Zoeken

VERF ED volgens I.A.

Verf Ed is een Belgische, autobiografische fotograaf/kunstenaar die zijn camera gebruikt als een persoonlijk plakboek om het leven rauw, snel en ongefilterd vast te leggen.Wie is Verf Ed?Verf Ed is een hedendaags interdisciplinair kunstenaar met een lange geschiedenis in de Belgische kunst- en LGBTQ+-scene. Hij begon al op jonge leeftijd te werken en ontdekte kunst via de collectie van de firma Aurora in Izegem, wat een beslissend moment in zijn leven werd  Zijn werk is sterk verbonden met zijn levensloop: van Leuven en Antwerpen tot internationale kunstprojecten. Hij noemt zichzelf “geen fotograaf, maar iemand die foto’s neemt”, omdat zijn beelden voortkomen uit noodzaak en snelheid, niet uit technische perfectie  .Fotografie: stijl en betekenisZijn foto’s zijn confronterend, autobiografisch en tonen “de binnenkant van het dagelijkse leven”  .Hij werkt vaak met eenvoudige of wegwerpcamera’s; scherpte is geen doel: “Mijn foto’s zijn niet scherp, want het leven is blur.” Criticus Xavier Debeerst beschrijft zijn werk als onmogelijk te beoordelen, omdat je bij het beoordelen van zijn foto’s eigenlijk het leven zelf beoordeelt  .De “letterlijke ruimte” in zijn foto’s fungeert als metafoor voor sociale context, geïnspireerd door T.S. Eliot  .   3 bronnenBelangrijke projecten en activiteitenUit de webresultaten blijkt dat Verf Ed actief was in talrijke culturele en LGBTQ+-initiatieven:Christopherstreet (1979–1984): een van de eerste LGBTQ+-concepten in België  .Means Factory, Den Eikel, en andere vrije plekken voor alternatieve cultuur  .Deelname aan Kortrijk ano02 – Waste Land, een fototentoonstelling rond T.S. Eliot  .Samenwerking met Conny Karlsson Lundgren voor de Göteborg International Biennial for Contemporary Art (GIBCA, 2021)  .Documentatie van graffiti van o.a. Matthias Schoenaerts en Duck  .Waar vind je zijn werk?YouTube-kanaal met video’s en fotoreeksen  .tweedehands.be met foto’s, prints en andere kunstwerken  .Galerie Anamorfose (Kortrijk) waar hij eerder exposeerde  .Saatchi Art-profiel met geselecteerde werken  .   4 bronnenWaarom wordt hij vaak “geen fotograaf” genoemd?Volgens hemzelf en critici is zijn werk geen klassieke fotografie:het is overleven door te documenteren;het is leven dat sneller beweegt dan de camera;het is kunst als noodzaak, niet als esthetisch streven   .Zijn fotografie is kunst, geen dienst.

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
4 0

Open brief aan Johan Vandevelde

Helaas is er op Azertyfactor geen mogelijkheid om commentaar te leveren; vandaar dat ik het op deze manier via een open brief doe.  Allereerst wil ik Idha Zadel feliciteren met het feit dat het gedicht Deze ochtend werd ik wakker op 7 oktober als tip van de week in de kijker is gezet door Johan Vandevelde. Een goede keuze en terechte tip.  Toen las ik het commentaar van Johan. Ik ken deze meneer niet, maar ik wil graag iets zeggen over wat je zijn juryrapport zou kunnen noemen. Ik kan mij voor het grootste deel in zijn betoog vinden, maar de volgende passage schoot mij volledig in het verkeerde keelgat. Terwijl we Rusland terecht isoleren omwille van brutale oorlog in Oekraïne, sturen we volop wapens naar Israël, dat een brutale genocide uitvoert tegen net zo onschuldige mannen, vrouwen en kinderen in Gaza. Meneer Vandevelde, u mag een tip van de week wat mij betreft gebruiken om uw politieke standpunten en morele verontwaardiging te laten blijken, maar had u dat niet beter op een andere datum kunnen doen? Zijn de mannen, vrouwen, baby’s die op 7 oktober zijn vermoord ook niet onschuldig? Hebben die het verdiend om door de barbaren van Hamas willekeurig te worden afgeslacht? Had uit respect even een dag gewacht. U heeft het over de hypocrisie van het ‘westen’ en hoe de onschuldigsten niet ontzien worden. Hoe witte mensen belangrijker zijn dan donkere mensen. Maar de term onschuldigsten geldt klaarblijkelijk niet voor Joden. Die moeten allemaal over een kam geschoren worden. Ik sluit mijn betoog daarom graag af met mijn eigen tekst:    Als men zelfreflectie ontbeert Van de geschiedenis Niets heeft geleerd   Dan is daar altijd weer De Jood De eeuwige zondebok

Elle Hart
26 1

STIP IT

Ik vroeg me af of ik er dit jaar nog eens iets over zou schrijven of niet. Want er zijn nog steeds kinderen en bij uitbreiding volwassenen die gepest worden. Men kan er niet langs kijken. De jaarlijkse actie STIP IT staat weer in de kijker. Als kind heb ik zelf die stippen nooit gehaald, ze waren er eenvoudig nog niet en ik werd zelf gepest. Uit ervaring leid ik af dat pesters niet zo bezig zijn met latere gevolgen voor de gepeste. Zijn zij nog bezig met wat ze als kind uitgevreten hebben? Ik schreef er ooit over een aantal jaren geleden. Toen ik droomde van die jongen...   Het betekent vaak dat meneerke of mevrouwtje Niemand beter gezelschap is dan het vermoeiende geblaat van de pesters. Het betekent dat je een antenne krijgt voor andere gepeste kinderen en je niet weet of je moet ingrijpen of niet. Je hebt al zoveel ellende op je - inmiddels door de pesters verfrommelde - boterham liggen. Kennismaken met kinderen buiten de school of buren, op vakantie bijvoorbeeld, verloopt moeizaam. Opgeven in de kennismaking is sneller dan de teleurstelling tegemoet kijken! Een plaats in een groep vinden wordt even benauwend als ergens in het midden aan een tafel zitten waarbij je niet weet welke conversatie je moet volgen; links van je, rechts van je of tegenover je. Dus je zwijgt! Zelf ook een kind pesten, want je denkt dat je dan wél populair wordt, is pas een afknapper. De echte pesters zijn de eersten om je over te brieven. Je bent weer de klos! Je poppen, speelgoed, je fantasie worden je beste vrienden! En alles, echt alles wat je probeert om jezelf te kunnen zijn en dat te tonen lijkt telkens net niet goed genoeg. Nogal wiedes want je durft niet meer!  Veel van die dingen lopen door in het volwassen leven. Als je een pester van vroeger tegenkomt, of zelfs zo iemand uit je volwassen leven, word je bijna fysiek ziek. Enig duidelijk en kordaat gedrag hielp mij om er komaf mee te maken: Me omdraaien en mijn rug laten zien die in hun verte verdwijnt!  ‘Boeit niet!’ en ik ben stiekem blij dat deze uitdrukking in ons taalgebruik is geslopen. Het zegt zoveel meer dan het beleefd blijven en is minder energie rovend. Al word je er niet blij van. Wie ligt daar ook nog van wakker? Hopelijk ouders van kinderen en andere betrokkenen.

Anemos
8 1