Zoeken

Aan dhr. Frederik Delaplace, CEO van de VRT

Geachte heer Delaplace Nu de campagne 'Kom van dat gat af' is afgelopen, wil ik u informeren over het ongeluk dat u hiermee over Vlaanderen hebt uitgestort. Jawel, ik besef dat het zware woorden zijn, maar ze berusten op ware feiten.  Op de twee plaatsen waar ik het meest vertoef (buiten mijn woning), meer bepaald mijn werkplaats en café De Kiezel, waren de gevolgen van die campagne niet te overzien. Laat me beginnen met het werk. We mochten voortaan niet meer aan onze bureaus zitten, maar enkel rechtstaan. De in hoogte verstelbare bureaus werden tijdens de volledige campagne 'Kom van dat gat af' door onze technische dienst ingesteld op 'rechtstaand werken'. Ik kwam elke dag thuis met pijn in mijn rug. Ik zal u de rekening van de kinesist nog overmaken. Daar bleef het niet bij. Een nieuw initiatief was 'weeting'. De Nederlandse vertaling is 'wandelend vergaderen', maar in het Engels klinkt dat sjieker. Dus geen 'meeting', maar 'weeting' met de 'w' van 'walking'. Afijn, er is over nagedacht. Ze vergaderen zich bij ons al een accident, nu waren ze helemaal niet te houden. En er zijn nog van die dinges.  Ik wil hier graag mijn buurman Gust citeren: “Weet ge wat Desiré, ik ben dat eigenlijk beu op het werk, al die flauwekul. Van teambuildings tot workshops en wandelend vergaderen. Het is allemaal 'zever gezever', om de woorden van een groot filosoof te gebruiken. Ze moeten me gerust laten. Dat ze me gewoon laten werken. Ik heb vaak zin om te zeggen: 'Weet ge wat? Kust mijn gat', maar een mens moet beleefd blijven.” Weet u wat het strafste was, meneer de CEO? Zelfs op de toiletdeuren hadden ze stickers met 'Kom van dat gat af' gekleefd. Om ons erop attent te maken dat we niet te lang op de pot mochten zitten. Het gerucht ging dat de gezondheidsmedewerker zelfs op de toiletdeur ging kloppen als je er te lang zat.  Daarbij komt dat ze op de plek waar ik kom om me te ontspannen, ook meededen. In café De Kiezel waren alle cafétafeltjes vervangen door partytafels. Maar het ergste was Marcel van den Boks. Je kan in De Kiezel zelf plaatjes draaien via een laptop en Spotify. Hij heeft voortdurend 'Kom van dat dak af' van Peter Koelewijn opgezet, waarbij hij, met de broekspijpen omhoog gerold, telkens 'Kom van dat gat af' lalde. Ze hebben hem van de computer moeten sleuren. U zal moeten toegeven dat de campagne niet heeft geleefd. Toch niet bij het gewone volk. Ik hoop dus ook van harte dat het bij één editie blijft. U kan de bedenker van de campagne misschien een trap onder zijn gat geven.  Ik hoop alvast dat ik u met deze argumenten heb weten te overtuigen.  Ondertussen verblijf ik, met de meeste hoogachting, Désiré Dinges

Désiré Dinges
14 1

Stom brood

We hebben een nieuw favoriet brood. Ik vermoed dat iedereen er eentje heeft. Maar na een tijd ben je dat brood beu gegeten en moet je op zoek gaan naar een ander.  Nu hebben we de stomme fout gemaakt om het tegen een paar mensen te zeggen. Een favoriet brood is zoals een onbekend idyllisch dorpje in Zuid-Frankrijk of Toscane, waar eigenlijk geen fluit te beleven valt, maar dat speelt geen rol want het is nog onbekend. Of een stuk strand waar de toerist zijn espadrilles nog niet heeft gezet. Zeg het thuis tegen een paar vrienden en volgend jaar zit de halve wereld er.   Zo verging het ook met ons favoriet brood. Ik zei het tegen dinges, waarna hij het tegen een andere dinges zei en de broodbal was aan het rollen. Het is niet langer een goed bewaard geheim. Het ligt op de straat.  Het moet gezegd, dat rond volkorenbrood is een topper. Ze verkopen het in de supermarkt (nee, ik vertel niet welke) en het is elke dag snel uitverkocht. Ik heb al gevraagd om er eentje te reserveren, maar dan kom ik op de wachtlijst en daar staan al 70 mensen op. Ze kunnen er ook geen extra bakken. Het strafste was dat een vriend afgelopen weekend me vertelde dat, jawel, ons favoriet brood in supermarkt x geweldig lekker was. “Ik heb een exclusieve tip gehad”, zei hij. “Niemand weet het.” Afijn, ik heb me er niet over uitgelaten. Vroeger had je dat niet, favoriete broden. Je had hooguit een favoriete wielrenner of voetballer. Of een favoriete nieuwslezer. Er was ook maar één soort biefstuk. Of één soort kabeljauw.  Nu heb ik geprobeerd om het recht te zetten en een ander favoriet brood in de kijker te zetten, maar dat plannetje is mislukt. Stom brood ook.

Rudi Lavreysen
4 0

Daar waar twee harten verloren lopen

Het was slechts een simpele swipe naar rechts. De beste tindermatch ooit. Een bedwelmend geluk dat het fundament van ons huis werd. Tegenwoordig blijft het geluk op de stoep achter als de deur zich achter ons sluit, vult een oorverdovende stilte onze ooit zo warme thuis.Erwtjes dansen op mijn bord, springen weg onder mijn prikkende vork. Het ritmische getik op onze borden vormt een harmonieus samenspel met de stilte die tussen ons in hangt. Er wordt niet meer gepraat. Verwijten schieten als kogels die we angstvallig willen ontwijken door de lucht. De harde, pijnlijke woorden die uitgesproken worden, zinderen na, hangen als dreigende zwart-witfoto’s in de woonkamer. De vanzelfsprekendheid van ‘ons’ wandelt samen met jou de deur uit. Mijn enige zekerheid voor de toekomst zet alles op losse schroeven.De waarheid hangt als pastasaus die van mijn vork dreigt te vallen boven mijn witte t-shirt. De rode indringende vlekken laten onuitwisbare sporen na. Fantastische uitzichten vanop de hoogste bergtoppen maken plaats voor het diep en duister dal dat ik in wandel.  Gebroken dromen stromen door mijn aderen, snijden in het diepste van mijn ziel. Herinneringen aan ons dansen als dorre bladeren in de wind door mijn hoofd, ongrijpbaar. Vraagtekens vullen de eenzame stiltes. Onze thuis, een ruïne. Een puinhoop die niet meer in zijn oorspronkelijke staat te herstellen is.  Een gebroken hart, opgelapt met windels van vriendschap, steun die alles bij elkaar houdt.De wolken persen de laatste regendruppels uit hun grijze massa en maken stilaan plaats voor de warme zomerzon die alles weer leven inblaast.

Joni Motmans
30 2

Helpdesk anno 2026

Bonjour , Goededag, Hello. Vous êtes en communication avec le service clientèle. U bent verbonden met de klantenservice.  You are connected to the helpdesk. Poussez un pour continuer en Français, druk twee om verder te gaan in het Nederlands, push three to continue in English… Ik druk twee. Om veiligheidsredenen en om onze dienstverlening verder uit te bouwen , wordt dit gesprek  opgenomen. Druk één voor het stoppen van uw bankkaart,  druk twee voor de bestelling van een nieuwe kredietkaart of een nieuwe kaartlezer, druk drie voor een probleem met de app, druk vier voor informatie over beleggingen, druk vijf voor verzekeringen, druk zes voor alle andere vragen. Ik twijfel even, kies toch maar zes. U staat derde in de wachtrij. Gelieve aan het toestel te blijven, wij helpen u zo dadelijk verder… ‘Goedemiddag, met Myriam, mag ik eerst uw naam vragen…,en uw voornaam…, wat is uw geboortedatum…en uw adres…. Dank u wel, waarmee kan ik u van dienst zijn?’‘Dag mevrouw, ik zal trachten u mijn probleem zo duidelijk mogelijk uit te leggen.  Onlangs kreeg ik een nieuwe bankkaart.  Als ik deze met mijn kaartlezer wil gebruiken meldt de lezer : Low batteries.’‘Dat betekent dat u nieuwe batterijen moet plaatsen, meneer.’‘Dank u mevrouw, dat had ik ook begrepen, maar de batterijen in het toestel zijn geladen en er is meer, mevrouw.  Toevallig heb ik mijn oude bankkaart nog niet vernietigd en als ik die in het toestel plaats, werkt het wel tot bij het ingeven van de code.  Als ik dan heel snel daarna weer een poging onderneem met de nieuwe kaart werkt de lezer  soms wel, maar meestal  niet.’‘Bent u zeker dat u de juiste code ingeeft, meneer?’‘Mevrouw, wat ik u net heb uitgelegd heeft niets met codes te maken.  Kan u mij de dienst doorgeven die dit soort problemen kent?’‘Ik kan u helaas niet doorschakelen, meneer.  Kan u ons het probleem per mail uitleggen?  Dan zal de bevoegde dienst u hierover contacteren.’‘Mevrouw, als er dan toch een dienst is die zich daarmee bezig houdt, is het dan niet simpeler dat u mij nu iemand van die dienst  doorgeeft?’‘Wij hebben niet de bevoegdheid om iemand door te verbinden, meneer.’‘Geen bevoegdheid om de bevoegde persoon  door te geven.  Wat zou u doen als ik bel om te melden dat het dank bij u in brand staat?’‘Het spijt mij, meneer. Kan ik nog iets voor u betekenen?’‘Ach ja, mevrouw, als dit gesprek dan toch wordt opgenomen kan degene die de gesprekken beluistert de betrokken dienst verwittigen en vragen mij terug te bellen, niet?’‘Ik dank u voor uw oproep , meneer en wens u nog een prettige dag verder.’  Bezettoon…

Vic de Bourg
9 0

Vriendschap in al zijn pracht

Uit het niets en compleet ongevraagd dagen ze plots op. Mensen uit een vervlogen verleden, personages uit een afgesloten hoofdstuk in het boek dat je nog aan het schrijven bent. Zoekend naar contact met de vraag om de draad weer op te pikken, hun hoofdstuk te heropenen. De twijfel slaat toe, de intentie niet duidelijk. Oprechte interesse, nieuwsgierigheid, gemis naar wat ooit was. Een levenslange vriendschap waar met een warm hart en mooie herinneringen maanden geleden eenzijdig afscheid van werd genomen na een lange stilte van de overkant.  Overspoeld door kwaadheid. Het litteken opnieuw opengereten, niet in staat het hoofdstuk te herbeleven. Ik voel het in elke vezel van mijn lijf, het hoofdstuk moet herschreven worden. Aan elke herinnering die ooit een glimlach op mijn gezicht toverde, hangt een wrange nasmaak. Ruzies die als banaal werden bestempeld, geven nu een heldere kijk op het verleden. De trouwe volgeling die plots een eigen mening kreeg, stuitend op onbegrip, gestraft door de leider. Wat van mij was, werd ingepalmd, afgepakt. De restjes voor mijn voeten op de grond gespuwd, besmeurd met kwaadsprekerij en roddels. Als een kameleon aanpassend aan de omgeving. Keer op keer op keer. Tot al mijn kleuren op waren, mijn hart leeg gegeven. De onbeantwoorde vraag waar het ooit is misgelopen dreunde oorverdovend voort. Een allesoverweldigend vriendschapsverdriet dat maanden in stille tranen bleef aanslepen. Tot ik mezelf terugvond. Opgesloten in de kerker waar jij me jarenlang in bedwang hield. Een cel zonder keuzemogelijkheden, zonder inspraak over de invulling van onze vriendschap.  Een bang vogeltje, voorzichtig haar kwetsbare vleugels uitslaand, ontdekkend wat echte vriendschap is. Vriendschap in al zijn pracht, een bomvolle dansvloer waarop iedereen danst, geniet en oprecht glimlacht. Het hoofdstuk herschreven, maar even afgesloten als voorheen. Het afscheid definitief.

Joni Motmans
46 1