Zoeken

ik schrijf het op een kaartje

Ik schrijf het op een kaartje al weet ik nog niet goed wat. Het is maar als ik straks mezelf weer tegen kom dat ik kan zeggen dat ik zorgen had, ik heb ze niet gehouden ik heb ze opgelost tussen de regels, nietszeggend op dit blad.

An Cornelis
0 0

Regen's Leven

gutsend gietend eens hemels hoog nu lager dan laag koud neen niet per se vooral natuurlijk nat   oeverloos oer rijpend rustend met kleine kringen steeds groter groeiend vertrappeld verloren   schitterend stil wolken weer weg door zacht zand zakkend aarzelend aardend tergend terugkerend

Ans DB
0 0

aflossing

hier lossen de dagen elkaar   met vlammende staarten als estafettstokjes af   de bosrand is mij dierbaar

Ingemar Spelmans
35 1

op weg

ik ben in een kamer die vroeger van mij was   ik droomde van blauwe lucht ouders en een plaats in het huis   elke dag keek ik groot naar anderen onpeilbaar sterk

Tom Veys
18 0

Doordenker

(Naar aanleiding van DZV : DZFG hoezee !)   Denk je dat  prei niets voelt  als je hem splijtLevende tomaten vilt of in een aardbei bijtIs dovenetel echt zo doof en hoort hij niet ’t gekrijsSmoor je witloof bruin, knarsetand je de radijs Snipper je snikkend uien die huilen van de pijnenDoe je groenten,  kruiden spoorloos verdwijnenIn soepen, stoofpotjes of tisanes met honingSla je appels tot moes, stoof je peren zonder verdoving Stamp je bintjes, plet je gras onder jouw rijfBak je in het koudgeperste bloed van de olijf Hoe hartverscheurend de venkel  het ook vondSmijt je bieten voor de beesten op de grond Verslind je  ’t hart van palm en  artisjokTrek je zoete druiven van hun stokPluk je paddenstoelen, ruk je planten losOnrustwekkende verdwijning van een bos……… Onrustwekkende verdwijning van een bos……… Onrustwekkende verdwijning van een bos………  

Vic de Bourg
6 0

Pleisters

Moeders zijn als pleisters: ze leggen een balsem op onze wonden.   Enkel zij zien het verband.

Elfi Vandenabeele
25 0

Ik zie je

Ik zie jou kijkenvoorbij mijn barrière van schrikdraaddaar waar was droogt in de stormweersta jij mijn schichtige bliksemsvergeil mijmet beloftevolle woordendie spreken over hemels strelen en spelen en me zonder stoppen doen verlangennaar elke omarming van deze intense extasenu je aanraking zindert doorheen mijn intiemste schrijnfluister ik enkelik zie jou     ©tekst Karen Willekens, 2016, art: Tomasz Alen Kopera

Karen Willekens
0 1

samen

hoe zij dat hogedrukgebied van de azorenboven hun hoofden latenpostvattenalsof een gele paraplu volstaat omde regen te omarmen en de zomeropen te klappenhoe zij samenhoren

Ingemar Spelmans
31 1

Voor interpretatie vatbaar

je bent een lekker dier zijn lustige woorden die veel goesting kunnen geven   ik zou zo graag in je bijten laat niets aan loze verbeelding over als dat je grootste begeerte zou zijn je bent om op te eten klinkt  enkel liefdevol als je geen echte honger hebt   gulzigheid naar liefde kan je tong pijnlijk verbranden mits blinde onoplettendheid

Ans DB
0 0

Dagen zonder (lied)

O al die dagen zonder vlees Ik vrees dat ik er echt niet tegen kan Zonder uw lijf en leden ben ik hopeloos Ik word er wild en onnozel van   O ik wil u degusteren u consumeren En hard en zacht in u bijten Ik wil uw vel onverhuld betasten Dat zijn gewoon de blote feiten   Moeder aarde wordt te warm zegt gij Maar gij snapt mijn punt niet precies Uw lijf is mijn chauffage ‘t Is dat ik zonder uw warmte bevries   Ik sterf van de honger naar uw huid Red mij red mij opdat ik genees Och ik pleit schuldig mijn lief Ik heb een zwak voor uw vlees      

DqM
42 1

...

We hebben alles mooi verdeeld; Elk een helft van een zetel drie stoelen voor jou, drie stoelen voor mij, de kookboeken had je al in een doos gestopt met je naam erop en die had je leuk in de kelder verstopt.   Maar wat met de kat? Die kunnen we niet in tweeën delen, jij de staart en ik het hoofd; Hij weet al niet meer waar hij lopen moet nu alles zo mooi is verdeeld in een pro en een contra in een mij- en een jouw-gedeelte terwijl hij zo gewend was aan het wij-gedeelte, alsof hij nu kiezen moet:   tussen staart of hoofd.  

Malakh Ahavah
24 0

Plato

Ja, het is waar, vaak konden we niet met elkaar praten: jij had het over mijn kousen vol gaten, terwijl ik pleitte met de blättern von Platen, ondertussen begroef ik een vogel van angst in mijn al te kleine, moordzuchtige hand. Jij had het over de pracht van de zon, Terwijl ik probeerde mijn hart te begraven                                                           in een ton.   Toch was jij altijd degene aan de andere kant van de draad, het huilen dat verbleekte tot ongeneeslijke wanhoop, een stem van rede boven alle andere stemmen uit.   Mijn blauwe ogen heb je zacht verzorgd, mijn bloedende harten ook en elke week staarde je woest de ruimte in waarin je niet meer wilde dan tralies breken, Een stem van moed niet meer dan gefluister in een bevolkte wereld.   Je probeerde te begrijpen, meer was het niet.   Hoefde het niet te zijn.   Een uitgestoken hand die geduldig wachtte, op die andere hand die zou komen van over een bemodderde rand.    

Malakh Ahavah
33 0

Spatie

De spaties in je levenGeven ruimte aan je zinIn het levenMoet je gevenOm jezelfNiet te vergetenKomt er na elk puntEen koppel spatie

Bart Van Buynder
18 0

Zorg moet moeiteloos toenaderen

Zorgende ziel bezorgdOm leven toegenaderdZonder moeiteDaar waar gekregen leedZielig bezorgdToenadering vraagtZonder moeten

Bart Van Buynder
2 0

Dit is een man

  Dit is een man die vergeten is hoe hij van een ik een wij kan maken   's nachts rust zijn hand nog op haar borst maar eerder uit gewoontedan uit het verlangen om en bij het ontbijt bouwt hij met de krant een muur tussen hen in nieuws vertelt nooit over wat al lang voorbij is   zij smeert zijn boterhammen met de nauwkeurigheid van een moeder wier kind voor het eerst op kamp vertrekt    brood boter confituur kaas brood brood boter confituur kaas brood  brood boter confituur kaas brood    hij krast de dagen in de placemats van Ikea herinnert zich de dagen slechtsin sepia 

Ulrike Burki
45 1

Anker

Zoek een anker hou vast laat pas los als alles weer past   als de leegt om je heen gekrompen is misschien wel verdween.   Zoek een anker hou hem vast laat niet los ga voor houvast.

Dingen Die Fijn Zijn
8 0

BOOM!!!rang

Als wapens welbespraakter dan verhalen,de huis-, tuin- en keukenheld op Facebook radicaler,onvolwassen nostalgie naar geschiedenissen waarvan men al langniet meer weet waarom we ze vreesden, nie wieder wat ook weer?Een angsthaas met de vinger op de kiesknop, het rood vandemocratisch recht(s) morst plasjes bloed ver van ons bed,een noodzakelijk kwaad om hun haat met raketten te verdrijven,en een hele generatie collateraal naar de vaantjes, ontelbarenop de vlucht en wij in onze burcht bang snakkend naar krachtdadigehaviken, postgevat aan de marge van onze welvaart, die desnoodsde trekker overhalen, want er zijn grenzen overschreden.Gemilitariseerde vrijheid achter hekken. Dit kan werken.Alles plat, dat zet de vijand aan het... denken?Wat is dat nog waard, zo'n leven in Raqqaraqqarakkatakkattack...een terras... een concertzaal... binnenkort misschien een school.Onze straten op zijn Syrisch... en wij heel cynisch: #JeSuisParis

Gert Vanlerberghe
0 0

Natte neusjes

Hoe we samen ziek zijn in hetzelfde bed, hoe jij je hoofd op mijn schouder legt te rusten. Je kussen kleine natte neusjes op mijn wang.

Elfi Vandenabeele
24 0

Indianenverhaal

                                             Onze grootmoeder heeft slechte ogen en het zou                                            onfair zijn haar in het donker uit te dagen.                                                                                                Sherman Alexie     Overdag jagen we piepschuimbekers na. Onze grootmoeder heeft slechte ogen en het zou onfair zijn haar in het donker          uit te dagen.   We zetten hinderlagen rond de tafel op lokken met koffie en parels, drukken de ondergrond aan. Het is niet de bedoeling dat er gewonden vallen.   We zoeken met een onschuld die ons vrijpleit met een schuivende hand rond de beker    geluid dat door de tafel gaat tot stenen lagen de echo’s weerkaatsen. Wij achterhalen   hoe dieper onze voeten, hoe uitgestrekter de tijd. Een geconcentreerde geluidsgolf kan een vis verdoven. We proberen tussen sluwheid en waas de zinnen van een vrouw terug te halen. We weten: hier komt ze mooier uit.  

Leen Pil
36 0

Mijn huis

ik ben mijn huis woon in mezelf met open ramen en zonder deuren   de stenen zijn mijn benen handen vingers tenen en tegen muren hang ik huiden als behang   mijn hoofd een zolder zonder pannen een schouw van haren in de lucht de gevel vol gewaden over heuvel buik en rug   in mijn fundament verf ik uren lang met liters bloed zweet er tranen op cement loop barvoets over vloeren om er te plaveien met mezelf

Sascha Beernaert
0 1
Laad meer ...