Anatomie van een kat #novembervers
In de kamer van mijn hart ademt een kat zich stil,
haar warmte trektdoor mijn botten —zacht, maar dwingend.
Ze drukt haar flanktegen mijn hart,likt de plekkenwaar verdriet nog pulseert.
Mijn longen rekken,mijn huid geeft mee;haar gewicht weegt licht,alsof ze mij leerthoe stilte ademt.
Het spinnen glijdtdoor mijn bloed,herstelt de breuktussen huid en herinnering.
Ik voel hoe ze blijft —niet om te troosten,maar om mijweer bewoonbaar te maken.
Mephis (aka) Evelyn Mérida