Zoeken

groeien

slingers in de kantine van het feest dat lang voorbij is ze hangen nog   aangedampte glazen met sokken vol korsten vervolgen ons pad gewond   en je groeit meisje je groeit   blinkende schroeven in een plaat met roesten randen brengen leven   zoals je op de trap wipt en dendert en sprakeloos weer springt   altijd zonder echt te zien ben je hoe gezond

Patries
5 1

Voor Leonie

Laat me jou wiegen In mijn schootLiefde krijgt elk mensje grootOok speciale kindjes Met zorgenDragen het geluk van morgen,Gisteren en vandaag We zien je graagZoals je groeit, Zoals je bentWe hebben je nooit anders gekendWel anders gedroomd en anders verwacht Je verzacht OnsAls een dons Rond jou, klein wonderMinder ‘anders’ dan  ‘bijzonder’ Je doet smelten en troostenFeesten en toostenJe vingertjes raken De juiste snaarJe lijmt onze harten aan mekaar  Met liefs,Tante Tessa.

TessaVH
3 1

Toneel 2006

Er was eens...een Griekse soldaat Hij zong een Duits liedje Voor mij Ik werd verliefd tot over mijn oren Mijn hart(of de honderdduizend kleine stukskes waarin het toen gebroken was) hadgeen gipske meer nodiggeen spalkske of boutjes Alleen vlinders (en donkere Leffe) Ik werd zijnen ‘du’ Hij mijnen ‘bist alles’ En Lysistrata?Zij hief de staking op...

TessaVH
1 1

Zing me

Wilt ge me luiden?Wilt ge me stillen?Wilt ge me duiden?Wilt ge me zingen? Wilt ge me leiden?In uw maat?Versnel mijVertraag mij NeurieEnLip mij Vertel mijVerdraag mijVersterk en versmelt mij Raak en warm mijZwaai en omarm mijStart mijStop mij Lach en verstom mij En graag mijLief mijZacht mijZoet mij En zingOh zing Met mijofvoor mij

TessaVH
3 1

Cinema

Na de film, arm in arm de avond in. " 'k Zag je zakdoek."

Sarah
9 1

Sukkelkind

  Is it a masked singer? Zit er hier in het publiek een wandelende tak uit Engeland met rechterstuur die rare vragen stelt en daarna volgt een blik tomatensoep. Gooi maar. Allicht omdat het nog methaangassen verspeidt, dat lijk daar op zijn stoeltje. It stinks like hell! Dat roept een kieken uit Kentucky. Bedaart en steekt nog even weg die zwaarden. In een microfoon wordt ook gevraagd wie allemaal een lotje heeft gekocht. Nummertje elf is niet gewonnen door de fee. Ook niet door ene broze vlinder. Het is zowaar een specht. Wat zal het beestje doen? Hem gaten boren in de kop? Het vliegt, het landt naast hem Meneer de Clown, vandaag verkleed als toverbeul. Steek hem maar in zijn zwarte kist, de zwaarden passen in die gleuven. Daarna opnieuw die goochelspreuk. Twee barsten in de lucht. Een breuk in het heelal. Niets van dit alles. Kijk omhoog. Droog je tranen, sukkelkind, manke Pierrot en word misschien eens wakker. Voel dat alles écht gebleven is en niets voorbij. De film van Ome Willem heeft nog nooit een kleutertje gered. Oké. Meneer de Uil is deze nacht wel los geraakt. Hij heeft mijn sleutelbeen verlaten, zit nu op de rand van mijn bestaan. Het zal nooit overgaan. Ik lees dat in zijn ogen. Het heeft gewoon niet mogen zijn. Mijn hoofdkussen is platgeslapen, ergert zich al lang niet meer aan al die klanken die ‘s nachts uit mijn oren kruipen, aan die adem van die wrede dagen. Zolang ze maar niet pogen op te staan. Die blinde hoop. Dat zwik. Die stapel uitgeknipte dwergsoldaten. Allemaal voor hem, Meneer de Hottentot. Ik zie hem straks achter de tent. Daar in ons frietkot en Alfred heeft speciaal voor hem een stoel met lange poten neergezet. Aan het buffet. Daar waar een grijze man zijn bier halfweg de dood toewenst. Zijn naam is Lazarus.     tiende en laatste deel van 'Cirque sans soleil' uit de reeks 'Over eelt en zurkelteelt'

Bernd Vanderbilt
0 0

Wedstrijd

Doe mee aan Het Rode Oor 2023 | Zoekertje zoekt schrijver

Deadline 17 apr 2023

Wedstrijd

Doe mee aan Het Rode Oor 2023 | Zoekertje zoekt schrijver

Deadline 17 apr 2023

Veilige haven

Liefde is als een dekentje dat je knus omarmt, een tedere knipoog die je hart verwarmt, een baken van hoop  op woelige dagen, het antwoord op ontelbare vragen, de zon die wolken doet opklaren, een veilige haven doorheen vele jaren, dromen delen, levens verweven, maar ook elkaar ruimte geven,  geduld opbrengen keer op keer, samen zijn zonder meer.   #valentijn

Sabine M.
33 3

Koffiedame

Charmant glimlachend, voegt de koffiedame suiker  toe aan zijn dag.    ( Oké, op de meeste bedrijven zijn er geen koffiedames meer, maar op beurzen of vergaderingen  kom je ze nog wel tegen. 🙂 )   

Sarah
12 2

de weg van het lijf

voorzien van huid en haar blijft het lijf op slot onderhuids heerst de temperatuur van de tropen een gedempt verkeer van bloed- en zenuwbanen dans en sprong voorkomen de roest in gewrichten het lijf streeft naar een samenspel van organen  een dieet houdt het langer aan de gang voor heiligschennis wordt het lijf berecht gulzig schuurt het langs geliefden heen wijst onthouding af en geeft blijk van genot zoveel overgave vraagt om slaap en regelmaat verslaafd aan lippen, maakt het de omweg voor een vuist  vroeg of laat maakt het kennis met het lot van Tantalus dan hengelt het dorstig naar zorg en wacht verdoofd druppel na druppel, met het geduld van een infuus

Wim V
13 2

42 jaar

Verjaren vandaag, lief in dit dik oktoberlicht, gefeliciteerd. Brussel heeft je teruggeroepen, die oude goeroe van weleer waar je alle duiven en kwartels  van de Grote Markt  in je hart stak, ooit.   En ooit is nooit weg. Alles wat wij ooit en nooit, ergens en nergens en tegelijk altijd hebben aangeraakt, mag vandaag gevierd.   's Avonds dekken wij een tafel  vol hartstocht, feliciteren het vlees, de ster van je jaardag, die ongeacht wat ons lichtbaken raakt.   Dus laten we vieren vanavond lief, met dansende rokken en ouderwetse gesprekken, vliegen als spoorloze vlinders in een schietbaan van liefde en ons daarna onderdekken met jouw toeters en bellen.  

Sepschrift
3 1

van pluis naar pen

vele vogels in het park die vrij op weg hun vlucht je imiteert stapt en stapt van veer naar veer van pluis naar pen naar wit naar zwart naar dons naar daar en zweef en val en lig  ben jij de vogel niet zou het fijn als veren wandelaars in berg en dal stad dorp straat en werk en wagen van weer en heen als veren tonnen wijsheid en je wijst naar je tooi buigt je hoofd en vanzelf het ontstaat het is zonder één woord wervelt zich omhoog bestuift bestaat vlieg op en in je kleine kring worden veren vrienden van jaren die je niet verliest die je wint van groei van vele vogels in het park die met gemak de vleugels spreiden

Patries
0 0

uit zorg van alledag

uit zorg van alledag met trieste volksverhalen de weg op, in zwart grijswit ijskoud kondigt haarscherp dit verhaal je aan van ik ben er kijk je leest en fictief zwem je troebel het leven van een ander binnen je eigen leven van je af te drogen met grote ogen en open mond staat je hart stil als ze zichzelf de dieperik in je lijkt toch niet, in niets zwoegt ze zich een weg door haar leven en gunt zich de hoofdrol

Patries
0 0

Firwat

  Alles geschiedt op dat podium. In de tent der duisternis waarin alles galmt en achter dit hoekje altijd diezelfde schelm weer gal overgeeft. Er zit een deuk in zijn hoed. Snot hangt aan zijn rechter revers en hij kondigt het nu ook echt aan de circusdirecteur. De vrouw met plastiek pop wordt ook ter tonele geroepen. Er wordt een stoeltje bijgezet. Ook een voetbadje. Het wordt gevuld met witte wijn terwijl zij daar al zit, de pop met één arm in een kramp vasthoudt en zie hoe zij wuift. Met de andere, de rechterarm, die hand die de ajuinen sneed. Naar de goegemeente. Als een dom, mallotig lam. Haar knieën tikken tegen elkaar alsof ze spanning lekker vinden. Gaan er druivenbladeren groeien. Is dit een ritueel waarmee zij uit haar kot gelokt zal worden. De zomerzon. De stem van vuil verleden schraapt zich nu nog niet. Het is de Hottentot. Hij weet het. Er zal allicht gezongen worden. Nadat de troubadour straks met zijn stokken heeft geslaan. Gewoon. Tegen elkaar en dan zal de ijzervogel eerst zijn deuntje doen. Goed en wat daarna. Nog meer prelude. Voor de spanning. Voor elk puntje van de stoel. Voor de twijfelaar die nog geen lotje kocht. Tot het kind terugkeert van het kraam met zwarte suikerspin. Firwat is Luxemburgs en ik weet het ook niet, waarom dit zo lang duren moet. Het voetbadje van de mevrouw, het moedertje met kunststof poppetje. Er is een spot die dat belicht en kijk, het kuipje wordt gevoeld met Sauvignon van Echternach. Firwat. Zal er een rank groeien rond haar benen, romp en hoofd. Zijn er trossen vol geluk en blauwe gloed op komst. Moet zij ook wat groen dragen omdat Vadertje Kadavertje zijn mos heeft meegebracht. Klimop groeit uit zijn linkeroor. Hij lacht zowaar. Misschien is hij wel blij dat ze weer zijn bijeengebracht. Het is een duo dat een koppel was. Een stel dat al het vel van mijn nog jonge ziel zo rekken deed. Gesleurd, getrokken werd er aan het beeld van argeloos bestaan dat ik toen had. Met hun onfrisse handen was het. Vier. Door hun doen. Kreeg ik die vuile vlekken op dit lijkgewaad. Dat van mijn kindertijd.     deel 6 van 'Cirque sans soleil' uit de reeks 'Over eelt en zurkelteelt'

Bernd Vanderbilt
0 0

op uitkijk

om het te vatten zoals rode wijn walst   draait tuimelt en randen als wintervacht schuur’t   slaat gruis aan je bodem vast geloof van drab die blijft   lichten boven je hoofd ze zijn er wervelend van hun koers   op niet vallen op uitkijk ja vuurtoren in volle lentegrond   hoe lang het blijft plak en roer het smeer het kneed   samengeklit bezinksel klontert en kiemt levendig robijnrood   één ster en nog één je ziet het kind   de gloed traant in amberkleur   in oranje

Patries
4 0

Meditatie

helder als verdwaalde kristallen onschuldig als een lege kogelhuls standvastig en net zo geaard als oohmende yogaprinsessen op vliegende tapijtjes   ik dus meester der verdwijnkunst koning van mijn spiegelpaleis voor iedereen zichtbaar  nog nooit zo onvindbaar  in lange rijen mezelf maar dat het goed komt   dat wou ik mezelf  maar even laten weten   al minstens een van ons dat die het dan maar doorzegt       © Marc Terreur, 13 februari 2023

Marc Terreur
139 1

Cursus

Beeld//Taal: Schrijven én fotografie (8 online bijeenkomsten)

Start op 13 feb 2023

Regio Online

Cursus

Beeld//Taal: Schrijven én fotografie (8 online bijeenkomsten)

Start op 13 feb 2023

Regio Online

één of ander ding

ik wring elke dag in m'n agenda één of ander ding als blijk van goede planning maar het krimpt tot een miniatuur naast mijn dagvullende droedels wanneer ik aan je zit te denken zonder begin- of einduur

saskia van laere
17 0
Tip

Een egeltje vervelt

  al die soorten stiltes ik krijg ze nooit gevat voorzichtig opgelijst   eerst heel gewoon misschien die van de kille steen waarop men graag de hemel prijst   ik sta daar wel eens op een grijze dag wanneer een mist voor mij alle geluiden dempt   of soms dan talm ik tot de einder raast onder een beuk of eik daar wacht ik vergelijk   de stilte voor met die erna er is een groot verschil eerst vlucht alsnog een blad aarzelt soms een egeltje   als elke tak weer rust de stam zijn juiste hoek weer vindt dan keert zij traag terug zonder verwachtingen   zo hoor ik haar het liefst wanneer zij niets bevroedt de dingen schuchter mogen zijn die angst verdwenen is   de stilte leeft soms ook in wezens of een oog het is veel beter, schat wanneer een blik niets zeggen wil   als ik dan kijk en vrede zie jou blind vertrouwen mag dan twijfelt vaak mijn hart zou het iets fluisteren   ik lig het liefst zo dicht bij jou terwijl mijn ziel vervelt in dat verhaal door jou slechts met gestreel verteld     uit de reeks 'Kleinood'

Bernd Vanderbilt
97 8

Sneeuwman

met stenen ogen kijkt de sneeuwman naar de zonvoor haar smelt zijn hart  

Margaretha Juta
14 0
Laad meer ...