Fluistering
We zeggen je naam zacht,als een fluistering tussen kaarsen.Hij past niet in een minuut stilte,niet in een hand die leeg blijft.
De wereld draait door,maar wij leren stilstaan-met handen die niets vasthoudenen toch alles dragen.
Jij bent geen ster die straalt,geen engel die troost.Jij bent de stoel aan tafelwaar niemand zit,het lege bed dat we ontwijken,maar nooit vergeten.
Tijd glijdt door onze vingers,blijft haken in de plekwaar jij niet meer bent.
Vanavond brandt er licht,niet om je te vinden,maar om te laten ziendat donker niet alles krijgt.
Mephis (aka) Evelyn Mérida
