Tweede plaats voor Gitta Van Reeth in European Flash Fiction Contest

Proficiat aan Gitta Van Reeth, die tweede werd in de negende Europese Flash Fictie Wedstrijd! De European Association of Creative Writing Programs (EACWP) organiseert de internationale wedstrijd, in samenwerking met Creatief Schrijven vzw. In totaal namen meer dan 1200 schrijvers uit heel Europa deel aan de wedstrijd. Uit al die teksten wordt de tekst ‘Smakelijk’ van Gitta Van Reeth nu met zilver beloond. De Spaanse Sara Barbera Sánchez wint met de tekst ‘Baldosas’. 

De European Association of Creative Writing Programs (EACWP) lanceerde de wedstrijd voor de negende keer. Uit de meer dan 1200 inzendingen koos de jury een laureaat per land of taalgebied. Die elf flitsverhalen - verhalen van maximum 100 woorden - werden nu door een Europese jury gelezen. Het thema van deze editie was 'stilte'. 

Winnaar van de wedstrijd is Sara Barbera Sánchez (Spaans). Zij schreef het verhaal ‘Baldosas’. De Vlaamse Gitta Van Reeth werd tweede. De Duitse Milla Be met ‘Muttersprache’ vervolledigt het podium. Je leest hieronder de teksten van Sara Barbera Sánchez en Gitta Van Reeth. De andere teksten lees je op de website van EACWP.

 

Paving Stones (Baldosas), Sara Barbera Sánchez

He jumps on the paving stones without touching the lines. Two at a time for the big ones, every three for the smaller ones. When he turns the corner, he starts to avoid the shade of the trees too. If the shade reaches the stone, he loses. Jump, jump, turn, jump, stride. He hops up the stairs on his left leg. The sign on the door has changed. Now it requests silence. He takes a breath. If he speaks, he loses. He crosses the hall squeezing his lips together. His eyes widen when he sees her and he shapes his lips to ask. She puts her index finger to her mouth. Shhh. If he wins, Mum will get better.

 

Smakelijk, Gitta Van Reeth

Als een granaat lanceert papa de aardappel op mijn bord. Ketchupvlekken kleuren gebroken wit rood. In de woonkamer klinkt het journaal. Machtige mannen gedragen zich als idioten. Explosies verlichten de kamer en vloeien over in stemmen vol tranen. Vuile lakens worden over bleke kinderbenen gelegd. “Hoe was je toets Frans, liefje?”, vraagt mama terwijl ze worteltjes opschept. J’oublie, tu oublies … nous oublions, denk ik. Op het ritme van geweerschoten hak ik de damp boven mijn bord in stukken. Papa loopt gehaast de keuken uit. Met een klik wordt het stil. Mama en papa gaan zitten. De oorlog is voorbij.