Zoeken

Essentie

Het is een aparte stiel: binnenkijken in mijn eigenste ziel en in woorden beschrijven welke gevoelens me beklijven, zin na zin na zin na zin na zin over hoop, verlies en gewin, hersenspinsels en gedachten over mooie dagen en donkere nachten, letters en klanken rijmend uit een pen komend tot de essentie van wie ik ben.

Sabine M.

12 2

lieve mensen

soms heb ik mensen lief en dan glimlacht mijn dag want de mens is lief

Heida Bouz

10 0

Salvatore is een beenhouwer

Ik pas zelfs achterin. In die holte. Die ruimte. Voor dat reservewiel. Ik kan mezelf krullen. Oprollen. Als een turnslak. Als een egel die zijn stekels sterk bemint. Ik pas nooit iets in een hokje. Sta liefst gewoon naakt in een winkel. Bloot. Ik meen dat echt. Het liefst nog bij een beenhouwer. Omdat mijn merg geliefd is bij de gieren. Hij kweekt dat. Al wat vliegt. In die kooien van zijn vrije tijd. Vogels die hij dood in poeder voedert. Onversneden gal en blaas. Ja. Iets met hobby’s. Tijdverderf en eigen aas. Diezelfde zak. Hij heeft mijn jas eens uitgekamd. Op zoek naar iets. Hij wil voorzeker alle schilfers ook mijn vel vergaren. Om een pop te maken voor zijn veld. Ik pas daar allicht in. In dat kostuum voor lege koppen. Ja ik wil. Gewoon die wind en amper voelen. Niet eens weten wat er beter hoort. Of waar het midden ligt. Dat mes. De evenaar. Het is de zon die opkwam tegen wil en dank. Maar niet met mij. Zo sprak ik tegen hem. Die marchand in vlees, macaber wild in stukken. Hij moet geboren zijn toen Chaos door de leegte sneed. Hij schudt altijd zijn kop als ik hem domweg vraag. Wanneer zijn vinken blind geworden zijn. Dat hart zo kil. Daarna ga ik gewoon weer voort. Ik lift zo graag. Er wordt altijd gestopt als ik op asfalt zit. Een buiging maak. Ik groet de beesten van de straat en mag dan zomaar mee. Omdat het gewoon past. Ik zit graag in die holte. In plaats van een reservewiel zou ik nog liever zinloos zijn. Geen autospiegel. Neen. Of zien wat er nog leeft. Wat niet. Gelukkig nog dat ik mezelf zo krullen kan. Dat ik die egel wonen weet. Het kwijl van slakken eten durf. Echt eten is dat niet. Mijn merg wordt daar niet beter van. Er is geen zenuw die daar ooit naar heeft gekraaid. Sapperloot. Die kloot hij heeft gewoon wat ik niet wil. Een auto. Winkel. Hobby. Vogeltralies en een veld. En toch. Hij blijft op zoek naar iets. Naar toeverlaat. Ik heb hem ooit één vinger afgesneden. Zodat hij niet kan wijzen. Niet naar mij. Noch naar zijn eigen zieke boel. De zot. En op zijn deur hangt nu een blad. Iets met een rally zonder tijd. Door platgereden land en leven. Is men op zoek naar Salvatore. Of een route weg van hier. Die imbeciel. Hij komt altijd terug. Omdat hij denkt dat vogels naar hem fluiten. Hem om graan en ingewanden vragen. Omdat hij zelf graag in zijn kooien toeft. Geloof me. Mens. En vanaf morgen. Slaapt hij denk ik. In zijn eigen diepvries. Languit. Voorgoed. Als het aan die vinken lag. uit de reeks 'Over eelt en zurkelteelt'

Bernd Vanderbilt

5 0

Vlinders op een kerkerwand

na al dat gefluister zomaar in die oren van het wezen tegen langgerokken stilte misschien kerkerwanden na die vele scheldwoorden over goden stront de onderkant dank je voor dat zuur die kilte schat, wie heeft die verre hemel afgeschaft en platgebrand na al die doodsteken in een zwart café gezinsdrama wie gaf het lot een pakje rammel stal de liefde uit een trommel vol met zoete koekjes na die vele schoten in de lucht hetzij de roos recht in het hart van ons bestaan gaan die lampjes ooit nog schitteren in de ogen van het lot schat, ik heb mijn koffer al gepakt ik weet waarvoor de einder koos het zal in ons verhaal dat liedje nooit meer over toekomst gaan want ik wil je gewoon nu nu is naakt voor Franse zielen ook in dat zwart café waar ik je zoen verlegen met je leef en babbel over nieuwe meren oeverloos de kade is zijn schepen kwijt ik wilde je reeds gisteren ik schreef je naam met krijt op alle muren van mijn cel het is een vel van krokodillen duur verkocht aan weke lui daaronder zwelt het ongeduld zwanger is het ongeluk genoeg geluld hebben de mensen zij die ochtendrood serveren samen met het blinde ei het zijn diezelfde geesten strompelende dagen loom is hij de rover van je lippen woont in diep in mijn hart hij laat die vlinders nooit nog los uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek'

Bernd Vanderbilt

0 0

Morgen

reikend naar morgen in warmte geborgen

Sabine M.

20 2

als ik een indiaan was

Als ik een Indiaan was zou ik vechten zoals een krijger doet en daarna rusten tussen de modder en scherven de klei van toen wiegend in het avondrood in de armen van grote moeder het grote waarom zoals een moeder weet nog niet de illusie van andersom een indiaan rijdend op het leven zoals een krijger doet hoe was dat moederlief vóór het blauwe licht leven onder veren en rusten na de strijd in de klei van toen

juniper

7 0

Geluk is oranje

Met wat geluk. Besta ik. Sta ik. Met twee tenen op de grond. Het is gisteren gebeurd. Ik zag de hoop begeven. Een scheur kwam in het lot. Temidden de straat. Van Ormoes, Gibraltar of hier om de hoek. En dat. Terwijl ik altijd probeer. Vast te houden. Aan de scherpe rand. Met wat geluk. Ben je niet bang. Van bloed. Noch van de ommekeer. We hebben lang gepoogd. Te leven. Voor de lol. De kleine dingen. Schat, we hebben samen veel geplant. Stekjes. Wortel en een boom. Ginds. Daar in de boomgaard van de onschuld. In die luwte. Tam was de kastanje. Jij mijn lief. De zon een beetje zot. Het is gisteren gebeurd. Ik zag de hoop begeven. Die scheur kwam in het lot. De heuvel stal mijn rug. Jouw lijf mijn beide handen. Ik een laatste dag. De ondergang koos voor verlegen rood. Met wat geluk voor fel oranje. uit de reeks 'Waanhoop'

Bernd Vanderbilt

6 1

Onderweg

onderweg naar je doel schuilt het mooiste gevoel

Sabine M.

36 3

Woekeraar

Niet alles wat woekert is slecht. Neem nu klimop. Het geeft groen aan dood gewaand loof, eerder verwaarloosd en grijs gesleten gevels. En zeg nu, wat is mooier dan diep winters groen? Diep gewinterd blauw natuurlijk, maar daarbuiten? Laat mij dus maar een woekerende liaan zijn, zodra het kan, slinger ik naar boven, de zon, of anders ga ik nog even liggen wachten, lekker woekeren, wroeten en wortelen, ja maar vergeet me niet tijdig te snoeien, voor ik weer neerga van mijn zwaarte, vergeet me niet voor de bloei te snoeien, want je weet wat ze beweren van snoeien, dus alsjeblieft vergeet me niet te snoeien, dus doe maar, snoei maar beknot me liever niet.

simon s.

8 1

pantoum over de biergeest

Ik en de geest Ik sta als een mier in een blikje Duvel Ik zie de blinkende wanden en het laatste restje wat blijkbaar voor de helft uit speeksel bestaat ik ga vergaderen met de geest van het bier Ik sta als een mier in een blikje Duvel en eigenlijk wil ik hier niet zijn, de geur wurgt me ik ga vergaderen met de geest van het bier Ik besef dat hij er ook niets aan kan doen en dat ik met de verkeerde aan het vergaderen ben en eigenlijk wil ik hier niet zijn, de geur wurgt me Ik ril, van de spanning in plaats van de kou Ik besef dat hij er ook niets aan kan doen en dat ik met de verkeerde aan het vergaderen ben mijn afspraak met de biergeest is tijdverspilling Ik ril, van de spanning in plaats van de kou het voelt allemaal als een vergissing, een domme fout mijn afspraak met de biergeest is tijdverspilling Ik verstuur bijna een sms'je naar mijn vader om in de plaats met hem te vergaderen het voelt allemaal als een vergissing, een domme fout Ik zie de blinkende wanden en het laatste restje wat blijkbaar voor de helft uit speeksel bestaat Ik verstuur bijna een sms'je naar mijn vader om in de plaats met hem te vergaderen Ik en de geest

Chloe synkineses

9 2

Haiku

restjes sneeuw op straat witte wolken in het grijs mijn auto blijft thuis

HildeA

19 2

vuurbal

mijn liefde straaltin de vurigste tinten tochwerd ook mijn hart verblind

Vlechtenmeisje

14 0

Wat voorbij is

aan de waslijn hangt was te drogen in de zon gekreukelde ik

Margaretha Juta

23 1

Depressie

Er is een zwarte man of een vrouw alleen, niet echt in mijn gedachten wel als het iets te zwaar wordt gitzwart geen gelaatstrekken een silhouet dat mij omarmt als het iets te zwaar wordt - M

Miguel

19 3

Léon

Ik denk niet. Dat mijn hondje weet. Hoe prachtig het is. Nochtans. Zijn er dieren die onbewust proberen grandioos te zijn. Zoals een pauw. Helaas. Kon ik niet mooi "Léon" roepen en die veren bleven niet goed steken. Daarom. Heb ik mij beperkt. Tot het spelen van cowboy en indiaantje. Ik was graag indiaan. Maar de meisjes aan wie ik vroeg om cowboy te worden. Ze liepen weg. Ik vind dat nu nog altijd prachtig. Een vrouw. Met een pistool en een cowboyhoed. uit de reeks 'Kleinood'

Bernd Vanderbilt

7 2

Haiku zonder titel

ritme der nerven door ijskristallen omlijst roerloos bevroren

Amanda Bos

37 3

haiku's met oorsprong in spelletjes scrabble

queer duos razen tongen - de flik doekt het fonds smoor ervaringen vis mept de ara wacht ze komen, ze daten de orka rekt zich fee veegt verf van paard en de nar keurt de moord stomend land remt af de voze menhir de list der gekke meuten sap gaf u fabel een woede tolk zucht geef jankend pep adviezen de blase zeem mond coke grappen bekken het zotste ei in geelsel de basten snor bek boeit de apin niet gemoed slipt als assenbak werken kneusde haar teer model hapte geesten werkten aan de kaft snee de zon zeer snel vlerken stelen sap adel vee meden het bos de snul zonk ver weg zoveel zieke sfeer het manke alfa ego toen een zure bes mijn gemoed qoutes hevige nerfjes slipen de pan deunt hard na zie je dit rotgeld meiden kernen grommen na we sausen doeners einde van het pad glip de kameel zweden in een loon voor de dwerg de hen legt een cent Biep - bid tot de muur - zen rad snot vrees ik leef nog slangen aft bij god de oervistuft op een doek pure prenten boek begroet de details zandzonde melde de heer de soja besterft dag sofa, mits deur wens god de vrijheid van chai stof gaat naar kerken tien dennen bosje groot milf paard weet waar wat kan waai naar raketten een bepaalde oogst zand smaakt slecht slecht als lunch yetis kennen saus meeste saunas klam vrier jongens extra kerel haaien in een trog vodka opera de jade huig smeekte veel de bastoon zever maandagen buiten en de zee blijft grof wezen een hoop benen rusten de stok loonde wrang de laffe vogel staat borg de boel zomert voort we pesten orkas sleen over mierenhoop wij eten kolen zeeen van verderf mietjes, knak, harde vlam , Boem sneu van de ponys papieren ader echte oenen staren preuts sudderen zich klem een troon van ouzos schik de scheve lijn even af de mand geketst afzien kadert goud jankend miauwend neuten gered door het grind saaie fysica neefje kuste mijn zakje een gek bommetje zuivel vrije jeugd je exen shopten vrede nep naren wurgen brakende meiden potjes wax heersen de nacht dor smeken ze fel menige centen biotech breekt de duiven de goden vapen nestel in mijn oog vage dosis, muziek deun de fans wenden zich met krenten huidjes straf debat in de sauna gewapende doek jeans sneden in bil het mes van de ex gemeen bedot door spijt fee gewend aan de douw woest zeggen de nieren nee helaas een nachtraaf de beer eist runden de hen legt nog een zerk neer de rat eet zich klem saaie gram op hoes we ruilen grappen voor niks kaapte een gebed klasje afgerost de neus werpt zich hemelwaarts ving de val met gras je raad niet wie gluurt traag kotsend van het besef demp de telefoon een hemd van egels dit zal mij wel beschermen de gods markt schrikt af

Ben Ramsdonck

18 1