Zoeken

ochtendrituelen

Een vroege ochtend tussen schemerschakeringen we belandde samen in mijn haren misschien groeit geluk op een mensenhoofd ook biedt het een zekere warmte daarom (en nog meer om mijn doorzichtigheid te camoufleren) draag ik mijn haren het liefst los in de winter dit zeg ik, maar jij luistert niet meer want ontbijt in bed is tijd voor kruiswoordraadsels ik doe niet mee, som liever de lieve woorden die je gisteren op mijn huid spelden in gedachten op eindeloos wonderlijk, esthetisch ongekunsteld, oogverblindend levendig, opmerkzaam beminnelijk soms bijten we elkaar tijdens het ontbijt speels, omdat we van dat soort mopjes houden en nog meer van met lippen poriën open blazen nog liever trek ik de gordijnen dicht (verleng ik de nacht want de nacht is ons) en onderzoek met jou of geluk misschien in plaats van op een hoofd dan wel in of op een knieholte hals of wimperhaartje ligt( http://hetmeisjemetelfjesinhaarhoofd.blogspot.be/ )

SaraEelen
0 0

eenmaal nog oktober

jij vroeg me om op te rollen als gebeten en dat jij dan tussen deze wonden een laatste keer geheel rond mij zou hullen   je zei laat dan los laat los en ik zal wind worden laat los spookschippen varen niet die drijven met geen doel voor ogen enkel nevel als moederschoot Even trok je aan mij haren, je wou nu echt dat ik zonk maar ik knielde niet, ik dreigde niet ik brak zoals een standbeeld dementeert het mooiste van scheuren want het is als leunen over de rand van een raam jezelf zien vallen in gedachten en meer naar voor leunen waarom ik bleef drijven om het tochten door de kieren zo mooi rond me te laten sluiten om geheel verloren te gaan, los te laten kinderlijk mijn handen in leegte te boetseren apart hier te bestaan en altijd net niet net niet te hard wenen  ( zin in meer? Neem een kijkje op http://hetmeisjemetelfjesinhaarhoofd.blogspot.be/ )

SaraEelen
0 0

meisje uit verleden

nu wacht ze op tekens uit het schimmenrijk   hij ploeterde in de godsakker nooit kon hij vader zijn   alleen op afstand© Joke Lavendus

Joke Lavendus
8 0

Verboden terrein

herinneringengooit zijniet in zeebewaart zein een lichtgroenhemelse scheepskofferniemand kan er inalleen zij weetwaar de sleutel ishet geheimnog steedsongekend terrein © Joke Lavendus

Joke Lavendus
0 0

schaats voorbij

Ik schaatsdoor kiltejijmijn deelhebberplaneert als geestover ijsOp zwarte schaatsenuit geschiedenis van wat nu toekomst is.Joke Lavendus

Joke Lavendus
8 0

E_storm

StRAK blazen luidkreets huilen leuk liken voor minder leuken een gezongen song voor ontluisterende taal   dingen strikken om ze geen naam te geven gezellig woordgebruik simuleren navertellen voor het voortvertellen bewerkt zand kleuren met stokrijmen   verscholen brengt WEER lucht schimmig beleeft opstandigheid opgeblonken is overroepen schoonheid gewrongen in stromende letterwaanzin   begin aan een EINDE, verzin het stoplicht voor de STARTBAAN drum je letter op het blad om de bom splinterscherp te maken   beeld in dat je uitbeeld en zelf leest wat je schrijft...  

Djah Dou Ny
0 0

een zee mag dromen stelen

bewegingloos spoelt hij aan   elke golfslag is een duwtje in de rug   van doodgaan had hij toch iets meer verwacht dan louter in het zand bijten    

Argyll
0 0

Je zou voor hem de benen nemen

hij vervangt de steen hij weet het materiaal is taai wanneer het botst of valt wanneer de bodem vuil en ongelijk een zwerfstroom kent een andere weg hij rilt alleen in het begin wanneer hij overhelt wanneer zijn voet laag staat en zijn hoofd wat knelt hij houdt de lus nog open verlangt naar een retour de spieren raken opgevuld en zetten uit liggen in een bochel in de knoop nog even blinkt zijn evenwicht hij buigt hij hoort de straten juichen

Leen Pil
0 0

Passant in Prenzlauer Berg

Je weet maar nooit of er kinderen aan standbeelden blijven plakken als ze opschieten zonder vaders. Je ziet het niet meteen maar de schouders zijn te smal, de hand grijpt naast de arm en zakt. Een zoon die valt in flarden blauw en wacht tot hij als grap gaat huilen. 

Leen Pil
15 0

Togetherness

je trekt het gras met de hand van de grond en leert me opzij kijken naar de marge in de ademhaling en de uitputting van de koe we bootsen het zuigen van het kalf na en raken elkaar op een blik na nauwelijks aan we wissen de sporen in de melk

Leen Pil
16 0

Gedempt

muren stromen dicht en lichtgekleurd stapt ze naar binnen betaalt als vrouw een prijs de knopen hangen los ze strooit ze op de borst en duwt de tepel weg vanbinnen niets is nog verheven ik raak haar aan krom de open huid

Leen Pil
0 0

Vreemde logica

ooit zal er een warme wind door de bananendozen waaien op een binnenplaats een tussenruim zal hij een prijs betalen een plot verzinnen opnieuw beginnen ooit zal hij op blote hielen hurken ongevraagd en zo nodig binnenvallen

Leen Pil
41 1

Onweer

hij laat de appels afkoelen legt de handen tegen het raam
 nog raakt hij niet de regen

 zijn mond gaat open, grijze lippen
 op een grijze lucht en druppels 
 laten vliegen vallen hij raapt ze op de terugweg op

Leen Pil
7 0

Hotelkamer

een man blijft in de buurt als het licht omhoog schiet als een school haringen als dieren bevroren eten zoeken als je een boek laat liggen met de naam van je broer ook al is hij op doortocht

Leen Pil
0 0

Rood

is poëzie in een Russische huiskamer, vier bioscoopstoelen tegen de muur of verf die pas later zal vallen maar meer nog is het muziek die doet vergeten waar je om geeft

Leen Pil
8 0

Blijven ademen

Tussen de hallen en het café trekken moeders met vertraging aan de kinderen. Kleine meisjes hebben ’s zaterdags geen zorgen, ze gaan rechtdoor ook al scheuren de zakken en denken slagers aan de honger, sluiten ze hun kassa’s af. Auto’s dwingen vrouwen op de stoep. Ze wachten aan de voordeur. Tekenen ogen op de gevel. 

Leen Pil
22 0

Bij de koffie

er wordt gezwegen tussen pet en klep de ogen zwart als mummie het hoofd heeft last, het dekt dwars af zo kan het beter denken en toch verkrampt hij in de nek hij wacht doordrenkt op vuur ze drinkt de schaduw in haar mok zoekt naar een vetdruppel in de melk

Leen Pil
0 0

Prime time

Waar hij de stad verlaat kijkt hij met handen naar het biljart,  knijpt het einde dicht en legt de bal raak neer. Hij geeft de randen door en voelt de kuilen in het doek. Hij kiest op deze plaats een blinde speler.

Leen Pil
10 0

Total loss

ze heeft het gezien zo slapen oude mensen de dozen worden dunner de ontlasting ook hij deelt zijn kleren uit maar vindt de sluiting niet de boorden maakt hij vuil hij wisselt tekens hij luistert naar de open lijn ziet honger op het lijf praat binnensmonds omdat hij niets verwacht verder zwijgt de plek

Leen Pil
17 0

Tot de mooiste trouwt

met een tram zonder platform en in het midden van de deur een stang op de vloer ben ik in mijn rolstoel bijna buiten westen tot een voertuig door de knieën gaat en uit het niets jonge meisjes voor de dichter staan en rode lippen om gezelschap vragen een kleine prijs voor de mooiste vrouw wie knielt voor wie wie wordt ontvoerd wie ziet de koning en de laarsjes in het geniep wie laat de schoolkinderen weer op de achterbank ontsporen

Leen Pil
17 0
Laad meer ...