Zoeken

mijn wimpel

mijn wimpel er leek geen ontkomen aanhet voelde er als gevangenmijn bord werd er woest gevulden er weer ongenadig geledigdmijn kruimels vergat hij bewustverblies die grillig voor leed ongezien aan zeil wapperde ik uit mijn zielik aanschouwde wimpel verlangendwist over zee werd het nog woestermijn soelaas voor de kilte die er hingzijn vlag sneerde mijn knokige bottenin kluiven had hij gelukkig geen zin bakboord schreeuwde hij wou meer vloeren doen schrobben zijn plankenrangeren zijn zwaarden het meestnoeste werk zag hij me gretig doenvoor kruimelige glimp en die wimpelzeeroverwaardig blies hij me wijs eens mijn bord vol ontkwam ik genadigik rangeerde er mijn knokige plankenwist schreeuwend te vloeren die bakboordover zee wist ik het werd er nog woesterzeil begreep hoe sterk mijn wimpel bliesik voorzag er geen plaats voor zijn leed

de jutte acrobate
0 0

dat pak

dat pak dat pak trok ik uit het paste me niet langer geld voor een nieuw had ik niet genoeg in mijn kleerkast fitte me wel ik wist dat pak pakte me als voor het eerst toen ik erin schitterde en dacht geluk te zien het lang verwachte iets dat me toekwam iets waartoe ik had gewerkt het pak voelde als een geschenk bijna als die beloning een tijdlang droeg ik het ik combineerde frivool met andere stukken het ging me best af  edoch complimenten bleven uit de overtuiging waarbinnen ik vertoefde strookte niet met wat mijn toeschouwer zag het wrong toch schreeuwde ik mijn ding showde met pak flaneerde in goten liet het bespetteren her en der scheurde het me te nauw voor mijn vormen het pak wou ik koste wat het koste dragen het verslijten tot op de draad mijn verdienste was het immers hier zwoegde ik jaren voor blikken werden intussen stiller ik wist het edoch wou niet kijken mijn trots was te groot mijn overtuiging te sterk soms aantrok ik het pak bewust ik wist het weerhield me van vreugde van vrijheid het maakte me stiller in mijn levenswerk in mijn schrijven werd ik beknot ik werd weinig begrepen het pak weerspiegelde me niet meer als die vulkaan stond ik op uitbarsten het onbehaaglijke voelen durfde ik niet langzaam maar zeker verstopte ik mezelf ik maakte me klein hield woorden binnensmonds werd veelal monddood mijn ivoren toren brokkelde af mijn schreeuw werd stil mijn pak wist niet langer te overtuigen lang al was ik niet meer wie ik was het pak beknelde me niet lekker stond het me nog het wrong op meerdere plaatsen ik wist het werd hoog tijd dat ik het uittrok het paste me niet langer

de jutte acrobate
0 0

Cursus

Schrijven en kunst op zondag: Brugge

Start op 26 mrt 2023

Regio West-Vlaanderen

Cursus

Schrijven en kunst op zondag: Brugge

Start op 26 mrt 2023

Regio West-Vlaanderen

Plasticwolk

Een verloren wolk rolt doelloos over de weg; leeg plastic zakje 

Margaretha Juta
9 0

flarden

flarden aan slippen hingen flardenvan een ver dom verledenvan me afschudden wou ikdoch flarden lieten niet losik wilde stampen, schreeuwen hield me voor tafereel gedeisdals op hete kolen liep ik een tijd een oplossing wou ik vindentot ik schaar nam en knipteverwoed in flarden mijn slippenflarden verplooide ik gretigtot een dom hoopje sneerook slippen werden verledenik zweeg, in stilte mocht meer

de jutte acrobate
9 0

Schelpen helpen

Schelpen helpen om elkaar te bevatten, waar woorden overbodig zijn, zonder af te matten, verzamelen we schelpen klein en fijn.

Zonsondergangdromen
16 0

20 Woorden (2)

    Hoi, wolkenhoofd. Dag, zonnehoed. De pluim is van geen kip met gouden ei. De zachte mus, zij kent dat thuisgevoel.      

Bernd Vanderbilt
34 2

vierkant tegen de cirkel (senryu)

Het leven streeft naar rondheid tot het pi nadert en de cirkel breekt    

Manuel Van den Fonteyne
7 0

de dans

de dans geen voeten enkel lichte lijven beheersen was een ding verhaal vertellen het andere cadans verlijmde de dans het gedurfde was er niet dat roze laken stoorde er was muziek die wilde hoffelijk wild neerzetten  er was honger naar dans niets toonde wat ik wilde de vierkanten kleur riep zien wilden zij het aldus hun verhaal blies hun kleur in stukken zag ik woorden stuk droeg stuk, torste me stuk waterdruppelde luid zonk ineens, neerklapte wimpel wees weinig weg in stilte zong het ware leven van gewoonte doordrongen het wrede aasde jaloezie in macht schuilde lieflijke waarachtigheid danste niet slechts gespeelde waarheid ergens een overtreffende trap het hoekige oversteeg het einde iets werd niet gegrepen

de jutte acrobate
4 2

Medaillon voor Mallarme

Ontboezemingen liggen mij niet (Wil mij verschijnen aan de einder) Als vanouds stromen de Completen (In pronkgrijs als de Dijver)   Liefst had ik het niet geweten (Met de luister van een oud raam) De doop die zo wortel schiet (Wie zag al eens een falanx staan?) En die nog langer dan de gletsjers duurt (En heeft de trofee omvaamd?) En die zich verheft in het vuur (En bracht het hoofd tot staan?)

Coen van der Wolf
10 0

Cursus

Weekend helend schrijven - STEVIG GEWORTELD

Start op 24 mrt 2023

Regio Vlaams-Brabant

Cursus

Weekend helend schrijven - STEVIG GEWORTELD

Start op 24 mrt 2023

Regio Vlaams-Brabant

Activiteit

INFOAVOND - VOLZET

Begint op 24 apr 2023

Activiteit

INFOAVOND - VOLZET

Begint op 24 apr 2023

zeevlam

zoals je daar langs het strand je arm in de mijne haakt jouw warmte gaandeweg mijn binnenzee raakt steelt een dichte mist mijn zicht en ik wacht op de tast in een land dat me verloren maakt tot mijn zeevlam mij verlaat

saskia van laere
5 2

back to basics

Als ik dood was kon ik mij veel moeite besparen en alle sociale wenselijkheden aan mijn laars lappen  mijn facebook verzwaren met innige deelnemingen en over de haag zwieren met laptop en al de muis er achter aan

Manuel Van den Fonteyne
4 0

rijpende woorden

als woorden rijpen                                voor ongeschreven blad                                                                         hun toon venijnig klinkt                                                                                                               om reden anders gemutst weet schrijver zich slim                                          te pennenlikken voor                                                                             fijn gebakken vers en                                                                                                                die toch meest ijdele snuit

de jutte acrobate
5 1

Mist

Als ik je vraag om zacht te praten, me in stilte te laten, rustig aan te doen, en jij rolt met je ogen, werpt me grijnzend van ver een zoen, dan doe je me pijn, alsof ik overdrijf.  Maar luister naar me, alsjeblief, ik alleen kan voelen wat er speelt in mijn hoofd en lijf.  Laat wat ik je vraag rijpen en probeer me te begrijpen.  En als je wilt dat ik je weer in m’n hart zou laten kijken, wacht dan tot ik ben bedaard, tot de mist is opgeklaard, en ik stilaan opnieuw naar jou zal reiken.    (naar het gedicht 'Als ik je vraag naar mij te luisteren' van Leo Buscaglia)

Sabine M.
34 2

Zonnige ochtend

zonnige ochtend, fijn gerend met mijn schaduw, nu koffieleuten   

Margaretha Juta
12 1

het kwam

het kwam   het kwam door het aldus niets indringender dan dat het stuikte zomaar bij me binnen verbeten hield ik de lippen stijf te vrijwaren wist ik dan mijn ziel genoeg geblaf trok me al neer niet ook nog moest, dit woord   het kwam doordat ik teveel wilde die andere te zijn misschien of niet helemaal te zijn wie ik was tegelijk wilde ik anders zijn die indringer waar het moest aldus balanceerde ik op die koord tussen twee verroeste palen, kon het   gretig opgetrokken als van oudsher pasten die een ietwat bij mijn elan hielden best strak mijn zijn niet zozeer mijn huid, dat wrong heldhaftig wou ik me niet betuttelen mee dat oude elan fier dragen wel van een oerdegelijk staal, liever   eruit bestond ook ik zelfs deels ertussen hing ik dus te bengelen alnaar het welles nietes tijdperk niet dat hield steek, enkel de zomen van wat ik droeg verdroeg ik zo goed als niets ik verlangde erg, naar woord   voor enig contact sprong ik terwijl doorslikken moeilijk werd  me steeds eruit wringen moest kunnen die vrijheid weten weten waar die voorhanden lag die oppikken waar het kon, werd niet eenvoudig alledaags   aan de overkant kwam ik wel of er ineens in vogelvlucht door wat voor me was bedoeld eigenlijk maakte niets me uit ik kon niet dansen als de beste het wel kunnen, wist koord  en te verlichten mijn elan    van oerdegelijk staal was het enkel verroestte het gemakkelijk het hield steek voor zomen ik verdroeg weinig ander elan kranig hield ik de lippen stijf ik wilde anders zijn, in woord voor roest bestond een middel

de jutte acrobate
4 0

Lijdend onder lenige leidsels

Lijdend onder lenige leidsels Van plausibel nageslacht lood om oud ijzer Lastige voorouders dauwdraden aan een boomhoge gedachte Grijpen de lichtklank gong voor uitgelaten tasten   Ontmoeting: een bastion om zeep gebracht Wilde de lage nadering Nuchtere ontknoping spot op gesteven vallen Geen worsteling vermenging een zegening   Een vreemdeling valt aan, stampt het credo   Wij waren hadden niet gesloopt Op iedere straathoek klonk ons wiegelied

Coen van der Wolf
8 0

aarde

kom streel haar heb haar lief   hoor haar schreeuw wees niet naief ze kreunt brandt en beeft   troost haar wieg haar in je armen   kom voel de aarde met je blote voeten wandel door haar gras ruikt haar geuren zie haar kleuren   Kom streel de aarde heb haar lief

Marie-Anne
0 0
Laad meer ...