Zoeken

Boven water

In deze wereld waar mannen schieten en vrouwen zich schuldig voelen, waar we woelen tot de ochtend flikkerend begint met het geluid van twitterende vogels en gesloten enveloppen.   Waar de rijken liever hun hoofd in los zand en zwart geld in puilende zakken stoppen. Waar we huilend onze blik afkeren voor aanspoelende kinderen in korte broeken, de sloepen overvol.   In deze wereld proberen het hoofd boven water te houden.

Elfi Vandenabeele
5 1

requiem naar gabriel fauré

later als ik dood ben wil ikgaan als een bourgondiër in zeven gangen   nog eenmaal proeven van dat pie jesu en  dat goddelijk lamja later als ik dood ben zal ikgaan als god in frankrijkmaar laat me nu al even   oefenen in schoonheidmet dit requiem naar gabriel fauré

Ingemar Spelmans
34 1

Zadeltellen

Er staat een bimpel in de gang - Het lacht zijn kaviaar naar mij. Om er noch heen nee kan ik toch niet zadeltel mijn zwaard   Stamt erop als een bimpelwonk - Het ruikt naar meer plezier erbij. Er tegen vechten nee doe ik niet zadeltel mijn zwaard   Van ik en de bimp nu de gang - Het snurkt eraf erop opzij. Zwem snel snor veel snel vorm - zee ik er niet zadeltel niks waard  

Han Hartmoed
0 0

Alles

Gij zijt alles voor mij Zei ik Da’s nikske Zei hij

DqM
48 1

Lus

Ze kuiert uiterlijk ontspannen terwijl haar blik steeds rust op het getrappel van zijn voeten, balancerend op het randje van de straat.   In haar blikveld gevangen beweegt hij zich vogelvrij doorheen het pril bestaan, met een glimlach haalt zij de lus weer aan.   Hij knoopt zijn pretogen aan de hare en brabbelt. Wat hij van het leven vindt, weet hij nog niet beter te verwoorden.

Elfi Vandenabeele
0 1

zinloos

we horen de dag al volopbij het woord te voegen  maar bewegen onstussen kop en komnog stapvoets voortin het licht van de zonschijnt de keukenlampplots zinloos

Ingemar Spelmans
31 1
Tip

Narvik

Stel je voor, de bergen, de wind. Dat ze loeren  en zeer zeer zachtjes slechts bewegen. Ze  kraken als een stramme rug. Denk erover na.  Dat ze je stilletjes volgen, trager dan je    vingernagels groeien terwijl je wacht.  De kat slaapt en droomt van hoogtes, spant  haar spieren voor de sprong. En de bergen  glijden je kamer in. Je spant je spieren    millimeters dichter bij de bergen, en de afstand  tussen achtergrond en focus golft  steeds kleiner en steeds schuiner. De helling  nu recht evenredig aan je bewegingen vandaag,    je zuchten in de nacht, het ademen van de kat.  De stilte is het meetinstrument. Het meet  de lengte van de dagen hier, berekent het verschil  met de winternacht. Je noteert wat ontbreekt, mijlen    na de komma. Je gaat op zoek naar de fout, je herstelt  de breedtegraad met een marge, met een verlangen.   

Nils Geylen
30 3
Tip

Werkelijkheidscontrole

Iets willen doen ik zie het niet gebeuren Zelfbestraling zou een oplossing zijn Binnensluipen, wittekassadiefstal Vier procent van de kosmos is nog te vatten Wie staat nog op een plein iets goed te maken? Entiteiten, hun kloof Wie betaalt het rondje van het wijkcomité? Europeanen onder Europeanen,  er werd een bump gespot Kinderarmoede onder activisten Lange rijen aan de budgetshop te lichaamsdragend Cannot adult from the fringe Schrap vandaag in uw agenda Het is de week van het hongerjaar   

Nils Geylen
23 0

van een van beiden

stuk van ik in jou. in het stuk van ons   kind in ons begin. uit het kind in ons   twee of nooit alleen. een uit een van ons   mijn in jouw tekort een derde.   tussen tussen ons  

Han Hartmoed
22 0

Dode hoek

Eerst waren er rode lichten,   toen werden ze blauw.   Daarna was er niets meer.   Het kind lag in een dode hoek.

Elfi Vandenabeele
20 0

Dit is een vrouw

dit is een vrouwdie in het tl-licht van de badkamerhaar rimpels telt -een gevouwen vrouwvoor elk verdriet een plooi!- dit is een vrouwdie lang na middernacht nogde tv aanzet  en wacht   op iemand die haar welterusten zegt of iets anders   dit is een vrouw die wacht      

Ulrike Burki
56 0

Wind

De wind verspeelt zich in haar jarendaar zij jaagt op de onuitgesproken woorden diehaar hart en hoofd leegroofdenIJlend zwerft zij voortover bodemloze bergen steeds verder in wanende echo’s van talloze vragen Slecht nu en dan weer-ziet zijin één lichtend ogenblikhet heldere wezen wie zij werkelijk is doch weldra weergalmen de verstilde stemmen in de fluistering van de wind       ©tekst Karen Willekens, 2016, prent nl.forwallpaper.com

Karen Willekens
0 0

Wind

De wind verspeelt zich in haar jarendaar zij jaagt op de onuitgesproken woorden diehaar hart en hoofd leegroofdenIJlend zwerft zij voortover bodemloze bergen steeds verder in wanende echo’s van talloze vragen Slecht nu en dan weer-ziet zijin één lichtend ogenblikhet heldere wezen wie zij werkelijk is doch weldra weergalmen de verstilde stemmen in de fluistering van de wind       ©tekst Karen Willekens, 2016, prent nl.forwallpaper.com

Karen Willekens
0 0

Pafos

Een maagdelijk wit strand, geen vuiltje aan de lucht. Hier liggen kansen om te grijpen, als kokkels en Sint-Jakobsschelpen, en stenen in alle kleuren, geurend naar verzadigd geduld.   Maar kansen talmen, de zee zout op en bomen doen hun beklag tegen wie het maar horen wil. Hier is de liefde geboren maar hier zwijgt voortaan ook de lust. En wil de reiziger, onvertrouwd met een toevallig oponthoud, hier zijn blik op de horizon spelden?   Zijn landkaart nu vloeibaar, en hij weer onvermoeibaar, het assortiment aan prentkaarten en half verzonnen landschappen van piramides en van mysterieuze sfinxen met sarcastische grimassen rond de lippen gekruld, als Italiaanse iconen, gekerfd in chronologisch onderbewustzijn. Achter de zeelijn, een land met problemen, verteerd door monotheïstische miserie.   Maar hier werd toch de liefde? Uit een zoute cocktail van zaad als uit duizend zakken, instant liefde, als uit een pakje. De zee een spermabank, coïtus afgedankt door een chronische ambrosiaverslaving. Een chemische reactie en daar een nieuwe grootmacht, alweer iets om voor te leven, voor te sterven.   Een eiland waarop alles verweven, alles komt samen. Een apostel gegeseld aan pilaren, door barbaren. De jaloezie versmacht de onschuld, in ergens een havenstad, met faam, me gusta. Hier leefde en stierf en werd tot leven gewekt een bisschop, verrezen uit een goocheltruc van Jezus. De tante van Mohammed en haar paard, verdwaald en geveld in een strijd die eeuwenlang zou duren,   doe geen moeite om hier muren op te trekken, bezet, bezetter, better best bezet. Hier heeft de liefde nooit belet om er een zootje van te maken. Het voorgeborchte van Fort Europa, alle hoop al op de schroothoop.   Neem een balzak en een sikkel, gooi in water, wacht geduldig. Je krijgt liefde. Oplosliefde. Het laatste bolwerk dat zal vallen, voor het geld zijn grip zal doen gelden, desnoods met geweld, ja, voor al het goede dat er te rapen viel tot slot weer naar zijn oorsprong, naar             de             kloten.  

Gert Vanlerberghe
0 1

voor de vrome vegetariër

bid ik een maand een onze vader van ijzer want met meer zonder vlees is zonder meer goed minder dagen zonder vis is minder dagen zonder bloed een wees gegroet zoals het moet   bid ik uit respect voor de kudde die geen kudde wil slachten dat zij een hele maand lang op biefstuk friet kunnen wachten   en zij die moesten belanden in een ongeluk of ruzie -ik wens het niemand toe- en alleen gered kunnen worden met een zondelijke bloedtransfusie   ik waardeer hun consequentie en hou hen nu al in gedachten            

Han Hartmoed
14 0

Verregaand nu

Er is iets met ons. We gebruiken je als paspop voor onze vermommingen, we kopiëren je wandelstijl, daarna kruipen we het podium op. We leggen het matje klaar dat zo meteen onder het hoofd gaat. Onze specialiteit is op het hoofd rond- draaien. Een spel met energie. Je moet in vorm zijn. Wie niet in vorm is, wordt gebroken. We werken tot we het ritme vinden en in dat ritme denken we na. Wanneer we stoppen, staan we geen meter verder maar we zijn even helemaal alleen geweest.  

Leen Pil
33 1

aan het hek

als zij onze uitgestoken hand de rug toekerenis het dan omdat zij voelen waaromwij geschapen wordendat zij zich plots weer aan het hekvan hun aaibare kant tonen

Ingemar Spelmans
24 1

Troost

Twee lege blikjes bier op straat, een koppel ingeblikte lucht.   Ik plant mijn voet neer - met een zucht ontsnapt een gulp verschaalde troost.

Elfi Vandenabeele
20 0

ik zou zingen

Ik zou je graag terugzingen, naar klompendansen codetaal en skribbelingen, in een wereld die je begrijpt.   Liefde is niet aankomen maar samen springen door de tijd. Ik zou je graag wegzingen   Mijn oor naast je neerleggen, luisteren over dijken heen dromen tot de bedstee. Liefde komt niet in antwoorden. Ik zou je graag meezingen        

An Cornelis
0 0

zonder titel - reeks

    zoals wij samen vervagen onze handen klappertandend uitstrekken komen we samen in het niets     reikend zeg ik neem de draad en raap me op als wij de eindjes buiten bereik van vingertoppen niet meer raken en zweven in het lucht ledige     ik liet je een volgende keer, onder de deur geschoven ongelezen, onuitgesproken achter stilte poorten en het deinen van dag en nacht.     als we aankomen, van achter gesloten leden begrijpen dat een laatste keer nooit zien mag inhouden en zijn arm rond een kus mag slaan.      

An Cornelis
0 1
Laad meer ...