Zoeken

Alleen

Ik zag een schoen langs de kant van de weg alleen als stille getuige van verwrongen staal pijn verdriet en lijden   Een ongekende droefheid maakte zich van mij meester in het stille besef dat de schoen altijd alleen zou blijven  

n8w8
0 0

Darwin

Hun relatie liep vlot tot zij hem bedroog met een evolutiebioloog en 't echtelijk dak verliet. Toen ging alles om zeep behalve haar minnaar die zich nooit waste. Hij snapte niet hoe zijn ex met haar poetscomplex kon samenhokken met een vieze wetenschapper die primaten bestudeerde en aanhanger was van Darwin terwijl zij de was ophing de tafel afruimde het bed opmaakte de ramen zeemde en het stof bestreed tot ze erbij doodviel. Een nare evolutie.

M. van Muze
0 0

Pure romantiek

Pure romantiek vind je in het wassalon werkelijk uniek. Alhoewel: de geur van 't binnenkomend wasgoed stelt me wat teleur. Maar de sfeer is fijn je leert er mensen kennen dik, dun, groot of klein. Ieder doet zijn zeg stapt daarna met schoon linnen opgeruimd weer weg. Ik vond er een vrouw en na vier decennia blijf ik haar nog trouw. Pure romantiek 't is haast niet te geloven werkelijk uniek.

M. van Muze
0 0

GAS-boetes

Al wie nog wildplast wordt voortaan spontaan vergast op een GAS-boete. Dit boetesysteem is je reinste willekeur 't verpest je humeur. Staat je hoed te scheef dan ga je over de schreef dus word je beboet. Eet je op de stoep loop je bloot over 't perron hopla, op de bon. Maakt je kind lawaai of is het je papegaai men kent geen pardon. Blaft je hond te fel grijpt hij iemand bij zijn broek een boete volgt snel. Rook je met veertien graag een jointje in het park dan ben je gezien. Wie straks weer wildplast wordt wellicht wel echt vergast wegens overlast.

M. van Muze
7 0

Brommen

Lang werd zij vermist tot men haar plots terugvond in een diepvrieskist. Heel was ze niet meer maar mooi in mootjes gehakt in plastiek verpakt. Echt precisiewerk van een bekend keurslager neen, geen kantoorklerk. Hormonenvrij vlees was zijn specialiteit toch kreeg hij snel spijt. Een slim rechercheur kwam hem al gauw op het spoor daarna een verhoor. Hij viel door de mand want hij had geen alibi at slechts salami. Volgde een proces met twaalf vegetariërs in een volksjury. En als carnivoor bij al die herbivoren vond hij geen gehoor. Droevig dus zijn lot vijfentwintig jaar brommen in een stinkend kot.

M. van Muze
0 0

Het Alarm

Toen ik opstond - ik weet niet meer welke dag - en naar de wekker keek - die niet afgelopen was - vroeg ik me af: waarom heb ik gisteren het alarm niet aangezet? Maar "gisteren" was in feite eergisteren en gisteren was een feestdag. Dat bedenk ik pas nu, vandaag... (ik weet niet meer welke dag).

Mon Bax
0 0

Van De Rand Gevallen

Zijn we dan niet allen één dezer randgevallen!? We wandelen mee op het scherp van de snee tot het bloed onze voet overspoelt, en 't gevoel niet te harden meer is, we in smarten, en wis, in de afgrond belanden: daar waar allen verzanden, gekneusd en verwond, en met in onze mond de restanten van tanden... Zijn we dan niet allen één dezer randgevallen!? We strompelen voort, onze nek in een koord, steeds strakker de touwen, de onschuld vermoord, en enkel gewauwel, als valse akkoorden in dissonante kakofonieën van bijdehante baronieën: de harmonieën versmoord... Zijn we dan niet allen één dezer randgevallen!? Waar gaan we naartoe?... Wat is nog de zin?... We voelen ons moe, maar de pas blijft er in - we versnellen zelfs nog, in een koortsige mars van de dood, en de doden begrijpen geen snars van het leven, dat zij reeds verlieten, voorbij in een flits - zo voorbij... Zijn we dan heden niet allen lang geleden, reeds, van de rand gevallen!?

Mon Bax
0 0

stroken licht op onze gevouwen handen

wij waren voorbij het slechtste en het mooiste binnen sudderde er iets op het vuur en iemand riep iets, maar wij bleven buiten terwijl de wind aan mijn haren trok, de avond aan tafel schoof   wij waren voorbij het geluk streek langs onze hielen maar we herkende het niet   boomtakken krulden zich als vraagtekens dit landschap werd filosofie de ellendige levensloop van levenslang werd doodgestaard in de verte ik zag gemis in vogels en appelbomen koortdansen op de stroken licht op onze gevouwen handen   we gingen neerliggen en hoorden hoe de krekels fluisterden over de nacht die van hun was we lieten de andere aan beurt (te breken)   het was die dag tussen eindes dat jij mij zei of ik besefte dat mensen goed zijn maar soms slechte dingen doen

SaraEelen
0 0

Misschien morgen....

Zeker zijn... Zonder zorgen... Zijn de dromen... van mijn toekomst... Misschien morgen.... Geen pijn meer... Alles opgeborgen... Weer lachen.... en plezier hebben... Misschien morgen.... Maar waarom wachten... tot morgen... Als ik vanaf vandaag... vrolijk kan kijken... Naar de dag van morgen....

Mywaymystyle
12 0

Zonder tekst.....

Zonder woorden... Geen zin... Zonder zin... Geen tekst... Zonder tekst... ZINLOOS!!!

Mywaymystyle
0 0

maakt sterkst: de vrouw

met bekken naast mijn ademend lijf tot op het venusvel ontkleed   kies of verlies of ze mooi is gelijk aan goden is geen rottend kruis waardig is   zal stranden en sudderen in een zee van aardse gebreken   of het komt dat zij niet eeuwig ons leven zal baren te luid haar vleugels uit strekt in elk geval slecht nieuws voor het menselijk ras   want met haar bloedhete nagels kerft zij tranen rond de zon zusterlijke feeks die onze toekomst schreit   zal barsten in een knal   maar in en tussen tijd blijft het dansen op een blauwe bal

Han Hartmoed
0 1

maakt sterker: tracheostoma

doodstraf voor leugens, gezuip en gerook   geradbraakt tegen de hersenstam op een plastieken bobijn tot brokken onze vader zijn strot is onthoofd   omdat hij paste voor venijn is nu zijn maag en ziel aan banden zij doedelen peristaltisch zure noten uit een voedselzak   hij is niet anders dan hij was, behalve al dat wijs in je oor is nu fluitend en de moppen worden op je billen gespat de oude getrouwe maar dan achter glas   door nood gedwongen gaat de servette rond zijn hals de geneesheer eet de stilte, slikt ze, snel, met zijn instrument, tot brokken   deze ziekte van het hoofd is er een die de keel doorboort

Han Hartmoed
0 0

Dag kleine meid

Dag kleine meid met je papa aan de hand wat loop je toch verloren in dit grotemensenland Lachen gaat je beter af niet tobben, knies en pijn nu spelen nog eenvoudig is wat is het leven fijn Hey kleine meid met je papa aan de hand wat loopt men toch verloren in dit leuke kinderland

BartDR
0 0

Second hand mythology

Teach history as if history teaches you: that mankind is still wailing the desert, still walking its Exodus, still stalking a god who created earth in 6 days and then fell asleep eternally, making universe bleed internally. ‘Après moi le déluge’ God said  and turned his head. Leaving us with oceans of hours to realise that history is not His story, its ours. And while we walk this infinite Sunday, limping our way through time, we take 2 steps forward one step back:   +1 the first settlements +2 the rise of empires -1 imperialism   +1 Industrial revolution +2 Technological evolution -1 Ecological breakdown   +1 prosperity +2 health care -1 overpopulation   Out here in the West we forget to feel, that consumption is our Achilles’ heel and every time we kneel for banks and dollar Goliath grows taller and David smaller.   Thus teach us to walk tall, yet respect all things small. Teach us that for half a century it’s been five to twelve now. That humanity became a gigantic, packed Trojan horse evolving towards the sun - wrapped as a poisoned present for the Gods on a run. Teach us that 1 Icarus times 7 billion equals mankind. Teach us to practice what you preach, that in the end no man is left behind.   With few Phoenix’s to rise up from this globe, Few  heroes to guide us through concrete labyrinths with Ariadne’s rope. So many teachers needed to restore hope.   So reach us, unleash us, teach us Not to kneel but to feel not to steal but to heal Not to avoid but to involve Not to exploit but to evolve Teach us ... to teach    

Joachim Stoop
0 0

Trilogie

De omweg   Als lezen een vlucht is wordt schrijven een thuiskomst, als daarbuiten koud aanvoelt kom binnen en warm je aan jezelf   een open haard een gedekte tafel met drie stoelen vlei je neder   tussen wie je ooit en nooit zal worden   zij houden je elk een spiegel voor je kijkt links noch rechts onzichtbaarheid is op je lijf geschreven   je aarzelt kwijnt weg beseft te goed… elke keuze ontneemt je een ander ik een andere weg naar huis toe   je blik reikt verwoed vooruit je staat recht en sluit de voordeur zachtjes achter je       De binnenweg     De binnenweg kronkelt om je heen, blijft je volgen als de schaduw van een ander… huiswaarts   de haard smeult na de tafel maagdelijk de twee gasten onbewogen en toch is er iets veranderd…   bevroren als de nacht sta je daar je ziel, een open boek je geest, codetaal je hart, een orgaan   het vuur dooft de kamer verdwijnt je wordt eindelijk zichtbaar      Ver weg     Laten we gaan andere oorden en haarden je echo tegemoet gemoed moed .   een mens binnenstebuiten is de anderen en jij bent de spiegel waarin ze veranderen afdalen naar nooit verdwalen in ooit hun binnenweg tegemoet gemoed moed .   Geven is nemen  is leven en jij doet net hetzelfde

Joachim Stoop
0 0

Rozentuin

      Schrijven wat ik voel is wakker worden uit een zoete droom die ik net niet kan plukken uit de rozentuin van mijn slaap   Ik droomde van…   “je ene lip die je andere kust en samen een glimlach vormt, jouw passie die de mijne omarmt, mijn ogen die dit aanschouwen,  jouw ogen die mijn hart lezen en jij die dit schrijft”   alleen een vage geur van rozen blijft zweven maar van de droom herinner ik me niks meer  

Joachim Stoop
0 0

de machinist

mij behoeft geen bodem geen erts om op te leunen gouden olie is mijn bloed   ik verschijn tussen raderen verankerd in het bruin van roest ik ben de stoom van de levenden de mechaniek naar de dood

Argyll
0 0

"Goed"

Vraag me niet  hoe 't met me gaat als je alleen maar "goed" kan horen als jij niet wilt dat mijn verhaal je rust iets zal verstoren vraag me niets uit goed fatsoen nee laat me liever gaan want vragen uit beleefdheid... die kan ik nu niet aan

Mieks
6 0

Nu jij er niet meer bent

Dichterbij dan ooit Dichtbij in mijn dromen nog voor je werkelijkheid was en toen je uit mij was gekomen kende ik je pas het allermooiste in mijn leven de vervulling van mijn wens niet zoals ik het verwacht had alles groots,  alles intens 18 jaar werd 1 groot wonder net als in het begin in mijn droom, onder mijn hart en nu er, voor altijd, middenin....

Mieks
20 0

Wat denk je dat het wordt?

Geboren met een plassertje proficiat, een zoon wat was dat toch een wonder wat was dat toen gewoon toen gebeurde het leven  en terwijl zij in de kast zat zat hij op de kast dat plassertje een hel alleen nog maar een last nu 17 jaar later vertelt ze pas dat hij van binnen altijd al een meisje was

Mieks
12 0
Laad meer ...