Papa
Mijn jeugd verkleurdebij de intrede van zwart, teenna teen, beenna been, nam het jouin beslag, van lijdenherschilder ik nog steedsde bladeren van ons bestaan, volklieder en klad, natdrupt af en toe, om je mistige gezicht, nu opgeluchtdat strijd en pijn ons niet langer tart
© tekst Karen Willekens, 2015