Zoeken

Grendel

Een koning beheerst alle inzichten van zijn gelijken, daarom noemen ze de omringende van macht "sleutels"voor de poortwachters die zij zijn in het belang van de kamers die ze dienen. En dat is een gevaarlijk iets, een onzichtbaar iets, een onbesproken waarheid die niet onschuldig is. Daarom is de schijn van de maan even belangrijk als het daglicht, in elke horizon schuilt de macht van de duisternis, en in elke zonsopgang schuilt het verlies van de rust.

Kakofoon
9 0

De Storm

We dansen in de regen, en we branden in de zon,ooit zullen we vieren, wat geen mens ooit kon.Niet met vreugde maar met zegen, niet met goden of vermommingen,niet met dromen noch met respijt, maar met begrip en helderheid.        

Kakofoon
8 0

Activiteit

De Sprekende Ezels Gent

Begint op 27 okt 2025

Activiteit

De Sprekende Ezels Gent

Begint op 27 okt 2025

Wedstrijd

Junior Stadsdichter Antwerpen

Deadline 4 feb 2026

Wedstrijd

Junior Stadsdichter Antwerpen

Deadline 4 feb 2026

Winterslaap

De bladeren verkleuren. In het bos, veranderen de geuren. Egels druk in de weer. Zo hebben ze in de winter geen honger meer. Hun winterslaap, ligt namelijk op de loer. Door nu hard te werken, hebben ze dan genoeg voer. In de maand november doen ze dan uiteindelijk hun ogen dicht. Na een zalige winterslaap  wakker worden, met de zon weer op hun gericht.  

Chellkn
10 1

Herfstschoonmaak

herfstschoonmaak; op mijn iPad dubbele foto's deleten

Margaretha Juta
7 0

Wit gevogeld

  Een strijd,  een dans,  een arend voor de vrede,  en een duif voor het respect  van ieders ene leven,  een ervaring, een wals,  een adem om  er niet enkel voor  maar ook om  en aan  te geven.         

Kakofoon
21 1

De Kreet

Och.. Hoe De echo van lachende stemmen schuilen zouden, Wanneer De huil met een kreet De stilte ving.           

Kakofoon
5 0

Herfstmaan

vroeg uit de veren - de voordeur openend oog in oog met de maan

Margaretha Juta
4 0

noïmosiné

  de slavernij leek me veel te lang te duren ook al was de gedachte er aan me zo machtig nog niet geweest   bleef er vanwege hun lege lusteloze blikken weinig veel meer over dan de conclusie van een blonde vijftienjarige in verval   die gecamoufleerd door zijn eigen achterban in zak en as werd gezet   na verjaagd te zijn geweest uit een kelder vol oude tandeloze aan theelichtjes verslaafde  orchideeën

Eliot Blohm
6 0

Wedstrijd

OPEN CALL : NovemberVers - dertig dagen dichten, doe mee!

Deadline 30 nov 2025

Wedstrijd

OPEN CALL : NovemberVers - dertig dagen dichten, doe mee!

Deadline 30 nov 2025

Glinsteringen

Ik heb sinds kort een nieuwe hobby : bomen lezen. Gelukkig hebben de meeste  bladeren, en die sla ik dan ook  regelmatig om. Daarna is het vooral  een kwestie van  ontdekken. Kan ik me verbinden  met diegene die hier sporen heeft achtergelaten? Mag ik mee op je wortels staan  en de aarde gaan verkennen ? En hoe recht liep je pad  omhoog ? Hoe breed durfde je reiken ? Of  welke symfonie  mag de wind  door jou heen  veroorzaken ? En hoeveel glinsteringen  van het licht geef je  aan die ene  attente voorbijganger? Hoeveel nieuwe adem heb je nog  voor ons allen ?  

Inge VdV
5 0

Laatste herfst

  ‘laten we samen het glas heffen en klinken!’  water in zijn glas zachter het geluid - de bloedige horrorfilm   wiegt hem in slaap ook je oogballen  uitdoen, zei de pestkop van een verpleger   als ‘n oude laptop - opa moet de hele dag  aan de oplader   oorlogsgetuigen  niet één is er nog over - wartaal uit zijn mond    zijn imitatie  van de held uit de western was geen hartaanval    toet toet toet toet doet de ambulance  de nacht doodstil   elke dag zijn  kleingeld natellend  als kleinkinderen   haar warmte  nog in de kastanje  die ze aan hem geeft  met de dag vallen er meer appels uit de boom - appelmoes toetje  elke herfst zegt hij dat het zijn laatste is - gouden bladeren    ‘zo dichtbij’ met twee vingers toont hij de naderende dood   zijn stok prikt  in het herfstblad  bij zonsopgang  ———————— deze weg  niemand neemt hem meer  nu de herfst eindigt  (Bashō, twee weken voor zijn dood in 1694)

Margaretha Juta
5 0

Meneer de Raaf aan de Schelde

Meneer de Raaf kwam mij tegen Hij pronkte  hij stapte snel zo fier en met zoveel spel Waarheen leiden zijn wegen? Toen was hij weg die zwarte veer vloog tegen de wind daar was hij weer Hij had een boot in ’t oogwat een gemak  daar op dat dak zo was het dat hij niet zelf vloog Niet meer te voet  noch te vlieg als u dit leest, meneer de Raaf vertel me van uw reis alstublieft ! AMK

Anemos
9 1

hazel

                                                  vannacht wordt je wildweg uit het water geplukt en geborgen in een plastic winkeltas, je vewrongen glimlach nog min of meer bewaard, je dagboek heel atypisch uit zijn context gerukt door een bruidegom die er nooit is in geslaagd de         wonde in je bloedende stem te stelpen                                                                 op het ritme van klappertandend eikenhout uit het zicht van de kinderen die hij nooit heeft meegebracht begint hij tafels en stoelen te verzetten en telt hij het aantal keren dat je deed alsof hij je diep in het wijnglas had willen laten             kijken om zijnentwil met tegenzin            opgeslagen in flitsende videobeelden die zich nu dwars door de muren lijken te zullen boren voor deze ene en gene allerlaatste keer  

Eliot Blohm
7 0

kwestie?

Kwestie van tijd zegt hij mij, ik weet niet wat kwestie betekend, maar neem aan dat hij gelijk heeft. Hij heeft altijd gelijk. Zijn gelijkheid staart mij recht tussen de wenkbrauwen aan. De tegels zijn koud en ik had pantoffels mee moeten nemen. Mijn sokken glijden en van de trap zal ik vallen. Kwestie van tijd zegt hij. Voor ik op een dag mijn hoofd verlies. Steeds onwetend over wat kwestie betekend, neem ik aan dat hij gelijk heeft. Zijn gelijkheid is de plakband rond mijn nek. Een koud huis wordt verwarmd door de afgunst naar pretparken. Want van suikerspin zal ik scheel kijken. En van achtbanen mijn hoofd verliezen. Kwestie van vertrouwen, en ik neem aan dat hij gelijk heeft. Gelijk als de plakker die mijn unibrow zal epileren. Gelijk als de wereld met vertakte bomen. Gelijk als een beer in de lente.

Tess Declercq
10 0

Niemand is bang

in de winkel laadt  een kind zijn speelgoed geweer  en niemand is bang   

Margaretha Juta
6 0
Tip

Verborgen verdriet

Een traan van verdriet. Alleen in het donker, waar niemand het ziet.

Chellkn
87 2

Niet Hier Noch Daar

Soms, heel laat,struikel, en strompel iknaar een bestemming,onbekend voor mij. Ik geeuw,kijkend om me heen.Ik weet nietwaar ik ben. Het is een plekje,een plaats.Ik kom er niet vaakalleen. Herinner datik niet hier noch daarme bevind,en keer weernaar huis.

Maud Wilms
6 0

Melancholie (Haiku Triptych)

ziekteis stomen zeker alshet niet zichtbaar ismentaal mentaalgraaf ikeen put waarinik mijn gedachten begraafmelancholie melancholieis clichémaar ik kanniet anders dan huilenbah  

Maud Wilms
6 0
Laad meer ...