Zoeken

Helpdesk anno 2026

Bonjour , Goededag, Hello. Vous êtes en communication avec le service clientèle. U bent verbonden met de klantenservice.  You are connected to the helpdesk. Poussez un pour continuer en Français, druk twee om verder te gaan in het Nederlands, push three to continue in English… Ik druk twee. Om veiligheidsredenen en om onze dienstverlening verder uit te bouwen , wordt dit gesprek  opgenomen. Druk één voor het stoppen van uw bankkaart,  druk twee voor de bestelling van een nieuwe kredietkaart of een nieuwe kaartlezer, druk drie voor een probleem met de app, druk vier voor informatie over beleggingen, druk vijf voor verzekeringen, druk zes voor alle andere vragen. Ik twijfel even, kies toch maar zes. U staat derde in de wachtrij. Gelieve aan het toestel te blijven, wij helpen u zo dadelijk verder… ‘Goedemiddag, met Myriam, mag ik eerst uw naam vragen…,en uw voornaam…, wat is uw geboortedatum…en uw adres…. Dank u wel, waarmee kan ik u van dienst zijn?’‘Dag mevrouw, ik zal trachten u mijn probleem zo duidelijk mogelijk uit te leggen.  Onlangs kreeg ik een nieuwe bankkaart.  Als ik deze met mijn kaartlezer wil gebruiken meldt de lezer : Low batteries.’‘Dat betekent dat u nieuwe batterijen moet plaatsen, meneer.’‘Dank u mevrouw, dat had ik ook begrepen, maar de batterijen in het toestel zijn geladen en er is meer, mevrouw.  Toevallig heb ik mijn oude bankkaart nog niet vernietigd en als ik die in het toestel plaats, werkt het wel tot bij het ingeven van de code.  Als ik dan heel snel daarna weer een poging onderneem met de nieuwe kaart werkt de lezer  soms wel, maar meestal  niet.’‘Bent u zeker dat u de juiste code ingeeft, meneer?’‘Mevrouw, wat ik u net heb uitgelegd heeft niets met codes te maken.  Kan u mij de dienst doorgeven die dit soort problemen kent?’‘Ik kan u helaas niet doorschakelen, meneer.  Kan u ons het probleem per mail uitleggen?  Dan zal de bevoegde dienst u hierover contacteren.’‘Mevrouw, als er dan toch een dienst is die zich daarmee bezig houdt, is het dan niet simpeler dat u mij nu iemand van die dienst  doorgeeft?’‘Wij hebben niet de bevoegdheid om iemand door te verbinden, meneer.’‘Geen bevoegdheid om de bevoegde persoon  door te geven.  Wat zou u doen als ik bel om te melden dat het dank bij u in brand staat?’‘Het spijt mij, meneer. Kan ik nog iets voor u betekenen?’‘Ach ja, mevrouw, als dit gesprek dan toch wordt opgenomen kan degene die de gesprekken beluistert de betrokken dienst verwittigen en vragen mij terug te bellen, niet?’‘Ik dank u voor uw oproep , meneer en wens u nog een prettige dag verder.’  Bezettoon…

Vic de Bourg
9 0

Naar de meet

Ik ben gestopt met schreeuwen naar de koers op tv. Vooral naar de supporters die het koersen bijna onmogelijk maken. Onnozelaars. Dan is de koers niet meer van ons. Maar wel van mij en mijn schoonvader. We kwamen net binnen toen de Omloop Het Volk in de finale zat. Neem me niet kwalijk, ik blijf die oude benamingen gebruiken. Dat ‘volk’ was niet alleen de krant. Ik vroeg hoe het zat. Met Jordi en de rest. “Vanspringel is ook gevallen”, zei hij. “Wie? Herman Vanspringel?” Ik moest even nadenken. Toen zag hij ook onmiddellijk dat hij zich van naam had vergist. “Die leeft helaas niet meer”, zei ik lachend. We bleven nog een tijdje grinniken over de vergissing. Een heerlijke lach. Hij bedoelde Philipsen, de Vlam van Ham. De bijnaam van Herman Vanspringel was ‘Monsieur Bordeaux-Paris’, wegens zeven overwinningen in de monsterrit. Hij was een kempenzoon (wat een prachtig woord is dat toch), net zoals veel coureurs. Het moet er in de kempengrond zitten. Frans Verbeeck is er ook eentje. Van hem zijn de legendarische woorden aan de meet, gericht aan commentator Fred Debruyne, toen Eddy Merckx weer eens had gewonnen. “Fred, ik heb formidabel afgezien. Eddy rijdt vijf kilometer te hard voor ons.” Fred Debruyne heeft een pleintje met zijn naam in het zuiden van Frankrijk. Wij gaven die rennersnamen aan onszelf terwijl we in die jaren rond het pleintje bij het huis fietsten. Ik ben wel eens Fred geweest. Het zijn namen, helden. Een mens heeft ze nodig. Een mens zonder helden, daarmee wil ik niet naar de meet. Ik kijk al uit naar de volgende koers. Gaat Wout voor winst in Milaan-San Remo? Van mij mag Vanspringel opnieuw meedoen. Of Rik I en Rik II. De keizers van toen. Wie gaat er nog passeren? Laat ze maar komen.

Rudi Lavreysen
2 1

Don Key Kong

Helaas en zoals gewoonlijk. Het interne groepsgesprek verliep onordentelijk. Het begon bij die zingende bewaker van de lichtgrijze zone. ~ Kom van je paard af! Ik waarschuw niet meer! Hierachter is De Zone. Niets straalt daar nog. Geen zon. Geen atomen. Geen gimlach. Geen uranium. Daar komt geen Dionysus. Geen nar. Geen chear leader. Geen tear kisser. Geen Bacchus. Geen zot. Manke held, kom nu van je paard af! Strompel terug naar de mensheid. Eet shit aan de tafel van Gert. Kijk naar het bejaardennieuws op de VRT. Om 19h00. Boer Harms komt aan het woord met zijn onverkoopbare patatten. Eugène is een duif kwijt. Gestolen door een postbode. Aan de kust wordt niet meer gekust. Een journalist vraagt naar de oorzaak. Gewoon. Maritieme vettigheid. Gevaar op slipperijen. Aldus random aangesproken, eerste de beste liplezer. Terug naar de studio in Brussel. Oké, en deze winter viel ook de verkoop van sneeuwbanden enorm tegen. Er is een grote daling. In ijsdagen, in schaatsmogelijkheden en echt kritisch denken. Halt! Enough monkey madness! Ja. Werkelijk. Stop hier, Donkey Shot! Kom van dat beest af! Ik waarschuw nu echt niet meer! Moet ik dan specialisten in verleden tijd laten komen? Keer terug! Alles wat men had kunnen redden, heeft men reeds vrijwaard. Bitter weinig is dat en toch waarschuw ik, u: Kom van dat paard af! Lik aan de hoeven van vooruitgang! Moet ik die sukkelfilosoof eens aan het woord laten? Maarten Moudry? Moet ik die rechtse zot uitnodigen voor een kaas- en wijnavond met schele ruiters. Die sul kan schimmel van oude dogma's schrapen. Hij weet alles over demente welvaart en bejaarde normen. Hij kan groeidoelstellingen voor champignons vergelijken met het welzijn in de Onderwereld. Echt! Stop hier, man! Kom van dat paard af! Passeer dit bord niet! Daarachter heersen stilte, berusting. Ledige vlinderhulzen liggen daar. Ga niet kijken! Daar is De Zone. Zonder toekomst. Zonder goden. Zonder idiote stripfiguren met duizend bommen en granaten.       uit de nieuwe reeks 'Foute titelatuur'

Bernd Vanderbilt
10 0

Artificieel ochtendgloren

Half acht, Leuven-Brussel. Een opeenstapeling van jassen, rugzakken met wakke paraplu’s in het zijnetje en hier en daar nog wat slapers in een ooghoek die de aanval van wijs- en middelvinger tot nog toe konden ontsnappen. Wij pendelaars hebben ons weer verzameld, hebben ons weer verheugd op dit moment van knus samenzijn in deze blikken doos die aan topsnelheid – tenzij op die ene zeldzame dag met vertraging – richting onze hoofdstad stuift. Hier kan je pendelaars in alle soorten en maten spotten, ieder in zijn eigen cocon, met blik op de werkdag die voor ons ligt. De pendelaar heeft een topsportstatuut voor het beoefenen van de Vlaamse kunst om zich vooral met zichzelf bezig te houden, maar één ding verbindt ons allemaal: de liefde voor dat fenomenale apparaat in onze broekzak, die zakcomputer die al het denkbare kan bieden en ons naar menig uithoek van de (digitale) wereld katapulteert: de smartphone. Dit toestel plakt zowaar met Pattex aan de hand van elke reiziger. Er wordt duchtig getypt, gescrold en geswipet, want stel je maar eens voor dat je deze gratis tijd zomaar zou verspillen met niets doen en naar de opkomende zon staren. De trein is altijd een beetje reizen, zegt men, maar die reis moet dan wel ‘nuttig’ of ‘productief’ ingevuld worden. Ikzelf heb het tuig vandaag verbannen naar de krochten van mijn jaszak en verhef mij boven mijn medereizigers door mijn intellect te etaleren aan de hand van een roman. Al zittend, al staand, niets weerhoudt mij ervan om mijn dagelijkse shot entertainment binnen te halen via de vergeelde pagina’s. Ik kan de wereld rond mij buitensluiten, zelfs een por van de handtas van de vrouw die iets te dicht staat, kan me niet uit mijn concentratie halen. Bij het omslaan van een pagina, word ik gewaar van een imposter in een vierzit verderop. De man, die er verder als een respectabele forens uitziet, heeft de misstap begaan een e-reader boven te halen. Daarmee denkt hij zich te onderscheiden, maar stelt hij zich in werkelijkheid gelijk aan onze in artificieel licht badende pendelkompanen. Ik kan een kleine oogrol niet onderdrukken en richt me terug op mijn boek. Vandaag heb ik geluk, de aankondiging van mijn eindstation valt samen met de laatste pagina’s van een hoofdstuk: de droom van elke lezer. De trein vertraagt, mijn hoofdstuk is uit en terwijl ik wacht om af te stappen en mijn reis naar kantoor verder te zetten, haal ik nog snel even m’n gsm boven om de weer-app te checken.

FienDB
7 0