Zoeken

Eet fruit

Niet dat ik niet zou kunnen schrijven of niet zou willen meedoen of de stilte in mijn keel stikt “Eet fruit”, “drink water”, “doe het nu” “Strijk de plooien glad”   Ssstttt, niet nu Helemaal niet Sist de dag, plaatsmakend, duwend, schuivend de klamme nacht in.

Ioana
8 1

Het pension

Ik heb niets gelogen, woon in mijn lijf,boen de vloeren, schil rode vruchten.Het gaat prima, je hoort mij niet zuchten:dit pension is een uitstekend verblijf. ’s Avonds open ik de bruine ramen,achtergebleven last moet ik doden.Het mag, want het is niet verboden;Ik en wat ik niet wil zijn gaan samen. Het parket zucht bij wat ik heb verplaatst,en het misverstand dat ik achterlaat;wat in je woont kun je beter laten staan. Over de schoonheid heb ik mij verbaasd,en het intens genot dat nog steeds bestaat. Eens zal ik het pension laten gaan.

Wijnand
12 1

Goud aan de Westkust

kustduinen De Panne hoge blonde bergen struinen door het zand sereniteit   vloedlijn een zefier ruisende wilde golven pootjebaden in het water zonnegloed

Fatiha Berrazi
10 0

Rust roest

rust roest  - het oude klimrek in klimop gehuld  

Margaretha Juta
7 0

Vers van 't schap

't Is warm En hij weet Da't nie erg is Want hij weet Wanneer het warm is Zelfs Ne leegloper zweet

Eugene
12 0

Munitie

Ook ben ik de Penrose van de poëzie. Ik betegel bladen, ontwerp kristalpatronen, die dichters later zien, bereken schrijfprocessen en pleeg met plezier censuur op onze kosmos. Poëticale modes stuur ik bossen in.   Ik ben de Penrose van de poëzie. Ik bewaar de beelden van de basis, de basis van het licht dat draait. Ik ben de luxmeter van de poëzie en laat mijn lichtspoor op ons los.

Robert de Roek
9 1

Gesmolten woorden

Naast de hersenmist en voor de lindeboom zweetgeur dag en dauw al vroeg op pad soms met een belofte  Die dan in de wolken zit en dan vraag ik me af hebben zij het niet warm zo dicht opeengepakt Voortijdig uit hun sokken geblazen zonder hun stem te laten horen tot slierten uitgedund weg zweven  Opeengepakte gloed die verzengt zonder meer aan de strakblauwe hemel haar welkom overmaats gemeend  Het zal wel een visioen zijn een intrinsiek verlangen de wind uit het noorden te roepen om mij te omarmen  AMK

Anemos
8 2

Zomer in de stad

een terrasmeisje zeteen glas water neervoor de bezorger.hij knikt, zij lacht,een dorst die wordt gelestzonder rekening een kantoormedewerker opentalle ramenvoor de schoonmaakster.een tocht trekt door de gangenzoals begripdoor stilte. een buschauffeur wachtextra langbij de schaduwrijke halte.passagiers klagen nietover de vertragingvan de hitte. twee buren zitten buitengeen feest, geen muziekalleen het geknettervan een ventilatoren een stiltedie niet ongemakkelijk is de zomer in de stadis geen vakantieplaatje,geen terrasromantiek,geen zorgeloze vrijheid.het is een raam dat openstaatin een slaapkamerop de bovenverdieping,omdat iemandnog wat lucht zoektvoor de nacht.

Merlijn
26 4

gratie

wat een gratie je voelt slechts een spatie ver weg

Ruth Van de steene
8 0

twee dames

twee dames betronen plastiekwitte tuinstoelen  aan hun favo kustlijn van golven op bestelling incubatio, incubatio de golven komen   subantropisch voeten prachtige blauwgrijze krullen die pronkend pruiken boven twee van de meest messcherpe zwarte monturen die oogverduistering ter hunner taak maken geheel in dienst  en ter afwerking van het luipaard motief dat hen wat te gegoten zat  incubatio, incubatio de golven komen     en de witte sportsokken met rode band ter hoogte van de enkel geschoven in zwarte badslippers geflankeerd met schuine witte stroken langs beide zijden van de wreef fanta met rietje en handen  die rinkelen met uitgedorste juwelen  zwemmen deden ze overigens niet dat hadden ze niet nodig incubatio, incubatio de golven komen

Anton Nymand
11 0

Naakt en lachend

naakt en lachend in de gietende regen - engelbeelden   

Margaretha Juta
9 1

Het regent in De Panne

  na die pandoering In De Panne   na die zure haring en een pint of elf   hebben we bij god veel ochtendmist besteld   na die rammeling na dat zachte ijs   na die gure dagen in het paradijs   hebben.we dan toch over die ondergang verteld   na die zweepslagen na dat schone paars   na die weke knuffel met een stekelbaars   hebben we tot slot de zon om medelijden en vergiffenis gevraagd   er is geen nacht meer die zich aan de koelte waagt   het is voorgoed voorbij wat ooit nog lijden deed ligt nu languit gesmolten   aan de voeten van de hoop hebben we beloofd om nooit meer weg te lopen braaf te branden op te gaan in het geweld de zee die golven   of we kunnen voelen aan de wielen van de kusttram naar De Panne waar het lekker regent       uit de reeks 'Reizen met Ricky'

Bernd Vanderbilt
7 0

Reilen en zeilen

Jij glijdt en komt weer terug. Je rijdt en zeilt weer terug. O, je komt en gaat. Zo, hier ben je weer, precies zoals de vorige keer. Wij houden het in gang. Bang maakt het ons niet. Dat menen we nu en dan, zolang het toch maar kan. Jij glijdt en rijdt weer heen. Je zeilt en reist weer weg.  

Robert de Roek
5 0

Regenseizoen

op straat slingert een waterpistool rond - gietende regen  

Margaretha Juta
7 0

zachtjes

soms wou ik dat ik jou weer kon baden als toen je in m'n handpalm lag en kraaide dat ik zachtjes alles weg kon aaien de tijd die nog voor je lag

saskia van laere
16 0

Cursus

Ontdek je Schrijftalent op de offline zondag op Zonnewende (organisatie Bib de Fé)

Start op 21 jun 2026

Regio Antwerpen

Cursus

Ontdek je Schrijftalent op de offline zondag op Zonnewende (organisatie Bib de Fé)

Start op 21 jun 2026

Regio Antwerpen

Snor

Vaderdag - iedereen  een slagroomsnor      

Margaretha Juta
6 0

In jouw tuin

Ik zie graag de wisteria groeien De appelboom die vruchten draagt De kriekenboom die schaduw geeft  Tinten van hortensia's in bloei Tomaten in de serre Het groen van zacht gras  Ik wacht op vijgen van onze boom De blauwe bessen op 't terras De rabarber aan de zijkant  Het hervullen van de gieter Frambozenzoet uit jouw hand Alles in jouw tuin

Lazy Midday
17 0

Vergeten Goud

Muren van koud beton met ramen die niet meer open gingen en een deur zonder klink. De kamer was koud en kil. Hij was gevuld met echo's van wat vroeger thuis was, tot er een scheur kwam in het beton en er een straaltje licht naar binnen viel. In die koude kamer werd het plots wat warmer. Het voelde er als lente na een lange winter, alsof de seizoenen toch nog konden veranderen. Een nieuwe echo klonk door de stilte en fluisterde zijn naam. Een naam die vreemd genoeg bekend was, alsof hij al jaren ergens in mijn muren verborgen zat. Het licht door de scheur was goud en schitterde als de zon op stil water. Het was niet bang voor de muur, integendeel. Het vocht ertegen.Toen ik eindelijk in het licht durfde te stappen, zag ik iets was ik nog nooit eerder zag. Ik begon zelf ook te schitteren. Ik had nooit opgemerkt dat er goud in mij leefde, dat mijn huid kleine bloemen droeg. De echo wees me erop, alsof hij het altijd al wist. Alsof hij door de scheuren iets ziet wat ik zelf vergeten was.

ArantxaDecour
0 0

Cursus

Boomdromen (6 tot 8 jaar)

Start op 20 jun 2026

Regio Antwerpen

Cursus

Boomdromen (6 tot 8 jaar)

Start op 20 jun 2026

Regio Antwerpen

Laad meer ...