen toveren mijn hart bonst hevig, mijn lichaam beeft

Ans DB
0 0

Laat mij modaal

Laat mij modaal Laat mij één keer per dag in de potten roeren één keer per week mijn lijf in het zweet werken één keer per maand mijn haar wat korter laten wieken één of twee keer per jaar de sneeuw of de zon opzoeken   Laat mij modaal Laat mij gezelligheid in geklaag en geroddel Laat mij conformisme in een goedbetaalde baan Laat mij afleiding in verslavende soapseries Laat mij in oppervlakkigheid de dakloze voorbij Laat mij egoïsme in de vluchtelingencrisis   Maar níet de bobbel onder het gladgestreken oppervlak Níet het onzichtbare achter een opgenaaid masker Níet de verwoestende leegte van de consumerende massa Níet de slavernij in economische groei boven alles Níet de verschroeiingen van een gloeiende planeet   LAAT MIJ MODAAL  

Aline S
0 1

Huivering

De emotie speelt met jouw gezicht  een lach - een traan - ooit hebben wij bestaan. Nu ben ik hier ...  en jij daar. Niemand die de afstand ziet een koude tocht doet mijn hart dichtslaan. Deze gedachte luidt mijn angst - is het al zo lang geleden... Behoor je nu echt tot mijn verleden?   

Xia
0 1

Stilleven

hoe alles ontwaakt in quarantaine: de stilte   door het landschap onderlijnd als een ver-van-mijn-bedshow   die alle elementen bevat om met een wit blad te beginnen

Ingemar Spelmans
25 0

De furie

Meedogenloze Tisiphone Dochter van de nacht Je ript mijn tere ziel aan flarden Terwijl je minzaam lacht Je bent zo schoon en zo schrikbarend Mijn tweestrijd, je misleidt Je breekt mijn botten en dan mijn hart In al je gulzigheid   Mijn straffende Tisiphone Bezweerster van de angst En van de slangen in je haren En de tranen van hun vangst Achtervolg me in mijn dromen En drijf me tot waanzin En strik me en verstik me Mijn wraakgodin   Meedogenloze Tisiphone Dochter van de nacht Je grijpt de mannen naar hun keel Terwijl niemand het nog verwacht 

MDB
0 0

Het gevoel van een einde

Vervaag. Word onzichtbaar, word evenwijdig aan me en praat langzaamaan niet meer.   Schrap. Doorkras alles wat de moeite niet waard was, gom alles uit wat binnen de lijntjes bleef.   Blijf. Bevries, versteen, verglas, verwas, blijf als een herinnering, ongrijpbaar en ongelooflijk dichtbij.   Leef niet al dromend. Droom al levend.

Felix Sandon
1 0

pt.

De hielen lopen door het gangpad alsof ze de weg kunnen wijzen - op het ritme van de motor -  alsof ze ervan overtuigd zijn dat er geen deur is en ze eeuwig door blijven kuieren. Ga en vind!   Jij, dappere paladijn.  Zorgeloos dansend, vol van dromen.  

Kaat
1 0

drieluik

als ik bang wil zijn dan kijk ik dan kijk ik naar normaal de tandpasta die schuimt in je mond de geur van het hout en hoe het brandt   het sust     als ik verdriet wil voelen dan ruik ik dan ruik ik aan terug je haar dat vettig is een brood dat rijst   het traant     als ik boos wil zijn dan dans ik dan dans ik rond de kamer een extra speling met de tafelpoot het gekaderde schilderij   het kolkt

Kaat
0 0

een is droom

Eén is geen Twee is veel Drie is droom Vier te ver voor –   Menig hart voelt Meer meer meer - terwijl we weten: Eén is geen (om te ontzien verwaarlozen minachten) Eén is veel Eén is droom en nooit te ver voor -   Eén is wat we uiteindelijk geen Onzichtbaarheid mogen verlenen Zolang twee en drie De rest bedelen

LL Rigby
0 0

Ik schrijf

Ik schrijf om te vergeten daar waar ik aan denk dat wat me achtervolgd.   Ik schrijf om te begrijpen waarom ik denk een antwoord aan mezelf   Ik schrijf  om te geloven dat Hij dit zal lezen en mij uiteindelijk begrijpt   Ik schrijf omdat ik er in geloof omdat ik er van hou omdat ik het nodig heb      

PenEnPapier
0 0

Twijfel

Gedachten stromen zo woest als een waterval een mengeling van emoties samengebracht tot één geheel   De twijfels die ik heb zijn een dagelijkse sleur en stoppen pas met bestaan als ik het antwoord weet   Het is een werkwoord ik gebruik het elke dag zelfs in mijn slaap beweegt het onrustig voort   Als een touw omringt door vuren Zo fragiel dat het breken kan Het einde niet meer zichtbaar is en het verdwijnt in de hete damp           

PenEnPapier
0 0

Van de bomen en het bos

Soms ben ik een rampDan loop ik niet Maar stort ik tegen de lampDan is mijn chaos de rommel die ik hebOnmogelijk nog te overzienAlles in roer en repTien over twaalf over tienWat is er aan de hand?Jong, ‘t is aan de voet, vingers en de tandIn de knoop geraaktZoals de kerstlichtjes in een doosMijn helderheid staaktBlij, verdrietig, nog eens en boosDe elektriciteit die het opgeeftZonder zaklamp in de buurtEen kind dat zo’n 6 jaar leeftEn non-stop vragen afvuurtDat kan onaantrekkelijk klinkenMaar: hier is een bootjeTegen het zinken  

Lot
0 0

Plankgasboetes

Ik wil eens op padIn ‘t kot van de nachtIk wil dat ik wil datHeb ik al zo vaak gedacht Met een rokje tot onder mijn kontZorgeloos aan het wachtenAlsof er op mijn voorhoofd stondJa, mij moogt ge verkrachtenIk wil dan liggen op 't straatNeus naar het asfalt gerichtZien hoe het fout gaatMet groene verf op het rode lichtIk wil dan kei hard brullen:"De Sint bestaat niet moet ge weten"En mijn stem mag de straten vullen Omdat iedereen het uur is vergetenIk wil eens een keer eerlijk zeggenWat ik van een baby vindSchaamteloos uitleggenDat het lijkt op elk ander kindDat zijn ogen er maar raar bij staanHij kijkt een beetje scheelEn over zijn gewicht verdergaanMet 'is dat niet wat veel'De luchthaven laten trillenMet eendags Gilles De La Tourette Vol overgave gillen Allah Akbar, ik bom gezet Ik wil eens één keer diegene zijnDie het kind ermee confronteerdKijk 't is misschien niet zo fijnMaar ge zijt geadopteerdEn negentig jarige man Die sla ik uit zijn loodMet 'amai jong, dan..zijt gij bijna dood.' Elk dreigement op de ritArrogant afkraken Met ' pas op of ik zal van uw gebit.... eens een puzzel maken.'Een kleuter in noodVan het antwoord staven Ja, uw hamster is doodIk heb dat levend begraven Een onbekende vrouw geef ik een briefOver de seks die ik met haar man hadVond je het nu niet een beetje naïefSorry 'ik heb hoofdpijn schat'?Ik wil eens een familiefeest onderbreken Met getik op mijn glasZeggen dat ik toen ze niet keken Aan het masturberen wasGewoon om eens te zien Wat dat geeft qua rampenNonchalant een stuk of tien Joden omver stampen Zonder make-up in 't openbaarOp 'dat ik er wat ziek uitzie'Zeggen 'ja, 't is waar'Aids, griep en een kanker of drieBij mijn Mc Donalds-stopVraag ik weinig beleefdEen eurodeal en of ze de jobVan haar dromen gevonden heeftHet laatste dat ik onthulIs mijn dag als een ventWaar ik rondzwaai met mijn lulAls een volwaardig zedendelinquentSssst  Zit daar nu niet te verkrampenVermomd als kei beleefdGe wou ook al eens iets omver stampenOm te zien of het nog leeft    

Lot
0 0

Zo? Of, meer zo?

Blijkbaar praat ik te veelEn ontbreek ik een paar beleefdheidsvormenNu wil ik me echt wel geheelAanpassen aan andere normenMaar ik leerde meer dan alleenFietsen, stappen en pratenIk leerde kennen, houden vanRoepen en haten Ik leerde te lijkenOp mijn omgevingIk leerde te kijkenEn van wat ik opving Van de plaatsen die ik zagIk leerde blijven of te gaanVan elke slechte dagIk leerde bestaan Van de onbekende mensenDie me aanspraken op de busVan de reactie op mijn nieuwjaarswensenVan de eerste niet-mama-kus Van wat ik goed deedEn vooral van wat foutIk heb muurtjes stukgeslagenEn af en toe heropgebouwd Van wat ik zagVan wat ik kon horenVan elk uur op elke dagDat ik ooit heb verloren Er is een redenWaarschijnlijk een detail, zo kleinWaardoor mijn wilde harenNiet elke dag gekamd zijn Mijn mama treft geen schuldDie deed ze elke dag netjes bij mekaarMet een kam en oneindig veel geduldStoomde ze haar prinsesje klaar En toen kwam ik misschien iemand tegenEn werden knopen plots mijn dingHet maakte me op geen enkel moment verlegenDat het verward op mijn schouders hing Ik ben volwassen voor de wetMaar ben daarom nog nietHelemaal vastgezet Maar ik ben niet zacht meerIk ben een gedane zaakIk neem geen keer Ik zeg al zo lang watIn plaats van wabliefIk ben arrogant en gevatSoms gewoon assertief Ge zijt ergens nog zo kleinEen kind dat een puzzel vraagtOm gewoon juist te zijn Maar, ik zie weinig gelukWant er is geen mens die een kindLaat wroeten aan een stukOmdat hij het juiste niet vindt De puzzel moet maar meebuigenOok al lijkt de wolk een driehoekGe moet er niet op zuigenGa maar verder op zoek Want de man met drie benenStaat met zijn hoofd in een wolkEn dat kindje zal wel wenenZonder mama tussen het volk Ik ga nooit minder woordenGebruiken dan ik wilIk laat alleen de dagen mij vermoordenAlleen de tijd krijgt mij stil Ik ben uw puzzelstukDat ge tot passen verplichtMaar als ik mij erover bukVind ik het geheelAbsoluut geen zicht.

Lot
0 0

Hashtag no filter

Mensen ik weet het, het liefst van alZou ge mij willen zijnIk snap dat Mijn Instagram staat vol met foto’s van het ontbijt op bedDat mijn lief met zijn ‘I LOVE LIESELOT’-truiElke ochtend heeft klaargezet Op Facebook komt mijn huisRecht uit een wooncataloogEn ik bezit nu net die ene manDie nog nooit iemand bedroog Mijn kusfoto’s verraden vol lofDie vibrator in mijn nachtkastjeEn zijn dikke lag stof Online is mijn man zowel nieuw als stoerIk ben niet alleen zijn prinsesMaar ook zijn beste vriendin, zijn mooiste droomEn zijn vuile hoer Aan boeren en scheten doet hij niet mee En ook als er voetbal op TV is mag ik gerust zappenNaar Vitaya of Vijftv Maar helaas… Wat is de waarheid lelijkAfschuwelijk genantZoals elke steak die mijn lief baktIs de waarheid zwart en aangebrand Mijn prins op ‘t witte paardRijdt op een ponyEn lag al in bed met Jan Piet JorisEn met Conny Mijn held kijkt porno en laat schetenEn dat laatste mag ik daarbovenopOok gerust weten Mijn ridder trakteert mij hoogstens op een pintWanneer hij in zijne dunne portefeuilleNog een laatste euro vindt Al mijn kleren zijn op voorhandAl een miskoopEn mijn huis komt hooguit uit een reclameblaadjeVan de eerste de beste kringloop Het haar op mijn benen groeit als het onkruid in mijn hofEn mijn vibrator kent voornamelijk slijtageIn plaats van stof Bij de zoekgeschiedenis van mijn heldSta ik niet van de pornosites maar van hoe kook ik een eiHelemaal versteld Niet omdat hij niet weet hoe hij een ei bakken moetMaar omdat hij blijkbaar toch weerEen bescheiden poging tot koken doet De laatste keer dat hij kookte moest ik wenenWant dat pakte serieus op mijn ogenAl is de rookschade ondertussen verdwenen In tegenstelling tot de kotsgeur naast mijn bedDaar heeft de mengeling van McDonalds en zwaar bierZich voor eeuwig in de grond gezet Nu blijf ik steeds gracieusVerwrongen elegantKheb dan ook geen andere keusDoor die kermisring om mijn hand Ik wil maar zeggen : Tussen blindheid en liefdeIs wel degelijk een verbandWant, een man strooit gegarandeerdUw ogen vol met met zand.

Lot
0 0

Stilleven

Stilleven.   Gisteren lag Meneer Dobberman in bad, vandaag in bed. Hij is zijn gevoel kwijt en voor altijd, hoort hij de dokters zeggen - hij glimlacht, bijna

Henk
11 0

Wolkenfabriek

We kijken naar de lucht waar wolken sluimerend voorbij glijden, dinosaurussen uit lang verdampte tijden. Ze lacht, zegt hoe ze ooit dachtdat rook die uit de schoorsteenwalmde een wolkenfabriek was. Ik zwijg omdat ik niet geloven kandat ik nooit op het idee kwam. Zo krabt zij alweer een laag vernisvan mijn denken. Ik vraag haar of ze weet dat in het Engels tovenaar rijmt op hagedis.

Elfi Vandenabeele
24 0

Leerkracht

Leer me – jij die zelf nog alle dagen leert   leer me dat fluisteren moeilijker is dan roepen,   leer me dat luisteren moeilijker is dan spreken   leer me hoe groot het universum is en hoe ik dat in al zijn kleurenpracht op een maagdelijk wit blad kan weergeven   leer me hoe ik jou van mij kan laten houden   en waar ik de kracht kan halen om steeds weer bij te leren.

Felix Sandon
0 0
Laad meer ...