Zoeken

nootjes

En als ze nootjes legtop de tafel die leeg staatvraag ik haar waarom?- ik heb niets meer - - daarom -Ze glimlacht evenen schenkt een glas volwarmteis de nadorstvan de nacht.

Bart Vermeer
10 0

geluid van buiten

als hij schreeuwt dat er regen komt vertelt hij mij iets anders hij deelt zijn land van herkomst mee en ik hoor het golven

Nellie
22 0

Saudade

Kijk hoe schuimbekkende golven Als hongerige wolven Portugal te lijf gaan. Hoor hoe ze razen en scheuren, Verscheuren van geulen, En koppen als snijtanden Wit als de dood. De oceaan vecht en het fort Biedt weerstand, dapper In't midst van't gebries Van de zee. Kunnen de carnivoren hoger, Heeft het land de strijd Op voorhand verloren, Heeft Neptunus heimwee Naar 't slijk op het droge? Hoe ver nog kan 't springtij De rotsen doorboren, Doorklieven met zeewier En schelpen en water, En teren op windkracht, Broodnodige benzine Die steeds kan gaan liggen, Met pijn in de rug. Het land haalt weer adem, Maar de wolven komen Steeds weer terug.

Gert Vanlerberghe
0 0

Barcelos

Het gerecht heeft mij berecht, Ik word gerecht nog voor de avond, En even onterecht zie ik Een pelgrim naar de galg gaan. Een vrouw die afgewezen Is een leeuwin die niet loslaat, Die aftastend met tanden Naar de slagader op zoek gaat. Het moordwapen is zilverwerk, Kostbaar, onvervangbaar en Toevallig in de tas van haar vlam, Die ze vol wrok uitblaast. Op heterdaad betrapt, Zo zegt de rechter in wiens maag Ik straks verteerd door sappen Na gepluimd, verscheurd, gesmaakt. Ik heb het niet gedaan, huilt hij. De vrouw grijnst in haar baard. Bij God, ik zal vrij zijn van blaam Zodra uw lunch daar kraait. De kruk die krijgt een harde trap, Het koord verstijfd en strak. De levenslust schiet door mijn lijf. Ik leef!, kraai ik verrast. De vrouw vloekt, maar de rechter Haast zich naar de prooi die hangt, Maar die zweeft in alle onschuld. Hij geen dief, zo weet de Heer, en Hij zet koers naar Compostela En de vrouw eet haan met peren.

Gert Vanlerberghe
0 0

Le Passé

“Ik laat ze hier?” vraagt hijmet de koffers in de hand“Neem ze mee! laat hier niets meer achter.” zucht zij.Hij vertrektals een goederentreindie voorbijraasten verdwijnt zwaaropent zij de deurvan haar huis en ademtde stad, lood, bloemen eneen olijfboom die wil groeien achter het kozijn van een kamerzit zij zestien jaar, jongeren mijmert als een zwangere druppel die even blijft hangenkijkt naar wat is gebeurdnooit meer weerkeerten zich steeds herhaaltnet als de treinop datzelfde uur van de dagdie voorbijraastzonder hem.   Voor Asghar Farhadi

Bart Vermeer
14 0

Danielle

Of: wat je dood doet gaan geneest niet toen de dag kettingzagen klonk werd het bos bomen de lammeren schapen zij zwanger, het kind het heeft dezelfde ogen tranen à sauva het schreeuwt maar dat is jaren terug hij is nu tinten lichter meters dieper geworteld een berg het kind kwijt en Danielle mooie Danielle dodelijke Danielle zij deed hem zijn hoed afnemen

Shari Van Goethem
18 0

TIJD EN GEBEUREN

Dagen gaan voorbij, voor mij, zo vlug dat zij over zijn vooraleer ooit begonnen. Vele onverwachtheden hadden kunnen gebeuren als het wat langer had geduurd. Oneindigheid gaat de weg van alle dingen op. Bij gebrek aan dagen soms opzettelijk onschuldig, blijft kwaadaardigheid nijpen. Wat achterblijft is een hele hoop opgestapelde dozen in een magazijn van tijd, verlangens en vooral stof.

Joseph Avers
0 0

we gaan naar buiten

kom laten we papieren hoedjes vouwen, uitdelen, elkaars wereld raden of achter elk gezicht een naam zoeken hier breken we geen hoofden mee

Nellie
13 0

z.t.

de apotheker zegtniet kapot bijten die pillenhet ijzer zal de tanden aantasten ik schrik en het haakt de hele daghet blijft zo zitten het wordt zwart zegt de apotheker het blijft hangenkauwendtot bloedens toe

Floor Leemans
3 0

vorm

dat wat overblijftkan weer dienenals kuil er huist van allerleihet groeit weeranders dan men zal denken loshangende dradenworden nooit meer een bolleidraad,uitgezet in de ruimte weer helemaal als nieuw

Floor Leemans
0 0

de vlek

er zit een vlek op mijn shirt als ik naar beneden kijkzie ik de vlekde hele tijdonvermijdelijk in de wegverspert het de doorgang het is ik of de vlek

Floor Leemans
6 1

een straatbeeld

zij lijken in kant gehuld alsof ze dansen in de wolken   vier voeten zijn getuigen als ze rennen voor hun leven   een man, een vrouw, ze vallen en ergens kleeft er bloed   inspiratie foto van Rudi de Cleene op beeldexpress    

Nellie
0 0

de oude es

hij spreekt in gebarsten taal herinnert mij aan hen mijn kinderhanden op de stam   elke barst spreekt voor zichzelf kent een deel van het verhaal hij zegt me dat hij dichten kan

Nellie
81 0

Zonder restitutie

Markeer de leuke dingen met een ster. Je vrienden hoeven niet te weten dat je majestatisch uitgeslapen bent in een suite op de elfde met een butler en een bodyguard. Een forse isolatie tussen hemel en beneden. Of dat je draadloos wegdroomt in een havenkraan, een boothuis, een stopplaats voor de tram. Bezetters vind je niet. Hoogstens kleine helden en vogelspotters die zich bukken voor een oude wind en bedden met hun vering. Geen gebrek aan uitstel, geen gebrek aan land dat dobbert op z’n pootjes in het bad. 

Leen Pil
31 0

TAAL

Taal is wat mij verbindt met anderen die ik nooit zal zien, die mij misschien zullen lezen als een open boek indien de woorden helder zijn. Taal is wat mij scheidt van anderen ook al beweren zij mij te kennen, zelfs intiem. Vaak gingen wij naar bed met elkaar althans tussen papieren lakens gaven wij elkaar bevrediging en absolutie. Taal is bonte toekomst, grijs verleden, kleurrijk heden, zwart/wit als perceptie van realiteit. Taal is verstaan, in onbegrip. Ervaren zonder beleven. Taal is liefde en haat, een eeuwige leugen met zichzelf verenigd. Bestaan door geboren worden, leren en dood gaan. Taal heeft een bestemming: het onherroepelijke lezen van het gaan. Taal is RAM, BIG BANG, SABAM, verdwaald in afkortingen van verdwazing. Woorden gaan verloren, zelfs simpele zoals SAMEN. Taal is een beetje sterven aan het einde van elke onpare pagina.

Joseph Avers
0 0

onderlicht

1. onderlicht ze zitze zit daarze zit daar inze zit daar in dan ze zit daar in dan welik doe hetdan welin haar plaatszit ze daar in niet gedaanzit ze daar in nietzit ze daar inzit ze daarzit ze ze brakze brak ergensze brak ergens inze brak ergens in wilze brak ergens in wil wel kan ik nietwil welin haar plaatsbrak ze ergens in niet kunnenbrak ze ergens in nietbrak ze ergens inbrak ze ergensbrak ze wil wel zijnikin zittenin brekenin haar in danin dan welin wil welin haar dan wel wil welnietgedaanergenskunnenwil ik haar wel zijn ………………………………………………………………………………………………………....................................... 2. onderlicht pervers nieuwsgierig mag je denken,naar dat gezit van haar, ten dele waar, maar dat breken in,dat breken in, een beloftevol oordniets pervers aan, een gaan-en-staan-belofteeen plaats van tast, verboden in te brekenbetreden op eigen einde van bestaan, wilsverlies,maar op gemene grond, voeten geplant, elkaars gevondenzijn, begrepen wat haar dan wel, wil wel beweegtdaar gaan-en-staan misschien eigen waan toch gekundwant moet niet alles gedaan voor vaarwel gezegdtelkens weer wel gevonden onverdroten telkens nieuw stro dorsentelkens nieuwe oorden, dingen, woorden van hoopplots brutaal bedrieglijk te vindenwil dat haar zijn zeggen? zie het beeld beschimmeld tapijt, mieren, motten, glasscherven, schemerig licht, hoeken bezeikt, waar de kakkerlak verschijnt, braaksel her en der onder wat te vinden viel verstopt, hoop is de drug der wanhopigen, rekt hun bestaan in pijnen uit, een schroefbank kreunend houten pijndof en scherp tegelijk versplinterd scherp in vel gestoken, dof beslagen kop, etterend venijn, vervloek de hoop, en nog, niet haar dan wel wil wel begrepen, haar breken in in een plaats van eigen makelij, verondersteld haar breken uit uit een plaats van eigen makelij, wachten op dan wel wil wel, naast haar plaats staan, wachten, wachten. ................................................................................................................................................................................................... 3. onderlicht 3. is in productie, u kan de richting al raden. preliminiare bevindingen: meticuleus beschenen voeten de gang nagegaan, van zoek naar hoe het kwam, naar vindt van hoe het op te lossen, oplossen is wat het deed in een miasma van hem en haar, wierpen grenzen schaduwen vereend, op't plafond hun nucleair zijn gebrand, niet te scheiden wie is wie, blijft versteend aangerand door't leven aan hunzelf kleven. onderlicht 3. is in productie, hangt van variabelen af, niet in't laboratorium te creëren, bunzenbrander nooit heet genoeg om hoop te verzengen, duikt telkens weer en telkens weer op, reconstitutie, stalen genomen ter preventie, wachten op imminente explosie, dan door deconstructie reconstructie, rapport opgemaakt, voor 't administratief geweten zo geheten zo geschreven dan en toen en verdere feiten voor't nageslacht, conclusie in de vorm van projectie: variabelen te vermijden, resolutie desastreus. onderlicht 3: is in productie, recommendering: wachten.

IT
0 0

Pygmalion

Ik schrap, schaaf en schrijf mijn meisje, volmaakt en wars van de wereld waarin ik stamelend sta.   Ze verstaat mijn gebreken die als letters in haar kiemen, maar met heupen incapabel voor het baren van mijn zinnen,   stierf mijn woord vaak in het witte van haar vel.   En als ze ongezien kronkelt en kermt door het leven in haar schoot, kus ik haar op de wang naar een voorgeschreven dood.   Maar ergens loopt een meisje zo fragiel en van de wereld dat ik haar met mijn zinnen weer herstellen kan.

Tucson
0 0

Ze wordt een heel groot meisje

Tuurlijk, het is een pubermeisje, al houd ik het op een kruising tussen mysterie en hier en daar een bloem die doorschiet op te grote voeten, half gewassen armen in de lucht. Limited edition. Als ik haar neerzet. Het enige wat ze zegt is schat. Eating sweets will not make you sweeter. Wij probeerden het met Contents may cause temporary happiness. Of keken we niet goed?

Leen Pil
28 0

Ergens

Een draad van zijde die je zacht weer opneemt kousen voor de benen die je uitstelt in de tijd (gebukt help ik haar voeten aan te kleden) ergens zit de draad tussen tanden, het knarsen van verwijten, het volharden in de rol (zing je klaaglied in de oren van een dove man) Een draad van zijde die je zacht weer opneemt handen dragen vlekken die je uitstelt in de tijd ergens warmt de hand de kleinste, de vingers licht ontspannen, het loslaten van zwaarte

Ingrid Strobbe
0 0

Lichaamsdieren

De aap Ach, kon ik maar de aap uit de mouw schudden en er eens niet van een olifant een mug maken, er gewoon mee stoppen om mieren te neuken - laat die insecten toch eens met rust - maar ik ben blijkbaar een bezige bij, een kip zonder ei noch kop, een mus in de hand die de duiven achternagaapt en met hen wil vertrekken met de Noorderzon, naar het Zuiden toe, zeker? Moesten het trekvogels zijn, maar ja, trek hebben ze alleen maar in het vuil van’t straat voor dat ik mezelf soms uitmaak.

Der Blaustrumpf
0 0
Laad meer ...