Zoeken

Ziel-spiegel

Ik kijk in de spiegelen zie nietseen gezicht, mijn gezicht, met een glimlachmaar mijn hart bloedtVerwarrende gevoelens, die geen gevoelens zijnstik in tranen, die niet uit mijn ogen komengeslagen door gedachten die me kwellenMaar wie kan het zien, als ik mijn masker op heb?Ik sluit mijn ogen, hou mijn oren dichttot ik in slaap val, in mijn droomwereldwant daar, enkel daar, is stilte voor mij

Sonja Blondé
0 0

Buitenlander

Weer nieuwe mensenweer overvol mijn zinnenweer een nieuwe stadweer de vraag wie ik benIk loop door het levenvecht me door de wereldwil naar nieuwe horizonten strevenmaar de vragen zijn maar pas gesteld

Sonja Blondé
0 0

De schrijfster

Schrijven is zoals vasthoudenVan stil vloeiende gedachtenIn mijn hart is de oorsprong van mijn gedachtenIn de polsslag van mijn zinnen beginnen ze te zijnSoms luister ik enkel verbaasdDiep-beroerd, en ik zwijg

Sonja Blondé
0 0

C4 voor de koekoek

  C4 dank u doe maarwie verzint ietsvoor de koekoek, kort of dat zijn slagschip is geraaktvraag of hij nog leven wilals de tijd gestorven isde klok begraven wordt   stuur een briefje voor die kotreunienaar de diepgevroren poten en karkassenwie zet er de puntjes op de u dat ze onverenigd zullen blijven en de kop helaas al lang vermalen werdeen kalmerend wiegeliedjegeef mij nog een half minuutjeom te zingenvoor de varkens, billen en de zalmdat ze nu mogen berustendat ze onversnedenongerookt zullen vergaan   het schilderij De Ezeldracht het malle zelfportret, de albumsvan de dolgedraaide homo sapienswerden gisteren geveildéén euro voor de ganse boelhet was allicht een marsmallootdie een bod heeft uitgebracht tot sloteen afscheidsbriefje danvoor deze wereldboldat hij uit de ruimte moetwant het einde is gekomenonwijs ik ga en mens, doe me een lolzorg veel beter voor de nieuwe tijdenzeg hen dat het anders kan       uit de reeks  'Over eelt en zurkelteelt'

Bernd Vanderbilt
3 0

Tussen droom en daad

En het is haar stem die hem laat houden aan zijn leven. Het alles willen geven, denken met het hart, niet met die kapotte kop.   Aan telefoneren heeft hij een hekel, in een droom belt hij haar op, koestert de seconden. Draadloos converseren zij, toch zijn zij verbonden.   Ze zit in een stad, niet eens zo ver hiervandaan. Weer in een droom neemt hij de wagen, begint al naar haar toe te gaan. In realiteit staat hij stil. Wat een verschil.   dit is wat hij kan, DAT is wat hij wil.

Tim Van der Heyden
0 0

Slaaptekort

De redactie is leeg, op mij na, ik die naar de toiletten ga, door de zaal dwaal, een bekertje water haal, snel weer starend achter het raam sta. Binnen waaien de zorgen: de onafgewerkte krant van morgen, de witte letterloze vlakken. Moed en uitgerekte kousen die me in de schoenen zakken. “Een krant is er elke dag, maar eens goed slapen?” Ik twijfel. Als ik minuten als uren bijtel heb ik misschien slaap genoeg. Als ik in vorige zin enkele letters verander heb ik gezwoeg en moet ik niet meer werken. Als ik de torens werk herdenk heb ik kerken en meteen een plaats van rust. Als ik impulsief naar een vrouw aan zee toe rij heb ik meteen een vrouw gekust.

Tim Van der Heyden
0 0

Een weblog en een edelpenis

  ik flans mezelf een wereldjeeen weblog, klik mezelf veel vriendenlang moet ik niet zoeken, surf wat en ik twitteramputeer mijn smurfenslurf, fotoshop mezelf een edelpenisik fake wat blijdschap op het internetlaat mijn bengeldelen zien op facebookin een transparante onderbroekniemand die er ooit op letdat ik scheefgeschapen ben ik klieder wat, verzin mezelf zeven gezichtenschrijf wat klojowoorden, twee gedichtenochot, ik maak die wezens desnoods wijsdat er rechte schoonheid schuiltin deze lege pen     uit de reeks  'Over eelt en zurkelteelt' 

Bernd Vanderbilt
0 0

Kom

Kom blijf nog even die taart moet op dat kopje koffie aroma vanuit Aruba verbergt de twijfel   de klok tikt zoals thuis en nergens is het zo stil   in de zetel voor TV en opgeklopte kussens schaal vol chokotoff kom en blijf nog even   een tapijt en wasdraad en frisheid en geen waarheid   toch is dit knus is dit gezelligheid ben je familie   zie een zeepbel de vaatwas spat  

KLAAS
0 0

Letterbetoging

letterbetoging wij willen respectwij verwoorden ideeën uit je hoofdvervangen leegte op dit eigenste bladwij tonen zwart op wit aanwat jij grijs beweertschool heeft je dat geleerd wij eisen respectjij hebt ons immers nodigom klaar en duidelijk te zijn want zie wat je nu met ons doetwxcvbnqsdfghjklmazertyuiopwe zijn hier allemaalgroot, klein, oud en jongwoedend en onverstaanbaaromdat jij ons niet langer begrijpt ja je kent symboliek°†€$¥£!?:-)                                                                                                                     ja je hebt lay-out ja je gebruikt kleurja je musiceert♪♭♫♪♭♫♪♭♫♪♭en e zal dan wel emceekwadraat zijnja je googelt een vertaling尊重                                                          уважение                                                     احترام maar vandaag is jouw gereedschap voor ons handigwij tekenen LUID protest op dit blad akkoord ook wij kennen onze gebrekenbij jouw gevoelens, dromen en jouw cameramaar wij eisen wel begrip!erkenning voor ons bestaan wij zijn immers de overtuigende factor wanneer je ons religieus misbruiktons opnieuw wiskundig verkr8ons vergankelijk vertaaltons promotioneel ♫ dirigeert ♫ons onkundig wetenschappelijk √s-p-e-l-tons vakkundig, geschiedkundig verdraaitons liefdevol poëtisch tekentons €conomi$ch begraaft terwijl jij en jij alleenvrije meningsuiting geniet

KLAAS
0 0

Klei

Klei   Het is niet het slijk laat staan de stank noch het wegzakken of het uitglijden   het is de vorm en de functie rondom het verhaal waarin snijbloemen bloeien   het is niet het verlies of de rede van het bestaan die me vervormt   het is de grond die me beroert me eerlijk zegt waar ik tijdelijk rust

KLAAS
0 0

of kan de diepte los komen van vissen?

daar zit een geniale man aan de rand van oceanen de vinnen vliegen sprinten het kleine groeit in zout en diepte en iets moet plastic eten, iets moet krimpen de kieuwen stikken stil daar ligt een masterplan van ringen in het daglicht en iets moet plastic slikken, iets eet hindernissen in diepte of kan de diepte los komen van vissen?

Ingrid Strobbe
0 1

Van schoonheid en noodzakelijkheid

Dame Regelmaat, en ik, leid de dans zwevend langs de lijnen, en ik, ontloop de kans   En ik haat toeval zevens en symbolen, dansen om mijn hand   Bladgoud en diamanten, ketenen zich rond mijn hals nauwen zich om mijn enkels   De olielamp weekt mijn wijnige ogen de vlam moeit mijn weeïge mond   En evenwel hef ik mijn hand en stem roep ik beide hemelen aan   Ik ijl en evenwel, en nog steeds, voed ik mijn eigenbeeld met het kwijl uit eigen hand   Ik teken nog wat lijnen, vol mijn blad, nog wat   Dan kust mij, Dame Regelmaat zij ontgoochelt en begoochelt mij en ik haat toeval

Robijn Bodijn
6 0

Anders

En dan toch niet zo anders als gedacht Toch hetzelfde, ondanks anders verwacht. Wist ik al, een tijdje voor jou misschien Jij wilde niet luisteren, dat nog niet inzien.   Het ging veel te snel, dat vermoedde ik wel Maar was te verstomd, trok niet aan de bel Zwijg maar, het is vast beter zo, het is goed Spreek niet, als het woord er niet meer toe doet.   Schaam je niet, om een beetje hetzelfde te zijn Het maakt je niet minder, we zijn allen zo klein Op een grote wereld, onze eigen blauwe planeet is anders zijn een raadsel, voor niemand al een weet.

Angie
0 0

Crème brûlée

één bermbom twee ballonnen voor de sfeer   het kindje huilde toen niet meer in de foyer bestelde mama koffie wou ook crème brûlée onderin het potje zat misschien de hoofdprijs   het zaaltje liep snel vol met levendig publiek klaar zat de souffleur kreeg rode ogen angst kroop in het bloed   uitgerust, in de coulissen at ie van het zachte brood met zwarte hagelslag geen stress eenvoudig was het script straks een alledaags scenario vliegtuig neer bootje zinkt ebola Lampedusa en een volkje uitgemoord gordijnenkoord het doek dat valt   het volk het joelt snelle colaslokken pickle chips een zak die scheurt de kapmantel verschijnt het lot beslist één handje van het bermbomkindje wuift hij aarzelt niet   gegil want in het potje zat minder geluk en aan de deur verkoopt men lampionnen deze keer     uit de reeks  'Over eelt en zurkelteelt'

Bernd Vanderbilt
0 0

De droomshow

Die rimpelsZo moeiteloos te lezenAls regels in een kinderboek'T is een speech over zijn levenEen lichtjes geschonden schilderdoek'T kan niet anders zijnDat het kind dat erachter zitNog zorgeloos kleinIk las eens een gedichtOver de afwasAls er over besmeurde bordenEen gedicht bestaatDan moest er op zijn minst Een middelmatig gedicht zijnOver het puur gelukDat niet mijnMaar de lach van Bart Peeters is.

Lot
0 0

Allez rouler

Het is kermisIk wil dat ge eens zoektNaar de meest zorgeloze woordenAlle slechte dingen opdoektMozaïekraam, schietkraamBlaas eensDoor mijn hoofdTrein missen, eendjes vissenPluk me kaal zoals Een blaasbloem AlstubliefJa dan ben ik leegMaar ik vraag het u toch liefWant het is het dessert na frietenVeel te veelNiet meer genietenGrijpt me bij de keelBotsauto’s, lunparkHet is kermisin mijn hoofd.

Lot
23 0

Dat gevoel

Mijn lichaam het ritme van de muziek volgend dansend met mijn ogen dicht bij jou Dat gevoel...

Elize
10 0

Betoverend

Hoe zijn vingers langzaam door mijn losse haren gingen Hoe zijn lippen zachtjes de mijne raakten...

Elize
6 0

Koemest (haiga)

Inzending beeld express januari 2015 ----------------------------------- kunstmest in de grond verziekt een moestuin terstond daar hoort echte stront ----------------------------------- jeer

jeer
29 0

Haiku van de maand november

------------------------------ herfst wacht op winter een natuurlijke schijndood vol kleurschakering ------------------------------

jeer
70 0
Laad meer ...