Zoeken

Deus ex vagina

een krullenman verkoopt vergulde hangertjes verderop vindt men het omgekeerde kruis waaraan een wezen hangt van een vreemde planeet allicht de blik is zo oneindig leeg een roze rug met ruige strepen chot misschien voelt het zich beter dacht men thuis als alles op zijn kop staat zwaartekracht het lood weer uit zijn poten krijgt vooralsnog was het voor deze wereld ongeschikt verklaard geslagen onverslagen heel verkeerd gereden legotreintjes liggen gans de dag aan diggelen de doos is veel te groot de kleuren flets geworden door de interesse van de zon en ooit heb ik getracht een kleine guillotine na te maken veel te bot jouw brieven kreeg ik niets eens doorgeknipt bewaard zijn ze gebleven door het toedoen van dit waardeloze tuig twee mensheden later toen alles mooi verdwenen leek zag het land weer een armada soortgelijke strijders soldiers of sorrow krekels mieren karren vol beladen met veel wierook bier met handboeken over het maken van een godenkind de aarde hield het hart weer vast verstopte snel de souvenirs van vroeger hangers kruisjes lego rare brieven beefde licht ze schrokken amper en de blauwe bol hij zag het al gebeuren hoorde hen met grote woorden spreken over kloven in de zee het vrome vuur nog één verhaaltje wachten wist hij en dan komt er weer een redder een verlosser deze keer misschien gewoon verwerkt door Jan de Mosselman herhaalde steeds dat liedje van “samen vullen we een heilig kutje dat zo heerlijk kreunen kan” uit de reeks 'Hormonoloog'

Bernd Vanderbilt

2 0

Vlinders van de duisternis

vlinders zijn de knapste personages vliegen vaak als naakte airhostesses in de tempeltuin ligt een godin al jaren zich wat blind te staren op verlegen asters minnekruid het wolkendek lijkt nog volledig in te kleuren als het grijs vakantie heeft elders stapt hij klaveren zot afkomstig uit een haast versleten kaartenspel kocht twee broodjes bij een bakker die het leed vergeten was en gisteren toen waren er zelfs taartjes aardbeien versierden sober één en ander weet hij nog omdat hij slechts in heel beperkte mate dronken was wat rum met munt genoten had een evergreen weerklonk die hem aan stapelgekke spelletjes deed denken bij geluk liep hij niet helemaal voorbij hij zag voor ’t eerst veel meer dan zwart en rood de tuin lag vol met vruchten en de bloemen konden haar niet meer verbergen door de warmte hielden enkel zonnehoed lavendel hier en daar de tuin nog recht dichterbij gekropen was hij overleefde zelfs het doornveld hij vroeg zich af waarom het veel te blote egeltje daar in een navelputje lag de kriekjes hier geen schaamte kenden ook waarom zich een fluwelen ego voor de zon had uitgerold ongeduld kende hij niet en hij zou wachten op een ouderwetse schaduw op de scheuten van een nieuwe jeugd doch met het avondrood verdween het groen leek nu veeleer gedroomd de klaveren waren gewoon weer zwart hij vond niet eens de weg terug naar hartenaas naar het gelach van koninginnen dacht dat hij de leegte van de nacht nu dragen moest de dwaas hij zag niet eens de vlinders van de duisternis uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek'

Bernd Vanderbilt

1 0

Haiku van de maand augustus

--------------------------------------- boven het tuinpad dansen muggen in de zon links, rechts op en neer --------------------------------------- jeer

jeer

65 0

Vissers van het ochtendgloren

een brave man een nette vrouw loopt langs de weg een bushalte wat verderop sliep rechtopstaand de vissers van het ochtendgloren dragen op hun schouders hengels hebben plannen weten waar de golven in het landschap zullen breken waar de kleuren weer zullen verschijnen reppen zich omdat de wormen in hun zakken kriebelen ik strijk slechts met één vinger over glooiingen de rug van heuvels haper niet de kerktoren heeft wortels en het krieken frisse oren klokjes hangen neerwaarts drupt de dauw weet dat zijn einde komt mijn schat gij liefjelief de bloemblaadjes heb ik geopend en ik help nog wat bij de geboorte van een dag die op je wachten zal uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek'

Bernd Vanderbilt

2 0

Strohalmen voor Pegasus

stroresten het onverdeeld verdriet zijn hier bij lange na niet ingeploegd ze weigeren koppig monotone kleuren het verdwijnen van gemaaide granen noch de nachten hebben rust gebracht het einde wilde onheil losgeslagen paarden streken vol met vuur die scheuten van de pijn ze blijven steken tot het eindelijke water zich niet meer verschuilt drie flitsen zeevonken ik hoor de grote trom het onweer hoefgeroffel pogingen die niet meer drummen vrij zal iemand kijken naar het vallen van de manen eindeloos en elke dinsdag zal ik zeker zijn op het perron staat er een bankje twee breed smal genoeg één zonnestraal zal door het koepelraampje weten waar te zoeken op mijn slaap kan er een zoentje komen neergedwarreld in de handen zal het immer willen tintelen het kaartje enkel naar de sterren eerste klas uit de reeks 'Waanhoop'

Bernd Vanderbilt

2 0

Haiku 017

ik zie geen sterren straatlantaarns branden te fel zo sterft romantiek

Wibboo Jozefs

5 0

Haiku 016

lichtjes van de stad 's nachts te zien vanop een berg is geen sterrenlicht

Wibboo Jozefs

1 0

Haiku 015

nacht valt over 't land wind koelt de daghitte af droom vol zomerslaap

Wibboo Jozefs

17 0

De kuip

De accuboormachine van een betrouwbaar merk, door de gore knuist omklemt, nadat met de machine, waarin een tienmillimeter houtboor steekt, een gat geboord is in een bruine plastic kuip die uw vrouw bij het goeiedoelenwinkeltje kocht, rust op de dij van het rechterbeen dat over het linker is geslagen. Zij stort zware zwarte grond in kuip en zet er jonge sla in. Naast die kuip zit u, als de gehuurde jager, op de klapstoel – aan de stoeprand gevonden – en wacht tot de kat een klein gat in de schutting zal gebruiken de tuin in de sluipen om in de verse aarde haar vlag te planten. Met soepele pols weegt u de machine.

PP de Noorderman

19 0

Valse hoop en silicone

kanariepietjes geeuwen alle koontjes opgegeten ‘t water opgedroogd en is het niet de mol diep in de grond die naar een vlucht over de kleuren van te felle bloemenvelden hunkert doorsnee ovenkoekjes in het uitstalraam ook potjes oorsmeer voor de gladde jongens paling zwemt verscholen grachten vol geslinger troost je want ze leggen nooit een knoopje in de nek van de verveling levendig en fabelachtig alles went en wordt gewoon ik zie een vrouw met weggezakte silicone weet dat ze gelukkig nog de ruiten mijn Toyota poetsen kan het glas het hunkert niet de puntjes zijn van steentjes diamanten, zeg ik haar ik heb een kelder vol geslepen ben ik straks verkoop ik nog de zakken lucht in overvloed en van de zonnige gedachten word je lekker bruin, vertel ik haar zwart als chocolade over weemoed heb ik wijselijk gezwegen weggesmolten fluisteringen dat wil niemand nog ik kijk haar na ik lik vanillesmaak mensengeblaat lag op mijn lippen en ik hoop dat je van ijsjes frisse windjes laat uit de reeks 'Over eelt en zurkelteelt'

Bernd Vanderbilt

0 0

Een stukje van de hemel

Het geluk te proeven van een wereld perfect gestileerd als een bladspiegel in evenwicht verdwalen in melancholie kopje ondergaan en bovenkomen in een perfectie kopie van de hemel in je hart quasi gelijktijdig gelijkzijdig een spiegel die blinkt zonder tranen vol. Het geluk te proeven van een wereld stilistisch als het oerbegin niet geraakt door verwachting geen tintelende teleurstelling gewoon gebouwd op liefdevolle herinnering. Oh, het geluk.

Dingen Die Fijn Zijn

2 0

Handjesgras en solidago

ik fiets ik fiets en niets dat mij nog stoppen zal geen onweder of losse regenval vandaag wordt het een hete dag alsnog staan vrouwen zuchtkadavers groenten dorps geroddel droge pruimen menstruatiesapjes ruilen ze over de haag wieden zal men niet te loom het onkruid even gewoon planten ze genieten van hun bloemen dromen van een volwaardig bestaan een veldweg wacht wilde haver solidago handjesgras een haas met platgestreken oren op de rug had me te laat gezien de afdaling ze lacht mijn remkabels zijn lang geleden ooit eens afgeknapt toen ik nog schrok voor leeuwen en verval ik zal niet stoppen voor het stil gestotter van de putten daar een raaf zit op een paal met twintigduizend volt geniet hij van de spanning kleuren paarse distels dingetjes die mij aan hoge vluchten ongeooste wolken denken doen alles laat mij verderdolen dwalen door de velden overal verdwalende verhalen later nog een jager die ik aanspreek zeg dat ik de hazen al heb weggejaagd dat hij niet lijden zal zijn pens is dik genoeg zijn ogen zeggen dat ik gek ben daar een buizerd hij kan kiezen uit wel duizend muizen ik uit horinzonten zenit zon en ondergang ik ken geen vrees de ommewegen heb ik heel mijn leven al bereden ook vandaag verlies ik blij het noorden zelfs de angst voor het geluk uit de reeks 'Reizen met Robby'

Bernd Vanderbilt

2 0

Sinus x

misschien een rabarbertaartvoor het vieren vanvoorzichtige blijdschap de zwarte katis van de vrouw die zich versgeblondeerdbeter voelt een beer met x-benenligt in de goot te wenen omdat hij het alfabet niet kent het deert niemanddahlia’s en langs de straten denderen vrachtwagensvol keien van de weggegraven bergover de top liep er een pad op droge pootjes staat een rekjewaterflessen in het winkeltjevullen ronde citrusvruchtenstil het laagste schap ze vragenzich niet langer af of de sinus van een rechte hoeknu één of nul is neen ze persenuit de vezels hoop dat zede kinderen gezond gelukkigzullen maken met hun sap in de verte sterven de geluidenhet verdwijnen is vanoudsgewoon naast het vergaankabbelt een beek en spoelenvoeten vuil wil ik het stofniet noemen fijn veeleer ik zocht niet kocht er enkel een kaars omdat ze in haar lot berustte gaf wat centenvoel nog altijd hoe delijkblekemelkme lang heeft nagestaard uit de reeks 'Kleinood'

Bernd Vanderbilt

0 1

Haiku 014

de zon zendt haar licht warmte zindert over gras echt loom genieten

Wibboo Jozefs

14 0

Er zijn dagen

er zijn dagen dat ik me blij afvraag hoeveel stralen ik de zon verschuldigd ben slechts met een lach mijn dankbaarheid betuig er zijn ook dagen dat ik ijsbrekers bestellen wil om mijn blik wat te doorklieven met dooi met Russisch water wodka beide ogen en mijn ingewanden spoelen zou er zijn dagen dat ik doelloos zie voelen kan naar welke kleuren van de regenboog ik droge bloemen voor haar schikken zou droom van kisten waarin verlegen grijze tinten rusten er zijn dagen dat ik als een dwaas in de toiletten van het crematorium met verstrooide mayonaise alle tanden van de frisse uren poets er zijn ook dagen dat ik ijl en twijfel of er in het doosje van de post geen meisje zit hoor hoe ze vertelt dat ze mijn melkgebit heeft bijgehouden en ik eindeloos mezelf kan blijven op die dag zullen we lachen naar de zon de strepen in de wolken overlopen en als dronken trekvogels geloven dat men met een potloodlijn die eeuwenlange omwegen verbinden kan uit de reeks 'Waanhoop'

Bernd Vanderbilt

3 0

De zeven Karamellen

Ergens op de Noordpool in een diepe grot,woonden er zeven Karamellen.Daar wonen was voor hen het grootste genot.Totdat iets hen begon te kwellen...Het waren ijsbeer Brom en ijsbeer Bas.Ze hadden in dagen niets meer gegetenen liepen in een waggelende pas,op zoek naar iets lekkers om op te vreten.Plots zei ijsbeer Bas tegen Brom:“Zeg, is dat daar niet de Karamellengrot?”“Wel ja!” Zei Brom. “Kom, we gaan zien!”Maar een Karamel ontdekte het complot.Hij rende naar zijn Karamellen thuis.“De ijsberen Bas en Brom lopen hier rond.Hun gewaggel en gestomp is niet pluismet honger in hun ogen, water in de mond.”Brom en Bas groeven zich een weg naar de grot.De Karamellen vluchtte snel weg.Hun huis ging door de ijsberen rap kapot,en de Karamellen kregen pech.IJsberen Bas en Brom hadden hen te pakken!Hun ijsberentriomf was gepast.“We vreten jullie rauw, gepoft of gebakken!”De Karamellen zaten vast.Zo eindigt het verhaal van de Karamellen.Opgesmikkeld worden door een paar ijsberen.Als een Karamel, pas dan goed op je tellen...het is een les die je best snel kunt leren.

Wibboo Jozefs

108 0

Hier stopt het

Je lichaam je stem een leegte diep in mij je hart dat je niet gaf mijn hart dat zo vaak brak. Ik had je nodig maar jij mij niet meer. Ik was nog zo klein en kon maar niet zijn wat jij nodig had ik vervulde geen dromen was niet zoals jij. Ik was het stinkdier in het nest. Geluk brachten mijn vleugels niet -ik maakte ze trouwens zelf- je eerstgeboren desillusie (mijn plaats in de stamboom). De lijn stopt bij mij.

Dingen Die Fijn Zijn

25 0

Kruiptocht in een roze onderbroek

vandaag dan richting het verlaten Doel de brug over het Troebelwater voorbij een boel krap gewordenleeggevlogen nesten er was geen herberg onderweg ook geen puree met braadworst rode kool het dagmenu voor laatkomers de fijnigheden alle uitverkocht muziek meneer die jukebox wil niet meer de aftandse idolen hangen roerloos aan de muur ik dank ze nog het meisje voor het stroef genaai de stof die roze restjes zitten lekker en ik strompel lees ze de affiche aan de schandpaal dat het circus wilde dieren heeft mensen lokken zal de tent wil vol ik kruip onder tribunes olifantenvoeten door de modder zie de de eeuwenoude Grote Goochelaarmijn god wat kent hij vele trucjes laat de mensen in het ongewisse groentjes lachen ook hij buigt hij groet de clown met grijze grappen doch zijn brede grijns vertrouw ik niet ontvoert het kind in mij misschien ik lonk nog even naar haar ferme buste en de pluimendiva schenkt mij nog een vlagje met vaarwel slenter verder door het bos voor losgelatenheden richting bron de kleine beer stil in de rug hij hangt de jaren aan mijn schouders prevelt wat hij wil dat alles vredig overleeft de blinde moeite hebben mieren opgespaardik ben te moe leg ik ze uit bij nacht dan zingt de krekel nog een laatste wiegeliedje en ik voel het aan de sterren dat de brug berust het klare water vangen wil de bedding zich straks naar me plooit uit de reeks 'Reizen met Ricky'

Bernd Vanderbilt

0 1