Zoeken

Cursus

Auteurslezing Jeroen Olyslaegers ONLINE

Start op 24 feb 2021

Regio Online

Cursus

Auteurslezing Jeroen Olyslaegers ONLINE

Start op 24 feb 2021

Regio Online

Hoe gaat het met Lucy

Hoe gaat het met Lucy?  Twee vrienden zitten samen voor een picknick.   Gert. Lang geleden dat we dit nog gedaan hebben, hé! Karl. Ja, maanden.  Gert. Kijk, ik zet de zelfgemaakte tonijnsla, boerenworst, rauwkost en stokbrood hier tussen                  ons.   Karl. Ziet er lekker uit. Een glaasje bubbels?  Gert. Hmmm, dat smaakt, zelfs in een plastiek bekertje. Bij je favoriete wijnhandel gaan halen? Karl. Ja ja, je kent me hé, kwaliteit voor kwantiteit. Gert en Karl. Hhahhaahahha (met een dubbelzinnige ondertoon, denk aan ‘hoe vettiger hoe prettiger.) Gert. Mag ik de fles even terug? Dan draai ik er wat aluminiumfolie rond, zo blijft die fris. Karl. Heerlijke tonijnsla. Hmmmm en dat stokbrood, kraakvers. Je hebt je uitgesloofd, hé! Gert. Hmmja. Karl. Dank je. (Korte stilte) Karl. Hmm, smak, hmmm (Korte stilte) Gert. Mogen we hier wel alcohol drinken? Karl. Pffff, tja. Gert. Laat ons drinken op kwaliteit en kwantiteit! Karl en Gert. Cheers!  Gert. Zeg eens Karl, heb jij nog wat gehoord van Lucy?  Karl. Lucy? Ik heb haar al een tijd niet meer gehoord. Jij? Gert. Dat is maanden geleden! Karl. Ik heb ook geen bericht meer zien passeren van haar op sociale media. Gert. Vreemd, normaal gezien post zij wel zeker elke dag iets. Karl. Ook in de WhatsApp groep is het even geleden. Niet? Gert. Karl! Kom met je hoofd iets dichter dan maak ik een selfie van ons en gooi ik die in de groep. Karl. Strak plan. Ligt mijn haar goed? Gert. Ik doe er een filtertje over, en nee Karl, je gaat ze nu niet eindeloos bestuderen.  Karl. Alsof ik zo ijdel ben. Gert. Ach, zolang je bij mij maar niet te veel met jezelf te koop loopt. Karl. Toch blijft het vreemd dat we haar niet meer gehoord hebben. Gert. Voor zo een babbelkous is dat inderdaad niet normaal! (Korte stilte) Gert. Gaan we wandelen? Karl. Goed. Zet je mondmasker op! Gert. Ja ja (beteuterd). Zag je die jogger?  Karl. Ja hoor, zag jouw kijken! Echt niet mijn type! Karl. Laat ons onze beentjes strekken.  

filip sebreghts
47 0

Merci duifje.

Bankje in het park.   Merci duifje.                nine van haute   Geluid: We horen een doffe klop. Stem 1:         Aaauuw!  (Gekreun en gekerm) Wat is me dat? Stem 2:         Wat is ’t  makker, pijn gedaan? Stem 1:         ‘ t Zal nog niet. ’ t Zat eraan te komen, maar zo erg had ik het niet verwacht. Stem 2:         Is me ook overkomen, maar ik kwam gelukkig van level 1. Ik lig hier al een tijdje. Stem 1:         Ik van level 5, en dat is een stuk hoger. Stem 2:         Dat scheelt in de vaart. En het neerkomen, hier op de bank, was voor mij ook milder, vier verdiepingen verschil. Stem 1:         De bladeren hadden ons ingefluisterd dat de landing zou meevallen, toch? Stem 2:         Ja, ge ziet wel. Stem 1:         Stom dat die van de gemeente deze bank juist onder onze boom hebben geplaatst. Stem 2:         (denigrerend) De mannekes van de gemeente hé. Stem 1:         En wat nu? Stem 2:         Weet ik veel, afwachten. Stem 1:         Ik hoop dat ik niet onder de billen van die dikke madam terecht kom. Stem 2:         Dikke madam? Welke dikke madam? Stem 1:         Wel die madam die hier op deze bank altijd haar ijsje komt opsmullen. Stem 2:         Ah, de die, die met dat klein hondje. Stem 1:         Ja, ik zou niet verbrijzeld willen worden. Stem 2:         Uw bolster zit er nog aan. Zet uw stekels uit. Die madam springt wel recht als ge in haar billen prikt. Stem 1:         Hopelijk. Stem 2:         Ik sta er slechter voor. Ik lig hier in mijne pure. Stem 1:         Kans dat ge op de grond rolt tijdens een windvlaag. Stem 2:         Ik denk niet dat ik dan zal wegrollen. Stem 1:         Waarom niet? Stem 2:         Eerlijk gezegd, ik had veel geluk toen ik landde. Het was super zacht. Stem 1:         Oh ja? Stem 2:         Ik ben terecht gekomen in een serieus duivenkakje. En ik plak vast. Stem 1:         Beikes, gelukkig dat ge geen neus hebt. Stem 2:         Voor vandaag moeten we ons geen zorgen maken, het gaat heel de dag miezeren, dus geen madam die een ijsje komt eten. Stem 1:         Over dat klein hondje gesproken, is me dat een nijdig ding. Stem 2:         Nijdig? Stem 1:         Ge moest eens horen hoe hij keft. En die tanden, ze zijn scherper dan mijn stekels. Ik mag er gewoon niet aan denken. Stem 2:         Keffers eten geen wilde kastanjes. Stem 1:         Nee? Stem 2:         Nee, natuurlijk niet, wij zijn niet eetbaar voor honden. Honden eten niets dat ongezond voor hen is. Stem 1:         Hoe weet gij dat allemaal? Stem 2:         Voordeel van level 1, al die gesprekken op deze bank…, ik kon ze allemaal horen. Stem 1:         Gij hebt een boeiend leven gehad. Veel wijsheid vergaard. Stem 2:         Gij niet? Stem 1:         Bwa, ik wist niet beter. Ik had een heel mooi uitzicht daar boven in de kruin. Ik genoot van het gezang van de vogels en zag hoe de eekhoorns van boom tot boom vlogen. Ik amuseerde me wel. Stem 2:         Had inderdaad ook zijn charmes. Stem 1:         Ik was toch liever op Pachamama terecht gekomen. Stem 2:         Op moeder aarde bedoelt ge? Stem 1:         Ja, dan had ik mijn werk kunnen afmaken. Stem 2:         U voortplanten? Stem 1:         Ja, dat is toch het uiteindelijke doel van elke vrucht.(dromend) Ik wil een kolossale mooie wilde kastanjeboom worden. Een boom waar iedereen naar opkijkt, een die wel honderd jaar oud wordt. Stel je voor. Stem 2:         De kans is klein. Stem 1:         We mogen toch dromen, toch? Stem 2:         Natuurlijk, maar we moeten eerlijk zijn. Ons lot wordt bepaald door zoveel andere dingen. Stem 1:         Welke andere dingen? Stem 2:         We worden misschien opgekeerd, samen  met de bladeren en belanden dan in het karretje van de groendienst.     Stem 1:         Ik wil er niet aan denken. Stem 2:         Ik ook niet, maar ik ben realist. Gij zijt een dromer. Stem 1:         Ge maakt me nerveus. (stilte) Zwijg eens even, wat hoor ik daar? (geluid: we horen in de verte schoolkinderen aankomen) Stem 2:         Kinderen, het zijn kinderen. Kijk ze komen naar hier. Stem 1:         Schoolkinderen, ze hebben allemaal een plastiekzakje bij. Dat ziet er niet goed uit. Stem 2:         Inderdaad, dat belooft. Ze rapen van alles op… bladeren, eikels, beukennootjes. Stem 1:         De juf geeft commentaar. Stem 2:         (bang)  Denkt  gij dat…wij…??? Stem 1:         Ik weet niet. Ik ben bang. Ik wil niet in zo’ n zak verdwijnen. Stem 2:         Ik ook niet. Stem 1:         Ze komen op ons af.(geluid: kinderen komen dichter) (bang) Oei, dat meisje daar, ze komt naar mij. Ik denk dat het ermee gedaan is. Stem 2:         Houd u taai makker. ’ t Was fijn u hier, op deze bank, te ontmoeten. Stem 1:         Oei, Oeijejoei. (geluid: We horen een plastiekzakje ritselen) (schreeuwt bang) Nee, niet doen, ik wil niet. (stem sterft uit, de kastanje valt in de zak) Ik…nee, nee!!!…  Stem 2:        (berustend) Vaarwel makker. En nu is ’ t aan mij zeker. (lange stilte) (geluid: kinderen stappen weer verder) Oef, ik ben er aan ontsnapt. Merci duifje, goed gedaan…, kinderen hebben gelukkig wel een neusje.   Einde   PS: (geluid schoolkinderen kan je o.a. vinden op YouTube)  

nine van haute
2 0

Wedstrijd

Het Bankje

Deadline 15 mrt 2021

Wedstrijd

Het Bankje

Deadline 15 mrt 2021

Ik ben een reiziger

Ik ben elke dag ergens anders. Je zou me wel een soort reiziger kunnen noemen. De ene dag dit, de andere dag dat. Soms kom ik wel, binnen 24 uur, op meerde plaatsen. Sterker nog, er zijn momenten dat ik op meerdere plekken tegelijk ben. Je kan het vergelijken met het drielandenpunt. Gister bijvoorbeeld nog. Ik was in Huilland, Woedestaat en in Chagiestan. Intense dag, gister. Uitputtend vooral. Als je daar bent, lijkt het soms alsof je niet verder meer kan lopen. Maar achteraf bleek je te rennen. Geen zorgen hoor. Die landen liggen wat zuidelijker, maar ik trek naar het noorden. Mijn eindpunt is Gelukkistan. En daarvoor moet ik via Afsnauwwoud en Snikbos. Maar ook door Lachbuiland en Vreugdestaat. Dat komt zo te zien wel goed. Ik neem de tijd. Zie ik je daar?

Anne Bouma
25 0

Die ene

Hoi! ik ben… Ach, ik ga je niet eens vertellen hoe ik heet. Want we weten allemaal wat er gaat gebeuren zodra ik dat heb gedaan. Jullie glimlachen vriendelijk en knikken een keer jullie hoofd. Vervolgens doe ik mijn zegje, jullie geven mij een applaus. Daarna glimlach ik, op mijn beurt, vriendelijk en knik een keer mijn hoofd. Tot slot loop ik hier weg en zijn jullie allemaal vergeten wie ik ben. Dan praten jullie straks na en hebben jullie het over die ene vrouw. Hoe heette ze nou toch, het ligt op het puntje van mijn tong. Maar dat ligt het niet, Truus, en je weet het. Je probeert gewoon net te doen alsof je kortetermijngeheugen nog net zo goed is als 10 jaar geleden, ondanks wat de dokters zeggen. Dus ik ga het jullie makkelijk maken. Ik ben die vrouw met dat korte haar. Ik ben die vrouw met de rode lippen, omdat haar lippen anders blauw zijn van de kou. Ik ben die vrouw die dikke klodders mascara op haar wimpers heeft gesodemieterd, omdat ze de mascara van haar moeder moest lenen. Omdat haar eigen make-up al 3 jaar op is en ze al 3 jaar lang te lui is om naar de winkel te gaan. Ik ben die vrouw, die vanmorgen dacht; wat zou ik eens gaan aantrekken? En het enige wat er in haar briljantje, modebewuste hoofd opkwam was een witte blouse met bretels. Want blijkbaar heeft die vrouw niet de innerlijke prinses in haarzelf gevonden maar de werkende man uit 1950. Ik ben… Ik ben… Ik ben…. Niemand... En iemand. Een van de miljarden. Dus ik ga jullie de moeite besparen. Klap in je handen, glimlach vriendelijk en knik een keer met je hoofd. Dan doe ik dat ook.    

Anne Bouma
24 0

Waar denk je aan?

Waar denk je aan? Aan de bloem die je nog even zag meevliegenmet de vlinder die hem verliet?Aan de zeilboot die je aan de horizon zag wegvarenals een streling over water?Aan de lantaarnpaal die 's avonds aarzelendzijn gezicht voor jou ontstak? Waar denk je aan? Denk je aan de kus die langzaam over je lichaam uitdeinde?Er klonk toen in jou wilde zigeunermuziek onder het licht van de maan.Denk je aan de twee geliefden uit die film die je zo raakte?Aan de man en de vrouw die de liefde bedreven alleen maardoor elkaar aan te kijken terwijl ze zacht wiegendelkaar op de heupen bleven werken. Waar denk je aan? Aan de absurde zeldzaamheid van het leven in dit deel van het heelal?Aan iets uit je kindertijd, een verre schittering in je geheugen?Aan de tijd die vlekken schildert op je huid?Aan alles waar je niet meer in gelooft?Aan alles waar je nog steeds naar verlangt? Waar denk je aan? Wát zeg je? Je spreekt zo stil ...Ik ook, ik denk ook al lang niet meer aan jou.     Deze tekst is geïnspireerd op 'Tu penses à quoi', een chanson van Léo Ferré. Een bijzonder ontroerende vertolking van dit lied valt via deze link te bekijken: https://www.youtube.com/watch?v=Lf5it-Yyt4Y   

Andreas Raven
61 2

Doei mier

Het ging toch zo goed? Zeg eens eerlijk, meneer de gouverneur U zag toch ook dat het goed ging Hoe ik daar heen liep De stralende zon in mijn rug Wachtend tot hij zou komen en zou zeggen Wat gaat het goed! Maar nee, hij kwam en had vanaf toen het briljante idee om mijn leven tot een hel te maken Alsof ik een miertje was die gezellig van plan was om te gaan zonnen op zijn vinger. Want ik had zijn vinger gekozen Niet die van hem, niet die van haar, maar van die meneer Wat een eer, zou je toch zeggen Ik, de persoon die alles op een rijtje heeft, wil op jouw vinger gaan zitten En HIJ zou broodkruimels op zijn vinger leggen En HIJ zou zoete limonade-druppels morsen En MIJ aanbidden En wat doet hij? Hij doet wat elke minkukel doet als er een mier op je vinger ziet Doei mier! Was leuk. Het ging goed. Nu niet meer. Zou mij een zorg zijn. Maar goed. Of maar niet zo goed. Zeg eens eerlijk, meneer de gouverneur Hoe gaat het met U?

Anne Bouma
1 0

Wedstrijd

deBuren zoekt schrijftalent (18-30 jaar) voor residentie in Parijs

Deadline 22 feb 2021

Wedstrijd

deBuren zoekt schrijftalent (18-30 jaar) voor residentie in Parijs

Deadline 22 feb 2021

VERZIN nieuws

Tom Lanoye: “Theater gaat terug op de roots van de literatuur”

VERZIN nieuws

Tom Lanoye: “Theater gaat terug op de roots van de literatuur”

Nieuws

Ontdek het cursusaanbod voorjaar

Nieuws

Ontdek het cursusaanbod voorjaar

Geparkeerd - keert het park?

Op een goede zondag liep ik door een park dat geen park was Een park dat een parking leek niet als parking gebruikt   Schemerzone aan vis noch vlees, noch plantaardig, noch menswaardig   Leeg testdorp wel Corona-aardig Want! We pakken dit allemaal samen aan redden van zieke zielen   Enkel, sommige zielen niet gekend overzeese landloper genoemd laten we hupsakee in de koude staan Neen, neen, wij geen zijn geen systeem van metaal de verwachting is slechts een huid van staal   We zijn een warme wereld vader der burgers en parken meester van steedse steen incluis in een marmeren kluis paleizenhuis   Aan de rand van dit staaltje prachtig park op de helling de dalende dingen dezer dagen   Niet in de curve vervat zat een man   Zwervende ziel zegt hoge heer geflankeerd door twee rechthoekige tassen met geordende inhoud orde op zaken in dit stedelijk fort geen stort   Orde van de dag om de man een laken van koude wind in zijn handen een syllabus rond het studieboek verkleumde vingers ogen op lagen letters focus op woorden in Engelse taal   Het kader zoent hem niet echter van de winter krijgt hij een kus warme ogen lezen rustig   Beste leerling van de klas netjes in de hoek zonder vieruurtjes-koek   Leeg park betonnen vlakte Aan de rand wijs bloed Talent geparkeerd vergeten niet geheten Keurig in de berm gezeten

Gwen van Arnhem
44 0

Cursus

Schrijven voor theater: monologen + SID logo

Start op 10 nov 2020

Regio Vlaanderen

Cursus

Schrijven voor theater: monologen + SID logo

Start op 10 nov 2020

Regio Vlaanderen

mop

Een man van middelbare leeftijd met een maatpak aan dat helemaal onder het bloed zit staat midden op de scène. Fel industrieel licht. In zijn linkerhand een grote pollepel en in zijn rechter een bijl.     L.: “Ik ga de mop niet uitleggen. Dat heeft geen zin. Ik steek veel tijd in tijdverlies.  Gisteren heeft een licht zoemende mug mijn mindfulnessoefeningetje ‘Taking a Break’ verstoord. Zo ongeveer rond twintig na elf. Op het moment dat ik moest braken klonk er ABBA ‘sing a new song’. ’s Ochtends heb ik de halve ochtenderectie opgelost door rustig te gaan urineren. De mop leg ik niet uit.”   (drie minuten en een half stilte)   L.: “Neen, ik leg de mop niet uit. Ik doe niet anders dan dat ik geloof in iets waar ik in geloof. De oplossing is Spinoza lezen en Dvorak, Pet Shop Boys en Lightning Hopkins beluisteren. Het heeft geen zin. De babybilletjespoetsdoekjes die Oma had liggen, ga ik gebruiken om mijn linosnedes proper te maken. Ik ga niet meer drinken. Er groeit een boom op mijn balkon. Ik steek veel tijd in tijdverlies. Volgens mij is het een flauwe mop. Ik leg het niet uit.”   (vijf minuten stilte)   L.: “Dat heeft geen zin.”

Hubert Grimmelt
23 0

Hedde tal gehoord?

Patje zit aan den toog van café ‘De Pelikaan’ en is in gesprek met Debby de cafébazin. P.:  ‘Hedde tal gehoord?’ D.:  ‘Wa?’ P.: ‘Verleden dinsdag zat ik bij Simonneke op café. Ineens stormt daar een grote rat de frituur van dikke Guy langs achter buiten recht het café binnen. Da was daar een gekweek en een gedoe. Een geroep en een getier. Simmoneke die wier zot. De Laenen zat er me nen borstel achteraan.’ D.: ‘En? Speelde dieje het kleer?’ P.: ‘Neen, tuurlijk nie. Ge meugt gerust zen. Aloïs begon al lelijk te doen. Die zijn keers was bijna uit. Tripel van Westmalle die kunnen daar nie tegen.’ D.: ‘Zuiver voor de commerce. Ik weet ikke  ook wel da’s in café ‘De Volksvriend” worden opgedaan. Zuiver voor de commerce.’ P.: ‘Ge meugt gerust zen. Da’s iet aarig ze, een rat. Goe zat allemaal. De Laenen is van z’n kruk gevallen. Da was t’een en t’ander. Gusje zat Simonneke te plagen. Die zei “Aa gezaag zal sebiet wel gedaan zijn zeker?” D.: ‘Groot gelijk. Simonneke hee meestal groot gelijk.’ P.: ‘Ge meugt gerust zen. Goei bazin!’ D.: ‘Vleeje week hee die nog gebeld. Het vat was af. Ze vroeg of we konnen ruilen. Nen de Koninck veur nen Golding Campina. Ik zei nog: “Rolt er nie mee of ge ga wa voorhebben, hé.” Dieje loempe van de vakbond van z’n kloten maken. Veul te zwaar. P.: ‘Allez! Op ne werkdag lopen ze al met een vat van teen café naar tander, oep ne werkdag. Den dag van heden mag da dallemaal zeker?’ P.: ‘Hedde tal gehoord?’ D.: ‘Wa?’ P.: ‘De Léon is bekan me visbak enal de vort ingeduikelt. Voorover, recht erin, bekan.’ D.: ‘Da maakte mij nie wijs.’ P.: ‘Dieje kan nie vissen met den haak. Nen dikke meerval, genne snoek. Verkeerd aas. Hoe loemp kunde na zen?’ D.: ‘Tja, dieje kan nie vissen.’ P.: ‘De miserie van een ander, daar zen we nie mee gediend.’ P.: ‘Iet anders.’ D.: ‘Wa?’ P.: ‘Café ‘Arizona’ was gisteren om drei uur nog open. Dikke corona-boet.’ D.: ‘Echt?’ P.: ‘Ge meugt gerust zen. Hedde tal gehoord?’ D.: ‘Wa?’ P.: ‘Karel hee nen nieve caravan. As Linda het kraantje in da keukentje openzette begon toilet te loepen. Da darmpke zat verkeerd. Iet later stond de schuif onder de poempbak, met bestek, ge wet wel, helemaal vol water. Linda vloeken. Vloeken da die dee zei Karel. Hij heet er al veel zever meegehad. Karel moet na wel naar de keuring want dieje nieve weegt meer dan zeuven honderd kilogram. Karel en Linda hemme chance gehad da ze in Hühnerscheid genne regen hemme gehad. Da’s Luxemburg nie ver van Bastogne. Ullie Kelly had greppeltjes gegraven. Hoe loemp kunde na zen? Veurige keer hadden ze regenweer. Niks dan modder. Klote weer en problemen met gasvuur. Een steekvlam van zeker drei meter.’ D.: ‘Allez.’ P.: ‘Da darmpke zat verkeerd. Bekan heel de voortent weg. Da’s nylon hé, da zeil. Karel had nog nooit zoveul sigaretten meegebracht. Die camions konnen allemaal aan de kant. Met ne caravan konde gewoon door. Karel zei wel dat de Opel Zafira wa aant verslijten is. Linda zei dat geld op is.’ D.: ‘Allez.’ P.: ‘ Ge meugt gerust zen.’ D.: ‘Ik hem horen zeggen dat die van de Flor tegen haar kippen prat?’ P.: ‘Och, serieus.’ D.: ‘Die is zo zot as een mus.’ P.: ‘Ge meugt gerust zen.’  

Hubert Grimmelt
7 1

Cursus

Van inspiratie naar toneeltekst

Start op 12 sep 2020

Regio Antwerpen

Cursus

Van inspiratie naar toneeltekst

Start op 12 sep 2020

Regio Antwerpen

Cursus

Your Story? Jouw Verhaal?

Start op 2 sep 2020

Regio Oost-Vlaanderen

Cursus

Your Story? Jouw Verhaal?

Start op 2 sep 2020

Regio Oost-Vlaanderen

Cursus

Schrijven voor theater: monologen

Start op 3 mrt 2020

Regio Oost-Vlaanderen

Cursus

Schrijven voor theater: monologen

Start op 3 mrt 2020

Regio Oost-Vlaanderen

Cursus

Van scéne naar scéne

Start op 8 feb 2020

Regio Antwerpen

Cursus

Van scéne naar scéne

Start op 8 feb 2020

Regio Antwerpen

Cursus

Monologen en dialogen

Start op 5 nov 2019

Regio Antwerpen

Cursus

Monologen en dialogen

Start op 5 nov 2019

Regio Antwerpen

Laad meer ...