Zoeken

Deel 1, toneelstuk

  Roos: *op de bank met koptelefoon op muziek aan het luisteren*  Moeder: Roos, Roos, Hallo!  Moeder: *Zucht*  Moeder: *tikt roos aan*  Roos:  mm *kijkt om* wat is er?  Moeder:  we hadden er gisteren over of Bella bij ons kon komen wonen.  Roos: ja *opgewekt gaat zitten*  Roos: en. . mag ze hier komen wonen ?  Moeder: euhmm *word een beetje zenuwachtig*  Roos: mam mag het of niet?  Moeder:  ja het is al geregeld bijna alles *word weer zenuwachtig kijk naar de grond*  Roos: wat moet er dan nog meer geregeld worden mam?  Moeder: *zucht* we moeten wachten tot dat we toestemming hebben van bijde ouders.  Roos: *zucht* dat gaat nog lang duren  Moeder: nee hoor, van haar vader heb ik al toestemming.  Moeder: alleen van haar moeder nog niet.  Moeder: tot die tijd kan ze gewoon logeren, en als we toestemming hebben  Roos: dan??  Moeder laat me nou even uitpraten skat.  Moeder: als we toestemming hebben ook van haar moeder, kan ze hier wonen.  Moeder: maar . .  Roos: maar wat ?  Moeder: Bella moet wel een bijbaantje zoeken,   Moeder: ik heb het er al over gehad  Roos: met haar ?  Moeder jaha logisch.  Roos: *beetje boos draait zich om*  Moeder: nou niet boos doen  *er word aan gebeld*  Moeder: ik doe wel open  Roos: oke  *weer word er aangebeld*  Moeder: ik kom al!  Moeder: *doet deur open kijkt verbaasd  Moeder Bella: uhmm kom ik gelegen ?  Moeder: ja hoor, kom gerust binen, u bent van harte welkom.  Moeder Bella: * frunnikt aan haar jas.  Moeder: Roos!  Roos: jahh ?  Moeder: kijk eens wie hier is  Roos: *verbaasd rolt met haar ogen.  Roos: oke? En nu. .  Moeder Bella: ik wil mijn handtekening zetten,  Moeder Bella: t’ spijt me dat ik niet voor mijn eigen kind kan zorgen *staart verdrietig voor zich uit.  Moeder: *zenuwachtig geefd ze een kort knikje.  Roos: *loopt de trap op en gaat naar haar kamer.                                                                                                           Vervolg

Lisa
0 0

Black-out

BLACK-OUT Scène 1: (de dochter ligt in de sofa, luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon, de echtgenote holt op)                                      ECHTGENOTE Engeltje! Het is zover. Papa komt terug thuis! (merkt dat de dochter het niet hoort, rukt haar de hoofdtelefoon van het hoofd)  Het is zover. Papa komt terug thuis!                                      DOCHTER (droog) Halleluja.                                      ECHTGENOTE Het ziekenhuis heeft gebeld: ze brengen hem, ze zijn onderweg! (ruimt gejaagd op)                                      DOCHTER Wat zijt ge nu allemaal aan het doen?                                       ECHTGENOTE (staat bruusk stil) Niks. Wachten. Op papa.                                      DOCHTER Dàt kennen we. Wachten op Godot. (we zien een schaduw achter het gordijn, iemand luistert ongezien mee)                                      ECHTGENOTE Engeltje, doe vandaag een beetje uw best.                                      DOCHTER Waar is dàt goed voor?                                      ECHTGENOTE Papa heeft nog last van zijn ongeluk, we moeten lief voor hem zijn.                                      DOCHTER O nee...                                      ECHTGENOTE O nee? O ja!   Scène 2:                    PARTIJVOORZITTER (komt op door het gordijn, met een brede glimlach) O nee!                                      ECHTGENOTE (geschrokken) O nee?                                      PARTIJVOORZITTER We moeten niet lief voor hem zijn. Meer zelfs: we mogen niet lief voor hem zijn.                                      DOCHTER Oef, bedankt.                                    PARTIJVOORZITTER Ik heb met de specialist gesproken: we moeten met hem omgaan op exact dezelfde manier als we dat al jaren doen. Alsof er niks gebeurd is.                                      ECHTGENOTE Niks gebeurd!? Ik was hem bijna kwijt...                                      PARTIJVOORZITTER Correct, hij heeft een zware klap gekregen. Fysiek is hij nu gelukkig weer de oude, maar we willen hem helemààl terug zoals hij was voor het ongeval, voor de onfortuinlijke intrede van het geheugenverlies. Wij missen hem allen, u uw dierbare echtgenoot, u uw dierbare papa...                                      DOCHTER 'Dierbaar'? Niet overdrijven...                                      ECHTGENOTE Engeltje!                                      PARTIJVOORZITTER ...maar ook wij natuurlijk.                                      ECHTGENOTE U bedoelt 'de partij'?                                      PARTIJVOORZITTER Ik bedoel 'de natie'. Het hele land heeft hem nodig, onze dierbare premier, in het volle bezit van zijn mentale capaciteiten, vàn zijn geheugen. We zetten alles op alles, het moét lukken, we brengen hem terug! Tegen traumatische amnesie bestaat maar 1 remedie, dat is routine:  het scrupuleus uitvoeren van zijn dagelijkse handelingen, zijn jarenlange gewoonten. Alleen door dat te doen hebben we een reële kans dat zijn geheugen volledig terug keert.                                      ECHTGENOTE U bedoelt: gewoon verder leven zoals we dat deden voor het ongeval?                                      PARTIJVOORZITTER Correct. Het leven zoals het was. De goede oude tijd!                                      ECHTGENOTE (sip) De goede oude tijd. (we zien een schaduw achter het gordijn)                                      PARTIJVOORZITTER Begrijpt u wat u moet doen? Bent u daar klaar voor?                                      ECHTGENOTE 'Het leven zoals het was'? Dat moet lukken. Ik heb er jaren ervaring in.                                      PARTIJVOORZITTER (tot de persoon achter het gordijn) Karen, laat hem binnen! (tot de echtgenote) De pers weet hier nog niets van. Dat willen we zo houden, ja? Scène 3: (de premier wordt via het gordijn door iemand opgeduwd)                                      PARTIJVOORZITTER Meneer de premier!                                      ECHTGENOTE (op hem af om hem te omhelzen) Ah, eindelijk! Welkom thuis, ik ben zo blij, Paul.. (de premier verdwijnt geschrokken weer achter het gordijn, de echtgenote valt stil)                                       PARTIJVOORZITTER Mevrouw, doet u altijd zo als uw man 's avonds thuis komt?                                      DOCHTER (grinnikt) Ik dacht het niet.                                      PARTIJVOORZITTER Wat is dan wel de gewoonte?                                      ECHTGENOTE Hij komt binnen, ik laat hem zijn vaste whisky inschenken en opdrinken.                                      PARTIJVOORZITTER En wat hadden wij afgesproken?                                      ECHTGENOTE Doen zoals we altijd doen.                                      PARTIJVOORZITTER Correct. Of wilt u hem nog meer in de war brengen?                                      ECHTGENOTE U heeft gelijk. Ik zal het niet meer doen.                                      PARTIJVOORZITTER Ik haal hem wel terug. We beginnen gewoon opnieuw. (trekt de premier op, houdt hem stevig vast)                                                                                                                       PARTIJVOORZITTER Meneer de premier!                                               PREMIER (kijkt niet begrijpend rond) De premier? Waar?                                      PARTIJVOORZITTER Dat bent u. Alles is onder controle. U bent thuis. U zal wel moe zijn? U wil nu uw whisky?                                                PREMIER (kijkt niet begrijpend) Ik? Ik lust geen whisky.                                      PARTIJVOORZITTER (lacht geforceerd) Hahaha, hij lust geen whisky. (doet teken, de anderen lachen mee)                                               PREMIER Ik heb nooit whisky gelust, nooit van mijn leven.                                      PARTIJVOORZITTER Grapjas! Ik laat u bij uw familie, in de veilige handen van uw lieftallige echtgenote.                                               PREMIER  (kijkt niet begrijpend rond) Echtgenote? Waar?                                      PARTIJVOORZITTER (wijst haar aan) Uw echtgenote!                                               PREMIER Ah zo. (hij schudt zijn echtgenote formeel de hand) Mevrouw.                                      ECHTGENOTE Maar... Paul, ik ben het: Helena!                                               PREMIER (bekijkt haar zonder herkenning) Ah zo. Mevrouw Helena, aangename kennismaking!                                      ECHTGENOTE (trekt haar hand los, emotioneel) Excuseer, ik moet weg. (snel af)                                      PARTIJVOORZITTER Euh.. Correct. - Ik laat u in de handen van uw charmante dochter.                                               PREMIER (kijkt niet begrijpend rond) Dochter? Waar?                                      DOCHTER (wuift hem toe) Hier, pa, op de sofa.                                               PREMIER Ah. (hij schudt zijn dochter formeel de hand) Juffrouw, aangename kennismaking!                                      DOCHTER (trekt haar hand los) Stop met raar doen. Sorry, ik moet weg. (snel af)                                      PARTIJVOORZITTER Euh.. Correct. Ik zie u morgen. Dan praten we bij. Stel ik u op de hoogte van de recente ontwikkelingen van de laatste...jaren. Het beste met uw herstel! (snel af door het gordijn, maar duikt meteen terug op) De partijvoorzitter!                                               PREMIER (kijkt niet begrijpend rond) Partijvoorzitter? Waar?                                      PARTIJVOORZITTER Dat ben ik! Was ik vergeten te zeggen. Tot morgen! (snel af)                                               PREMIER Ah. Mevrouw, aangenaam! (wil de hand van de partijvoorzitter schudden, maar die is weg, hij zoekt)   Scène 4:                    SECRETARESSE (op door het gordijn, doet hem schrikken) Joehoe! Geen paniek, ik ben er nog, Karen!                                               PREMIER (staart haar niet herkennend aan) Karen..?                                      SECRETARESSE Uw secretaresse. Al 10 jaar trouwe dienst!                                               PREMIER Ah. (hij schudt haar formeel de hand) Juffrouw, aangename kennismaking!                                      SECRETARESSE U herkent echt helemaal niemand..?                                               PREMIER (beschaamd) Euh... Nee.                                      SECRETARESSE Toch wel! Kijk eens naar die foto! (wijst een grote foto aan van de premier) Daar! Dat bent u!                                               PREMIER (staart er naar) Ik..?                                      SECRETARESSE Ja, dat is de premier van ons land!                                               PREMIER (lacht ongelovig) Nee!                                      SECRETARESSE (lacht met hem mee) Ja! Dat bent u, in volle glorie! Knappe vent, ja?                                               PREMIER Ja...? (vindt het hilarisch) Nee!                                      SECRETARESSE (idem) Ja! U bent de premier! U woont hier! U bent thuis..!                                               PREMIER Néé..!                                      SECRETARESSE Nee? Ook goed! Doe dan maar alsof ge thuis zijt! Neem maar een whisky, zoals altijd! Misschien komt uw geheugen dan terug. (gaat lachend af) Tot morgen, premier!                                      DE PREMIER (stopt bruusk met lachen,  kijkt ernstig de zaal aan, almaar perplexer) Ik ben de premier... Ik ben thuis... Ik heb een vrouw... Ik heb een dochter... Ik lust whisky... Niet te geloven. (donkerslag)   Scène 5: (de dochter ligt in de sofa, luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon, de premier staat achter haar, kijkt haar vertederd aan - de echtgenote kijkt ongezien aan het gordijn mee)                                      DOCHTER Blijft ge daar nog lang staan?                                      PREMIER Waarom?                                      DOCHTER Dat werkt op mijn zenuwen. (de premier zet zich neer, kijkt haar vertederd aan) Heb ik soms iets aan van u? Doe eens normaal, vent. Gij doet raar.                                      PREMIER Waarom?                                      DOCHTER Ge doet dat anders nooit. En ge moet doen wat ge normaal doet.                                      PREMIER Waarom?                                      DOCHTER Omdat ik het zo gewoon ben: gij doet uw ding, ik het mijn.                                      PREMIER Waarom?                                      DOCHTER Dat is gemakkelijk: voor u, maar vooral voor mij.                                      PREMIER Waarom?                                      DOCHTER 'Waarom, waarom?' Zijt ge een vader of zijt ge een kind? Laat mij gerust!                                      PREMIER Waarom?                                      DOCHTER Waarom dat ik u gerust moet laten? Omdat ik wil dat ge mij gerust laat, daarom! (kwaad af)   Scène 6:                    ECHTGENOTE (komt naar voor, mat) Goed, Paul: dat klinkt al een beetje als het leven zoals het was.                                      PREMIER Oei. Wat doe ik verkeerd?                                         ECHTGENOTE Ge doet anders. Anders dan anders. En ge moet doen wat ge altijd doet - bevel van de dokter: pak u een whisky, ga naar uw bureau en werk. Dat is wat gij doet.                                      PREMIER Oei. Alle dagen de hele dag?                                      ECHTGENOTE Alle dagen de hele dag.                                      PREMIER En wat doet u dan, alle dagen de hele dag?                                      ECHTGENOTE We zijn 20 jaar getrouwd, ge moogt me tutoyeren, ja? Wat ik doe? Ik laat u gerust. 'Waarom?' Omdat gij wilt dat ik u gerust laat. (wil af)                                      PREMIER Ik wil dat gij mij gerust laat? Alle dagen de hele dag? (ze knikt) Oei. Is dat al lang zo? (ze knikt)  Oei. En wat vindt gij daarvan?                                      ECHTGENOTE Gij wilt weten wat ik daar van vind?                                      PREMIER Ja. Ik wil alles weten.                                      ECHTGENOTE 20 jaar zonder ooit iets te vragen, en nù wilt ge alles weten - zijt ge op uwe kop gevallen?                                      PREMIER Ja. Dat is het probleem juist: ik bén op mijn kop gevallen.                                      ECHTGENOTE Oei. Het spijt me.                                      PREMIER Ik weet niks meer. Ik weet niet eens hoe gij heet.                                      ECHTGENOTE Helena.                                      PREMIER Helena... Ik wil u leren kennen.                                      ECHTGENOTE Dat is een beetje laat. Na al die jaren... Ik ken mezelf niet eens meer.                                      PREMIER Gij ook al niet? Griezelig, hè? Om zot van te worden.                                      ECHTGENOTE (knikt) Om zot van te worden.                                      PREMIER Maar gij kent mij. Ge staat al verder dan ik. Vertel, alsjeblief. Hoe was ik? Als mens, als man?                                      ECHTGENOTE 'Als man' nog wel? Dààr weet ik niks meer van, dàt is te lang geleden.                                      PREMIER Oei. Ik wist niet dat het zo erg was met ons. Helena, het spijt me.                                      ECHTGENOTE Daar ben ik niks mee. Laat het zijn. Doe maar gewoon wat ge altijd doet. (wil weg)                                      PREMIER Maar wacht..! Wat doe ik dan wat ik altijd doe, als ik thuis ben?                                      ECHTGENOTE  Wilt ge dat echt weten?                                      PREMIER Echt, Helena.                                      ECHTGENOTE Goed. Ik zal het u laten zien. Kijk naar mij. Ik ben u.                                      PREMIER Gij zijt mij?                                      ECHTGENOTE (met een lagere stem) Ik ben u. Gij zijt mij.                                      PREMIER Gij zijt mij. Ik ben u.                                      ECHTGENOTE Ik kom thuis, ik neem een whisky. (doet het)                                      PREMIER (met een hogere stem) Dag, Paul! (kust haar, lief) Alles prima? Hoe was uw dag vandaag?                                      ECHTGENOTE (stapt uit haar rol) Dat is héél lang geleden.                                      PREMIER Hoe? Sinds vanmorgen toch?                                      ECHTGENOTE Dat er gekust werd in de familie, en gepolst naar mekaars welzijn. Dat doen wij niet meer.                                      PREMIER O... Oké Paul! Wanneer wilt ge graag eten?                                      ECHTGENOTE (kort en nors) Ik heb vanmiddag al gegeten.                                      PREMIER O... Ik heb eten gemaakt. Voor ons. Ik heb..                                      ECHTGENOTE Stop! Stil zijn, ik moet telefoneren. (tikt een nummer in)                                      PREMIER O... Oké Paul! Geen probleem, ik zal heel stil zijn..                                      ECHTGENOTE Ga ergens anders stil zijn.                                      PREMIER O... Oké Paul! Ik ga dan wel..                                      ECHTGENOTE Ik ben al weg. (gaat, in de hoorn) Hallo, waarde collega. Alles prima! Hoe was uw dag vandaag?                                       PREMIER Zeg, Paul..! (stapt uit de rol) Zeg, Helena..!                                      ECHTGENOTE (weer op, uit de rol) Ja, Paul..?                                      PREMIER Overdrijft ge niet een heel klein beetje?                                      ECHTGENOTE Helaas niet, nee.                                      PREMIER Dat was ik?                                      ECHTGENOTE Dat waart gij.                                      PREMIER Op een slechte dag..!                                      ECHTGENOTE Op een goeie dag..!  (we zien een schaduw achter het gordijn, iemand luistert ongezien mee)                                      PREMIER Zo ben ik niet. Dat kan niet. Waarom ben ik zo?                                      ECHTGENOTE Dat vraag ik mij al 20 jaar af.                                      PREMIER Waarom eten wij niet met mekaar? Waarom spreken wij niet met mekaar?                                      ECHTGENOTE Dat vraag ik mij al 20 jaar af. (een stilte)   Scène 7:                     PARTIJVOORZITTER (treedt naar voor door het gordijn) Daar kan ik op antwoorden. Dat is simpel.                                      PREMIER & ECHTGENOTE Ah ja...?                                      PARTIJVOORZITTER Ah ja..! Omdat u het zo druk hebt, meneer de premier. Dossiers lezen. Toespraken. Persconferenties. Onderhandelingen voorbereiden. Politieke strategieën uitwerken. U doet zoveel als u thuis bent, allemaal nuttige dingen voor het land. (tot de echtgenote) Dank u voor uw medewerking. Ik neem het van u over, u kan beschikken.                                      ECHTGENOTE Zoals altijd. (ze druipt af)                                      PREMIER Zij moet echt weg?                                      PARTIJVOORZITTER Correct. Wij hebben werk. Om u bij te werken. En? (wijst op het hoofd) Komt er al iets terug?                                       PREMIER Helaas, nee. Nog niets.                                      PARTIJVOORZITTER Shit. - We vliegen erin. Hebt ge uw huiswerk gemaakt?                                      PREMIER Oei, ik had huiswerk..? Dat weet ik niet meer: ik heb geheugenverlies.                                      PARTIJVOORZITTER Goed geprobeerd. Ik had u teksten gegeven om te lezen, te memoriseren.                                      PREMIER Oei, was dat tegen vandaag?                                       PARTIJVOORZITTER Doe niet kinderachtig. Wat zijn de doelstellingen van onze partij? (de premier weet het niet) Zoek in uw geheugen. Waar draait het voor ons om?                                      PREMIER Ik zou zeggen...een gezond milieu?                                      PARTIJVOORZITTER Ho! Zijt ge soms een groene geworden door die klap tegen die boom?                                      PREMIER Oei. Ik zou zeggen...werk voor iedereen?                                      PARTIJVOORZITTER Zijt ge'r nu mee aan het lachen? De doelstellingen van onze partij zijn: besparen én belasten.                                      PREMIER Oei. Was ik daar niet tegen?                                      PARTIJVOORZITTER Nee, verdomme, daar waart ge voor, daar zijt ge voor.                                             PREMIER Oké. 'Besparen én belasten.' Daar ben ik voor.                                      PARTIJVOORZITTER Correct. Volgende vraag: wat staat er in ons officieel partijprogramma?                                      PREMIER (blij) 'Besparen én belasten.' Daar ben ik voor!                                      PARTIJVOORZITTER Ho! Dat zet ge toch niet in het programma! We moeten stemmen winnen, perceptie is alles: in ons programma zetten we zaken als een gezond milieu, werk voor iedereen...                                      PREMIER Ik snap niks van politiek. Ik weet niet of dat wel iets voor mij is.                                      PARTIJVOORZITTER Ge hebt het 20 jaar gedaan. Dit is niet het moment om te vluchten. De verkiezingen staan voor de deur, de opiniepeilingen zijn een ramp. Gij zijt de enige die nog stemmen trekt. Gij moet zo snel als kan weer in de politiek.                                      PREMIER Maar hoe kan ik nu in de politiek, als ik niet meer weet wat mijn ideeën zijn?                                      PARTIJVOORZITTER Wees gerust, in de politiek valt dat niet op.                                      PREMIER Hoe kan ik mijn eigen stem laten horen, als ik mijn stem kwijt ben?                                      PARTIJVOORZITTER Uw eigen stem? Eerst de stem van de kiezer, dan pas uw eigen stem. Eerst de verkiezingen terug winnen. Dan treedt ge maar af en kunt ge uzelf terug winnen.                                      PREMIER (in de war) Dus ik kom op, ik win, en dan treed ik af..?!                                       PARTIJVOORZITTER Er gaan al roddels dat ge definitief buiten strijd zijt. Ge moet op TV komen, een speech geven, laten zien dat ge sterk staat. Dus moet ge zo snel mogelijk weer de oude worden, Paul. Dus moet ge leren. Door te leren komt alles terug. Dàt is de enige weg. Hier, uw speech. (geeft de premier papieren, knipt met de vingers, de secretaresse komt op, beveelt haar) Laat hem zijn speech oefenen, op kracht! Maak dat de premier verdomme weer de premier is! (gaat af)   Scène 8:                    PREMIER Mijn speech? Heb ik dat geschreven? Was ik ook al vergeten.                                      SECRETARESSE Nee, dat is de speech van de voorzitter.                                      PREMIER Wat moet ik daar dan mee? (geeft het haar)                                      SECRETARESSE Dat is de speech van de premier. (reikt hem de speech terug aan)                                      PREMIER Hoe, van wie is het nu?! Van de voorzitter of van de premier?                                      SECRETARESSE Van alle 2: hij wordt geschreven door de voorzitter en voorgelezen door de premier.                                      PREMIER Hij schrijft wat ik moet zeggen? Ik snap niks van politiek. Laat iemand anders dat maar voorlezen.                                      SECRETARESSE Nee, baas. Ge kunt hier echt niet onderuit. Het moét.                                      PREMIER (zucht) Als het dan echt moet. (de secretaresse grinnikt) Wat is er zo grappig?                                      SECRETARESSE 10 jaar lang waart gij mijn baas. Nu ben ik 'baas boven baas'.                                      PREMIER En? Wat voor baas was ik eigenlijk?                                      SECRETARESSE Bazig. Ongeduldig, opvliegend. Een heel moeilijke mens.                                      PREMIER Was ik dat? Mijn excuses. Ik herken mijzelf niet.                                      SECRETARESSE Ik herken u ook niet meer. Ge waart keihard, iedereen was bang voor u. Iedereen behalve ik. Ik hoef geen excuses, tegen mij waart ge lief, héél lief.                                      PREMIER Oef, ik voel me al iets beter.                                      SECRETARESSE (dubbelzinnig) Ge weet er echt niks meer van, hé..?                                      PREMIER Waarvan?                                      SECRETARESSE Van ons..?                                      PREMIER Van ons?                                      SECRETARESSE Hoe kunt ge dat vergeten, hoe is het mogelijk..?                                       PREMIER Oei. Gij bedoelt toch niet...wat ik denk dat ge bedoelt?                                      SECRETARESSE Wat denkt gij dat ik bedoel..?                                      PREMIER Oeioei. Als gij bedoelt wat ik denk dat gij bedoelt, dan denk ik dat gij bedoelt... (ze lacht en knikt geil) Oeioeioei. Wie is daarmee begonnen?                                      SECRETARESSE Wie denkt ge, wie is er de baas?                                      PREMIER (almaar meer opgejaagd) Ik ben er dan toch ook als eerste mee gestopt?                                      SECRETARESSE Ermee gestopt, waarom zoudt ge? Ge had het zo graag..!                                      PREMIER Hoe serieus was het? Hoe diep ging het?                                      SECRETARESSE (giechelt) 'Hoe diep'? Wat bedoelt ge met 'diep'..?                                      PREMIER Ben ik zo? Dat kan niet, zo een man ben ik toch niet?                                      SECRETARESSE Welke man is er niet zo..?                                      PREMIER Stop met vragen, ik wil antwoorden! Ik weet niks, ik word zot! Dat moét gedaan zijn!                                      SECRETARESSE Laten we beginnen aan uw speech.                                      PREMIER (gooit hem fel weg) Dat is godverdomme mijn speech niet, hoe dikwijls moet ik dat nog zeggen!!                                      SECRETARESSE Wow, wat een kracht! Ge zijt er helemaal klaar voor, voor uw speech! Ik herken u weer, ge wordt stilaan de oude, de premier is terug de premier! (de premier zakt met een diep smartelijke kreun weer ineen) Misschien nog niet helemaal. We hebben nog een beetje werk. (donkerslag)   Scène 9: (de dochter ligt in de sofa, luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon, de premier staat ongezien achter haar, kijkt de zaal peinzend aan)                                      PREMIER Weten of niet weten, dàt is de vraag. Alles onthouden, of niks onthouden. Wat is het beste? Ofwel: u elk ding herinneren wat ge gedaan hebt in uw leven: (warm) al wat gelukt is, de wapenfeiten, meesterwerken... (bekijkt dochter) ..zoals mijn allerliefst engeltje.. - als ze me hoorde, ze zou me vermoorden. (kil) Maar samen met  de successen blijven u dan ook al uw fouten bij, uw stommiteiten, de kansen die ge liet liggen, de klootzak die ge waart... Ofwel: u niks meer herinneren van wat voorbij is. (warm) Vrij zijn van de last van 't verleden, de schaamte. Licht als een veer, fris als een maagd. (kil) Maar dan zijt ge ook al uw schone souvenirs kwijt, uw herinneringen aan geluk, om te koesteren, u aan op te warmen op koude dagen. Wat is het minst slechte? Weten of niet weten, dàt is de vraag... (zucht) Ik heb geen antwoord.                                      ECHTGENOTE (op door het gordijn) En? (wijst op zijn hoofd) Komt het stilaan terug?                                      PREMIER Gij ook al. Nee. Ik ben en ik blijf een vreemde.                                      ECHTGENOTE (geeft hem een hand) Dag vreemde man. Aangenaam.                                      PREMIER Ik heb zo veel vragen.                                      ECHTGENOTE Ik heb zo veel antwoorden.                                      PREMIER Bijvoorbeeld: hoe lang zijn wij getrouwd?                                      ECHTGENOTE Iets meer dan 20 jaar.                                      PREMIER Echt? Gefeliciteerd met uw jubileum, Helena.                                      ECHTGENOTE Bedankt, Paul. Gij ook.                                      PREMIER We hebben dat toch gevierd? Iets gezelligs? Een diner? Een cadeau? Champagne voor u?                                      ECHTGENOTE Champagne..? Nee. Càmpagne, voor u. Verkiezingen.                                      PREMIER Oei, niet gezellig. D'r moet toch iets geweest zijn..?                                      ECHTGENOTE Ja. Oostende.                                      PREMIER Ah, een weekendje weg? Een uitstapje, voor ons twee?                                      ECHTGENOTE Een politiek congres, voor u. Echtgenoten niet toegelaten.                                      PREMIER Oei, niet gezellig.                                      ECHTGENOTE (kil) Alleen Karen mocht mee. Voor u.                                      PREMIER Karen? De....secretaresse?                                      ECHTGENOTE De....secretaresse. Zo werd het toch nog gezellig. Voor u. En voor Karen natuurlijk.                                      PREMIER (stilte) Het spijt me, nog maar eens. Het wordt eentonig. Een geluk dat dit geen toneelstuk is.  Nee, ik wou dat het toneel was, niet echt... - Ik wil niks meer te weten komen over mezelf. Hoe meer ik te weten kom, hoe minder ik mezelf herken. Ik kijk in de spiegel: ik zie niks, ik ben weg. Ik ben hem kwijtgeraakt, mijn beste vriend. Mijn enige vriend, zo te zien.                                       ECHTGENOTE Welkom in de club.                                      PREMIER Hè?                                      ECHTGENOTE Bij mij is dat ook, al jaren. Ik kijk naar u: ik zie niks. Gij zijt weg. Mijn man is vertrokken, toen hij de premier werd. Veranderd, niet van buiten, maar van binnen. Ik ben hem ook kwijtgeraakt, mijn beste vriend, mijn enige vriend. Zo voelt dat.                                      PREMIER (knikt) Dat is hetzelfde.                                      ECHTGENOTE Dan hebben we toch iets gemeenschappelijks. (kijkt de dochter aan) Naast dat daar.                                      PREMIER (bekijkt haar ook, fier) Ja. Een dochter met pit. Ze laat zich door niemand doen.                                       ECHTGENOTE Helemaal haar pa. Ze zal het nog ver schoppen.                                       PREMIER Wie weet? De eerste vrouwelijke premier..?                                      ECHTGENOTE Laat het uit. - Gefeliciteerd met uw dochter, Paul.                                      PREMIER Gij ook, Helena. Dat hebben we toch maar, samen.                                      ECHTGENOTE Kunnen ze ons niet meer afpakken.                                      PREMIER Bedankt. Ik denk dat ik gek zou worden als we dit niet hadden, deze gesprekken. Raar dat we dit niet deden toen we mekaar kenden, en wel nu we mekaar niet kennen.                                      ECHTGENOTE Dat komt omdat gij een ander zijt dan die waar ik mee getrouwd was. Gij lijkt meer op de Paul van het begin, ons begin, voordat hij de premier werd. Makkelijker om mee te spreken. Minder uitroeptekens, meer vraagtekens.                                      PREMIER Hoe voelt dat?                                      ECHTGENOTE Dat voelt goed.                                      PREMIER Genoeg over mij. Gij weet alles van mij en ik weet niks van u. Dat is niet eerlijk.                                      ECHTGENOTE Dat is niet eerlijk, nee. Ge zijt mij gewoon vergeten. Ik ben en ik blijf voor u een vreemde.                                      PREMIER Schandalig. Daar ga ik werk van maken. (geeft haar een hand) Dag vreemde vrouw. Aangenaam.                                      ECHTGENOTE Kijk naar uzelf. Ik ben nog helemaal dezelfde als wie ik was in het begin, ons begin, voordat ik de vrouw van de premier werd. Veranderd van buiten - helaas - niet van binnen. Ik weet nog alles. Hoe gij toen waart, in mijn ogen, dat is nog niet weg. Gij zijt nog niet weg.                                      PREMIER Dat is goed nieuws.                                       ECHTGENOTE Zo voelt dat toch.                                      PREMIER En? Voelt dat goed?                                      ECHTGENOTE Dat voelt heel goed. (ze kijken elkaar glimlachend aan, plots staat de dochter op uit de sofa,  ze schrikken, de echtgenote trekt de premier snel neer achter de sofa, de dochter gaat een paar stappen van de sofa weg, stopt, ze herinnert zich iets vreemds te hebben gezien, ze sluipt op haar passen terug, ze kijkt achter de sofa, trekt grote ogen van verbazing naar de zaal,  donkerslag)   Scène 10: (deze keer ligt de echtgenote in de sofa, en luistert naar muziek op haar hoofdtelefoon, de dochter staart haar perplex aan - de premier kijkt ongezien aan het gordijn mee)                                      ECHTGENOTE (heel relaxed) Blijft ge daar nog lang staan..? Heb ik soms iets aan van u...?                                      DOCHTER Wat ligt gij daar te doen?                                      ECHTGENOTE Wat ligt gij hier anders te doen?                                      DOCHTER Gij doet raar. En wat deed gij met onze pa op de grond, achter de sofa? Dat was héél raar.                                      ECHTGENOTE (breed glimlachend) Maar engeltje toch...                                      DOCHTER Niks engeltje! Engeltje is het beu! Kan er nu niemand meer normaal doen?                                      ECHTGENOTE Ik kan daar niks aan doen. Uw vader brengt mij in de war. Hij is totaal anders.                                      DOCHTER Zeg dat wel. Ik had nooit gedacht dat ik dat nog zou zeggen, maar ik mis de oude.                                      ECHTGENOTE Ik niet.                                      DOCHTER Vroeger wist ge tenminste wat ge aan hem had.                                      ECHTGENOTE Ja. Niks.                                      DOCHTER Hij was hard als ijzer. Hij was cool.                                      ECHTGENOTE Koel als ijs. Een ijsman.                                      DOCHTER Hij was de vijand om me tegen af te zetten, de slechte. Ik was tegen hem dus ik was de goeie. Nu ineens ben ik mijn vijand kwijt, schiet er niks meer van hem over.                                      ECHTGENOTE De ijsman is gesmolten.   (het gezicht van de premier verschijnt tussen de gordijnen, hij kijkt)                                                                  DOCHTER (minachtend) Nu staat daar een softie, een sukkel, een loser...                                      ECHTGENOTE Gelukkig maar.                                      DOCHTER Een mossel. Hij weet niet wie hij is, hij weet niks. Hij staat daar maar, een zombie. Ik kan geen vriendinnen meer aan huis laten komen, ik ben beschaamd in zijn plaats. De hele dag gaapt hij mij aan, kwijlend, vol van een walgelijk soort...                                      ECHTGENOTE ...liefde.                                      DOCHTER (een geluid van walging) ...Ik weet verdomme niet meer wat ik tegen hem moet zeggen, of doen.                                      ECHTGENOTE (glimlachend) Ik ook niet. En hij ook niet tegen mij. Spannend!                                      DOCHTER Verwarrend! Als hij nu ineens de goeie is, wie ben ik dan? De slechte? Ik kan niet wachten tot hij weer de oude is. Dan kan ik eindelijk weer de oude zijn.                                      ECHTGENOTE Geef mij maar de nieuwe. Dan kan ik ook -eindelijk- weer nieuw zijn.   Scène 11: (hij grijnst, opent de gordijn)                                       ECHTGENOTE (schrikt) Paul! Hoe lang staat ge daar al te luisteren?                                      PREMIER Hoe lang zit ge daar al te kletsen? (schenkt zich een whisky uit)                                      ECHTGENOTE Wat gaat gij doen?                                      PREMIER Last van uw ogen?                                       DOCHTER Hij neemt een whisky...                                      ECHTGENOTE Hij neemt een whisky..? (tot de premier) Gij neemt een whisky..!?                                      PREMIER Last van uw geheugen? Ik neem al 20 jaar een whisky voor het eten, als ge dat nog niet weet.                                      ECHTGENOTE Maar gij lust toch geen whisky?                                      PREMIER Ik lust geen whisky? Waarom neem ik dan al 20 jaar een whisky voor het eten? Leg eens uit.                                      DOCHTER Gij lust geen whisky, vent! Gij hebt nooit whisky gelust, nooit van uw leven!                                      PREMIER Ik denk dat ik vandaag maar een dubbele neem. Dat soort conversatie maakt van een mens een alcoholieker.                                      DOCHTER Ziet gij wat ik zie..?                                      ECHTGENOTE Denkt gij waar ik aan denk..?                                      PREMIER Wijvenconversatie. (slaat de whisky in één teug achterover)                                      ECHTGENOTE O nee. Hij is terug de oude..!                                      DOCHTER Yes! Back to normal!                                      PREMIER Heb ik soms iets aan van u? Ben ik soms een toeristische attractie?                                      ECHTGENOTE Nee, natuurlijk niet.                                      PREMIER (tot de dochter) Hebt gij geen huiswerk? (klapt in handen) Hop hop, werk te doen! (de dochter springt op, holt af) Dank u! (tot de echtgenote) Moet gij niet koken? Eten wij niet vanavond? (klapt) Hop hop, werk te doen! (de echtgenote springt op, holt af) Dank u! (grijnst breed) Zoals die mij bekijken. Ik moet wel een héél knappe vent zijn...   Scène 12:                   PREMIER Karen...! Ge moest hier al zijn!                                      SECRETARESSE (komt gejaagd opgerend) Aha! Meneer heeft mij nodig?                                      PREMIER In slaap gevallen? (klapt in handen) Hop hop, werk te doen!                                      SECRETARESSE (heel blij) Yes! Zo te horen is de premier helemaal terug?                                      PREMIER (plechtig opstaand) Terug van weg geweest - zowel in lichaam als in geest. Viert allen feest! Ik ben hier in levende lijve. Gekomen om te blijven.                                      SECRETARESSE Dat moet ik opschrijven!                                      PREMIER Ik heb een grandioos idee! Ge weet het niet, nee?                                      SECRETARESSE Ik...ben niet helemaal mee.                                      PREMIER Wie komt er morgen live op je TV..? Niemand minder dan onze premier!                                      SECRETARESSE Jippiejee! (donkerslag)   Scène 13: (de partijvoorzitter zit in de sofa, de echtgenote zit met de dochter in de sofa (een andere locatie), allen wachten, kijken naar de TV, gesitueerd in de zaal)                                      PARTIJVOORZITTER (tegen zaal) Ben ik blij dat hij terug is. Ik zag alles de afgrond ingaan: de partij, mijn carrière. En dan, opeens, stààt hij er weer, als een echte leider. Het is een mysterie. Een wonder! Hij kan ons allemaal redden. Het scenario kon niet beter zijn! De kijkcijfers zijn gigantisch: de terugkeer van de verloren vader, vader van het vaderland!                                      DOCHTER Hoe heeft hij dat nu geflikt? Hoe komt zijn geheugen zo ineens terug, heeft hij dat al verteld?                                      ECHTGENOTE Hij vertelt mij niks. Het is terug helemaal zoals vroeger. Ik snap weer niks van hem.                                      DOCHTER Zijt dan content dat uw vent u terug herkent! Dat het leven weer voortgaat, zoals vroeger?                                      ECHTGENOTE (zucht diep) God ja, ik ben in extase. In de zevende hemel.   (we horen een TV-jingle, het licht gaat aan op de premier, die zit aan een tafel, kijkt de camera, in de zaal, aan)                                      PARTIJVOORZITTER Eindelijk. Komaan, man. Doe het!                                      ECHTGENOTE Moeten we daar nu echt naar kijken? Ik heb hem al zo dikwijls op TV gezien.                                      DOCHTER Laat opstaan! Ik wil zien of hij echt helemaal terug is.   Scène 14:                   PREMIER Dag. Ik val via de TV bij u binnen, maar ik zal niet lang misbruik maken van uw gastvrijheid. Ik heb u een mededeling te doen, die, denk ik, niet bij iedereen in goede aarde zal vallen. Door een zwaar ongeval was ik tijdelijk mijn geheugen kwijt. Velen, zeker de oppositie, dachten, nee hoopten al definitief van mij af te zijn.                                      PARTIJVOORZITTER Correct! Goed bezig!                                      PREMIER Maar zoals u ziet ben ik medisch weer klaar voor de strijd, tot mijn grote tevredenheid. Tot spijt van wie het benijdt.                                      PARTIJVOORZITTER Die zit! 1-0!                                      DOCHTER Coole gast, onze pa.                                      ECHTGENOTE Ik ga slapen. Ik kan daar niet tegen. (gaat van de TV weg)                                      PREMIER Tot zover de officiële speech. (legt zijn papieren weg)                                      PARTIJVOORZITTER Hè!? De tekst is nog niet gedaan!                                      PREMIER (improviseert) Sta mij toe iets persoonlijks te zeggen. Door mijn black-out heb ik iets geleerd...                                      PARTIJVOORZITTER Dat heb ik toch niet geschreven!?                                      PREMIER ...heb ik kunnen nadenken over de zwakke én de sterke momenten van het leven.                                      DOCHTER Niet te heavy, hé pa.                                      PREMIER Hoe zwàk is een man als hij moederziel alleen staat. Als hij niemand kent, niemand herkent, zelfs zichzelf niet. Als hij geen herinneringen heeft om te delen, geen verleden, dus ook geen toekomst. Wie niet meer weet vanwaar hij komt, weet niet waar hij naartoe gaat.                                      PARTIJVOORZITTER Wat zègt die nu..!?                                      ECHTGENOTE Wat zegt die nu..!?                                      PREMIER Maar hoe stèrk is een man als alles tot hem terugkomt, hij zijn plaats terug vindt, als hij welkom is, zoals hij kan zien in de lieve ogen van zijn vrouw, van zijn dochter...                                      DOCHTER Laat mij d'r buiten, pa!                                      PREMIER En...hoe zwàk is een man als hij een plaats krijgt, aan het hoofd van een familie, aan het hoofd van een land, maar hij totaal vergeten is wat hij daarmee kan doen. Als zijn familie hem, mij, liever naar het werk ziet vertrekken dan thuiskomen. Als ik u thuis, wiens vertrouwen ik gekregen heb, nooit de waarheid zeg, maar u blaasjes wijsmaak, u een gezond milieu beloof, en werk voor iedereen, als dekmantel om te kunnen besparen, én belasten.                                      PARTIJVOORZITTER (kreunt) Nee, niet correct...                                      PREMIER En...hoe stèrk is een man als hij, excuseer de woordkeuze, de ballen heeft om dat toegeven. Als hij, als ik, op TV kom om u, de burger, te zeggen dat ik niet vraag om een herverkiezing, om een tweede ambtstermijn, omdat ik dat gewoon niet verdien.                                      PARTIJVOORZITTER Wàt?! Hij is compleet gek geworden!                                      PREMIER Mijn carrière als premier, als politicus stopt hier en nu. Ander en beter.                                      PARTIJVOORZITTER (krimpt helemaal ineen) Zet dat af! Zet dat af!                                      PREMIER Als ik op TV kom om u, mijn vrouw, te zeggen dat ik vraag om een herverkiezing thuis, om een tweede ambtstermijn in mijn huwelijk, hoewel ik dat gewoon niet verdien.                                      ECHTGENOTE (staat aan de grond genageld) Pàul...?                                      PREMIER Omdat ik alles op alles wil zetten om opnieuw te beginnen. Van nul af aan. Maar dan goed.  Eva, ik zal niet op u besparen, u belasten, gij moogt mij belasten. Ik wil alleen uw premier zijn, van niemand anders.                                       DOCHTER (een kreun van walg) Ik zal het morgen op school weer moeten uitleggen...                                      PREMIER Dàt heeft mijn black-out mij geleerd. Dat knoop ik vanaf nu in mijn geheugen. Het verleden is weg. Ik kan niet achteruit kijken. Ik kijk vanaf nu alleen maar vooruit. En ik wens u hetzelfde toe, beste kijker. Daarom laat ik u vanaf nu gerust. Ik dank u voor uw aandacht.                                      ECHTGENOTE Engeltje...                                      DOCHTER Wat is er nu weer, ma?                

Hazelof
0 1

Schrijftaal ? spreektaal ? dialect ? ( ge meugt gerust zen )

Hedde tal gehoord? Verleden dinsdag zat ik bij Chantal int café. Ineens loept daar een grote rat de frituur van dikke Guy langs achter buiten recht het café binnen. Dat was daar een gekweek en gedoe. Een geroep en een getier. De Laenen zat er me nen borstel achteraan. Chantal die wier zot. Ze dacht da speelt dieje nooit kleer. Het succes was novenant. Aloïs begon al lelijk te doen. Die zijn keers was bijna uit. Tripel van Westmalle die kunnen daar niet tegen. Zuiver voor de commerce. In café ‘in de Volksvriend’ daar worden ze opgedaan. Da was geen aardigheid in diejen tijd.             Ge meugt gerust zijn. Lachen dat die dee. Da’s iet aarig ze, een rat. Goe zat allemaal. Dieje is er afgevallen. Da was t’een en t’ander. Just op tijd. Gustje was ze weer aant plagen. Da gezaag zal sebiet wel gedaan zen, zei ze. Toen wast vat af. Genne De Keuninck nie meer. Chantal belde naar Louis van café ‘ De Pelikaan’ Wulle met dat leeg vat naar den overkant. Rolt er nie mee of ge ga wa voorhebben zei Louis. Dieje loempe van de vakbond van z’n kloten maken Veul te zwaar. Dieje is dan ook geboren op 1 april. Alleman zat. Den dag van heden mag da allemaal. Op ne werkdag lopen ze al van t’een café naar tander, oep ne werkdag hè. Goe gelachen wel.             Iet anders. Ik heb ne nieve caravan. Als k het kraantje in da keukentje openzette begon toilet te lopen.. Da darmpke zal verkeerd. Iet later stond de schuif onder de poempbak, met bestek, ge weet wel, helemaal vol water. Vloeken jongen, vloeken. Na zat er een ander darmpke los. Veel gezever mee gehad. Dieje verkoper stamp ik onder zenne put da de ballen in’t rond vliegen. Da’s veel beter dan een Rapido plooicaravanneke. Na moet ik wel naar de keuring want de nieve is meer dan 700 kilogram. Chance da we in Hühnerscheid genne regen hemme gehad. Da’s Luxemburg nie ver van Bastogne. Kelly had voor niks greppeltjes gegraven. Hoe loemp kunde zen? Veurige keer hadde we regenweer. Niks dan modder. Klote weer en problemen met gasvuur. Een steekvlam van zeker drei meter. Da darmpke zat geplooid. Bekan heel de voortent weg. Da’s nylon, hè da zeil. Nog nooit zoveul sigaretten meegebracht. Die camions konden allemaal aan de kant. Met ne caravan konde gewoon door. Den Opel Vectra is wel aant verslijten. Di van ons zegt dat geld op is.             Ik hem gehoord dat de Léon bekan met visbak en al de vort ingeduikelt is. Voorover, recht erin, bekan. Die kan nie vissen met den haak. Neen, neen ne meerval. Genne snoek. Verkeerd aas. Hoe loemp kunde na zen. De miserie van een ander daar zijn we nie mee gediend. Da maakte mij nie wijs. Ja, ja, café Arizona was om drei uur nog open. Ge meugt gerust zijn.

Hubert Grimmelt
0 0

De moeilijke bevalling

doktoor            Ja, Miriam ... 't is weer van dat!                         Mevrouw Debuck en haar man zijn zopas de spoedafdeling binnen-                         gekomen!                         En het moet natuurlijk weer tijdens mijn shift gebeuren, hé!!                         Elk jaar hebben ze mij liggen!                         Elk jaar!!!                         En iedere keer slaagt Dr. Schellekens erin,                         om nét dan met vakantie te gaan!                         Iedere keer!!!                         Als hij die natuurramp daar in Thailand heeft overleefd,                         ga ik hem toch eens goed zijn les spellen!                         Ik heb ook recht op een gezellige kerstavond!!!   Mr.Debuck        Ah, goedenavond, mijnheer doktoor.                         Zeg, hebt u dat gehoord van die tustami-toestanden in Thailand?                         Die doktoren ginder gaan daar meer werk hebben dan u, zunne!                         Maar allez, ik ben hier met mijn vrouw, en ik denk dat het niet lang                           meer gaat duren, want ze voelt al hevige krampen!   doktoor            Bon, en wat gaat het deze keer zijn ...   Mr.Debuck        Ze wil mij ook niks zeggen, mijnheer doktoor.                          Het moet een verrassing blijven! Ge kent ze, hé!   doktoor            Ge kiest wel uw momenten, zunne!                         Altijd op kerstavond, en altijd tijdens mijn dienst!! Chapeau!!!   Mr.Debuck        't Is omdat de natuur het zo wil hé, mijnheer doktoor!                          Enfin, al de andere zijn er goed uitgekomen,                          dus 't zal nu ook wel gaan, zekers?   Mevr.Debuck    Aaaaaaaaaaaah!   doktoor            Vlug, naar de bevallingszaal ermee!                         Seffens maakt ze dienen ouden dementen bok van kamer drie wakker,                         en dan zijn we gegarandeerd weer vertrokken voor een paar uur!!!   Mevr.Debuck    Schatje, ge moet meekomen!   Mr.Debuck        Mag ik, mijnheer doktoor?                         Ge weet dat ik alles graag op film zet, voor ons video-dagboek!   doktoor            Wat hebt ge de vorige drie keren gedaan?    Mr.Debuck        Euh ... ik ben meegegaan naar binnen.   doktoor            Awel, waarom vraagt ge 't dan nog?!                         Doe alsof dat ge thuis zijt,                         moeten we geen muziekske voor u draaien?   Mevr.Debuck    Kaëll!                         Schatje, dat nummer van Bart Kaëll!!!   Mr.Debuck        Ge hebt toevallig de Marie-Louise niet liggen, mijnheer doktoor?   doktoor            Zeg, we gaan dat hier wel een beetje vooruit laten gaan, hé!                         Ik zou vanavond toch veel liever een gevulde kalkoen gaan eten,                         in plaats van er hier één open te moeten snijden!   Mr.Debuck        Opensnijden?                         Oh nee, nee, nee, nee, nee!!!                         Mijn vrouw is Europees kampioene bodybuilding,                         dus er mogen zeker geen littekens overblijven!                         Het moet op de natuurlijke manier gebeuren!   Mevr.Debuck    Laat hem niet snijden hé, schatje!   doktoor            Allez, voor de vierde keer op rij Europees kampioene, dus. Proficiat!   Mr.Debuck        Ja, en volgend jaar neemt ze deel bij de venten!   doktoor            Awel, begin dan maar te persen hé, Mevrouw Debuck!   Mevr.Debuck    Aaaaaaaaaaaah!!   doktoor            Miriam, hou de emmer klaar, daar komen de eerste twee!                         ...                         Hebt ge ze opgevangen?                         ...                         Goed, daar zijn de volgende drie, pas op!   Mevr.Debuck    Aaaaaaaaaaaah!!!   doktoor            OK, nog ééntje, en dan is 't gedaan!   Mevr.Debuck    Aaaaaaaaaaaah!   doktoor            Eindelijk, ik kan naar huis!   Mr.Debuck        Hoeveel zijn het er?   doktoor            Twee meer dan vorig jaar, en voor de allerlaatste keer;                         de kerstcadeautjes moeten onder de kerstboom liggen!!  

Vince
0 0

De man die zijn neus verloor

Ralph              Ah, daar zie ... de Willy!                        Dat is lang geleden, zeg! Hoe gaat het ermee?   Willy               Bwaa, niet te goed.                        Ik ben mijn neus verloren.   Ralph              Allez jong, komt dat tegen!                        Had ge 't mij niet verteld, ik zou het nooit gezien hebben!   Willy               Ja, maar 't is toch een vervelende affaire, zunne.                        Ge zou eens moeten weten hoeveel mensen er mij nu verwarren                        met diene Michael Jackson!   Ralph              Gij had vroeger toch ook een aap als huisdier?   Willy               Dat beest is zeker al vijf jaar dood!                        Het was dan ook niet echt verstandig van hem,                        om altijd in de microgolfoven te slapen.                        Daar moesten gewoon ongelukken van komen!                        Zeg Ralph, gij hebt toevallig geen reserve-neus op zak?   Ralph              Goh, een reserve-neus ...                         Ik heb wel een onderbroek aan met zo'n olifantenslurf,                         maar die is zeker al twee weken niet gewassen!   Willy               Hmm, ik ben toch niet helemaal gewonnen voor dat idee.                        Pas op; niet dat ik vies van u ben, hé!   Ralph              Dan kan ik verder ook niks voor u doen, zunne.   Willy               Verdomme toch, en hoe moet ik nu vanavond mijn cocaïne opsnuiven?                        Zonder neus gaat dat niet, hé!   Ralph              Ge moogt alles zo negatief niet zien, Willy.                        Ge moet nu toch uw neushaar niet meer trimmen?   Willy               Pfft, ik ben er vet mee.   Ralph               Ik zou nochtans direct met u willen ruilen!                         Als ons Betty teveel pinten gedronken heeft,                         laat ze de hele nacht scheten!!                         De laatste keer was het zelfs zo erg,                         dat het donsdeken praktisch aan het plafond plakte!!!   Willy               Gij kent toevallig niemand die hetzelfde heeft voorgehad?   Ralph              Nee, jong.                        De zoon van mijne gebuur André is ooit wel eens zijn pink kwijt-                        gespeeld in de paté-fabriek waar hij werkte, maar ze hebben die                          teruggevonden in de Carrefour van Oostakker.   Willy               Zou ik aangifte moeten doen bij de politie?   Ralph              Denkt ge dat er iemand uw neus gestolen heeft?   Willy               Dat kan toch?! Het was een uniek exemplaar, hé!   Ralph              En wat als blijkt dat ge hem in andermans zaken gestoken hebt?                        Ik denk niet dat de flikken daarmee gaan kunnen lachen!                        Ge weet toch dat er daar een zware gevangenisstraf op staat, hé!   Willy               Is 't echt?   Ralph              Ik heb vier jaar rechten gestudeerd, zunne!   Willy               En zeggen dat ik er nog aan gedacht heb om hem af te richten!   Ralph              Ja, Willy ... het begint allemaal met een goede opvoeding, zeg ik altijd!  

Vince
0 0

Air Afghanistan

Benny              Hallo, mag ik even jullie aandacht?                         Mijn naam is Benny, en ik ben een Hollandse terrorist!                         Dus blijf allemaal lekker zitten,                         of ik schiet jullie neer met mijn Kalashnikov!!!                         Dit vliegtuig wordt gekaapt!   Mohammed     Lap, ik had al een voorgevoel dat diene rosse gene zuivere was.   Ahmed             Ik heb het sowieso al niet voor die bleekscheten,                         en zéker niet voor Hollanders.                         Ons enige geluk is dat het geen Belg is, want die zijn nog erger!                         Ze zeggen soms dat clichés uit de lucht gegrepen zijn,                         maar het tegendeel is waar.   Mohammed     Ik hoop maar dat wij niet uit de lucht gegrepen worden ...   Benny              Die twee heren daar achteraan mogen hun snaveltje dicht houden, ja!                         Leg nou gewoon allemaal effe die Koran weg, en relax folks!   Ahmed             Wat zijt gij wel van plan met ons?   Benny              Wij gaan ergens anders heen!   Mohammed     Ik denk niet dat we onze eindbestemming zullen halen, Ahmed.   Ahmed             Naar waar gaan we dan?                         Wij zijn hier wel allemaal op een Heilige Missie, hé!   Benny              Zet die plannen maar uit je hoofd, gozer!                         We zijn helaas niet op weg naar de WTC-torens in Brussel!                         Ik heb de piloot net instructies gegeven,                         koers te zetten naar een andere bestemming.                         Wij gaan met z'n allen immers lekker naar ... Benidorm!   Mohammed     Naar Benidorm??   Ahmed             Gij stukske krapuul!   Benny              En eens daar, gaan we kijken naar een optreden van Franz Bauer!   Mohammed     OMG!!!   Ahmed             Hebt gij dan echt geen enkel respect voor een mensenleven?!                         Schiet ons dan gewoon van den eerste keer dood, hé!   Benny              Ho maar!                         En met wie moet ik daar dan volksdansen?                         Toch niet in mijn uppie, zeker???   Mohammed     Volksdansen??   Ahmed             Gij stukske krapuul!!!   Benny              Sodemieter toch op, man!                         Ik heb er zelfs voor gezorgd dat jullie daar allemaal op een camping                         mogen pitten, dus wat zitten jullie nou eigenlijk te zaniken?!   Mohammed     Zouden er daar ook zitten, Ahmed?   Ahmed             Ik vrees het, Mohammed.                         Ze nesten daar zowat het hele jaar door,                         en we zullen er waarschijnlijk ook gefolterd worden:                         karaoke zingen, bingo spelen, barbecuen ...                         Die mannen kennen daar absoluut geen grenzen in,                         dat is echt klootjesvolk, zunne!   Mohammed     Ze gaan ons toch niet verplichten om sandalen met witte sportsokken                         te dragen, hé??                         Dat kunnen ze ons toch niet maken hé, Ahmed?!   Ahmed             Niet iedereen respecteert de internationale mensenrechten,                         Mohammed.   Benny              Nou beste mensen, het duurt toch nog een end voor we er zijn:                         wat dachten jullie van een deuntje? Lekker gezellig, toch?   Mohammed     Oh, Moeder Maagd Maria!   Benny              Nederland o Nederland,                         jij bent de kampioen!                         Wij houden van Oranje,                         om zijn laten en zijn doen!                         Wij houden van Oranje,                         om zijn laten en zijn doen!  

Vince
0 1

Interview met lange Bob

presentator       Vanavond werd in de hoogste klasse van het voetbal,                          de laatste wedstrijd van de 10e speeldag afgewerkt.                          Eupen haalde het daarin met 0-1 op het veld van Club Brugge,                          en blijft dus ongeslagen aan de leiding van het klassement in de                          Jupiler Pro League. De grote uitblinker bij de bezoekers vanavond,                          was opnieuw lange Bob. Met zijn treffer in de derde minuut,                          bezegelde hij het lot van de Bruggelingen.                          Onze reporter Freddy Dekeutelaere staat bij hem:                          kun je me horen, Freddy?   Freddy             Ja, we staan hier bij lange Bob en dat mag u gerust letterlijk nemen,                         want zijn scheenbeenbeschermer zou evengoed mijn surfplank                         kunnen zijn. We proberen een reactie van hem los te krijgen,                         al moet ik daarvoor de hulp inroepen van een hijskraanbestuurder,                         om de micro tot bij zijn mond te krijgen.                         ...                         Ge moogt beginnen hijsen, Martin! / over                         ...                         Hoger! / over                         ...                         Hoger! Hoger!!! / over                         ...   Martin              De micro zit vast in zijn neusgat, Freddy! / over       Freddy             Omlaag! Omlaag, Martin!!! / over                             ...                         Pas op voor die kerktoren! / over                              ...                         ...                         Ja, lap ... ik ga dat niet betalen, zunne!!! / over                             ...   Martin              Als ge 't beter kunt, Freddy, kom het dan zelf doen, hé!                         Naar waar moet ik nu? / over            Freddy             Ge zit ondertussen al in zijn linkeroor, Martin! Naar rechts!!! / over                         ...                         ...                         Zeg, gaat dat nu nog lang duren?                         We zitten wel al de hele tijd live op antenne, hé! / over   Martin              Die kraan trekt echt op geen fluit, zunne! / over       Freddy             Die kraan komt uit het bouwbedrijf van de Brugse voorzitter,                         dus da zal wel gene brol zijn! / over   Martin              De micro hangt voor zijn mond, Freddy!                         Ik herhaal: de micro hangt voor zijn mond!!!                         Vlug, stel uw vraag, voor de wind gaat liggen! / over   Freddy             Bob, hoe neem jij met jouw gestalte in hemelsnaam een douche                          na de wedstrijd?                            ...                                 ...                         Bob?                         ...                         Ik heb hem niet verstaan, Martin! Wat heeft hij gezegd? / over                              ...                         ...   Martin              Hij heeft gezegd dat hij de douches gebruikt om zijn tenen af te                          spoelen, Freddy! / over   presentator       En ik hoop dat ze daar in Brugge geen al te lange tenen hebben,                          want ik moet afsluiten; onze tijd zit erop!                          Ik maak graag een afspraak met u voor de live-verslaggeving van                          de eerste bergrit in de ronde van Afghanistan!                          Morgen is dat, vanaf 11 uur in de voormiddag.                         Tot dan!          

Vince
0 0

De Lamborghini van Laurent

secretaresse               Ah, mijnheer Vandamme, u bent er.                                    U mag een nummertje nemen, en in de wachtzaal gaan zitten.   Vandamme                 Waar ben ik? Wie zijt gij?   secretaresse               Ik ben de persoonlijke secretaresse van God,                                    en het spijt me om u te moeten meedelen, dat u zopas                                    overleden bent.   Vandamme                 Wablieft? Hoe kan dat nu?!                                    Ik ben in mijn hele leven nog nooit ziek geweest!!!   secretaresse               Rustig maar, wat is het laatste dat u zich nog herinnert?   Vandamme                 Euh ... ik was op weg naar mijn werk,                                    toen ik plots werd aangeklampt door een oudje dat me vroeg                                    om haar de straat over te helpen ... en dan ...                                    weet ik het niet meer!   secretaresse               U bent de straat niet overgeraakt, sorry.   Vandamme                 Hoe, ik ben de straat niet overgeraakt?!   secretaresse               U bent aangereden door de Lamborghini van Laurent.   Vandamme                 Welke Lamborghini? Welke Laurent?                                    Toch die onnozelaar van dat koningshuis niet, zeker?!   secretaresse               Ik zou het nochtans een privilege vinden,                                    om door koninklijk volk van de weg gemaaid te worden.   Vandamme                 Ik kan mij echt niet voorstellen dat den diene daar zou rond-                                    rijden, met al die louche bordelen in de buurt?                                    Gij vangt ze, zeker???   secretaresse               Hij reed merkelijk trager dan normaal en gelukkig maar,                                    want daardoor heeft dat oudje het ongeluk wel overleefd!   Vandamme                 Wat?! Die oude taart leeft nog???                                    Dat mens was waarschijnlijk al ver de honderd gepasseerd!   secretaresse               Ze is daarna trouwens nog gaan lopen met uw portefeuille.                                    Had ze haar kunstheup niet ontwricht door over die haag te                                    springen, de politie zou haar nooit gevat hebben.   Vandamme                 Wacht eens even ... ik herinner mij die Lamborghini!                                    Het was een gele!                                    En er zat een man achter het stuur met een grote witte baard,                                    100% zeker!!   secretaresse               Inderdaad, hij was weeral eens vermomd als de kerstman.   Vandamme                 Midden in de zomer? Bij 35°C???   secretaresse               Ik ga u hier niet alles vertellen,                                    maar hij is daarvoor in behandeling.                                    U bent zo meteen aan de beurt,                                    we wachten enkel nog op uw pro Deo-beschermheilige.   Vandamme                 Pro Deo-beschermheilige?                                    Word ik hier gedagvaard, misschien?   secretaresse               Ik vrees dat uw atheïstische levensopvattingen,                                    u de das hebben omgedaan.   Vandamme                 Mijn vrouw heeft vanmorgen wel mijn das omgedaan, hé!                                    Ze doet dat altijd!!                                    En hoe moet dat nu trouwens verder met haar?                                    Ik denk niet dat zij zonder mij kan leven, zunne!   secretaresse               Ze heeft net uw levensverzekering opgestreken,                                    en vertrekt deze avond nog met haar Italiaanse minnaar                                    richting Côte d'Azur.   Vandamme                 Onmogelijk! Ze heeft geen Italiaanse minnaar!!                                    Het is een Roemeen!!!   secretaresse               Kijk eens aan, uw tijd is gekomen.                                    U mag naar binnen, mijnheer Vandamme.   Vandamme                 Pfft, en toch blijf ik een atheïst!  

Vince
0 1

De Weg

papa                Meneer! Meneer!!!                         Sorry dat ik u stoor, maar ik moet vandaag met de kleine naar Plopsa,                         en ik ben de weg kwijt!   meneer            Ah, op stap met de zoon? Het ziet er mij ne flinken uit!                         Ge zijt content, zekers, dat papa met u naar dat kabouterpark gaat?   Ruben              Euh ... ja.   papa                Het is eigenlijk een tweeling, maar den anderen moet thuisblijven,                         want hij is gestraft!   Ruben              Jimmy heeft onzen hamster in de wasmachine gestoken!   meneer            Oei, oei, oei, dat beestje zal dat niet graag gehad hebben, denk ik.   Ruben              't Was eerst ne grijze met bruine plekken, en nu is 't ne witten ...                          zonder tandjes!   papa                Allez, Ruben, zijt ne keer stil, anders versta ik meneer niet!   meneer            De weg naar Plopsaland, dus ...                         Dat is toch nog een eindje van hier, zunne.                         Ge rijdt door tot aan die verkeerslichten daar, en dan slaat ge rechtsaf.                         Nee!!! Nee, sorry ... naar links! Eerst naar links!!   papa                Ge zijt het toch zeker, hé?   meneer            Ja, ja, en dan rijdt ge onder de spoorwegbrug, voorbij de bedelaars!   Ruben              Papa, wat is dat een bedelaar?   papa                Dat is iemand die niet naar Plopsaland gaat.   meneer            Als ge er één omver kunt rijden,                         moogt ge zelfs 25 euro van uw belastingen trekken!                         Ik heb zo al 150 euro bespaard, en 't jaar is nog maar net begonnen!                         Mais enfin ... daarna is 't gewoon rechtdoor, tot aan Jenny's,                         dat bekend hoerenkot, waar prins Laurent ooit nog geweest is!   Ruben              Papa, wat is dat een hoerenkot?   papa                Dat is Plopsaland voor de grote mensen.   Ruben              Zouden Gert & Samson daar ook zitten?   papa                Gert wel, Samson niet.   Ruben              En waarom Samson niet?   papa                Ruben, alstublieft, hé! Ge gaat niet beginnen zagen, hé!!!                         Bon, waar moeten we heen, als we bij Jenny's zijn aangekomen?   meneer            Dan is 't niet ver meer, zunne, ge draait mee naar links,                         en als ge die baan ne kilometer of twee aanhoudt,                         komt ge uit op een rotonde.                         Pas wel op, want er lopen daar enorm veel heroïne-junkies rond!   papa                Wat doen die daar?   meneer            Die lopen gewoon rond diene rotonde, nen helen dag lang!   Ruben              Papa, wat is dat een heronine-junkie?   papa                Dat zijn mensen zonder tandjes, gelijk onzen hamster.   Ruben              Hebben ze die dan ook in de wasmachine gestoken?   papa                Gaat ge nu een keer uw mond houden, ja!                         Ik kan ook direct naar huis gaan, als ge dat liever hebt!!!   meneer            Ge zou toch niet willen dat die Supernanny bij u moet komen,                         hé manneke?   Ruben              Bwaa ... nee, zunne! Met al haar domme stickers!!!   papa                We hebben dat mens al over de vloer gehad,                         en dat was absoluut geen succes!                         Het heeft zeker nog een maand geduurd,                         tegen dat ze terug wenkbrauwen had!!!                         Enfin, is 't dan nog ver, vanaf die rotonde?   meneer            Nee, er staat daar een verkeersbord, dat u direct naar de parking leidt!   papa                Allez, merci hé!                        We zijn ermee weg, hé Ruben! Zwaai nog maar een keer!                                                 ...   meneer            Stop! Stop!!! Ik ben gemist! Ge zijt op weg naar dat nudistenkamp!                         Ze dragen daar ook allemaal ne kaboutermuts!  

Vince
0 0

Het Keepersprobleem

trainer             Amai!                        Ik begin mij serieus af te vragen of jullie eigenlijk wel kunnen shotten!                        Dienen eersten helft trok op niks!!!                        Allez zeg ... 20 tegendoelpunten op amper drie kwartier! 20!!                        Seffens gaan ze nog denken dat ik foefel, gelijk diene Chinees!   Berten             't Is de keeper zijn schuld! Hij heeft ze allemaal binnengelaten!!!   trainer             Ja José ... 't is niet echt uw dagske hé, vandaag?                        En ge zijt aan 't flirten met een rode kaart, zunne!   Berten             Hij was aan 't flirten met die blondine van de cafetaria, ja!   José                 Zeg, bemoeit u een keer met uw eigen affaires!   Berten             Ik heb geen affaires nodig!                         Ik heb mijne Lyndsey!!!   José                 Pfft, wie heeft er uwe Lyndsey nog niet gehad?   Berten             Hou mij tegen, of ik geef hem een lap op zijn smoel!   trainer             Gaat dat hier nu bijna gedaan zijn, ja!                         En laat José los!!!                         We hebben maar ene keper, zunne!   Berten             En waar is Frankie dan?                         Normaal staat die toch in de goal??   trainer             Frankie heeft vanmorgen een accidentje gehad op zijn werk.                         Mijnheer is zo slim geweest om met zijn handen in de vleesmachine                         te zitten, met als resultaat: nen afgekapte pink, in een doosje met                         paté!   Berten             Zelfs zonder pink is hij nog beter dan diene vliegenvanger, zunne!                         Bel hem maar vlug op!   trainer             Dat zal moeilijk gaan, want hij is nu samen met zijn pa alle Carrefours                         van 't land aan 't afrijden, op zoek naar dat stukske vinger!   Berten             Dat wil dus zeggen dat wij hier de rest van de wedstrijd met dat                         interim-keeperken verder moeten, of wat?!   José                  Ik kom wel van Cruijff's interim, hé!                         En moest het aan mij gelegen hebben, ik zat hier niet!                         Ik wilde eigenlijk werken in den bouw,                         maar ze hebben mij gezegd dat die markt op zijn gat ligt!   Berten             En 't is niet 't enigste dat op zijn gat ligt!   José                 't Zou al stukken beter gaan, moest gij niet constant in de weg lopen!                         Ik zie daar geen bal vanuit mijn positie!!!   Berten             Ze hebben er nochtans genoeg binnen geschoten!   José                  Ik moet geen lessen hebben,                         van iemand die in de eerste helft bijna een own-goal heeft gemaakt!   trainer             Zeg, gaan jullie twee hier blijven leuteren, of hoe zit het?!                         José jongen ... ik versta dat toch niet goed, zunne!                         Die mensen van het interim-kantoor hebben mij nochtans gezegd,                         dat gij ooit op stage zijt geweest bij Jean-Marie Pfaff!                         Het is nondedomme daarvoor dat ik u gekozen heb!!!   José                 Pfft, Pfaff!                         Ik heb daar niks van geleerd, zunne!                         Hij heeft mij trouwens verteld dat de enige ballen die hij ooit gepakt                         heeft, die van een véél te opdringerige Will Ferdy waren.                         De rest was gewoon dikke chance!   trainer             En ge hebt daar niets anders van opgestoken?   José                 Buiten enkele haartips ... nee, niks.   Berten             En zelfs die hebt ge blijkbaar niet goed verstaan!   José                 Hij heeft die haartechnieken wel aan de universiteit geleerd, hé!                        Van mij is 't nog maar den eerste keer!!!   trainer             Bon, we moeten weer gaan shotten!                         Als ge allemaal een tandje bijsteekt, is 't misschien nog niet verloren!                         Komaan José, werk aan de winkel!                         Keepershandschoenen aan, en krulspelden uit!!  

Vince
0 0

De Bloedtransmissie

De Bloedtransmissie   Pascal              Maar wie dat we hier hebben, zeg!                         Het beroemdste varken van België!!!   Geoffry             Daar zie! Daar zie! De Pascal!!!   Pascal              Ge brengt ook een bezoekje aan de veearts, zie ik?                         Ik hoop dat het niet te ernstig is?   Geoffry             Nee, nee, ze gaan gewoon mijne krulstaart wat bijknippen. En gij?   Pascal              Ah, ik word vandaag besneden.                         Pas op; enkel om medicinale redenen, zunne!                         Zeg, koerst gij nog?   Geoffry             Ja, ja, ik heb vorige week Nico Mattan nog geklopt in Gent-Wevelgem,                         met snuitlengte voorsprong!   Pascal              Allez, chapeau!                         En hoe gaat het met de rest van uwen varkensstal?   Geoffry             Goed, alleen met Margot gaat het wat minder.   Pascal              Margot? Ken ik die?   Geoffry             Kent ge de zus van Emilie haar nichtje?   Pascal              Die rosse zeug met haar moustache?   Geoffry             Awel, de tante van hare beste vriendin!   Pascal              Ah, de die! Wat is er met haar gebeurd?   Geoffry             Den boer heeft gisteren haar keel overgesneden!   Pascal              Amai, zeg! Hebben ze er koteletten van gemaakt?   Geoffry             Ze is uiteindelijk op den barbecue terechtgekomen, ja.   Pascal              Daar gaan ze wel een heel jaar van kunnen eten, zunne!   Geoffry             Ja, maar ... het beste moet nog komen!                         Weet ge wat hij nog heeft gedaan?   Pascal              Nee.   Geoffry             Hij heeft dat allemaal gefilmd, en op internet gezet!   Pascal              Wablieft?! Op internet?! Gruwelijk, zeg!!!                         Welk varken met gezond verstand zou daar naar kijken?   Geoffry             Ge zou nog verschieten!   Pascal              Waar gaat dat toch naartoe met de wereld?                         Ik begrijp dat toch allemaal niet, zunne!   Geoffry             Tja, dat is de Westvlaamse hormonenmaffia hé, die daarachter zit.                         Ge kunt daar toch niks aan doen, zunne.                         Die mannen worden politiek beschermd, hé!   Pascal              Zeg, over hormonen gesproken ...                         Mijn neefke zou ook graag beginnen koersen.                         Gij kunt toevallig aan niks geraken?                         Allez, ge weet wel ... in verband met zo'n bloedtransmissie.   Geoffry             Shhht! Ge moet daar mee oppassen, zunne!!                         Als ze u pakken, is 't meteen gedaan!!!                         Ge wilt toch niet eindigen zoals Margot, hé?!   Pascal              Nee, nee ... sorry.   Geoffry             En hoe oud is dat manneke?   Pascal              Een jaar of vijftien.                         Maar hij heeft wel al stevige kuiten, zunne, voor zijn leeftijd!   Geoffry             Ja, dat kan goed zijn, maar heeft hij al ne koersvelo?   Pascal              Nee, dat heeft hij nog niet.   Geoffry             Dat hij dan eerst een keer daarmee begint, hé!                         Bon, ik mag naar binnen, 't werd tijd!                         Allez, Pascal, tot de volgende?   Pascal              Zeg, Geoffry ...                        Weet ge dat gij op uw achterwerk een grote zwarte vlek hebt?   Geoffry             Pfft, dat is zo'n domme tatoeage van die dwaze kunstenaar,                         maar bij mij is die natuurlijk mislukt, omdat mijnheer strontzat was!                         Geef mij maar de wielersport, in plaats van cultuur!                         Dat is pas voor echte varkens!!!  

Vince
0 0

Het alfabeth van een rekenmachine

“Ah, hey, alles goed? Is dat uw middelste dochter?” “Nee, de oudste.” “Hoe oud ben je?” “Ik ben zestien.” Ogen zo groot als mandarijnen weerspiegelen het ongeloof. “Je lijkt hélemaal geen zestien.”   Een gezichtsuitdrukking lijkend op een nakend onweer verschijnt op mijn gelaat. Zelf denk ik steeds: ik heb nog NOOIT iemand gezien die op een getal lijkt. X of O-benen zijn leesbaar, maar een leeftijd … Waarschijnlijk voldoe ik niet aan de maatstaven van een doorsnee tiener, waardoor er andere leeftijden te pas en te onpas op mijn hoofd worden geplakt. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Is ons alfabet samen met de ijskappen aan het smelten of wensen mensen liever de taal van een rekenmachine te spreken? Wie zal het zeggen, wie zal het weten? Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Op school hebben kinderen en jongeren maar één doel: een zo hoog mogelijke score behalen. Het beheersen van de leerstof en het vergaren van kennis zijn overbodig. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Schreeuwend van de pijn, huilend van miserie … Hoeveel is uw pijn op een schaal van tien? Zelfs in het ziekenhuis spreekt men niet meer van weinig – gemiddeld – veel – ondraaglijk. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Succes is niet langer meetbaar aan de hoeveelheid geluk, maar aan het geld dat er mee te verdienen is. Aan een auteur wordt steevast gevraagd hoeveel boeken hij heeft verkocht. Terwijl, kan je getallen voelen? Nooit zal er worden gevraagd wat het doet met je persoonlijkheid. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Het is een wereldwonder dat de spiegelindustrie nog niet failliet is gegaan, want mensen kijken niet langer naar glas om te weten of ze dik of dun zijn … Enkel het getal op de weegschaal bepaalt het zelfbeeld. Terwijl, als ze vroeger hadden beslist dat 2000 gram gelijk stond aan 1 kilogram … dan woog iedereen de helft minder en zagen ze er toch identiek hetzelfde uit? Een weegschaal spreekt luider dan hetgeen we zien. Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Een gerecht in een restaurant, een meisje op het strand, een jongen in de bar, een citytrip … alles wordt gewogen en gemeten … Hoeveel krijgt het op tien? Want tegenwoordig wordt alles in cijfers uitgedrukt.   Zijn we zover gekomen dat alles in ons leven enkel nog draait om cijfers … om het aantal likes op Facebook? Kunnen we niet gewoon weer onze gevoelens en gedachten uiten via woorden, niet afmeetbare handelingen, met een glimlach of een traan? Want tegenwoordig worden alle woorden ingeslikt en gereduceerd tot een zwijgend niets.

Mille Vermeulen
1 0

Gebaseerd op herkenbare feiten

‘Uw hand in de mijne.’ Het klinkt zo ongelooflijk onnozel normaal. Een evidentie, die zo evident is geworden dat de schoonheid ervan vaak vergeten wordt. De aanraking verloren en de essentie van ‘graag zien’ voorbij. Hij is vertrokken. Na al die maanden, eindelijk met heel zijn hebben en houden mijn hoofd uitgestapt. Ik zou moeten huilen maar ik voel niets.Of neen, ik voel niet niets, maar het voelt niet zoals ik dacht dat het zou voelen. Ik ga niet dood ofzo. Het is eerder een soort teleurstelling, maar dan zo eentje van de ergste soort. Misschien was dood wel minder erg geweest, want dan had ik effectief niets gevoeld. Nu is er enkel een zeurderige leegte. Eén die vreemd genoeg verschrikkelijk vol aanvoelt. Kent ge dat? Dat uw lichaam niets meer wil voelen, maar dat uw hoofd dat niet toelaat? Ge zoekt de uitknop van uw brein, maar die zijn ze bij fabricage vergeten aan te sluiten. Tot dan ineens toch alles donker wordt. En stil. En dan zijn ze daar ineens aan de horizon: die wolken. Het zijn geen kwade, grijze wolken. Neen, ze zijn zacht en roze. Er komt geen regen uit, wel fijne en warme zonnestralen die mijn ziel opwarmen.Een nieuw begin. Nog een beetje wankel op mijn benen, maar ik sta er wel. Er vliegen vogels om mijn hoofd in alle kleuren. In’t begin wilt ik ze wegjagen met al hun storend getjilp. Maar als ik dan begint te luisteren, dan hoor ik ineens dat ze een gevoelig liedje zingen. Een liedje alleen voor mij. Een liedje dat klinkt als het frisse jonge meisje dat ik ooit was. Ik zou zo graag nog eens echt verliefd zijn, in de positieve zin van het woord. Op wie maakt op zich niet uit. Gewoon dat gevoel hebben alsof ik voor de eerste keer de zon zie. Ik kijk er recht in en mijn ogen zijn verblind, maar ik kan er niet mee stoppen. Zo schoon is het. De mooiste verslaving der verslavingen. Mijn benen worden week en ik kan niet meer stappen, terwijl ik in mijn hoofd vlieg. Totaal verloren en toch de weg kennend. Intuïtief op het onbekende doel af.Iemand zijn hand vasthouden, gewoon omdat het kan. Omdat dat niet doen, een gemiste kans zou zijn. Een fout die ik mezelf nooit vergeef als ik er naast zou grijpen. Naast die hand. Ik vind het verschrikkelijk moeilijk om verliefd te zijn. Het is eigenlijk de grootste ramp die mij kan overkomen. Het neemt mijn hele ‘zijn’ over.Onzekerheid wordt een evidentie, zelfzekerheid slechts een vage herinnering.Als ik mezelf niet te dik vind, dan voel ik me zeker wel oninteressant. En als het de twee voorgaande zaken niet zijn, dan is er vast en zeker wel iets anders wat er mis is met mij. Niet goed genoeg, een tweede handsje. Een tweede Ansje. Het is de angst. Het maakt alles kapot en een leven vlak. Angst dat mijn langzaam net opgebouwde ego weer ineen zal stuiken als een kaartenhuis. Angst om op mijn bek te gaan. Mijn gezicht, maar ook mijn zicht te verliezen, verblind door liefde.Angst voor wat gaat komen, voor het onbekende. Xenofobie voor liefde zeg maar. Ze verteert alle positivisme die verliefdheid normaal met zich meebrengt. En dan staat gij daar, totaal overwacht. Onwetend, maar toch wetend. Drie dagen krijgt ge. Drie dagen moogt ge mijn hart vasthouden. Daarna moet ge het teruggeven. Meer dagen kan ik niet zonder, want zonder kan ik niet leven. Zonder kan ik niemand nog graag zien. En eerlijk, wat is een leven zonder graag zien? Wat is een mens zonder een hart om graag te zien?Drie dagen moogt ge er naar kijken en het koesteren.Tenzij ge er goed voor zorgt natuurlijk, dan moogt ge het misschien wat langer vasthouden. Mijn hart.Meer durf ik u voorlopig niet beloven.

Ans DB
0 0

Agonie van lust

Ik hoor geschreeuw, geroep en getier. Geklepper onder mijn voeten, veroorzaakt door schoenen die geen kracht meer hebben om de voeten te dragen. Ik hoor gespuis, geruis, geborrel en weer geschreeuw. Zeg me dat je het ook hoort? Zoals een boot die me weg doet drijven, weg van wezenlijkheid, zo ben jij niet de zeilen, maar de zee. Drijft me met de stroom naar waar jij wilt mee. Door stormen, laat jij golven oprijzen en kapseist mijn boot, terwijl ik vasthou aan wat er nog valt vast te houden, maar nader de kustlijn met lege handen. Alles blijkt weggespoeld. Ik kan niet overleven met niets. Ik zou niet kunnen overleven zonder pijn, wat pijn doet, doet leven. Ik weet dat je er bent, ik weet dat je er nog bent. We zullen altijd weer dat verlangen naar wat slecht voor ons is. Ik kom uit dagen waarin pijn slechts bijzaak was, een middel om meer te genieten van genot. Appreciatie voor alles wat goed voelt, toon je met leed. De agonie van lust, de doodstrijd met verlangen, het lijdzaam begeren. Ik wacht op je, zoals geëxalteerde mannen die wachten op hoeken van straten, op meisjes die veel te jong zijn en veel te onbevangen, met veel te lange haren en veel te korte rokjes op veel te late uren. Hoeken van doodlopende straten, plaatsen waar ik steeds opnieuw in lijk te verdwalen. Ik loop dood op vragen. Ik raap de brokstukken, herbouw het wrak met de overblijfselen, lijm ze aaneen met genoegen, hoop dat het genoeg is. Je jaagt driften na en verdrinkt me dan. Dompelt me onder in wat jij noemt het mooiste wat er bestaat. Sirenenzang en ik ben de enigste die het hoort. Wat zou je doen als je jezelf zou zien verdrinken?   Ik weet niet waar te beginnen. Al sinds jij er was, verzamelde je mijn tranen, de zoete en zoute. Je blik deed me lachen, nochtans wist ik dat ik langzaam aan, verteerd werd door jouw vermogen. Dit zou niet mogen, zou niet hebben mogen. Alsof de greep van een kat de vogel jouw te pakken kreeg, greep je me vast met  lange scherpe nagels. Spijkert me vast aan een plafond vol dode en levende vliegen en ik spartel en doe of ik ook vlieg. Listig heb je me daar gehangen, mijn lichaam is vrij maar toch zo bevangen. Kan nergens heen, zelfs niet in gedachten. Ik heb leren toevlucht te zoeken in het wachten op hoop of wanhoop. In jouw grimas zag ik je tanden blinken wanneer je mijn haren door het slijk sleepte en met een wortelrasp de sproeten van mijn huid dacht te kunnen ontdoen. Toen ik zei dat tijd alles beter zou maken, kon je niet wachten, je kon niet wachten op seconden, minuten of uren. Jij wou niet leven in dagen van weken of jaren. De tijd was niet voor jou gemaakt. Je besloot tussen nachten te leven, sloeg dagen over en bewoog urenlang niet. Soms koos je zwart, dan blauw dan roos en weer zwart. Mijn lichaam vertoonde rode, gele en groene vlekken, verouderde blauwe plekken, die soms nooit blauw waren geweest. Zo raakte ik in de war met de tijd en met jou. Je liet me denken of tellers van wijzers, niet meer telden, tijd niet telden, soms wij niet telden, wij niet wijs werden van tijd.   Waarom een nee? Waarom een na als er een ja te krijgen valt? Waarom een ‘niet doen’ als het toch te doen is? Waarom afblijven als alles zo leuk is om aan te raken, tegen jezelf te voelen, je tong en jezelf er tegen te schuren? Schreeuw ja! Ik pers een ja uit. Een vroeggeboorte van wat nooit geboren zou mogen worden. Maar, nu galmt ze na in de kamer, aan iedereen om te aanschouwen. Iedereen wilt het toch? Waarom lijkt iedereen zo haar handen eraf te kunnen houden? Aan het einde van de winter, peul ik de groene harde blaadjes van knopjes van bomen open, groene knopjes, om de bloem nu al te kunnen zien. Ik kon nooit wachten op de warmte van het weer. Ik wil geven, mijzelf overgeven aan mijzelf, jou en de wereld, alles overgeven en mijzelf, mijzelf doen braken. Uitbraken van brandend gal als een beginnend vuur van ongekende gevaren. Ik wil mijzelf dopen tot mijn eigen doopmeter en vader, ik zal voor mijzelf zorgen, zelfs als ik niet meer kan praten. ’S Nachts lig ik wakker en luister hoe de stad haar liefde met mij bedrijft, vanuit mijn bed drijf ik als het ware weg, op de zee die jij bent voor mij. Steden zijn het engst wanneer ze leeg zijn. Iets dat zo bruisend was maar nu zo ontdaan van elk sprankje rumoer en onrust. Ondoordringbare leegtes onder verborgen watervallen galmen na van wat te luid werd uitgesproken. Door de krochten van de stenen doolhoven, ontsnapt er slecht lucht. Ik luister hoe ik stilval en ik voel hoe de zwarte nacht mij meetrekt in zwetende, bonzende bossen, te dichtbegroeid, zodat we beiden tegen elkaar worden aangedrukt door bosbegroeiing. Hier verdwalen we niet, we volgen sporen van warmte in het duister, ik luister (3x).  

Anna Borodikhina
0 0

Diesel-tempo

Nieuwe school, avontuur - Ge wet wel - grote mond. Rondhangen me de vrienden, smore van lampbestuurde grond. Ontgrond, waar ik stond, met tanden van mijn mond, niet gedacht dat het bestond, nog voor dat alles echt begon.    Ik moest er nog mee starten, mee aan de slag, “Hallo - ik ben nieuw hier - ja - eerste dag”. Denkte echt dat da mijn woorden werden? Niks wereld-derde, elke dag die fucking Merde, Sorry dak ff hardop lach.   Vergelijk me met een beest als een tijger, een vechter, een krijger,  altijd eerst op startblokken, de steun van de steiger, Mensen vragen mijn mening, shit - really - ge moogt is raden waarom ik weiger.    “Hallo Mevrouw, goeiemorgen, ik zoek het toilet”, Ook zij had mij weer snel met de mond vol tanden gezet,  ik zeg ‘halloww.. da’s toch ni zo moeilijk he, zeg me gewoon de weg" Die vrouw bleek dus doof te zijn, en niemand da't da efkes zegt?!   Stunt nummer 1, en ik ben een man van vele, zou men stommiteit af en toe moeten kunnen verdelen, lokaal lokaliseren door te transporteren en te transformeren, zodat ik ’t me enkel moet verbeelden.    Dromen is erg maar vaak snel over, een soort manier waardoor ik mij naar een universe tover. Daar is het proper, rein en ongelogen, zonder te betogen, zonder ne moskee of synagoge.   Helemaal niet, waarom voelt gij u nu aangesproken? Ineens - ver uit het niks - komde gij hier aangekropen, ff kloppe, telefonneke, nee niks late wete, en dan nog verwachte da ge hier ’s avonds me ons mee kunt eten?!   Shit weg - die fucking vanzelfsprekendheid, Respect voor mekaar -neje- het volk van vandaag krijgt het schijt, in alle tegenstrijd, niemand is nog toegewijd, ge weet da gij de toekomst zijt, ge hebt zelfs nog geen beetje spijt.    Uw ouders - zo hard gewerkt om er voor u te zijn, centjes op de bank gezet voor uw succesje, groot of klein, Gij moet het wete, gij liever dan de mijn want - de mijn doe ik geen pijn, Gij zult het kruisje van het huisje zijn.   Sorry mama - ik lust da ni - ik wil alleen echte cola, meende gij da nu - men kind - shit verwende Lola. En Lola krijgt alweer haar zin,  dus tegen beter weten in,  klop ik vandaag weer op m’n kin omdat’k niet graag van m’n zusje win.   Ooit moeten we leren, doen we allemaal, en ’t is gewoon een feit, vandaag elk in ons eigen taal.  Fysiek of mentaal, introvert of asociaal. we moeten best massaal, organiseer nogmaals het laatste avondmaal.   Ma da's moeilijk want de tafel is te klein, of misschien hebbe we gewoon te weinig plek. Zijn weer maar eens verhuist, alles behalve fijn, weinig ander keus want den Immo ging op z'n bek.    Neenee, da's ni wa da'k zeg,  hoe wilde da'k het uitleg? Zo da gij mij verstaat, Immo en ik waren beginnen vechten op de straat.   

Flashlab
1 0

Hoe moeder stierf en dat dat eigenlijk mijn schuld was

  ‘Moeder, je zou me toch komen ophalen aan het station? Ik had gezegd om kwart voor twee. Half drie is het nu.’   ‘Moeder, het is drie uur. Waar blijf je? Bel je me?’   Maar moeder belde niet. En ook op de boerderij nam niemand op.     Om half vier kreeg ik de jongste broer aan de lijn. Ik zat op de rand van één van de grote bloembakken voor de stationsingang en keek verveeld rond. Na een weekend in Gent het dorp troostelozer dan ooit. Ik keek naar de bussen die af en aan kwam rijden. Naar de mensen die op en af stapten. De meesten beladen met zakken van de Aldi, er is een filiaal in de naburige gemeente. De Aldi is voor arme mensen, zei moeder altijd toen ik als kind vroeg waarom wij er nooit heen gingen. Arme mensen zonder auto.   De jongste broer ademde onregelmatig en probeerde zich goed te houden. ‘Ons moeder. Louiza, toch.’   Ik zocht tevergeefs houvast op de rand van de betonnen bloembak die, toen de jongste broer verderging, stroperig werd, als drijfzand. Ik dreigde weg te zinken. ‘Maarten. Met zijn tractor. En moeder, met de auto. Verblind door de zon, zeggen ze.’                                                                      *   In de keuken zaten de vier broers samen met vader aan tafel. Ze keken naar het tafelblad. Ze keken niet op toen ik ook ging zitten, maar bogen hun hoofd nog dieper. Hun neuzen raakten het tafelblad net niet. Wie niet beter wist, zou de aanblik komisch gevonden hebben.   De jongste broer richtte zich op. Hij keek me aan en ik dacht een veeg bloed op zijn T-shirt te zien. Dat hij er als eerste bij geweest was. Dat hij net het erf afgereden was, hij was de maaier komen halen, het gras op het stuk land aan de Wissel stond zo hoog. Daar, aan de Wissel, in de bocht… Moeders auto stak half in de gracht. De tractor van Maarten was er half over gegaan. Dat hij erbij was toen ze… Dat hij de deur eerst niet open kreeg. Hij had haar gordel losgemaakt, haar uit de auto gehaald. Ze had iets gezegd, maar hij begreep niet wat. Dat alles zo snel ging. Dat Maarten haar niet gezien had. Dat Maarten daar stond. Gewoon stond. Godverdomme, de klootzak.   Ik haastte me naar mijn kamer.                                                                   *   ‘Zusje, het is net zo druk nu. Kun je niet pas tegen de avond terugkeren? Ze komen materiaal leveren voor de nieuwe stal en vader is niet thuis. Ik ga me te erg moeten haasten. Kun je echt geen trein later nemen?’   ‘Nee, ma, dat kan ik niet. Ik vertrek nu naar het station. Ok?’                                                                        *     Maarten vraagt om langs te komen op de boerderij. Maar men wil Maarten niet zien. Men wijst hem met de vinger. Het is zijn schuld. De politie komt enkele keren langs en er passeert ook een verslaggever van de krant, maar niemand wil met hem praten behalve een loslippige buurvrouw.   In de krant heeft men het over een tragisch ongeval en over Maarten D. (39), een bekende van de familie, goed bevriend met de vier zonen van het slachtoffer. Dat hij mij om de twee weken de hersenen uit mijn kop neukt, heeft de verslaggever er niet bij vermeld.   Dat het niet de eerste keer is dat de jonge boer een ongeval veroorzaakt. Alleen niet eerder met zo’n tragische afloop. Het slachtoffer was een liefhebbende echtgenote en moeder van vier zonen en een dochter. Lid van de KVLV. Een hardwerkende boerin, die haar boerderij met trots bestierde.   Maar ik moet Maarten wel zien.   Ik klop op de achterdeur en vind zijn ouders in de keuken. Ze zitten aan tafel en veren op wanneer ik binnenkom. Een klamme hand, enkele woorden van medeleven en verder niets. Boeren zijn harde werkers, geen praatjesmakers. ‘Hij is bij de kalveren,’ zegt zijn vader ten slotte. Toonloos. Mijn tong plakt tegen mijn verhemelte. Ik trek de achterdeur geruisloos achter me dicht.   Hij staat werkloos naar de eerste kalverhut te staren, een emmer met melk in zijn rechterhand. Ik schuifel met mijn voeten in het stro, zodat hij wel moet omkijken. Hij ziet me, maar hij mijdt mijn blik. Hij zet de emmer neer en veegt zijn handen af aan zijn overall. ‘Louiza.’ Dan pakt hij de emmer weer op, gaat voor de tweede kalverhut staan en giet wat melk in het drinkbakje. Het kalfje begint meteen gulzig te drinken. ‘Ik heb haar niet zien komen,’ zegt hij. Hij gaat in de richting van de derde kalverhut. Het kalfje komt nieuwsgierig dichterbij, likt in afwachting aan de tralies. Ik sla mijn armen om zijn grote, logge bovenlijf. Hij houdt de emmer nog steeds in zijn hand. Zelfs wanneer zijn tranen in mijn hals beginnen te druppen.   Mannen huilen niet, wil ik zeggen.   De broers huilen niet. Vader ook niet.   Dus waar haal jij het recht?  

Valerie Tack
67 1

Jade

Inleiding: Volwassen worden doe je door te groeien. Niet enkel met je lichaam, ook je geest moet mee. Maar hoe makkelijk is dat groeien wanneer liefde je totaal heeft verblind? Is het kiezen van je eigen weg dan nog een evidentie? Jade heeft alles op het moment dat ze Justin ontmoet. Ze kiest voor hem en het leven dat daarop volgt. Groeien is vanaf dat moment onmogelijk. Na een aantal verschrikkelijke gebeurtenissen, begint Jade te twijfelen aan de weg die ze is ingeslagen. Moet ze kiezen voor het bekende afgeknotte leven of moet ze in het onbekende groeien? ‘Jade’ is een hedendaagse bewerking van het alom bekende ‘Medea’-verhaal. Waar Medea in haar tijdsgeest weinig keuzes had, liggen voor Jade in onze moderne tijd alle opties open. Maar hoeveel opties hebt je wanneer niet enkel rede maar ook emotie meespeelt? Synopsis: Jade is een zondagskind. Als knappe dochter van wereldberoemde rockzanger Mick, ligt de wereld aan haar voeten. Ze bouwt een carrière uit als topmodel en is ongelooflijk succesvol. Op relationeel vlak is Jade een beetje een laatbloeier. Ze is al begin de 30 wanneer ze op het verjaardagsfeestje van Madonna de veel jongere Justin tegenkomt. Hij is een aantrekkelijk jeugdidool die net zijn zangcarière heeft gestart. Jade valt voor hem als een blok. Het duurt dan ook niet lang of ze vormen een veel besproken celebrity koppel. Na een jaartje gelukkig samen zijn, trouwen ze en volgt de geboorte van hun tweeling. Jade leeft op een roze wolk. Dan gebeurt er iets wat niemand had kunnen voorspellen: niet veel nadat ze getrouwd zijn, begint Justin langzaam maar zeker Jade’s leven de te domineren. Ze mag niets meer. Justin dwingt haar te stoppen als topmodel en haar sociaal leven legt hij drastisch aan banden. Financieel maakt hij zijn vrouw totaal afhankelijk van hem. Psychologisch boort hij haar helemaal de grond in en ook een mep hier en daar schuuwt hij niet. Jade laat zich doen, nog steeds verblind door liefde. Het gaat van kwaad naar erger. Justin laat Jade’s vader Mick tegen wil en dank opnemen in een luxe resort voor oudjes. Daarna zorgt hij ervoor dat de arme maar ietwat excentrieke man ontoerekeningsvatbaar wordt verklaard. Jade is als enig kind beheerder van zijn fortuin, maar aangezien ze met Justin in gemeenschap van goederen is getrouwd, is alles wat zij bezit ook van hem. Micks fans zorgen er echter voor de Jade en Justin niet van hun luxe leven in LA kunnen genieten. Al snel volgt er dus een verhuis. Het koppel trekt naar New York. Justin heeft daar zijn zinnen gezet op de post van CEO van een grote platenmaatschappij. Via een list zorgt hij ervoor dat de baas van die maatschappij, Jay-Q, van fraude wordt beschuldigd. Jay-Q wordt daarop door de raad van bestuur aan de kant geschoven, waarna Justin zichzelf al snel een weg naar de top van het bedrijf baant. Justins imperium is nu groot en veel bevallige dames werpen zich aan zijn voeten. Jade die al haar zelfvertrouwen is verloren, ziet het oogluikend aan. Ze vlucht in jet-set feestjes, drank en drugs. Op een dag komt Justin Tiger-Lily tegen. Zij is de veel jongeren vrouw van Jay-Q. Deze laatste is ondertussen door alle vernedering in een depressive gesukkeld. Jay-Q verwaarloost daardoor zijn bevallige vrouw. Tiger-Lily is een jong opkomend top model. Ze is fris, knap en ongelooflijk sexy. Dat ontgaat ook Justin niet. Al snel zet hij zijn zinnen op Tiger-Lily en zoals altijd krijgt hij wat hij wil. Jade komt er achter de affaire van Justin. Eerst verdringt ze het gegeven en blijft ze naïef geloven dat het wel goedkomt. Ze verliest zich in het afschuimen van feestjes en geraakt zichzelf steeds meer kwijt. Wanneer Justin op een bepaald moment de kinderen meeneemt op een weekendje naar Florida met zijn nieuwe vlam, is dat de spreekwoordelijke druppel voor Jade. Ze stelt Justin voor de keuze: zij en de kinderen of Tiger-Lily. Wanneer Justin voor Tiger-Lily kiest, slaan bij Jade de stoppen door. Ze stuurt haar twee kinderen naar een kostschool in Europa en zegt tegen Justin dat ze gestorven zijn in een verkeersongeluk. Jade staat nu op een keerpunt. Ze moet kiezen: alles proberen te vergeten en blijven doorfeesten of volwassen worden, de juiste beslissingen maken en haar leven weer opbouwen.    Scène01 regie/scenografie: Het stuk start op het moment dat Jade op een keerpunt staat: blijven feesten of volwassen worden. Deze monoloog is de openingsscène van het stuk. Ze wordt gespeeld door Jade’s geweten: engel en duivel. Ze zitten beiden op een soort schommel die helemaal links en rechts van het podium hangen. De ene is versierd met frisse bloemen en veren in lichte kleuren, de andere met pakjes sigaretten, flessen drank en zwart leer / plastic. Beide personages geven hun visie op de situatie aan Jade. De engel en de duivel zijn geslachtsloos, maar hebben wel uitgesproken kostuums aan. Jade zit ook op scène, pal in het midden op een stoel. Ze staart enkel voor zich uit en reageert niet.   Engel: (licht schommelend) Ik zie u daar nog zo staan. Mooie Jade. Het gebeurde op die zwoele zomeravond. Weet ge nog, het verjaardagsfeest van Madonna? Heaven must have been missing an angel. Ge paste er niet. (schuddend met hoofd) Een parel voor de zwijnen. Ge waard…(korte pauze)… anders. Waard ge daar maar nooit heen gegaan. Ik had u nog zo gezegd weg te blijven uit The Valley. Maar ge ging toch, the Hills naar beneden, like a Rolling Stone.   Ik ben u altijd en overal gevolgd. Ook die bewuste avond bij Madonna, toen ge Justin leerde kennen. Hij zong de sterren van de hemel. Ja ja, hij was ook een soort van ster, jong en knap. Misschien wel té jong en knap. Maar ja, liefde overwint alles zeggen ze, Ook een te groot leeftijdsverschil. Ik ben er nooit gerust in geweest. Die jongen was slecht nieuws. Een wolf in schaapsvacht. Hij wist wat hij wilde: he saw a red door and he wanted to paint it black   Duivel: (zegt alles nogal spottend) De tragedie begon bij die arme drommel, uw vader Mick. Die stopte Justin tegen wil en dank – hopsa- (maakt sprongetje van schommel en loopt richting Jade) in een luxe resort voor rockers op retour. Highway to hell, je weet wel. (lacht kort duivels) De oude excentrieke sok was er kapot van en vele van zijn fans met hem. Niet veel daarna volgde jullie eerste verhuis. Van LA naar The Big Apple. You made a brand new start of it, New York, New York. (grotesk gezegd) Echt Crazy in Love waarde gelle. Haha…(lacht hard, gaat naast haar staan en spreekt nu recht naar Jade) Ge waard zo naïef Jade, trouwen in gemeenschap van goederen. In deze tijd? Komaan zeg, hoe onnozel kunt ge zijn? En ja, al snel waren ook die twee kleine mormels van kinderen er. Toen kon ge al helemaal niet meer weg hé. (heel uitdagend, gaat ook dicht bij haar staan) Wat ging er eigenlijk door u heen toen ge die eerste mep kreeg? Vond ge dat ge ze verdiende? Of vond ge dat misschien plezant? Jade? Wond het u op? Genoot ge van de vernedering? Komaan Jade, geef het toe. (staat nu met zijn mond bijna naast het oor van Jade verheft zijn stem)Of vond ge het gewoon makkelijker om slachtoffer te zijn dan om voor uzelf op te komen? Zwakke geit. (zegt dit vol afschuw en rochelt erna op de grond vlak naast haar)   (Engel komt van zijn schommel en jaagt Duivel weg, deze laatste gaat terug naar zijn schommel) Engel: Het is niet uw fout lieve Jade. Het is niet uw fout. Ge waard gewoon verliefd. Goedgelovig, naïef misschien… Het was schoon hoe ge hem altijd zijt blijven steunen. Samen met hem zijn dromen achterna. Justin zag het groots daar in die nieuwe stad Hij zou zich opwerken van new kid on the block naar de new king of pop Dat heeft die goedzak van een Jay-Q geweten. Hij knipperde met zijn ogen en voor hij het wist runde Justin zijn bedrijf.   En gij Jade, gij onschuldig schaap. Ge liet u doen. Ge aanvaarde elke klap. Letterlijk en figuurlijk. Terwijl Justin zich verloor aan roem en vrouwen, verloor gij u in de nacht. (gaat naast Jade staan en neemt haar arm vast, Jade blijft voor zich uit staren) Jade, Mijn charmante, sprankelende, ambitieuze Jade. Wat is er toch met u gebeurd? Kijk in de spiegel, Uw ogen stralen niet meer. Waar zijn uw gedachten?(Blijft heel even staan in de hoop op reactie, laat arm los als deze niet komt en gaat weer op schommel zitten) Duivel: (zittend op schommel, zeer neerbuigend gespeeld) Ooit waard ge de ultieme top van de Californische jetset Nu zit ge daar under the bridge. Uit de zevende hemel naar beneden gevallen Pats. (spring tegelijk van schommel en gooit fles tegen de grond en gaat weer naast Jade staan)tegen de grond gesmakt.   Ge hebt het zelf gezocht. Ge moest hem per se hebben. En hij? Wat deed hij nadat gij alles voor hem had gelaten? Hij liet u vallen. Hij liet u vallen voor die jonge poes. Als een groot stuk vuil. Aan de kant geschoven als de eerste de beste oude jas. Begrijpelijk, ziet u daar nu zitten, als een soort opgezette mens. Geen greintje zelfrespect meer over.   Hij nam u alles af Jade. Alles. Uw geld, uw vrienden, uw leven. Wat ga ge nu doen? Waar gaat ge nu heen? En wat met die kleine mormels van u die ge ver weg op kostschool hebt gedumpt? Die kunnen daar toch niet voor eeuwig blijven? Word toch eens volwassen mens. Ge zijt al 34. Leer nu toch eens instaan voor uw eigen beslissingen. Ge moet kiezen Jade. (Engel komt langs de andere kant van Jade staan) Engel: Ge moet kiezen Jade. Pakt uw leven terug in handen. Ge kunt het. Ik weet het. Ge kunt het. Ge waard efkens verloren, heel efkens van uw pad af. Maar diep in u zit het nog, dat vuur, die passie die goesting in het leven. Kies toch voor de vrijheid. Kies voor één keer voor uzelf. Neem uw leven terug in handen, Jade.   Engel en Duivel gaan beiden op hun schommel zitten. Engel en duivel samen: Ge moet beslissen Jade, het moet nu echt. Het licht op de engel en de duivel gaat uit. Er is enkel nog licht op Jade. Jade ontdooit. Jade: (vertelt tegen het publiek) Ik zie mij daar nog zo staan. Het gebeurde op een zwoele zomeravond, Ik weet het nog. Het was op het verjaardagsfeestje van Madonna.   Licht dooft. Scène twee.

Ans DB
0 0

Scene 16

acteur:          Hoe lang zijn we nu al samen, jij en ik?                      42 jaren lang bevechten we elkaar als een slecht gematched koppel.                       strijden om te winnen. Danser:     Een bewaarplaats van pijn. Acteur:           Halfvol getankt met beton, wachten op meer, op beter                       waar ideeen stromen, loop jij leeg.                       Je wil niet dood. Danser:     Ik wil leven. Acteur:           Maar ik ben op..... Danser:     Mijn bloed schreeuwt om hulp. Acteur:            Elke dag opnieuw ga ik met je in onderhandeling, onzichtbaar voor de                        buitenwereld.                        Mijn wereld die niet groot genoeg kon zijn werd kleiner en kleiner                        tot alleen ik,.... Danser:       Ik daar nog was.   Acteur:           Ik bewoon jou. Dasner:      ik ben uitgewoond.   Acteur:           Als een opgevoerde brommer sleur ik je als ballast achter me aan.                       Dacht dat wilskracht alles kon overwinnen. Dasner:      Het leven is niet maakbaar, meisje. Acteur:            Onevenwichtig sluip ik over mijn pad.                        Ogen die zien wat andere bedoelen.                        Handen die grijpen maar niks meer voelen                        Voeten die staan om niet te vallen                        Een lichaam om te begeren ligt werkeloos aan de kant. Dasner:      onevenwichtig...... Acteur:            Wat is het dat je wil van mij? Jij lief, leep, lijf van mij. Danser:     Ik wacht... Acteur:            De mazen van het net te groot om me op te vangen. Danser:     Ik wacht..... Acteur:             Jij hebt me lamgelegd. Danser:     Ik wacht...... Acteur:            Een ziel met zoveel willen in een huis dat me niet laat gaan. Dasner:     Ik wacht..... Acteur:            Je hebt me iets geleerd. Danser:     Ik wacht.... Acteur:             Ik kan enkel nog luisteren naar het zacht kloppen van mijn hart                         Een adem die langs mijn lippen zucht. Danser:     Ik wacht.... Acteur:             Het echte verlangen, het wezenlijke zijn. Danser:     Ik wacht... Acteur:             Ik ben thuisgekomen. Danser:     Ik wacht je op aan de achterkant van het leven. Acteur:             Weten dat het leven een kwestie is het juiste moment af te wachten.   (C) tekst/beeld: geschreven voor de theatervoorstelling closed world, Hanneke

Miss Blue Sky.
0 0